solanki.doc

(139 KB) Pobierz

Kąpiele mineralne

 

Wody chlorkowo-sodowe

 

Zalicza się do nich wody zawierające nie mniej niż 1g składników stałych w 1dm3 z przewagą jonów chlorkowych(wśród anionów Cl-) oraz jonów sodowych(wśród kationów Na+)

 

Wody chlorkowo-sodowe o stężeniu mniejszym niż 1,5% nazywane są słonymi i służą przede wszystkim do kuracji pitnych i inhalacji.

 

Wody chlorkowo- sodowe o stężeniu większym nią 1,5% nazywane są solankami i służą do kąpieli.

Stężenia solanek do kąpieli leczniczych mogą wynosić co najwyżej 5-6%.

W solance o stężeniu poniżej 6% organizm człowieka pobiera wodę, a kiedy jest wyższe traci ją(odwodnienie).

 

W kąpielach wannowych oraz basenach do ćwiczeń ruchowych i pływania stosuje się stężenia w przedziale 2-5%

W przypadku leczenia łuszczycy stosuje się solanki o stężeniu do 12%.

Solanki jak wszystkie wody mineralne zawierają zawsze poza zasadniczymi jonami pewną ilość różnych jonów dodatkowych, które wpływają modyfikująco na działanie solanki i dlatego muszą być ujęte w nazwie wody.(np: jod, potas, brom, magnez, wapń)

 

Właściwości fizyczne kąpieli solankowej

-         wysokie ciśnienie osmotyczne i duże stężenie- wywierają wyższe ciśnienie hydrostatyczne na ciało

-         pozorne zmniejszenie masy ciała kąpiącego

-         duża zawartość NaCl zmniejsza przewodnictwo cieplne wody

 

Działanie fizjologiczne kąpieli solankowych

Czynnik

Działanie miejscowe

działanie ogólne

NaCl w wodzie

Depozycja(odkładanie płaszcza solnego) w skórze i powolne wchłanianie

Rozszerzenie naczyń

Wzrost temp. skóry

Zmniejszenie pobudliwości zakończeń nerwowych czuciowych i ruchowych

Zwiększenie pocenia się

Zwiększenie wypłukiwania mocznika i kwasu urokanowego – wrażliwość na UV

Pobudzanie lub hamowanie mitozy w skórze

Działanie osmotyczne

Pobudzenie przemiany materii

Przestrojenie układu autonomicznego

Modyfikacja oddawania ciepła

Normalizacja ciśnienia krwi

Poprawa regulacji krążenia

Wzrost ogólnej odporności

Działanie hartujące

 

Rodzaje zabiegów- w zależności od konstytucji układu nerwowego wegetatywnego, ukł. krążenia, wieku,  choroby i jej stadium wyróżniamy:

-         kąpiele całkowite

-         kąpiele3/4

-         półkąpiele

-         kąpiele nasiadowe

 

Dawkowanie kąpieli u dorosłych:

-stężenie soli 2-4%

-temperatura pierwszej kąpieli 35-36°C ze stopniowym wzrostem do 38°C

-temperatura półkąpieli 39-40°C

Czas trwania pierwszej kąpieli 10-12min, każdą następna wydłużamy o 2 min aż do max. 20-24min.

Kąpiele stosujemy co 2 dzień w serii 8-10 zab.

 

 

Dawkowanie kąpieli u dzieci

-W wieku dziecięcym i młodzieńczym kąpiele 2 x tyg.

-stężenie 2% solanka o temperaturze37°C

Czas zabiegu 10-15min.

W serii 12 kąpieli

Niektóre uzdrowiska stosują pływanie w basenach z 2-3% solanką 2-3 x tyg, przez 10-20 min.

