Prolog(3).pdf

***

Na tej wyspie, na Atlantydzie, powstało wielkie i podziwu godne mocarstwo królów... Później przyszły

straszne trzęsienia ziemi i potopy i nadszedł dzień jeden i jedna noc zniszczenia... i wojownicy…zostali

pochłonięci przez ziemię, i w podobny sposób wyspa Atlantyda zanurzyła się pod powierzchnią morza

i zniknęła

—Platon, "Timaios i Kritias", około 600 r.p.n.e.

Trudno wątpić, że znaczące zmiany w skorupie ziemskiej miały wielokrotnie miejsce…

—Albert Einstein, korespondencja z Charlesem Hapgood,

8 May 1953r.

***

Prolog

Stolica Atlantydy, 9600 r.p.n.e.

Był to czas przed kataklizmem, narzuconym Atlantom przez chciwość ludzi. W Świątyni Posejdona, w

sercu siedmiu wysp Atlantydy, grupa wojowników spotkało się z Arcykapłanem boga mórz.

On podzielił ich na siedem grup składających się z siedmiu i przydzielił każdemu święty obowiązek i

przedmiot mocy – nasycony magią kamień szlachetny. Niektóre miały opaść na dno świata, chronione

przed wzrokiem ciekawskich i zawistną żądzą przez wody, które je pielęgnowały.

Inni byli w celu połączenia ziem ludzi w wyznaczonych miejscach – wszyscy wysocy

Byli aby połączyć krainy ludzi we wskazanych miejscach – wszystkie wysoko, aby chronić ród w

przypadku ciężkiej powodzi.

Wszyscy będą czekać. I obserwować. I chronić.

I służą jako pierwsze ostrzeżenie w przededniu zagłady ludzkości.

Wtedy, I tylko wtedy, Atlantyda powstanie.

Byli oni bowiem Wojownikami Posejdona, ze znakiem Trójzęba, który nieśli jako świadka dla ich

uświęconego obowiązku ochrony rodzaju ludzkiego.

Czy im się podobało, czy też nie.