CW13~1.DOC

(28 KB) Pobierz

sprawozdanie z laboratorium

 

Ćwiczenie nr 13

TEMAT : Prawo podziału

Pomiar współczynnika podziału kwasu octowego między czterochlorek węgla i wodę

 

 

    Celem ćwiczenia jest wyznaczenie współczynnika podziału monomeru kwasu octowego pomiędzy fazę czterochlorku węgla i wody kmc oraz wyznaczenie stałej dimeryzacji kwasu octowego w czterochlorku węgla Kdim.

    Współczynnik podziału wiąże się z procesem rozpuszczania substancji w układzie dwóch niemieszających się cieczy, rozdzielonych powierzchnia międzyfazową. Rozpuszczalność tej substancji zależy od właściwości fizykochemicznych poszczególnych faz. Stąd też należy oczekiwać, że ilość rozpuszczonego składnika będzie różna w poszczególnych fazach.

    Do wykonania ćwiczenia używamy aparatu Bath Shaker. Jest to urządzenie, które jednocześnie termostatuje i wytrząsa badane próbki.

    Przed przystąpieniem do ćwiczenia włączamy i ustalamy odpowiednią temperaturę w termostacie. Następnie przystępujemy do przygotowania próbek pomiarowych. W tym celu do pięciu kolbek stożkowych wlewamy po 20 cm3 czterochlorku węgla, poczym do kolbek odmierzamy po  20 cm3 kwasu octowego ( kolejno 1m, 2m ,3m, 4m, 5m)

   Po ustaleniu się temperatury w termostacie, umieszczamy w nim kolbki z przygotowanym roztworem i przystępujemy do termostatowania i wytrząsania próbek. Próbki wytrząsamy przez 15 minut, a następnie pozostawiamy je w termostacie na 20 minut w celu dokładnego rozdzielenia faz.

    Podczas oczekiwania na rozdzielenie faz przygotowujemy zestaw do analiz. Przemywamy strzykawkę, ustalamy poziom zerowy w biurecie z 0,05 m NaOH. Do pięciu kolbek o pojemności 250 cm3 wlewamy ok. 100 ml wody destylowanej i parę kropel fenoloftaleiny.

    Po rozdzieleniu się faz w termostatowanych próbkach przechodzimy do pobierania próbek. Jest to czynność od której w największym stopniu zależy prawidłowość uzyskanych wyników. Próbkę pobieramy za pomocą strzykawki z dolnej warstwy (CCl4), w której stężenie kwasu octowego jest ok. 50 razy mniejsze niż w warstwie górnej (H2O). Pobieramy ok. 2 cm3 roztworu z dolnej warstwy, uważając aby nie zmącić roztworu. Pobraną próbkę wlewamy do uprzednio przygotowanej kolbki o poj. 250 cm3. zawartość kolbki miareczkujemy za pomocą 0,05m roztworu NaOH w obecności fenoloftaleiny jako wskaźnika, aż do chwili uzyskania trwałego różowego zabarwienia, pochodzącego od fenoloftaleiny. Następnie wstrząsamy kolbką i gdy zabarwienie zniknie miareczkujemy tak długo, aż zabarwienie nie będzie znikać pomimo wstrząsania. W analogiczny sposób postępujemy z pozostałymi próbkami.

 

 

Wyniki pomiarów zestawiono w tabeli

 

 

Nr        próbki

 

 

Początkowe stężenie CH3COOH w warstwie wodnej

[mol/dm3]

 

 

 

 

 

wodnej

Objętość 0,05m NaOH VNaOH [cm3] (równoważna CH3COOH zawartemu w pobranej próbce warstwy CCl4 o  objętości VprCCl4)

Stężenie CH3COOH w warstwie CCl4

[mol/dm3]

Stężenie CH3COOH w warstwie wodnej [mol/dm3]

Stosunek stężeń CH3COOH w obu warstwach

 

 

1

2

3

4

5

 

1

2

3

4

5

 

0,8

2,4

4,8

7,5

11,0

 

0,02

0,06

0,12

0,1875

0,275

 

0,98

1,94

2,88

3,8125

4,725

 

0,02

0,03

0,04

0,05

0,06

 

 

 

Zgłoś jeśli naruszono regulamin