bio232.pdf

(63 KB) Pobierz
Tłumaczenie z włoskiego
I_BIO232 v 1.01
Bio232
System kontroli dost
pu
ę
BIO232 SYSTEM KONTROLI DOST Ę PU
1
Instrukcja instalowania, u ż ytkowania i programowania
1)
OPIS:
System Bio kontroli dostępu składa się z:
- Nadajników Bio o 1, 2 lub 4 kanałach z indywidualnym kodem (BT1K, BT2K LUB BT4K)
- Odbiornik Bio do kontroli dostępu (BIO232) z odpowiednimi modułami wyjścia/wejścia
(MXD MXP MXT lub MXI)
- PC z procesorem 80x86, systemem operacyjnym MS DOS i interfejsem szeregowym RS
232
Teraz zostan
ą
pokrótce opisane rozmaite cz
ęś
ci w celu zilustrowania zasad działania systemu kontroli
dostępu:
1.1)
NADAJNIK
Każdy nadajnik, czy to 1-, 2- czy 4-kanałowy, posiada własny indywidualny kod, poprzez który odróżnia
się od wszystkich pozostałych nadajników systemu Bio. Kod rozpoznawczy jest programowany
bezpośrednio u wytwórcy przez system, który gwarantuje jego niepowtarzalność wśród ponad 1000000
możliwych kodów.
Z chwilą naciśnięcia jednego z klawiszy nadajnika, oprócz jego numeru jest nadawany na falach
radiowych kod rozpoznawczy.
1.2)
ODBIORNIK
Odbiornik Bio232 jest bardziej złożony od nadajnika. By lepiej opisać jego działanie, wydzielimy części
zasadnicze:
Odbiornik radiowy: jest częścią, która wybiera spośród wszystkich fal radiowych wysyłanych przez antenę
tę małą część pasma częstotliwości, której używa nadajnik do wysłania kodu. Na wyjściu z tego stopnia
znajduje się ten sam kod, który wysłał nadajnik.
Mikroprocesor : jest centralną częścią całego odbiornika Bio232; otrzymuje on kod z radiowej części
odbiorczej, który jest wewnętrznie sprawdzany i, jeśli zostanie uznany za ważny, generowany jest
łańcuch danych, który poprzez driver interfejsu szeregowego RS 232 jest wysyłany do PC. Także przez
driver interfejsu szeregowego s
ą
odbierane z komputera ewentualne polecenia, które mog
ą
dotyczy
ć
rozmaitych rodzajów działania lub są kierowane do portu wyjścia/wejścia.
Driver portu szeregowego: odbiornik Bio232 komunikuje się z PC poprzez port szeregowy RS 232 w
standardzie EIA. W tym typie interfejsu, do komunikacji wykorzystuje si
cia i
szereg dokładnie zdefiniowanych sygnałów. Driver szeregowy przyjmuje informacje dopływające z
mikroprocesora, by skierowa
ę
okre
ś
lone poziomy napi
ę
ć
je do interfejsu, a odwrotny proces zachodzi z informacjami docieraj
ą
cymi
z PC.
BIO232 SYSTEM KONTROLI DOST Ę PU
2
Port wyj ś cie/wej ś cie: w odbiorniku Bio232 znajdują się 4 linie zwane razem „portem wyjście/wejście”,
które słu
nikami,
jak i stanów wejściowych w celu, na przykład, odczytywania stanu styków urządzenia bezpieczeństwa
albo przycisku sterowania bezpo
żą
mikroprocesorowi zarówno do kontroli stanów wyj
ś
ciowych w celu sterowania przeka
ź
redniego.
Fakt możliwości bezpośredniego dysponowania wejściami w odbiorniku Bio 232 znacznie poszerza
możliwości używania całego systemu.
ś
Zasilanie : cały odbiornik Bio232 jest zasilany bezpośrednio przez odpowiednie zaciski napięciem
sieciowym 220 V. Odpowiedni transformator o podwójnej izolacji zapewnia obniżenie napięcia do
wartości zwanych „bezpiecznymi”, co pozwala podłączyć PC mez najmniejszego ryzyka dla części.
