List do Rzymian.pdf

(400 KB) Pobierz
NOWY
TESTAMENT
1
Adres
1 Paweł, sługa Chrystusa Jezusa, z powołania apostoł, przeznaczony do głoszenia
Ewangelii Bożej, 2 którą Bóg przedtem zapowiedział przez swoich proroków w
Pismach świętych. 3 [Jest to Ewangelia] o Jego Synu - pochodzącym według ciała
z rodu Dawida, 4 a ustanowionym według Ducha Świętości * przez powstanie z
martwych pełnym mocy Synem Bożym - o Jezusie Chrystusie, Panu naszym. 5
Przez Niego otrzymaliśmy łaskę i urząd apostolski, aby ku chwale Jego imienia
pozyskiwać wszystkich pogan dla posłuszeństwa wierze. 6 Wśród nich jesteście i
wy powołani przez Jezusa Chrystusa. 7 Do wszystkich przez Boga umiłowanych,
powołanych świętych, którzy mieszkają w Rzymie: Łaska wam i pokój od Boga,
Ojca naszego, i Pana Jezusa Chrystusa!
Modlitwa i zapowiedź przybycia
8 Na samym początku składam dzięki Bogu mojemu przez Jezusa Chrystusa za
was wszystkich; ponieważ o wierze waszej mówi się po całym świecie. 9 Bóg
bowiem, któremu służę w [głębi] mego ducha, głosząc Ewangelię Jego Syna, jest
mi świadkiem, jak nieustannie was wspominam, 10 prosząc we wszystkich
modlitwach moich, by kiedyś wreszcie za wolą Bożą nadarzyła mi się dogodna
sposobność przybycia do was. 11 Gorąco bowiem pragnę was zobaczyć, aby wam
użyczyć nieco daru duchowego dla waszego umocnienia, 12 to jest abyśmy się u
was nawzajem pokrzepili wspólną wiarą - waszą i moją. 13 Nie chcę też, byście
nie wiedzieli, bracia, że wiele razy miałem zamiar przybyć do was - ale aż dotąd
doznawałem przeszkód - aby zebrać nieco owocu także wśród was, podobnie jak
wśród innych pogan. 14 Jestem przecież dłużnikiem tak Greków, jak i
barbarzyńców*, tak uczonych, jak i niewykształconych. 15 Przeto, co do mnie,
gotów jestem głosić Ewangelię i wam, mieszkańcom Rzymu .
EWANGELIA PRZYNOSI USPRAWIEDLIWIENIE I
ZBAWIENIE WSZYSTKIM LUDZIOM
KONIECZNOŚĆ USPRAWIEDLIWIENIA DLA POGAN I ŻYDÓW
Zapowiedź głównego tematu
16 Bo ja nie wstydzę się Ewangelii, jest bowiem ona mocą Bożą ku zbawieniu dla
każdego wierzącego, najpierw dla Żyda, potem dla Greka * . 17 W niej bowiem
objawia się sprawiedliwość Boża, która od wiary wychodzi i ku wierze prowadzi,
jak jest napisane: a sprawiedliwy z wiary żyć będzie * .
942074634.001.png 942074634.002.png
 
Usprawiedliwienia potrzebują poganie
18 Albowiem gniew Boży ujawnia się z nieba na wszelką bezbożność i nieprawość
tych ludzi, którzy przez nieprawość nakładają prawdzie pęta. 19 To bowiem, co o
Bogu można poznać, jawne jest wśród nich, gdyż Bóg im to ujawnił. 20 Albowiem
od stworzenia świata niewidzialne Jego przymioty - wiekuista Jego potęga oraz
bóstwo - stają się widzialne dla umysłu przez Jego dzieła, tak że nie mogą się
wymówić od winy * . 21 Ponieważ, choć Boga poznali, nie oddali Mu czci jako Bogu
ani Mu nie dziękowali, lecz znikczemnieli w swoich myślach i zaćmione zostało
bezrozumne ich serce. 22 Podając się za mądrych stali się głupimi. 23 I zamienili
chwałę * niezniszczalnego Boga na podobizny i obrazy śmiertelnego człowieka,
ptaków, czworonożnych zwierząt i płazów. 24 Dlatego wydał ich Bóg poprzez
pożądania ich serc na łup nieczystości, tak iż dopuszczali się bezczeszczenia
własnych ciał. 25 Prawdę Bożą przemienili oni w kłamstwo i stworzeniu oddawali
cześć, i służyli jemu, zamiast służyć Stwórcy, który jest błogosławiony na wieki.
