VADE-MEC.TXT

(51 KB) Pobierz
 -------------------------------------------------------------------------
       Ze zbiorow Biblioteki Sieciowej - http://www.webmedia.pl/bs/
 -------------------------------------------------------------------------
 
 NR.ID: 00003
 TYTUL: Vade - Mecum
 AUTOR: Cyprian Kamil Norwid

 OPRACOWAL : Marcin Sienko (simon@asia.aw.wsp.zgora.pl)
 -------------------------------------------------------------------------
 

TYM Z KTモRYMI B」OGO, POUFNIE I CZハSTO ROZMAWIA」EM, PO係IハCAM I POSY」AM.
C.N.

Za wst麪
Ogniki

			1
Gdy, z wiosnケ ソycia, duch Artysta
Poi si・jej tchem jak motyle,
Wolno mu mi・tylko tyle:
"Z i e m i a  --  j e s t  k r ケ g ウ a  --  j e s t  k u l i s t a !"

			2
Lecz gdy pniejszych chウod dreszcze
Drzewem wzruszケ, i kwiatki zlecケ,
Wtedy dodawa・trzeba jeszcze:
"U  b i e g u n ・w  --  s p ウ a s z c z o n a  n i e c o..."

			3
Ponad wszystkie wasze uroki,
Ty! Poezjo, i ty Wymowo,
Jeden -- wiecznie b鹽zie wysoki:
*     *     *     *     *     *     *     *     *
O d p o w i e d n i e  d a ・ r z e c z y  --  s ウ o w o!


` VADE ` MECUM `

I

Klaskaniem majケc obrz麑ウe prawice,
Znudzony pie從iケ lud woウaウ o czyny;
Wzdychaウy jeszcze dorodne wawrzyny,
Konary swemi wietrzケc bウyskawice.
Byウo w Ojczy殤ie laurowo i ciemno
I juソ ni miejsca dawano, ni godzin
Dla nieczekanych powi・i narodzin,
Gdy Boソy-palec za忤itaウ nade mnケ:
Nie zdajケc liczby z rzeczy, kte czyni,
ッy・mi rozkazaウ w ソywota pustyni!

			*

Dlatego od wasウ -- o! laury -- nie wziケウem
Listka jednego, ni zケbeczka w li彡iu,
prz moソe cieniu chウodnego nad czoウem
(Co nie naleソy wam, lecz -- sウoa przy彡iuウ).
Nie wziケウem od was nic, o! wielkoludy,
Prz dr zarosウych w pioウun, mech i szalej,
Prz ziemi, klケtwケ spalonej, i nudyウ
Samotny wszedウem i sam bウケdz・dalej.

			*

Po-obracanych w przeszウo懈 nie poj黎・
A uwielbion・-- spotkaウem niemaウo!
W ostrogi rdzawe utrafiaウem pi黎・W 彡ieソkach, gdzie zbitych kul sporo padaウo.
Nieraz Obyczaj stary zawadziウem,
Z wyszczerzonymi na jutrzni・z鹵ami,
Odziewajケcy si・na gウowie pyウem,
By noc przedウuソyウ, nie zerwaウ ze snami.

			* 		

Niewiast, zakl黎ych w umarウe formuウy,
Spotkaウem tysiケc -- i byウo mi sm黎no,
ッe wdzi麑 tyle widziaウem -- nieczuウy! --
俊enicケ na nie patrzケc bez-nami黎nケ.
Tej, tamtej r麑・tknケwszy marmurow・
Wzruszyウem faウdy ubrania kamienne,
A motyl nocny wzleciaウ jej nad gウow・
Zadrソaウ i upadウウ i odeszウy, senneウ

			*

I nic -- nie wziケウem od nich w serca wn黎rze,
Stawszy si・ku nim, jak one, bezwウadny,
Tak samo grzeczny i zarno  ソ a d n y,
ッe aソ mi coraz szcz龕cie niepoj黎sze!
 -- Czemu?  Dlaczego?  w przesytu-Niedziel・Przyszedウem wita・i ソegna・tak wiele?ウ
Nic nie uniウszy na sercu, prz szaty --
Pyta・was -- nie chc・i nie racz・ k a t y !ウ

