program pracy indywidualnej.doc

Program pracy indywidualnej

dla

dziecka z autyzmem

rok szkolny 2008/ 2009 (II semestr)

KONRAD ZYCH

"Starajmy się zrozumieć, jak dziecku jest trudno,
a wtedy będzie mu znacznie łatwiej"

Program własny na potrzeby

Przedszkola nr 1 w Ornecie

opracowała:
 

mgr Justyna Przytuła

Spis treści:

1.  Wstęp
2.  Wskazania do pracy z dzieckiem
4.  Cel ogólny
4.  Cele szczegółowe
5.  Zadania szkoły
6.  Treści zajęć
7.  Osiągnięcia ucznia
8.  Procedury osiągania celów
9. Ocenianie osiągnięć ucznia
10. Ogólne wskazówki do programu rewalidacyjnego
11. Sposoby dokumentacji pracy
12. Akceptacja rodziców
13. Literatura

1. WSTĘP

Zaburzenia autystyczne intrygują tajemniczością i budzą duże kontrowersje. Dzieci dotknięte autyzmem bardzo cierpią. Źródłem ich cierpienia jest lęk przed kontaktem ze światem zewnętrznym. Dzieci te izolują się od otoczenia, będącego dla nich źródłem nieustannych bodźców, których nie są w stanie zrozumieć.
Każde dziecko dotknięte autyzmem jest inne i posiada sobie właściwy potencjał możliwości. Trzeba szukać indywidualnych dróg, które pomogą mu stać się człowiekiem tak samodzielnym i przystosowanym społecznie, jak to tylko możliwe. Poszukiwania te to długi proces, w którym porażki przeplatają się z sukcesami. To duże wyzwanie dla rodziców i nauczycieli.

Do Przedszkola nr w Ornecie uczęszcza Konrad Zych, u którego stwierdzono autyzm. Chłopiec nie jest zmotywowany do nauki, nie posiada umiejętności siedzenia w miejscu przez dłuższy czas, nie skupia uwagi na nauczycielu i pomocach, nie odpowiada na komunikaty osoby prowadzącej zajęcia. Jego mowa jest zaburzona, a funkcje poznawcze istotnie odbiegają od normy. Fizycznie chłopiec niczym nie różni się od swoich rówieśników, ale zachowuje się tak, jakby nie był w stanie zrozumieć informacji, które docierają do niego za pośrednictwem zmysłów, zwłaszcza słuchu i wzroku. Żyje w nieco innym, własnym świecie, do którego bliscy i nauczyciele próbują znaleźć drogę.

Na podstawie opinii Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej w Ornecie oraz Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej w Elblągu, podjęłam się opracowania programu zajęć pracy  indywidualnej, a w nim takich działań, aby wyposażyć Konrada Zycha w wiedzę i umiejętności, które będą dla niego funkcjonalne oraz które okażą się niezbędne w jego przyszłym dorosłym życiu.
 

2.Wskazania do pracy z dzieckiem:

-intensywna praca nad rozwojem umiejętności dnia codziennego przez naśladowanie;
- wdrażanie do większej samodzielności w zakresie czynności samoobsługowych;
- ukazywanie związku między nabywanymi umiejętnościami a ich znaczeniem poprzez wykorzystanie ich w konkretnych codziennych sytuacjach;
- konsekwentne wymaganie od dziecka spełniania poleceń, nie wyręczanie go w działaniu;
- usprawnianie umiejętności koncentracji uwagi;
- wydłużanie czasu koncentracji uwagi;
- poszerzanie zestawu ćwiczeń o zabawy ruchowe, muzyczno-ruchowe oraz wzbogacanie zestawu pomocy dydaktycznych o nowe atrakcyjne i nieznane;
- stymulacja polisensoryczna ze szczególnym zwróceniem uwagi na wzrok;
- somatognozja: kształtowanie poczucia schematu własnego ciała i orientacji w przestrzeni (duży nacisk na naśladowanie ruchów, mowy, z czasem: nazywanie, wskazywanie, rozpoznawanie);
- uczestnictwo w terapii Kinezjologii Edukacyjnej Paula Dennisona z elementami stymulacji zmysłów - z ojcem w celu (koordynowania ruchami i wspomagania reakcji chłopca na polecenia nauczyciela, tworzenie sytuacji, w której wykonane przez najbliższą osobę ruchy zostaną nazwane, tworzenia nowych sytuacji i wzbogacania warsztatu pracy z chłopcem o narzędzia terapeutyczne);
- przerywanie stereotypowych zabaw;
- ćwiczenia relaksacyjne.