Amen. 26 Dlatego to wydał ich Bóg na pastwę bezecnych namiętności: mianowicie
kobiety ich przemieniły pożycie zgodne z naturą na przeciwne naturze. 27
Podobnie też i mężczyźni, porzuciwszy normalne współżycie z kobietą, zapałali
nawzajem żądzą ku sobie, mężczyźni z mężczyznami uprawiając bezwstyd i na
samych sobie ponosząc zapłatę należną za zboczenie. 28 A ponieważ nie uznali za
słuszne zachować prawdziwe poznanie Boga, wydał ich Bóg na pastwę na nic
niezdatnego rozumu, tak że czynili to, co się nie godzi. 29 * Pełni są też wszelakiej
nieprawości, przewrotności, chciwości, niegodziwości. Oddani zazdrości,
zabójstwu, waśniom, podstępowi, złośliwości; 30 potwarcy, oszczercy,
nienawidzący Boga, zuchwali, pyszni, chełpliwi, w tym, co złe - pomysłowi,
rodzicom nieposłuszni, 31 bezrozumni, niestali, bez serca, bez litości. 32 Oni to,
mimo że dobrze znają wyrok Boży, iż ci, którzy się takich czynów dopuszczają,
winni są śmierci, nie tylko je popełniają, ale nadto chwalą tych, którzy to czynią.
1,4 Tzn. co do natury Boskiej ( zestawienie Rdz 1,2; Iz 6,3), jako przeciwstawienie do poprzedniego "według
ciała", tzn. co do natury ludzkiej. Por. J 1,14 . Dziś przypuszcza się, że w. 3n są tekstem przedpawłowym -
wyznaniem wiary pierwotnego Kościoła w synostwo Boże Chrystusa i pochodzenie ludzkie - jako Mesjasza -
od Dawida. Przy tym zmartwychwstanie jest ujawnieniem Jego Bóstwa. Inni łączą zwrot "według Ducha
Świętości" z Rz 8,11; 1 Tm 3,16; Hbr 9,14; 1 P 3,18, podkreślając udział Ducha Świętego w
zmartwychwstaniu.
1,14 Zob. 1 Kor 14,11.
1,16 Dobra Nowina o Zbawicielu, który poniósł bolesną śmierć, była trudna do przyjęcia (por. 1 Kor 1,18.23).
Wiersz ten stanowi niejako program dogmatycznej części listu.
1,17 Ha 2,4 (por. Ga 3,11; Hbr 10,38). Sens cytatu: sprawiedliwość Boża niesie zbawienie tym, którzy
zawierzą Bożym obietnicom. Trudny zwrot "od wiary... ku wierze", różnie tłumaczony (wiara ST i NT; wiara w
fakty i wiara w obietnice rzeczy przyszłych) podkreśla zapewne nie tylko konieczność samej wiary, ale i jej
postępu. 1,20 Tekst klasyczny o poznawalności istnienia Boga (por. Mdr 13,1-9).
1,23 Ps 106[105],20: "chwałą" jest tu jedynie godny uwielbienia majestat Boga.
1,29 nn Jest to rodzaj katalogu występków. Zachodzą one jeszcze w Rz 13,13; Mk 7,21n; 1 Kor 5,10n; 1 Kor
6,10n; 2 Kor 12,20; Ga 5,19nn; 2 Tm 3,2-5.
