Kalendarz Żydowski.pdf
(
114 KB
)
Pobierz
11118999 UNPDF
Kalendarz żydowski
Waldemar Bolkowski
"Bracia! Pragnienie serca mego i modlitwa zanoszona do Boga zmierzają ku
zbawieniu Izraela." Rz 10,1
Z historii kalendarza
Procesu starzenia się nie można zatrzymać. Czas kroczy naprzód i nie zwalnia
dla nikogo. Za każdym razem, gdy zrywamy kartkę z kalendarza, na nowo
sobie to uświadamiamy. Dni i miesiące odchodzą równie szybko jak
przychodzą.
Rytm niestrudzonego marszu czasu wyznaczają słońce, księżyc i gwiazdy.
Dzięki tym ciałom niebieskim możemy mierzyć czas i ustalać kalendarz, gdyż
tak zaplanował Pan Bóg (zob. 1 M 1,14-19).
W kalendarzowej rachubie czasu podstawową rolę odgrywają trzy jednostki
czasu: doba, miesiąc i rok. Występuje też siedmiodniowy okres zwany
tygodniem. Nie jest on jednak zależny od żadnego ze zjawisk przyrodniczych
(chociaż odpowiada on mniej więcej jednej fazie księżycowej), ale z biblijnego
punktu widzenia wiąże się z dziełem stworzenia świata przez Boga.
Przez stulecia liczne cywilizacje tworzyły własne kalendarze. Starożytni
Egipcjanie, Babilończycy czy Rzymianie mieli swój sposób obliczania dni,
miesięcy i lat. Egipcjanie zastosowali u siebie kalendarz słoneczny, który stał
się pierwowzorem obowiązującego nas. Dzielił on rok na 365 dni (12 miesięcy
po 30 dni plus pięć dni dodatkowych) oraz na trzy pory roku: wylew Nilu,
okres siewu i okres żniw.
Za poradą astronoma aleksandryjskiego, Sosigenesa, Juliusz Cezar
przeprowadził reformę kalendarza rzymskiego w 46 r. p.n.e. Ustalono, że po
trzech latach zwykłych liczących 365 dni, wprowadzono czwarty rok, zwany
przestępnym, liczący 366 dni. Za panowania cesarza Augusta ustalono długość
miesięcy (pod względem ilości dni) taką, jaka obowiązuje obecnie obecnie.
Początek roku przesunięto na 1 stycznia. Rzymianie liczyli czas od założenia
Rzymu (753 r. p.n.e.). W VI wieku za początek rachuby lat przyjęto rok
narodzenia Jezusa Chrystusa. Kalendarz ten, zwany juliańskim, przeszedł do
chrześcijańskiej rachuby czasu i przetrwał do XVI wieku.
Ponieważ co 129 lat kalendarz juliański opóźniał się w stosunku do ruchu
Słońca o jedną dobę, za radą astronomów papież Grzegorz XIII zreformował
kalendarz juliański w ten sposób, że usunął 10 dni (po 4 października 1582
roku nastąpił 15 października). Nowy kalendarz otrzymał nazwę
gregoriańskiego. Kalendarz gregoriański wprowadzono początkowo w krajach
katolickich (m.in. w Polsce). Kraje niekatolickie przyjmowały go stopniowo w
następnych stuleciach. W Kościele prawosławnym święta wyznaczane są nadal
według kalendarza juliańskiego, stąd przesunięcie dat świąt w stosunku do
kalendarza gregoriańskiego.
Opis kalendarza żydowskiego
Kilka lat temu pewien Żyd będąc w synagodze usłyszał pytanie: "Kiedy w tym
roku jest Chanuka?" W odpowiedzi usłyszał: "Tak jak zawsze - 25 dnia
miesiąca kislew". Ten żartobliwy komentarz zwraca uwagę na coś ważnego:
daty świąt żydowskich nie zmieniają się co roku, obchodzi się je zawsze tego
samego dnia, ale według kalendarza żydowskiego. Ponieważ rok żydowski nie
jest taki sam jak rok słoneczny, na którym oparty jest powszechnie używany w
Polsce kalendarz gregoriański, toteż daty świąt żydowskich według kalendarza
gregoriańskiego ulegają zmianie.
