Muhammad Wysłannik Boży-pokój z Nim-_____________________
Muhammad
Wysłannik Boży
-pokój z Nim-
Tłumaczenie:
Abdelwahab Bouali
Bialystok-Polska
SPIS TREŚCI:
1. Terminologia użyta w książce.
2. Wprowadzenie.
3. Rodowód wysłannika Muhammada (e)
4. Miejsce urodzenia i dzieciństwo Muhammada(e)
5. Charakterystyka proroka Muhammada(e)
6. Zwyczaje moralne i cechy charakteru Proroka(e)
7. Wybrane cechy etyki Proroka(e)
8. Bezstronne świadectwa niektórych światłych ludzi
Zachodu
9. Żony Wysłannika (e)
10. Wybrane dowody na posłannictwo Muhammada(e)
11. Wybrane argumenty rozumowe potwierdzające
prawdziwość posłannictwa i proroctwa Muhammada
(e).
12. Do czego zobowiązuje nas oświadczenie, że
Muhammad (e) jest wysłannikiem Boga?
13. Podsumowanie
Terminologia użyta w książce.
Muzułmanie, kiedy wspominają Allaha (I) oraz Wysłannika Muhammada (r) i wszystkich Wysłanników (u), a także Aniołów (u) i towarzyszy Wysłannika Muhammada (y) wypowiadają specjalne słowa okazując im w ten sposób wielki szacunek.
Książka ta w swojej treści zawiera arabskie zwroty, których znaczenia są następujące:
I ALLAH: Subhaanahu wa ta´ala- Chwała Jemu i
Wyniosłość.
r Wysłannik Muhammad: salla-llahu ´alaihi wa salam- Pokój i błogosławieństwo Allaha niech będą z nim.
u Aniołowie i Wysłannicy: ´alaihim salaam- Pokój z nimi.
t Towarzysz Wysłannika Muhammada: radia-llahu ´anhu- Niech Allah będzie zadowolony z niego.
y Towarzysze Wysłannika Muhammada: radia-llahu ´anhum- Niech Allah będzie zadowolony z nich.
رب (Rabb) Zamiast tego słowa , które oznacza Bóg, niektórzy wolą używać słowa Pan, ponieważ pierwsze słowo(Bóg) pochodzi z Ewangelii i określa się nim również Mesjasza zaś słowo Pan tłumaczy się jako przywódca, sędzia, król jednak nie oddają one pełnego znaczenia słowa Bóg.
Słowo 'Rabb' natomiast oznacza: Stwórca, Jedyny Żywiciel, jedynie On utrzymuje stworzenia przy życiu i On sam decyduje o ich poczęciu i śmierci.
دين (Diin) Słowo to tłumaczone jest jako wiara, jednak w języku arabskim oznacza ono ukierunkowanie stylu życia prywatnego i społecznego i określa wszystkie formy czczenia Boga oraz życie polityczne, a także szczegółowe prawa i ogólne zasady postępowania tak jak czystość, moralność i inne sprawy dotyczące ogólnego życia.
_____________________________________________________
l
W imię Boga Miłosiernego, Litościwego
Chwała Allahowi Bogu światów oraz pokój i błogosławieństwo niechaj będą z prorokiem Muhammadem, z Jego rodziną i z wszystkimi Jego towarzyszami
Wprowadzenie:
Kiedy mówimy o wysłanniku Muhammadzie (e) to mówimy o największej doskonałej ludzkiej postaci wszechczasów. Kto pozostawi na bok religijny fanatyzm i osobiste upodobania i zacznie studiować historię życia Proroka (e) zapoznając się z jego moralnym zachowaniem i szlachetnymi cechami charakteru Wysłannika (e) ten z pewnością zaświadczy o jego wielkiej i doskonałej osobowości. Niektórzy sprawiedliwi i uczciwi nie-muzułmanie także świadczą o tym.