2
Usprawiedliwienia potrzebują także Żydzi
1 Przeto nie możesz wymówić się od winy, człowiecze, kimkolwiek jesteś, gdy
zabierasz się do sądzenia. W jakiej bowiem sprawie sądzisz drugiego, [w tej] sam
na siebie wydajesz wyrok, bo ty czynisz to samo, co osądzasz * . 2 Wiemy zaś, że
sąd Boży według prawdy dosięga tych, którzy się dopuszczają takich czynów. 3
Czy myślisz, człowiecze, co osądzasz tych, którzy się dopuszczają takich czynów, a
 
sam czynisz to samo, że ty unikniesz potępienia Bożego? 4 A może gardzisz
bogactwem dobroci, cierpliwości i wielkoduszności Jego, nie chcąc wiedzieć, że
dobroć Boża chce cię przywieść do nawrócenia? 5 Oto przez swoją zatwardziałość
i serce nieskłonne do nawrócenia skarbisz sobie gniew na dzień gniewu i
objawienia się sprawiedliwego sądu Boga, 6 który odda każdemu według
uczynków jego*: 7 tym, którzy przez wytrwałość w dobrych uczynkach szukają
chwały, czci i nieśmiertelności - życie wieczne; 8 tym zaś, którzy są przekorni, za
prawdą pójść nie chcą, a oddają się nieprawości - gniew i oburzenie. 9 Ucisk i
utrapienie spadnie na każdego człowieka, który dopuszcza się zła, najpierw na
Żyda, a potem na Greka. 10 Chwała zaś, cześć i pokój spotka każdego, kto czyni
dobrze - najpierw Żyda, a potem Greka. 11 Albowiem u Boga nie ma względu na
osobę. 12 Bo ci, którzy bez Prawa zgrzeszyli, bez Prawa też poginą, a ci, co w
Prawie zgrzeszyli, przez Prawo będą sądzeni. 13 Nie ci bowiem, którzy
przysłuchują się czytaniu Prawa, są sprawiedliwi wobec Boga, ale ci, którzy Prawo
wypełniają, będą usprawiedliwieni. 14 Bo gdy poganie, którzy Prawa nie mają,
idąc za naturą * , czynią to, co Prawo nakazuje, chociaż Prawa nie mają, sami dla
siebie są Prawem. 15 Wykazują oni, że treść Prawa wypisana jest w ich sercach,
gdy jednocześnie ich sumienie staje jako świadek, a mianowicie ich myśli na
przemian ich oskarżające lub uniewinniające. 16 [Okaże się to] w dniu, w którym
Bóg sądzić będzie przez Jezusa Chrystusa ukryte czyny ludzkie według mojej
Ewangelii. 17 Jeżeli jednak ty dumnie nazywasz siebie Żydem, całkowicie zdajesz
się na Prawo, chlubisz się Bogiem, 18 pouczony Prawem znasz Jego wolę i umiesz
rozpoznać co lepsze, 19 a jesteś przeświadczony, żeś przewodnikiem ślepych,
światłością dla tych, którzy są w ciemności, 20 wychowawcą nieumiejętnych,
nauczycielem prostaczków, mającym w Prawie wyraz wszelkiej wiedzy i prawdy...
21 Ty, który uczysz drugich, sam siebie nie uczysz. Głosisz, że nie wolno kraść, a
kradniesz. 22 Mówiąc, że nie wolno cudzołożyć, cudzołożysz? Który brzydzisz się
bożkami, okradasz świątynie? 23 Ty, który chlubisz się Prawem, przez
przekraczanie Prawa znieważasz Boga. 24 Z waszej to bowiem przyczyny - zgodnie
z tym, jest napisane - poganie bluźnią imieniu Boga * .
Względna wartość obrzezania
25 Obrzezanie posiada wprawdzie wartość, jeżeli zachowujesz Prawo. Jeżeli
jednak przekraczasz Prawo będąc obrzezanym, stajesz się takim, jak
nieobrzezany. 26 Jeżeli zaś nieobrzezany zachowuje przepisy Prawa, to czyż jego
brak obrzezania nie będzie mu oceniony na równi z obrzezaniem? 27 I tak ten,
który od urodzenia jest nieobrzezany, a wypełnia Prawo, będzie sądził ciebie,
który, mimo że masz księgę Prawa i obrzezanie, przestępujesz Prawo. 28 Bo
Żydem nie jest ten, który nim jest na zewnątrz, ani obrzezanie nie jest to, które
jest widoczne na ciele, 29 ale prawdziwym Żydem jest ten, kto jest nim wewnątrz,
a prawdziwym obrzezaniem jest obrzezanie serca, duchowe, a nie według litery. I
taki to otrzymuje pochwałę nie od ludzi, ale od Boga.
2,1 Chodzi o Żydów, którzy ze względu na niemoralne życie, nazywali pogan psami ( Mt 15,16) , choć sami
podobnych występków się dopuszczali (Rz 2,21nn), mimo iż chlubili się znajomością Prawa (Rz 2,23).
2,6 Ps 62[61],13; Hi 34,11; Syr 16,15 (Wlg); Jr 17,10; Jr 32,19. 2,14 Tzn. za głosem sumienia.
2,24 Iz 52,5 (LXX); Ez 36,20.23; "poganie bluźnią" - źle osądzając Boga na podstawie czynów Jego czcicieli.