			*

Pisz・-- ot! czasemウ pisz・ n a  B a b i l o n 
D o  J e r u z a l e m !  -- i dochodzケ listy,
To za・mi mniejsza, czy bywam omylon
Albo nie?ウ pisz・-- pami黎nik artysty,
Ogryzmolony i w sobie pochylon -- 
Obウ鹽ny!ウ aleソ -- wielce rzeczywisty!
.     .     .     .     .     .     .     .     .     .     .     .

			*

Syn -- minie pismo, lecz ty spomnisz, wnuku,
Co znika dzisiaj (iソ czytane p鹽em)
Za panowania Panteizmu-druku,
Pod oウowianej litery urz鹽em --
I, jak zdarzaウo si・na rzymskim bruku,
Majケc pod stopy katakomb korytarz,
Nad czoウem sウoe i jaw, ufny w bウ鹽zie,
Tak zn odczyta  o n , co ty dzi・czytasz,
Ale on spomni mnieウ bo mnie nie b鹽zie!


II. PRZESZ」O姑

			1
Nie B stworzyウ  p r z e s z ウ o ・・, i 徇ier・ i cierpienia,
Lecz , co prawa rwie;
Wi鹹 -- niezno從e mu dnie;
Wi鹹, czujケc zウe, chciaウ odepchnケ・ s p o m n i e n i a !

			2
Acz nie byウソe jak dziecko, co wozem leci,
Powiadajケc: "O! dケb
Ucieka!ウ w lasu gウケbウ"
-- Gdy dケb stoi, w z sobケ unosi dzieci.

			3
P r z e s z ウ o ・・ -- jest to  d z i ・ tylko cokolwiek dalej:
Za koウami to wie・ 
Nie jakie・tam  c o ・  g d z i e ・
G d z i e  n i g d y  l u d z i e  n i e  b y w a l i !ウ


III. SOCJALIZM

			1
Ludzie, cho・ksztaウtem  r a s  napi黎nowani,
Z wykrzywianymi  r ・ソ n ケ  m o w ケ  wargi,
Gウoszケ: ソe oto  ・l i  juソ i  w y b r a n i,
ッe juソ  h o s a n n a tylko, albo skargiウ
-- Ze Pyton-stary zrzucon do otchウani:
Grosz? -- ソe symbolem juソ; harmoniケ?ウ -- targi!

			2
Och! nie skozona jeszcze Dziej praca --
Jak bryウy w g・ciケgni鹹ie ramieniem;
Umknij -- a juソ ci zn na piersi wraca,
Przysiケd・-- a gウow・zetrze ci brzemieniemウ
-- O! nie skozona jeszcze Dziej praca,
Nie-prze-palony jeszcze glob, Sumieniem!


IV. POS・G I OBUWIE

			1
Ateki szewc miウ do Rze歟iarza,
Rozprawiajケcego jakby Plato:
"My徑enie nic przez si・nie utwarza,
Zabija czas!ウ" Rze歟iarz jemu na to:

			2
"O wieczno彡i ja dlatego mi・
ッe pod dウutem zwiezajケ si・chwile;
Posケg zwykle trwa lat dwakro・tyle,
Ile godzin trwa twoje obuwie!ウ"


V. HARMONIA

			1
I nerw gra, i wsp-zachwycenie,
I toソsamo懈 humoru --
」ケczケ ludzi bez sporu:
Lecz  b e z  w a l k i  nie ウケczy  s u m i e n i e !

			2
Trudne z ウatwym w przeciwne dwie strony
Rozerwケ wprz czウowieka,
Nim harmoni doczeka --
Odepchnケ wprz, gdzie zmarウych miliony.