Kalendarz żydowski uformował się podczas niewoli babilońskiej (VI w.
p.n.e.). W IV wieku n.e. kalendarz żydowski został dopracowany w oparciu o
obliczenia przeprowadzone pod przewodnictwem rabina Hillela II. Posiada on
niezmiernie ważne znaczenie dla religijnych Żydów na całym świecie, bo
według niego ustalany jest termin wszystkich świąt żydowskich. Jest to
oficjalnie obowiązujący kalendarz w Izraelu. Według kalendarza żydowskiego
mamy obecnie 5762 rok (rozpoczął się we wrześniu 2001). We wrześniu 2002
roku rozpocznie się rok 5763 (aby obliczyć rok żydowski, do bieżącej daty
dodaje się 3761).
W oparciu o biblijny opis stworzenia dzień żydowski (doba) zaczyna się nie o
północy, a o zmierzchu (czasami gdy widoczne są trzy gwiazdy średniej
wielkości). Wynika to ze słów: "I nastał wieczór, i nastał poranek - dzień
pierwszy" (1 M 1,5). Dlatego gdy na kalendarzu gregoriańskim zaznaczone
jest święto żydowskie, to należy pamiętać, że w rzeczywistości zaczyna się
ono o zachodzie słońca poprzedniego wieczoru. Doba składa się z 12 godzin
nocy, która zaczyna się o zmierzchu i 12 godzin dnia trwających od świtu (ma
to istotne znaczenie ze względu na porządek modlitewny, bo określone
modlitwy Żydzi odmawiają w odpowiednich godzinach dnia). "Jezus
odpowiedział : Czy dzień nie ma dwunastu godzin?" (J 11,9). Z tego wynika,
że w zależności od pory roku godziny nocne mogą być "krótsze" lub "dłuższe"
od godzin dziennych.
Dni tygodnia w kalendarzu żydowskim nie mają swoich nazw. Określa się je
kolejnymi literami alfabetu hebrajskiego, od "alef" do "waw", co jest
równoznaczne z wartością liczbową liter od jeden do sześć. Ostatni tj. siódmy
dzień tygodnia nazywa się Szabat.
Jak wygląda żydowski rok?
Miesiące rozpoczynają się od nowiu księżyca i liczą po 29 lub 30 dni.
Astronomiczny miesiąc księżycowy ma 29 dni i 12 godzin. Liczyć można
tylko pełne doby, więc miesiące dzieli się na 29-dniowe (tewet, adar, ijar,
tamuz, elul) i 30-dniowe (tiszri, szwat, nisan, siwan, aw). W przypadku dwóch
(cheszwan i kislew) ilość dni jest zmienna. Dwunastomiesięczny rok
księżycowy jest krótszy o około 11 dni od roku słonecznego i liczy 354 lub
355 dni. W ciągu 19 lat różnica ta urasta do 210 dni, co stanowi siedem 30-
dniowych miesięcy. Dlatego w ciągu tych 19 lat siedmiokrotnie dołączany jest
dodatkowy miesiąc - miesiąc przestępny (w 3, 6, 8, 11, 14, 17 i 19 roku cyklu).
Dodatkowy miesiąc nazywa się adar bet (adar drugi) i ma 29 dni (adar alef,
albo adar pierwszy w roku przestępnym ma 30 dni). Rok żydowski ma wtedy
nie dwanaście, ale trzynaście miesięcy. W ten sposób święta Pesach (Pascha),
Szawuot (Pięćdziesiątnica) i Sukot (Święto Namiotów) przypadają w
odpowiednich porach roku: Pesach na wiosnę, Szawuot latem, a Sukot
jesienią.
