ZENEK71.DOC

(86 KB) Pobierz
Elipsoida bezwładności

Wydział

EAIiE

Imię i nazwisko :

Piotr Jachim

Bartosz Pawlus

Rok

pierwszy

Grupa

5

Zespół

8

Pracownia

fizyczna

Temat:  Dyfrakcja i interferencja światła laserowego

Nr ćwiczenia

71

Data wykonania:

 

 

Data oddania:

 

Zwrot do popr.

Data oddania:

 

Data zaliczenia

Ocena

 

Cel ćwiczenia:

 

              Pomiar natężenia światła w obrazie dyfrakcyjnym pojedynczej szczeliny. Wyznaczenie rozmiaru szczeliny.

 

Teoria:

 

Dyfrakcja jest to zjawisko nakładania się fal cząstkowych pochodzących ze spójnego źródła, które przechodzą przez daną szczelinę.

W naszym przypadku rozpatrujemy pojedynczą szczelinę o skończonej długości a. W celu obliczenia natężenia promieniowania obserwowanego pod kątem należy szczelinę podzielić na dużą liczbę odcinków i obliczyć sumę dużej liczby fal cząstkowych pochodzących od każdej części szczeliny. Rozkład natężenia światła I(x) wyraża się  wzorem (przy x<<l):

    (1)

l – odległość szczeliny od ekranu;

x – położenie prążków;

              Wszystkie przedstawione poniżej własności obrazu dyfrakcyjnego pojedynczej szczeliny wyprowadzić można przez badanie funkcji (1). Minima natężenia światła, odpowiadające miejscom zerowym funkcji (1) , znajdziemy dla

   (2)

              Natomiast w dobrym przybliżeniu maksima boczne, odpowiadające maksimom funkcji , wypadają dla wartości współrzędnej x równych

     (3)

W obydwu wzorach liczba m = -/+ 1, 2, 3 ... określa numer kolejnego prążka bocznego.

Stosunki wartości natężenia światła w maksimach bocznych do natężenia maksimum głównego wynoszą

      (4)

              Ważnym parametrem obrazu dyfrakcyjnego jest też szerokość głównego maksimum , definiowana podobnie jak szerokość krzywej rezonansowej. Wartość wyznaczyć można z wzoru (1) kładąc . W rezultacie otrzymujemy

          (5)

 

 

 

 

 

 

Obliczenia:

Zmierzona odległość pomiędzy szczeliną a ekranem, to: l=0,637±0.001 [m]. Uzyskane wartości natężenia światła w zależności od położenia detektora  umieścimy w poniższej tabelce. Położenie detektora zostanie przeskalowane tak, aby maksimum główne było w punkcie: x=0, natomiast natężenie światła odczytujemy z miliamperomierza podłączonego do detektora.

 

I [uA]

x [mm]

 

1,85

-3,4

 

4,9

3,3

0,09

-10

 

2,85

-3,3

 

3,8

3,4

0,06

-9,9

 

4,4

-3,2

 

2,6

3,5

0,05

-9,8

 

6,1

-3,1

 

1,7

3,6

0,03

-9,7

 

7,8

-3

 

1,04

3,7

0,02

-9,6

 

8,8

-2,9

 

0,6

3,8

0,02

-9,5

 

9,8

-2,8

 

0,33

3,9

0,02

-9,4

 

10

-2,7

 

0,26

4

0,02

-9,3

 

9,8

-2,6

 

0,28

4,1

0,03

-9,2

...
Zgłoś jeśli naruszono regulamin