			3
W gwiazd harmoni・poglケda・weselej
Przez wiele lat samotnych,
Niソ w 殲enicach bウyskotnych
Wyczyta・raz -- co? serca rozdzieli!ウ

VI. W WERONIE

			1
Nad Kapuletich i Montekich domem,
Spウukane deszczem, poruszone gromem,
」agodne oko bウ麑itu --

			2
Patrzy na gruzy nieprzyjaznych grod,
Na rozwalone bramy do ogrod,
I gwiazd・zrzuca ze szczytu --

			3
Cypsysy miケ, ソe to dla Julietty, 
ッe dla Romea, ta ウza znad planety 
Spada -- i groby przecieka;

			4
A ludzie miケ, i miケ uczenie,
ッe to nie ウzy sケ, ale ソe kamienie,
I -- ソe nikt na nie nie czeka!


VII. ADDIO!

			1
"Je徑i ty mnie szukasz -- P r a w d a  woウa --
To z nami黎no彡iami czasowemi
W黝eウ sw roztargnij, synu ziemi!
Bo nie dojrzysz i cieniu mego zgoウaウ"

			2
Silna na to zakrzyknie  P o p u l a r n o ・・:
"Chod・ z nami黎no彡iami czasowemi
Zウケcz si・ opieszaウy synu ziemi,
Ja? nazywam si・c z y n n o ・・  Prawda?ウ -- m a r n o ・・"

			3
Bケd歡ieソ zdrowe, obiedwie -- do widzenia!
Mnie woウajケ sny na mech cmentarny;
Ani widzie・chc・tej Prawdy marnej,
Ni tej Popularno彡i, bez sumienia.


VIII. LIRYKA I DRUK

			1
Ty powiadasz: " 継iewam miウosny rymウ"
My徑isz? ソe mnie oszukasz:
Nie czuj・strun, drソケcych pod palcem twym --
Jeste・poezji drukarz!

			2
Liry -- nie zwij rzeczケ w pie從i wtケ,
Do przygrawek!ウ nie -- ona 
Dla・jak ソywemu orウu pio:
Aソ z krwiケ nierozウケczona!

			3
Tre懈 -- wypowiesz bez liry udziaウu,
Lecz da・duchowi ducha,
My徑i my徑 -- to tylko ciaウo ciaウu.
C z tego? -- martwo懈 gウucha!ウ

			4
Handlarz takソe odda grosz zwierzony,
Lecz nie odda wesela --
Nie u彡i從ie r麑i zaw彡iケgnionej;
Maszソe w nim przyjaciela?

			5
O! ソar sウowa, i tre彡i rozsケdek,
I niech sumienia berウo --
W muzykalny ウケczケ si・porzケdek
Sウowem kaソdym jak perウケ!

			6
Poznam wtedy, przez drソケce powietrze
Pod gestem r麑i prnej,
ッe od widzialnych strun -- struny letsze
Sケ -- i lir ordzaj rnyウ



IX. CIEMNO姑

			1
Ty, skarソysz si・na ciemno懈 mojej mowy,
-- Czy teソ 忤i鹹・zapalaウe・ s a m ?
Czy sウuga ci zawsze niウ pokojowy
詣iatウo懈?ウ patrz -- ソe ja ci・lepiej znam.

			2
Knot gdy obejmiesz iskrケ, wkoウo pウonie,
Grzeje wosk, a ten kulケ wstawa,
I w biegunie jej nagle tonie;
詣iatウo懈 jego jest mdウa -- bladawa --

			3
Juソ-juソ mniemasz, ソe zga從ie, skoro z doウu
Ciecz rozgrzana 忤iatウo pochウonie -- --
Wiary trzeba -- nie do懈 skry i popioウuウ
Wiar・daウe・ウ patrz -- patrz, jak pウonie!ウ

			4
Podobne sケ i sウowa me, o! czウeku,
A Ty im skケpisz chwili marnej,
Nim, rozgrzawszy pierwej zimnot・wieku,
Pウomie・w niebo rzucケ, ofiarnyウ



X. CZYNOWNIKI

			1
C z y n o w n i k ・w !   -- o! -- czynownik 
Naspotykaウem w ソyciu duソo;
Nie pomn・liczby ich guzik,
Ani ku czemu wszystkie sウuソケ?

