SPRAWO~1(4).DOC

(100 KB) Pobierz

Zakład Chemii Fizycznej

Laboratorium studenckie

 

 

 

 

Sprawozdanie z ćwiczenia nr 3

---- Spektrofotometria ----

 

 

 

Temat : Sprawdzanie prawa addytywności absorpcji światła dla mieszaniny

dwuskładnikowej

 

 

Wyposażenie ćwiczenia :

 

Aparatura  -  Spektrofotometr „ Spekol ”

Odczynniki   -  Zestaw roztworów NiCl2 i  CoCl2 :

 

0,02m; 0,04m; 0,06m; 0,08m; 0,1m NiCl2

 

0,2m; 0,4m; 0,6m; 0,8m; 1m CoCl2

 

0,02m NiCl2 + 0,8m CoCl2

 

0,04m NiCl2 + 0,6m CoCl2

 

0,06m NiCl2 + 0,4m CoCl2

 

0,08m NiCl2 + 0,2m CoCl2

x m NiCl2 + y m CoCl2

                                                                               

 

 

                                                                               Wykonały :                                                                                

                                                                                             Alicja Pawłowska                                                                                  

                                                                                             Mirosława Lipińska                                                                                 

                                                                                             Inż. Chem. rok II gr. II

 

Teoria :

Absorpcja światła przez substancje barwne ma charakter selektywny. Absorpcja roztworu i molowy współczynnik absorpcji są odmienne dla różnych dł. fali światła przechodzącego przez roztwór.

Dł. fali, przy której obserwuje się maksimum absorpcji światła oznaczamy przez lmax ( dł. analityczna ). Jeżeli w roztworze znajduje się kilka substancji nie reagujących ze sobą, to absorpcja światła przez roztwór jest sumą absorpcji poszczególnych składników :

A = A1 + A2 + ... +An

 

Na pomiarze absorpcji promieniowania światła w zakresie nadfioletu, części widzialnej i podczerwieni oparty jest obszerny dział metod analitycznych zwany ogólnie ABSORPCJOMETRIĄ. W szczególnym przypadku, gdy pomiaru dokonuje się spektrofotometrami, metody te zwane są metodami spektrofotometrycznymi. Zastosowanie ich umożliwia oznaczenie 1 – 3 składników w roztworze.

Oznaczanie stężenia składnika barwnego w roztworze dokonuje się przez pomiar absorpcji roztworu w zakresie widzialnym. W przypadku roztworu jednoskładnikowego w roztworze odczytuje się bezpośrednio z linii kalibracji        A = f(c) wyznaczonej dla szeregu roztworów o znanym stężeniu.

Zastosowanie tej metody analizy dla roztworu dwuskładnikowego, zawierającego np. związki barwne C i D jest możliwe w przypadku, gdy składniki te mają widma absorpcji o maksimach przy różnych dł. fal l1 , l2 i widma te częściowo pokrywają się, a przy tym obie substancje spełniają prawo LAMBERTA – BEERA przy wymienionych dł. fal w dostatecznie szerokim zakresie wartości absorpcji. W celu obliczenia stężeń substancji cC i cD należy zmierzyć absorpcję roztworu przy dł. fal l1 , l2 i rozwiązać układ równań z dwiema niewiadomymi.

 

A1 = al1,C×cC×l + al1,D×cD×l

 

A2 = al2,C×cC×l + al2,D×cD×l

 

 

al1,C , al1,D , al2,C , al2,D – współczynniki absorpcji wyznaczone z pomiarów absorpcji jednoskładnikowych roztworów związków C i D przy dł. fal l1 , l2

 

 

 

 

 

 

 

 

Celem ćwiczenia jest sprawdzenie słuszności prawa addytywności absorpcji światła dla roztworu dwuskładnikowego CoCl2 i NiCl2 dla dł. fal: l1=400 nm i l2=425 nm oraz oznaczenie składu zadanego roztworu dwuskładnikowego tych soli metodą analizy spektrofotometrycznej.

 

Opracowanie wyników :

 

c

l1 = 400 nm

l2 = 425 nm

 

NiCl2

0,02

0,04

0,06

0,08

0,1

zmierzone

obliczone

zmierzone

obliczone

 

al1,NiCl=3,92

 

al2,NiCl=1,15

0,065

0,125

0,215

0,300

0,390

 

0,015

0,035

0,065

0,090

0,115

 

CoCl2

0,2

0,4

0,6

0,8

1,0

 

0,040

0,090

0,105

0,220

0,255

 

 

 

0,105

0,235

0,275

0,560

0,650

 

 

al1,CoCl=0,27

 

al2,CoCl=0,69

NiCl2

0,02

0,04

0,06

0,08

0,057

 

CoCl2

0,8

0,6

0,4

0,2

0,44

 

0,280

0,300

0,330

0,355

0,340

 

 

0,281

0,304

0,328

0,351

 

0,535

0,425

0,315

0,215

0,370

 

0,572

0,418

0,343

0,229

 

 

 

 

 



 

 

Na podstawie wykreślonej zależności A = f(c) dla roztworów niklu i kobaltu dla

l1 = 400 nm i l2 = 425 nm, pomijając w obliczeniach punkty wyraźnie odbiegające od prostej wyznaczono metodą najmniejszych kwadratów współczynniki absorpcji

al1,NiCl al1,CoCl , al2,NiCl , al2,CoCl

 

Współczynnik kierunkowy prostej opisany równaniem :

 

y = b×x

wyznacza się z zależności :

        stąd a = b/l

 

Dla roztworu niklu przy l1 = 400 nm

 

Lp.

xi

yi

xiyi

xi2

y*

1

0,02

...
Zgłoś jeśli naruszono regulamin