Temperatura solanki 26-27°C

 

Postępowanie po Kąpieli:

-nie spłukiwać i nie wycierać ciała

-skóra powinna wyschnąć na powietrzu

-obowiązkowy odpoczynek po kąpieli w pozycji leżącej(dorośli1/2h, dzieci 1h)

 

Wskazania do kąpieli

Przeciwwskazania do kąpieli

1.Dorośli:

-przewlekłe choroby dróg oddechowych i zatok włącznie

-przewlekłe choroby zwyrodnieniowe i reumatyczne

- zmniejszona odporność na zakażenia

-rekonwalescencja po ciężkich chorobach

-otyłość

-niektóre ch. ginekologiczne(bezpłodność, zespół klimakteryczny, przewlekłe zapal. przydatków)

-łuszczyca

-kąpiele kinezyterapeutyczne w stanach pourazowych(rehabilitacja)

2. Dzieci:

-przewlekłe nawracające zapalenia dróg oddechowych

-alergia z astmą oskrzelową włącznie

-zaburzenia wegetatywne

-otyłość

-przedłużająca się rekonwalescencja po ciężkich chorobach

 

1. Dorośli:

-niewydolność krążenia

-choroby naczyń wieńcowych z wysiłkową dusznicą bolesną

-świeży zawał serca

-wady zastawkowe( o charakterze zwężenia)

-ostre choroby i zaostrzenia stanów przewlekłych

-choroby przebiegające z napadami

-ciężkie psychopatie, psychozy

-nadczynność tarczycy

-ciąża

-nowotwory

-czynna gruźlica

2. Dzieci i młodzież:

- jak u dorosłych

-wszystkie postaci gruźlicy

-choroby gorączkowe

-choroby serca

-choroby nerek

choroba reumatyczna

 

Kąpiele kwasowęglowe

 

Dwutlenek węgla jest gazem 2x cięższym od powietrza, ma lekko kwaśny zapach, rozpuszcza się w tłuszczach i dość dobrze w wodzie.

W organizmach żywych jest końcowym produktem przemiany materii w komórkach.

Jeżeli jego zawartość w powietrzu oddechowym wynosi 8-10 vol % to wystepują:

-         bóle głowy

-         szum w uszach

-         wzrost ciśnienia krwi

-         duszność

-         utrata świadomości

-         śmierć z uduszenia

Jeżeli stężenie osiągnie 20 vol % następuje natychmiastowa śmierć.

Szczawy- to wody zawierające co najmniej 1g dwutlenku węgla w 1dm3 wody.

Wody o zawartości dwutlenku węgla mniejszej niż 1g w 1dm3 nazywamy szczawą prostą lub niezmineralizowaną.

Działanie biologiczne wykazują wody zawierające więcej niż 400mg CO2 w 1dm3 wody( zawartość CO2 może osiągnąć ok. 1400mg/1dm3).

Wody kwasowęglowe zawierają  więcej niż 250mg i mniej niż 0,99g w 1dm3.

Wody  kwasowęglowe do kąpieli mogą pochodzić ze źródeł naturalnych oraz z zastosowania wody gospodarczej sztucznie wysyconej CO2.

 

Rodzaje kąpieli:

-         kąpiele całkowite

-         kąpiele ¾

-         półkąpiele

-         Kąpiele częściowe ( kończyna górna lub dolna)

 

Fizjologiczne działanie Kąpieli kwasowęglowych:

-         pobudzenie receptorów ciepła

zahamowanie receptorów zimna

-         uwolnienie hormonów tkankowych w skórze

-         rozszerzenie i otwarcie naczyń włosowatych

-         zwiększenie o ok. 300% liczby czynnych naczyń włosowatych

-         zwiększenie o ok. 600% ukrwienia skóry

-         zwolnienie czynności akcji serca

-         zwiększenie objętości wyrzutowej i pojemności minutowej serca

-         obniżenie ciśnienia tętniczego krwi

-         zwiększenie przepływu wieńcowego

-         nasilenie przemiany materii

-         działanie antyseptyczne

-         zwiększenie napięcia żył

-         zwiększenie ukrwienia mózgu

-         zwiększenie pobierania tlenu w płucach

-         zwiększenie diurezy

 

Temperatura kąpieli

Dzięki zmniejszonej wrażliwości receptorów zimna i równoczesnym pobudzeniu receptorów ciepła możliwe jest obniżenie temp. kąpieli kwasowęglowej do 31-34°C.

Przez pierwsze 30-60sek odczuwa się chłód, a następnie ciepło. Optimum temp. obojętnej dla człowieka występuje przy stężeniu CO2 w granicach 1,2- 1,4g/dm3. Przy takim stężeniu na cm2 ciała przypada 60-70 pęcherzyków gazu i człowiek nie odczuwa ani ciepła ani zimna. Po kąpieli kwasowęglowej może wystąpić swędzenie skóry, ogólne osłabienie.

