zapłon- polega na zapaleniu mieszaniny palnej pilotowym bodźcem energetycznym tylko w bardzo ograniczonej przestrzeni, wokół której powstaje czoło płomienia przemieszczające się następnie już samoczynnie na całą pozostałość mieszaniny palnej.
Zapłon – sposób zainicjowania reakcji spalania od punktowego bodźca energetycznego, np. iskry spawalniczej, elektrycznej.
Temperatura zapłonu cieczy jest to najniższa temperatura cieczy, w której wytwarza ona pary wystarczające do zapłonu od zewnętrznego pilotowego bodźca energetycznego.
Badania literaturowe wykazały, że płomień w chwili powstania sam zgaśnie jeśli jego straty ciepła są większe niż 30% wartości tworzonego ciepła spalania.
Spalanie ustalone (stałe) cieczy jest osiągnięte gdy temperatura powierzchni cieczy osiągnie wartość bliską temp. wrzenia i występuje stały gradient (profil) temp. poniżej temp. powierzchni cieczy.
Wartość temperatury zapłonu maleje
• im mniejszy ciężar cząsteczkowy cieczy np. szeregi homologiczne węglowodorów
• im mniejszy ciężar właściwy cieczy
• im mniejsza temperatura wrzenia cieczy
• im większa prężność pary
• prosta budowa łańcuchowa
• mała lepkość
Samozapłon – sposób zainicjowania reakcji spalania, zachodzący w rezultacie samonagrzewania substancji wstępnie ogrzanych (przez ciągły bodziec energetyczny) do stanu, w którym szybkość wydzielania się ciepła z reakcji utleniania przewyższa szybkość odprowadzania ciepła Samozapłon cieplny następuje samorzutnie po osiągnięciu przez mieszaninę par lub gazów z powietrzem temperatury samozapłonu.
Temperatura samozapłonu cieczy nie jest wielkością jednoznaczną dla określonej mieszaniny, lecz zależy od wielu czynników. Istotny wpływ na wartość temperatury zapalenia ma bilans cieplny, który. zależy od objętości i kształtu substancji palnej, od jej ilości w objętości powietrza, ciśnienia itp.
-wielkości powierzchni właściwej odprowadzającej ciepło,
• ciśnienia mieszaniny palnej.
• stężenia składnika palnego w mieszaninie.
• składu utleniacza (powietrza).
• rodzaju materiału, z jakiego jest zrobione naczynie pomiarowe.
· domieszki antydetonatorów. Podnoszą wart. temperatury zapalenia,
Temperaturą samozapłonu cieczy nazywamy najniższą temperaturę ścianek naczynia, w której w danych warunkach i dla danej mieszaniny następuje samorzutnie zapalenie cieczy w całej masie w wyniku oddziaływania bodźca energetycznego ciągłego
Samozapalenie – zainicjowanie reakcji spalania bez konieczności dostarczenia bodźca energetycznego z zewnątrz. Samozapalenie może być w wyniku:
· procesów biologicznych,
· reakcji chemicznych,
· procesów fizycznych.
Energia aktywacji jest to minimalna energia kinetyczna cząstki, przy której następuje zderzenie efektywne Jest to energia potrzebna do pokonania wzajemnego odpychania cząstek i utworzenia kompleksu aktywnego.
Zderzenie efektywne jest to zderzenie cząstek prowadzące do zmian chemicznej natury cząstek. Nie każde zderzenie cząstek musi być efektywne. Liczba efektywnych zderzeń, przypadająca na jednostkę czasu, determinuje szybkość reakcji chemicznej.
Kompleks aktywny jest to nietrwały zespół cząstek (twór) powstały w wyniku zderzeń efektywnych, o energii większej od energii substratów o wartość energii aktywacji Kompleks ten ulega natychmiastowemu rozpadowi i przechodzi w trwalsze produkty reakcji.
(DGW) - jest to najniższe stężenie składnika palnego w mieszaninie z powietrzem lub innym gazem utleniającym, przy którym zapłon jest już możliwy.
(GGW) jest to najwyższe stężenie składniki palnego w mieszaninie z powietrzem lub innym gazem utleniającym, przy którym zapłon jest jeszcze możliwy.
Granice wybuchowości nie są wielkościami stałymi i zależą od wielu parametrów:
• temperatura,
• ciśnienie,
• domieszka gazów obojętnych.
• energia źródła zapłonu,
• kierunek propagacji płomienia
Wybuchy homogeniczne - cieplne
Zachodzą w całej objętości mieszaniny palnej.
Powstają na skutek:
• braku wymiany wydzielającego się ciepła z otoczeniem
(na skutek utraty zdolności chłodzenia),
np.: polimeryzcja, dekompozycja, destylacja, mielenie
• cieplnej niestabilności reagentów lub produktów
Wybuch cieplny opisuje się poprzez:
• początkową temperaturę, przy której następuje inicjacja
nadkrytycznego bilansu cieplnego,
• określenie szybkości wydzielania ciepła,
• określenie maksymalnego ciśnienia wybuchu.
Wybuchy heterogeniczne – wybuchy VCE (Vapour Cloud Explosion) - wybuch powstały
wskutek zapalenia się chmury palnych par lub gazów zmieszanych z powietrzem.
Deflagracja – rozprzestrzenianie reakcji chemicznej substancji, w której front reakcji przesuwa się gwałtownie w kierunku nieprzereagowanej substancji, jednak z prędkością mniejszą niż prędkość dźwięku w nie przereagowanej mieszaninie.
Detonacja – rozprzestrzenianie reakcji chemicznej substancji, w której front reakcji przesuwa się gwałtownie w kierunku nieprzereagowanej substancji z prędkością równą lub większą niż prędkość dźwięku w nieprzereagowanej mieszaninie.
WYBUCHY FIZYCZNE
Wybuchy w następstwie wystąpienia zjawisk fizycznych
BLEVE ( Boiling Liquid Expanding Vapour Explosion). Wybuch spowodowany wyzwoleniem energii związanym z gwałtownym odparowaniem cieczy palnej lub nie. W momencie jej nagłego uwolnienia ciecz znajduje się w stanie ciekłym. Tego typu wybuchy spowodowane są często oddziaływaniem środowiska pożarowego.
Polimery termoplastyczne
Są to polimery o strukturze liniowej lub rozgałęzionej. Ze względu na brak grup funkcyjnych zdolnych do sieciowania nie utwardzają się podczas ogrzewania, zachowując budowę liniową lub rozgałęzioną. Polimery termoplastyczne mogą być kształtowane wielokrotnie, a ich przerób w wysokich temperaturach (poniżej temperatury rozkładu polimeru) nie prowadzi w sposób wyraźny do zaniku plastycznoś...
mateo745