			2
To wiem tylko: ソe 忤iat si・zmienia,
Wojen bronie i natar・szyki,
Chorケgwie lud i natchnienia --
A oni zawsze  c z y n o w n i k i !

			3
Zrywa si・morze,  jak sウup solny,
I huragan nim miota dziki,
I sケdnych trケb zagrzmiaウ hymn wolny:
A oni?ウ jeszcze czynowniki!

			4
Zieleniケ strojne dawniej gy
Zmienia nawaウno懈 w step Afryki,
Warownie niknケウ i mundury!ウ
-- Oni?ウ -- z  d y m i s j ケ   c z y n o w n i k i.



XI. PIELGRZYM

			1
Nad stanami jest i  s t a n ・w - s t a n,
Jako wierza nad pウaskie domy
Sterczケca, w chmury...

			2
Wy my徑icie, ソe i ja nie Pan.
Dlatego ソe dom m ruchomy 
Z wielbウケdziej skyウ

			3
Przecieソ ja -- aソ w nieba ウonie trwam,
Gdy ono dusz・mケ porywa,
Jak piramid・

			4
Przecieソ i ja --  z i e m i  t y l e  m a m,
I l e  j e j  s t o p a  m a  p o k r y w a,
D o p o k ケ d  i d ・!ウ 



XII. SZCZハ靴IE

Szcz黌ny! kto, b鹽ケc m・em znakomitym,
Otrzyma order o pnej siwi殤ie;
Lecz szcz黌ny dwakro・ kto ma cki przy tym,
Bo na c? zdadzケ si・wstケソki -- m・czy殤ie!ウ
Dlatego: byウby nad wszystkie zaszczytem
Order  p o d w i ケ z k i , lub  z ウ o t e j - o s t r o g i,
Gdyby!ウ dawano oba -- w liczbie mnogiej.*

*Dekoracje zdajケ si・by・zawsze dowodem  b r a k u  a l b o  f a ウ s z u  
j a w n o ・c i  w  s p o ウ e c z e ・s t w i e;  z tej to przyczyny 
najmniej ich w Anglii wida・ a najwi鹹ej w Rosji.




XIII. LARWA

			1
Na 徑iskim bruku w Londynie,
W mgle, podksi・ycowej, biaウej,
Niejedna posta・ci・minie,
Lecz ty jケ spomnisz, struchlaウy.

			2
Czoウo ma w cierniu? czy w brudzie? --
Rozezna・tego nie moソna;
Poszepty z Niebem o cudzie 
W wargachウ czy? piana bezboソna!ウ

			3
Rzekウby・ ソe to Biblii ksi麋a
Zataczajケca si・w bウocie,
Po ktケ nikt juソ nie si麋a,
Iソ nie czas my徑e・o cnocie!ウ

			4
R o z p a c z  i  p i e n i ケ d z  -- dwa sウowa --
」yskajケ bielmem jej 殲enic.
Skケd idzie?ウ -- sobie to chowa.
Gdzie idzie?ウ -- zapewne, gdzie  n i c !

			5
Takiej to podobna j鹽zy
Ludzko懈, co pウacze dzi・i drwi;
-- Jak historia?ウ  -- wie tylko: " k r w i!ウ"
Jak spoウeczno懈?ウ -- tylko: " p i e n i ・d z y !ウ" 



XIV. LITO姑

Gdy pウynケ  ウ z y, chustkケ je ocierajケ;
Gdy  k r e w  pウynie, z gケbkami pospieszajケ;
Ale gdy  d u c h  wycieka pod uciskiem,
Nie nadbiegnケ pierwej z r麑ケ szczerケ,
Aソ B to otrze sam -- pior bウyskiem:
-- Wtenczas dopiero!ウ



XV. SFINKS  [II]

Zastケpiウ mi raz Sfinks u ciemnej skaウy,
Gdzie j...
Zgłoś jeśli naruszono regulamin