 

Wykonanie kąpieli:

 

Temp. kąpieli 31-34°C.  Wzrost temp. kąpieli w granicach 33-34°C. sumuje działanie bodźca cieplnego i może obciążać układ krążenia , nawet u osób zdrowych. Nie przekraczamy 34°C.

Zbyt szybkie ogrzanie wody kwasowęglowej może doprowadzić do nadmiernego uwolnienia się rozpuszczonego gazu.

Czas zabiegu: 20-30 min

Zachowanie pacjenta:

  1. unikać wykonywania ruchów w czasie kąpieli, ponieważ każdy ruch strąca pęcherzyki gazu ze skóry i powoduje uczucie chłodu
  2. wanna powinna być przykryta tak aby głowa wystawała nad przykryciem
  3. po wyjściu z wody ciało musi wyschnąć bez wycierania
  4. odpoczynek po zabiegu wynosi 30-45min
  5. w dniu kąpieli dopiero po kilku godzinach można stosować inne i to łagodne zabiegi(gimnastyka lub masaż częściowy)

 

Częstotliwość zabiegów: 3-4 kąpiele w tygodniu.

Liczba zabiegów: 12

 

 

 

 

Wskazania:

 

  1. łagodna postać nadciśnienia I, II okres WHO
  2. zwężające zapalenie tętnic  I, II okres WHO
  3. choroba Raynauda
  4. zaburzenia krążenia włośniczkowego
  5. zaburzenia krążenia żylnego
  6. choroby reumatyczne przewlekłe z jednocześnie występującymi chorobami serca
  7. choroba Sudecka
  8. dystonia neurowegetatywna
  9. polineuropatia
  10. sklerodermia
  11. niektóre choroby serca (serce sportowca, serce otłuszczone, osłabienie mięśnia sercowego)

 

Przeciwwskazania:

 

  1. niewydolność układu oddechowego
  2. ciężkie nadciśnienie
  3. świeży zawał serca
  4. zwężenie zastawki aortalnej i mitralnej
  5. wrodzone wady serca znacznego stopnia
  6. serce płucne
  7. choroby oskrzelowo-płucne
  8. ostre choroby zapalne naczyń krwionośnych
  9. ciężkie zaburzenia ukrwienia mózgu

 

 

Kąpiele siarczkowo- siarkowodorowe

 

              Wody lecznicze wykorzystywane do w/w kapieli zawierają rozpuszczony gazowy siarkowodór (H2 S), jon wodorosiarczkowy (HS-) lub jon siarczkowy (S2-). Obecność tych związków w wodzie zależy od pH. W wodach źródlanych o pH  między 6-8 powszechnie występuje mieszanina siarkowodoru i jonu wodorosiarczkowego. W zależności od stężenia siarkowodoru rozróżnia się:

-         wody o stężeniu małym poniżej 50mg H2S/dm3

-         wody o stężeniu średnim 50-100mg H2S/dm3

-         wody o stężeniu dużym powyżej 100mg H2S/dm3

 

Wody siarczkowo- siarkowodorowe stosuje się do kąpieli i płukań przyzębia.

Kąpiele siarczkowo- siarkowodorowe stanowią  część kompleksowego leczenia łącznie z gimnastyką, kąpielami ruchowymi, masażami.

 

 

Fizjologiczne działanie kąpieli  siarkowych:

  1. pierwotne miejscowe na skórę

-         keratolityczne

-         keratoplastyczne

-         rozszerzenie i otwarcie kapilarów skóry

-         przekrwienie i rumień skóry

-         pobudzenie metabolizmu w skórze

2. pierwotne ogólne

-         pobudzenie osi podwzgórze- przysadka- nadnercza

-         pobudzanie receptorów w skórze( objawem jest palenie, swędzenie)

-         pobudzanie receptorów ciepła

-         obniżaniu progu pobudliwości receptorów zimna

3.Działanie wtórne:

-         Wpływ na ukł. oksydoredukcyjny

-         wpływ na procesy enzymatyczne

-         wpływ na odbudowę chrząstki stawowej

-         działanie przeciwbólowe

-         -//- przeciwalergiczne

...

Zgłoś jeśli naruszono regulamin