1.3)
PC
PC stanowi część, która spełnia funkcje decyzyjne dla całego systemu. Zaopatrzony w odpowiedni
program, kontroluje kody otrzymywane i wysyłane przez odbiornik Bio232 i, je
„uznane”,
wysyła odpowiedni sygnał sterujący, który aktywuje przekaźnik wyjściowy. Wykorzystując typowe
mo
ś
li zostan
ą
raport ze zdarzenia w sposób
umożliwiający także w przyszłości kontrolowanie wszystkich zaszłych zdarzeń.
Oczywiście, nie jest potrzebne używanie kompletnego PC z klawiaturą i monitorem, lecz można używać
jedynie jednostkę centralną lub ewentualnie PC w postaci kart albo, ostatecznie, jakiekolwiek urządzenie
wyposażone w interfejs RS 232 i podstawowy program komunikacji i kontroli (np. przemysłowy PLC).
ż
liwo
ś
ci archiwizacyjne komputerów, mo
ż
na potem zapisa
ć
2)
INSTALOWANIE:
Teraz omówimy sposób instalowania rozmaitych części systemu.
2.1)
NADAJNIKI
Przy nadajnikach nie trzeba nic robić, każdy z nich jest już sprawny, z własnym indywidualnym kodem,
nadanym w fazie produkcji.
Aby sprawdzić prawidłowość ich działania wystarczy wcisnąć klawisz i sprawdzić świecenie światłem
przerywanym czerwonej diody luminescencyjnej, oznaczające trwanie nadawania.
2.2)
ODBIORNIK
Odbiornik bio232 jest dostarczany w obudowie o stopniu ochrony IP 53, a więc przystosowany również
do instalowania na otwartym powietrzu.
Połączenia wykonać według schematu na rysunku.
Tłumaczenie opisu rys. 1:
1 - RS 232 do PC
2 - bezpiecznik 500 mA
3 - wyjścia/wejścia
4 - kanały 1 do 4
5 - antena
BIO232 SYSTEM KONTROLI DOST Ę PU
3
Przy podłączaniu poszczególnych elementów zastosować się do następujących wskazówek:
Antena jest cz
u strefy, w której
zazwyczaj ma miejsce działanie nadajnika. Jest wyposażona w kabel o długości 3 m, dzięki czemu
nadajnik mo
ęś
ci
ą
, która odbiera fale radiowe, przez co umieszcza si
ę
j
ą
w pobli
ż
ciowymi na ogół
nie mają jakichkolwiek ograniczeń co do długości; jest natomiast bardzo ważne ograniczenie długości
kabla interfejsu szeregowego RS 232, która zazwyczaj nie może przekraczać 10 m, przy czym dużo
zależy od jakości kabla i od wielkości zakłóceń o charakterze elektromagnetycznym występujących w
otoczeniu kabla. Na rynku są jednakże dostępne urządzenia zwane „wzmacniaczami” lub
„wzmacniaczami linii”, pozwalające na wydłużenie kabla nawet do ponad 1000 m.
PC, ze względu na jego właściwości, ustawia się w pomieszczeniu zamkniętym, w miejscu, w którym go
łatwo użytkować, chyba że zamierza się wykorzystywać tylko funkcję kontrolną lub archiwizacyjną (bez
monitora i klawiatury); w tym przypadku można użyć tylko PC złożonego z samych kart, ewentualnie PC
typu przemysłowego.
ż
na umie
ś
ci
ć
tak
ż
e w pewnej odległo
ś
ci. Kable poł
ą
czone z zaciskami wyj
ś
2.3)
MODUŁY WYJ
Ś
CIA/WEJ
Ś
CIA
W odbiorniku Bio 232 znajduj
ą
si
ę
4 gniazda do umieszczenia takiej samej liczby modułów wyj
ś
ciowych
lub wejściowych.
Są dostępne następujące wersje modułów wyjściowych/wejściowych:
MXD - Moduł posiada standardowy przekaźnik, który zostaje wysterowany przez czas trwania sygnału
sterującego.
MXT - Moduł posiada standardowy przekaźnik z funkcją czasową. Z chwilą wysterowania, pozostaje
wysterowany przez nastawialny czas od 3 do około 300 sekund.