3. Cel ogólny

Głównym celem edukacji dziecka- Konrada Zycha, jest rozwijanie jego autonomii, jego personalizacja i socjalizacja, a także - w ramach posiadanych przez niego realnych możliwości - wyposażenie w takie umiejętności i wiadomości aby :

-          mógł porozumiewać się z otoczeniem w jak najpełniejszy dla siebie sposób, werbalnie lub pozawerbalnie,
- zdobył maksymalną niezależność życiową w zakresie zaspokajania podstawowych potrzeb życiowych,
- był zaradny w życiu codziennym adekwatnie do własnego, indywidualnego poziomu sprawności i umiejętności oraz miał poczucie sprawczości,
- mógł uczestniczyć w różnych formach życia społecznego, znając i przestrzegając ogólnie przyjętych norm, zachowując przy tym prawo do swojej inności.

4. Cele szczegółowe:

-          kształtowanie umiejętności prostej samoobsługi poprzez naśladowanie (rozwijanie umiejętności i sprawności niezbędnych w codziennych sytuacjach związanych z ubieraniem się, jedzeniem, higieną osobistą, czynnościami fizjologicznymi);
- ukazywanie związku między nabywanymi umiejętnościami a ich znaczeniem poprzez wykorzystanie ich w konkretnych codziennych sytuacjach;
- rozszerzenie umiejętności związanych z interakcjami społecznymi, wdrażanie do kulturalnego, społecznie akceptowanego sposobu bycia;
- wzbudzanie mowy, kształtowanie umiejętności porozumiewania się z otoczeniem drogą werbalną i pozawerbalną;
- kształtowanie umiejętności dokonywania w toku działania - prostych operacji umysłowych;
- przygotowanie do nauki pisania i czytania w zakresie możliwym do osiągnięcia;
- zwiększenie sprawności manualnej poprzez prace z różnorodnymi materiałami i fakturami;
- rozwijanie twórczej aktywności ucznia w dziedzinie plastyki i  muzyki ze względu na jej znaczące wartości terapeutyczne;
- kształtowanie właściwych nawyków ruchowych;
- przygotowanie ucznia do aktywnego spędzania czasu wolnego.
 

5. Zadania Przedszkola
 

1. Tworzenie właściwych warunków, niezbędnych do zapewnienia uczniowi komfortu psychicznego, poczucia bezpieczeństwa i akceptacji, nawiązanie pozytywnego kontaktu emocjonalnego nauczyciela z dzieckiem.
2. Rozwijanie u ucznia motywacji do porozumiewania się z drugą osobą, komunikowania potrzeb i stanów emocjonalnych.
3. Tworzenie sytuacji edukacyjnych i wykorzystywanie sytuacji życiowych do rozwijania umiejętności komunikacyjnych dziecka.
4. Wdrażanie do samodzielnego wykonywania czynności związanych z samoobsługą, umożliwianie doznawania satysfakcji z osiąganej niezależności.
5. Konstruowanie sytuacji wychowawczych umożliwiających doświadczanie relacji społecznych.
6. Uczenie zasad współistnienia społecznego oraz kształtowanie umiejętności radzenia sobie w różnych sytuacjach społecznych.
7. Stwarzanie sytuacji sprzyjających poznawaniu otoczenia, w którym przebywa dziecko.
8. Wspieranie rozwoju sprawności psychofizycznej dziecka, prowadzenie zajęć niezbędnych do rozwoju psychoruchowego.

6. Treści zajęć

Treści zajęć zostały dostosowane do potrzeb i możliwości Konrada Zycha. Przy ich realizacji należy wykorzystać wszystkie możliwości, jakie stwarza baza dydaktyczna przedszkola. Realizacja programu kontynuowana będzie w zależności od stopnia postępów edukacyjnych dziecka. Należy pamiętać o tym, że w miarę wzrostu poziomu możliwości chłopca, zawsze można wracać do danych treści oferując coraz bardziej zaawansowane podejście, co w autyzmie jest rzeczą oczekiwaną i przewidywaną.