W zależności od długości nieregularnych miesięcy (cheszwan i kislew) rok
liczy od 353 do 355 dni. Zróżnicowanie to wynika z przepisów religijnych -
chodzi o to, aby terminy świąt nie pokrywały się z Szabatem. Jeśli miesiąc
cheszwan ma 29, a kislew 30 dni, to rok składa się z 354 dni. Uważany jest
wówczas za rok zwykły. Gdy oba mają po 29 dni, 353 dniowy rok określa się
jako niepełny, natomiast gdy oba liczą po 30 dni, występuje pełny, 355 dniowy
rok. W ten sposób lata przestępne liczą odpowiednio po 383, 384 lub 385 dni.
Pierwszym miesiącem religijnego kalendarza żydowskiego jest wiosenny
nisan, czas święta Pesach. "I rzekł Pan do Mojżesza i do Aarona w ziemi
egipskiej, mówiąc: Ten miesiąc będzie wam początkiem miesięcy, będzie wam
pierwszym miesiącem roku" (2 M 12,1-2). Natomiast cywilny Nowy Rok
żydowski przypada na tiszri, siódmy miesiąc według kalendarza religijnego
(we wrześniu według naszego kalendarza); wtedy też zmienia się data. Pomysł
różnych początków roku, który na pierwszy rzut oka może wydawać się
dziwny, ma jednak pewien sens. Na przykład nasz Nowy Rok kalendarzowy
rozpoczyna się w styczniu, nowy rok szkolny we wrześniu, a nowy rok
akademicki w październiku. W wielu firmach istnieje pojęcie roku fiskalnego,
który nie zaczyna się 1 stycznia. Podobnie jest z kalendarzem żydowskim - ma
różne "daty startowe".
Stanowisko chrześcijan wobec rachuby czasu
Bóg jest Bogiem porządku i dla wszystkich spraw ustalił czas, dlatego dał
człowiekowi umiejętność obliczania czasu i posługiwania się kalendarzem.
Pan Bóg ustalił też czas życia pojedynczego człowieka (zob. Ps 90,10) oraz
okresy czasu i granice zamieszkania całych narodów (zob. Dz 17,26). Według
Bożego postanowienia "Wszystko ma swój czas i każda sprawa pod niebem
ma swoją porę" (Kzn 3,1).
"Potem rzekł Bóg: Niech powstaną światła na sklepieniu niebios, aby
oddzielały dzień od nocy i były znakami dla oznaczania pór, dni i lat!" (1 M
1,14). Pan Bóg życzył sobie, aby ludzie obliczali dni, miesiące i lata. Mojżesz
modlił się: "Naucz nas liczyć dni nasze, abyśmy posiedli mądre serce!" (Ps
90,12). Ale Pan Bóg nie życzył sobie dociekań i spekulacji w sprawach, które
On ma w swojej mocy. Gdy uczniowie Pana Jezusa zapytali Go: "Panie, czy w
tym czasie odbudujesz królestwo Izraelowi?" On odpowiedział im: "Nie wasza
to rzecz znać czasy i chwile, które Ojciec w mocy swojej ustanowił" (Dz 1,6-
7). Dlatego biblijnie wierzący chrześcijanie nie zajmują się wyznaczaniem
daty przyjścia Pana Jezusa po Kościół.
Plik z chomika:
insideCOREi3
Inne pliki z tego folderu:
Niezgodziński - zbiór zadań z mechaniki ogólnej.pdf
(116287 KB)
BÔ YIN RÂ - SłowaŻywota.doc
(88 KB)
BO YIN RA - szereg obrazów kosmicznych.doc
(164 KB)
Anonim - Glos Polski....pdf
(236 KB)
Anonim - Zdobycie Ziemi Swietej.pdf
(255 KB)
Inne foldery tego chomika:
► Książki PDF (pdf)
► Książki PDF (pdf)(1)
► Książki PDF (pdf)(2)
►Uzdrawiające MUDRY - joga małych palców
◦◦◦Starożytne cywilizacje pdf◦◦◦
Zgłoś jeśli
naruszono regulamin