Modele.doc

FRANCJA

Polityka społeczna obejmuje swym zasięgiem wszystkich obywateli.

Zabezpieczenie społeczne jest realizowane przez 3 kasy: (1) kasę ubezpieczenia chorobowego, macierzyństwa, inwalidztwa, zgonów, ubezpieczenia od wypadków przy pracy i chorób zawodowych, (2) kasę zasiłków rodzinnych, (3) kasę zabezpieczenia na starość.

Zarząd finansowy sprawuje nad nimi Centralna Agencja Kas Zabezpieczenia Społecznego, a na szczeblu centralnym są powoływane: dyrekcja zabezpieczenia społecznego, generalna inspekcja spraw społecznych oraz organizacje konsultacyjne i koordynacyjne.

System emerytalny

Prawo do pełnej emerytury uzyskuje się po przepracowaniu 37,5 lat. W ramach systemu emerytalnego minimum emerytalne mają zapewnione wszystkie osoby powyżej 65 roku życia.

Świadczenia na rzecz ludzi starych: Poza emeryturami, rentami i zasiłkami we Francji funkcjonują tzw. kluby trzeciego wieku, które działają w ośrodkach socjalnych poszczególnych dzielnic i organizują odczyty, spotkania, tańsze bilety do teatrów, kin, wycieczki, wczasy po zniżonych cenach, a także pomoc lekarską, w zajęciach domowych, umieszczeniu w domu opieki itp.

Świadczenia rodzinne: Ogółem we Francji istnieją 24 rodzaje świadczeń na rzecz rodzin.

Opieka zdrowotna Jest odpłatna, ale pacjent otrzymuje częściowy zwrot kosztów z kasy ubezpieczeniowej.

System pomocy społecznej

W systemie pomocy społecznej istotne są działania uwzględniające potrzeby osób i rodzin znajdujących się w szczególnie trudnych sytuacjach życiowych. Chodzi tu o rodziny dotknięte chorobą, niepełnosprawnością, rodziny niepełne, wielodzietne, czy patologiczne.

Francja jako jedyne państwo UE nie ma wpisanych w konstytucję żadnych praw socjalnych. System pomocy społecznej we Francji został oparty na zasadzie subsydiarności wywodzącej się ze społecznej nauki Kościoła. Według tej zasady społeczeństwo lub państwo nie powinno wykonywać tego, co jednostka może zdziałać dzięki własnej inicjatywie oraz własnymi siłami.

Świadczenia z pomocy społecznej

Nie mają charakteru roszczeniowego, co oznacza, że nie przysługują w sposób automatyczny, ale na podstawie łatwo identyfikowalnych kryteriów uniwersalnych. Instytucje pomocy społecznej przeprowadzają kontrolę stanu dochodowego potencjalnego świadczeniobiorcy celem sprawdzenia rzeczywistych potrzeb zgłaszających się osób.

HOLANDIA

Realizowana w Holandii polityka społeczna obejmuje: (1) zabezpieczenie i pomoc społeczną, (2) ochronę zdrowia,

(3) politykę oświatową.

Kwestie te są regulowane przez 5 narodowych aktów prawnych.

Ubezpieczenie społeczne ma charakter obowiązkowy i są nim objęci wszyscy pracujący oraz bezrobotni. Osoby objęte ubezpieczeniem są uprawnione, po ukończeniu 65. roku życia, do przejścia na emeryturę lub do otrzymania renty inwalidzkiej w razie trwałego lub przejściowego inwalidztwa. Ubezpieczeniem od wypadków przy pracy i chorób zaw. są objęci wszyscy pracownicy na koszt pracodawcy.

Pomoc społeczna ma charakter wyłącznie pieniężny i jest realizowana przez urzędy gmin.

Działalność w tym zakresie prowadzą także organizacje społeczne, a państwo ją subwencjonuje.

Ubezpieczenia zdrowotne są obowiązkowe; składki płacą pracujący i pracodawcy, a emeryci — pewien procent swoich emerytur; system zasiłków rodzinnych obejmuje ogół ludności; zasiłki te są wypłacane na trzecie i każde następne dziecko; składkę uiszcza pracodawca.

Opiekę zdrowotną realizują kasy chorych, ...