3
Przewaga Żydów
1 Na czym więc polega wyższość Żyda? I jaki pożytek z obrzezania? 2 Wielki pod
każdym względem. Najpierw ten, że zostały im powierzone słowa Boże. 3 Bo i cóż,
jeśli niektórzy stali się niewierni, czyż ich niewierność miałaby zniweczyć wierność
Boga? 4 Żadną miarą! Bóg przecież musi okazać się prawdomówny, każdy zaś
człowiek kłamliwy * , zgodnie z tym, co napisane: Abyś się okazał sprawiedliwy w
słowach Twoich i odniósł zwycięstwo, kiedy Cię sądzą * . 5 Lecz jeśli nasza
nieprawość uwydatnia sprawiedliwość Bożą, to cóż powiemy? Czy Bóg jest
niesprawiedliwy, gdy okazuje zagniewanie? - wyrażam się po ludzku. 6 Żadną
miarą! Bo w takim razie jakże Bóg sądzić będzie ten świat? 7 Ale jeżeli przez moje
kłamstwo * prawda Boża tym więcej się uwydatnia ku Jego chwale, jakim prawem
jeszcze i ja mam być sądzony jako grzesznik? 8 I czyż to znaczy, iż mamy czynić
zło, aby stąd wynikło dobro? - jak nas niektórzy oczerniają i jak nam zarzucają, że
tak mówimy. Takich czeka sprawiedliwa kara.
Wszyscy - Żydzi i poganie - popadli w grzechy
9 Cóż więc? Czy mamy przewagę? Żadną miarą! Wykazaliśmy bowiem uprzednio,
że tak Żydzi, jak i poganie są pod panowaniem grzechu, 10 jak jest napisane * : Nie
ma sprawiedliwego, nawet ani jednego, 11 nie ma rozumnego, nie ma, kto by
szukał Boga. 12 Wszyscy zboczyli z drogi, zarazem się zepsuli, nie ma takiego, co
dobrze czyni, zgoła ani jednego. 13 Grobem otwartym jest ich gardło, językiem
swoim knują zdradę, jad żmijowy pod ich wargami, 14 ich usta pełne są
przekleństwa i goryczy; 15 ich nogi szybkie do rozlewu krwi, 16 zagłada i nędza
są na ich drogach, 17 droga pokoju jest im nie znana, 18 bojaźni Bożej nie ma
przed ich oczami. 19 A wiemy, że wszystko, co mówi Prawo, mówi do tych, którzy
podlegają Prawu. I stąd każde usta muszą zamilknąć i cały świat musi się uznać
winnym wobec Boga, 20 jako że z uczynków Prawa żaden człowiek nie może
dostąpić usprawiedliwienia w Jego oczach *. Przez Prawo bowiem jest tylko
większa znajomość grzechu*.
WIARA JEST ŹRÓDŁEM USPRAWIEDLIWIENIA
Usprawiedliwienie dla każdego dzięki Chrystusowi
21 Ale teraz jawną się stała sprawiedliwość Boża niezależna od Prawa,
poświadczona przez Prawo i Proroków. 22 Jest to sprawiedliwość Boża przez
wiarę w Jezusa Chrystusa dla wszystkich, którzy wierzą. Bo nie ma tu różnicy: 23
wszyscy bowiem zgrzeszyli i pozbawieni są chwały Bożej, 24 a dostępują
usprawiedliwienia darmo, z Jego łaski, przez odkupienie które jest w Chrystusie
Jezusie. 25 Jego to ustanowił Bóg narzędziem przebłagania przez wiarę mocą
Jego krwi. Chciał przez to okazać, że sprawiedliwość Jego względem grzechów
popełnionych dawniej - za dni cierpliwości Bożej - wyrażała się 26 w
odpuszczaniu ich po to, by ujawnić w obecnym czasie Jego sprawiedliwość, i [aby
pokazać], że On sam jest sprawiedliwy i usprawiedliwia każdego, który wierzy w
Jezusa. 27 Gdzież więc podstawa do chlubienia się? Została uchylona! Przez jakie
prawo? Czy przez prawo uczynków? Nie, przez prawo wiary. 28 Sądzimy bowiem,
że człowiek osiąga usprawiedliwienie przez wiarę, niezależnie od pełnienia
nakazów Prawa. 29 Bo czyż Bóg jest Bogiem jedynie Żydów? Czy nie również i
pogan? Zapewne również i pogan. 30 Przecież jeden jest tylko Bóg, który
usprawiedliwia obrzezanego dzięki wierze, a nieobrzezanego - przez wiarę *. 31 Czy
więc przez wiarę obalamy Prawo? Żadną miarą!