Nieżyjący profesor Hasan Ali, niech Allah będzie dla niego litościwy, powiedział w swoim czasopiśmie „Noor al-Islam”, że jego kolega Brahmin[1] stwierdził pewnego razu: „Uznaje i wierze, że Wysłannik islamu jest największym i najbardziej rozwiniętym człowiekiem w historii.” Profesor Hasan Ali, zapytał go: „Dlaczego uważasz Go za takiego człowieka?” Brahmin odpowiedział: „Żaden z ludzi nie posiadał jednocześnie takiego charakteru, sposobu zachowania się, manier i zasad moralnych takich, jakie on posiadał. Był on królem, który zjednoczył całą Zatokę, jednocześnie będąc skromnym i pokornym. Wierzył, że wszelka władza należy tylko do Boga.”
Wielkie bogactwa mogły należeć do Wysłannika (e), ale on jednak żył bardzo skromnie i biednie, czasami pozostawał głodny, a w jego domu ogień nie był rozpalany nawet przez kilka dni. Był on wielkim przywódcą; kierował np. małą grupą w bitwie przeciwko tysiącom i zdecydowanie pokonywał ich. Kochał pokój i pokojowe rozejmy, pomimo, że miał mnóstwo odważnych i walecznych towarzyszy po swojej stronie. Każdy z nich był gotów stawiać czoła tysiącom nieprzyjaciół bez najmniejszego poczucia strachu. Prorok był jednak człowiekiem o dobrym sercu, miłosiernym i nie chciał niepotrzebnego rozlewu krwi. Bardzo troszczył się o sprawy Półwyspu Arabskiego, jednocześnie nie zaniedbując swojej rodziny, domostwa, biednych i wszystkich, którzy byli w potrzebie. Był gorliwy w nawoływaniu do islamu tych, którzy zapominali o swoim Stwórcy i zbaczali z drogi prostej. Generalnie był on człowiekiem, któremu zależało na polepszeniu, doskonaleniu i ogólnemu dobrobycie ludzkości, jednocześnie sam nie pozwalał sobie na bogactwo i przyjemności. Zajmował się czczeniem Boga i uwielbiał czynić rzeczy, które zadawalają Stwórcę. Nigdy nie był zawistny i mściwy z powodów osobistych. Nawet modlił się o dobro dla swoich nieprzyjaciół i przestrzegał ich przed karą Bożą.
Jeżeli chodzi o sprawy materialne i przyziemne był bardzo wstrzemięźliwy i modlił się często przez całą noc. Był bardzo odważnym i mężnym żołnierzem, niezawodnym Prorokiem, który zdobył narody i państwa. Sypiał na macie z siana i poduszce wypełnionej ostrymi, suchymi włóknami. Pomimo, że ludzie okrzyknęli go przywódcą Arabów, królem Półwyspu Arabskiego i otrzymał wiele bogactwa, które nagromadzone było w meczecie, on i jego rodzina prowadzili proste, skromne życie.
Fatima (t)[2] żaliła się na ciężką pracę, jaką wykonywała, mielenie ziarna i noszenie wody i jak to odcisnęło się na jej zdrowiu. Jednak Prorok (e) nie podarował jej bogactwa, a poradził jej modlitwę i polecił rodzaj suplikacji do Boga o wsparcie. Przyjaciel Proroka Omar (t)[3] przyszedł pewnego razu do Wysłannika(r) i spojrzał na jego pokój, zobaczył, że nic tam nie ma, oprócz maty, na której siedział Prorok, a która odciskała ślady na jego ciele. Jedynym prowiantem w jego domu była połowa Saa’[4] jęczmienia i pojemnik z wodą wiszący na ścianie, to było wszystko, co posiadał Prorok (e) w czasie, kiedy już połowa ludności Półwyspu Arabskiego była pod jego kontrolą.
Kiedy Omar (t) to zobaczył nie mógł się powstrzymać od płaczu. Wtedy Wysłannik Boży (r) mu odpowiedział:
“O Omar...
FatiS