Tylko Prawo właściwie ustawiamy.
 
3,4 "Kłamliwy": Ps 115[114],11; "sądzą": Ps 51[50],6 (LXX).
3,7 Tu w sensie niewierności.
3,10-18 Ps 14[13],1nn; Ps 5,10; Ps 140[139],4; Ps 10[9],7; Iz 59,7n; Ps 36[35],2 . Jest to rabinistyczny dowód
przez "nanizanie" urywków na ten sam temat. Jest nim tu powszechny fakt grzeszności ludzi.
3,20 "W Jego oczach": Ps 143[142],2 . Usprawiedliwienie polegające na udziale w życiu Boga jest Jego
darem. Wystrzeganie się grzechu może wprawdzie do usprawiedliwienia predysponować, udzielenie jego
jednak zawisło od swobodnej decyzji Boga (łaska); "grzechu" - zob. Rz 5,20; Rz 7,7. 3,30 Rozróżnienie
przyimków: "dzięki" - "precz", jeśli nie jest po prostu sprawą stylu, może oznaczać u Żyda następstwo wiary
w Mesjasza, a u poganina zerwanie z dotychczasowym stylem życia.
4
DOWÓD BIBLIJNY NA USPRAWIEDLIWIENIE PRZEZ WIARĘ
Wzorem Abrahama
1 Zapytajmy więc, co <zyskał> Abraham, przodek nasz według ciała? 2 Jeżeli
bowiem Abraham został usprawiedliwiony z uczynków, ma powód do chlubienia
się, ale nie przed Bogiem. 3 Bo cóż mówi Pismo? Uwierzył Abraham Bogu i zostało
mu to poczytane za sprawiedliwość*. 4 Otóż temu, który pracuje, poczytuje się
zapłatę nie tytułem łaski, lecz należności. 5 Temu jednak, który nie wykonuje
pracy, a wierzy w Tego, co usprawiedliwia grzesznika, wiarę jego poczytuje się za
tytuł do usprawiedliwienia, 6 zgodnie z pochwałą, jaką Dawid wypowiada o
człowieku, którego Bóg usprawiedliwia niezależnie od uczynków: 7 *
Błogosławieni ci, których nieprawości zostały odpuszczone i których grzechy
zostały zakryte. 8 Błogosławiony mąż, któremu Pan nie poczyta grzechu.
Usprawiedliwienie przed obrzezaniem
9 Przeto czy błogosławieństwo to dotyczy obrzezanych, czy też i nieobrzezanych?
Czytamy przecież, że Abrahamowi została poczytana wiara za sprawiedliwość. 10
* W jakich okolicznościach została poczytana: czy był obrzezany, czy przed
obrzezaniem? Otóż nie po obrzezaniu, ale gdy był nieobrzezany. 11 I otrzymał
znak obrzezania jako pieczęć usprawiedliwienia osiągniętego z wiary posiadanej
wtedy, gdy jeszcze nie był obrzezany. I tak stał się ojcem wszystkich tych, którzy
nie mając obrzezania, wierzą, by i im poczytano to za tytuł do usprawiedliwienia,
12 a także ojcem tych obrzezanych, którzy nie tylko na obrzezaniu się opierają,
ale nadto kroczą śladami tej wiary, jaką ojciec nasz Abraham posiadał przed
obrzezaniem.
Usprawiedliwienie niezależne od Prawa
13 Albowiem nie od [wypełnienia] Prawa została uzależniona obietnica dana
Abrahamowi i jego potomstwu, że będzie dziedzicem świata, ale od
usprawiedliwienia z wiary. 14 Jeżeli bowiem dziedzicami stają się ci, którzy się
opierają na Prawie, to wiara straciła znaczenie, a obietnica pozostała bez skutku.
15 Prawo bowiem pociąga za sobą karzący gniew. Gdzie zaś nie ma Prawa, tam
nie ma i przestępstwa. 16 I stąd to [dziedzictwo] zależy od wiary, by było z łaski i
aby w ten sposób obietnica pozostała nienaruszona dla całego potomstwa, nie
tylko dla potomstwa opierającego się na Prawie, ale i dla tego, które ma wiarę
Abrahama. On to jest ojcem nas wszystkich - 17 jak jest napisane: Uczyniłem cię
ojcem wielu narodów* - przed obliczem Boga. Jemu on uwierzył jako Temu, który
ożywia umarłych i to, co nie istnieje, powołuje do istnienia.
 
Zgłoś jeśli naruszono regulamin