MXP
- Moduł posiada przeka
ź
nik typu bistabilnego: ka
ż
dy sygnał zmienia stan przeka
ź
nika z
niewysterowanego na wysterowany i odwrotnie.
MXI - Jest to moduł wejściowy, który umożliwia wykorzystanie portu do stwierdzenia stanu styków
zewnętrznych elementów sterowania (fotokomórki, przełączniki itd.).
Każdy moduł można podłączyć do dowolnego gniazda. Biorąc pod uwagę, że gniazda portu są
standardowo skonfigurowane jako wyjścia, naturalne jest, że w miejscu wstawienia modułu wejściowego
również port winien być skonfigurowany jako wejście. Jeśli jednakże konfiguracja nie jest właściwa,
żadne uszkodzenie nie wystąpi!
2.4)
POŁ
Ą
CZENIE Z PC
Jak ju
kabla do interfejsów
szeregowych RS 232. Kabel ten posiada 9 przewodów, ale, jak zobaczymy, w naszym przypadku nie
wszystkie s
ż
zauwa
ż
ono, odbiornik Bio232 musi zosta
ć
poł
ą
czony z PC za pomoc
ą
kabel z
wyposażenia (ten posiada 9 połączeń). Jeśli natomiast okazuje się konieczne wykonanie nowego kabla,
poł
ą
potrzebne. Nie ma problemu je
ś
li odbiornik i PC s
ą
blisko siebie i mo
ż
na u
ż
y
ć
według schematu na rys. 2.
W przypadku kiedy dla umożliwienia użycia kabla o większej długości zachodzi konieczność
zastosowania wzmacniacza, należy postąpić tak samo i, jeśli wzmacniacz przewidziany jest tylko dla
sygnałów TX i RX, należy zrezygnować z sygnałów DTR i DSR, wykonując połączenia jak na rys. 3.
Należy zauważyć, że w tym przypadku komunikujące się strony nie mogą sprawdzić czy druga strona jest
aktywna.
ą
czenia wykona
ć
BIO232 SYSTEM KONTROLI DOST Ę PU
4
998150945.001.png
 
3)
OPROGRAMOWANIE:
Wraz z odbiornikiem Bio232 dostarczana jest dyskietka zawierająca pełen program dla systemu kontroli
dost
ę
pu. Program ten jest pomy
ś
lany tylko jako przykład systemu i nie oznacza konieczno
ś
ci
wykorzystania wszystkich możliwych funkcji.
3.1)
INSTALOWANIE PROGRAMU
Aby zainstalować cały niezbędny program, należy włożyć dyskietkę do odpowiedniego napędu i
uruchomić program instalacyjny wybierając na klawiaturze polecenie INSTALLA (instaluj). W wyniku tego
nastąpi uruchomienie kopiowania niezbędnej całości do katalogu NICE, utworzonego na twardym dysku
komputera.
Dostarczone oprogramowanie zawiera program BIO232.EXE. Z chwilą jego uruchomienia odczyta on
podstawowe dla działania informacje (które mog
ą
ró
ż
ni
ć
si
ę
w poszczególnych instalacjach), zawarte w
pliku BIO232.CFG.
Instalowanie ko
automatycznym uruchomieniem małego programu CONFIG.EXE, który
początkowo żąda tych informacji, a potem tworzy plik BIO232.CFG.
Program CONFIG.EXE można będzie uruchomić także później, w razie potrzeby zmiany parametrów
konfiguracji programu.
ń
czy si
ę
Jedną z żądanych informacji jest nazwa pliku zawierającego stosowane kody. Plik ten nie jest niczym
innym jak wykazem kodów uważanych za „uprawnione” w danym urządzeniu. Jest on plikiem tekstowym,
i jako taki może być tworzony za pomocą normalnego edytora tekstowego. Plik PROVA.COD stanowi
przykład formatu tego typu pliku (patrz rozdział 3.4).
Zaleca si
ę
jednak
ż
e u
ż
ywanie plików generowanych przez specjalny program BUPC, stanowi
ą
cy cz
ęść
systemu Bio.
Po zakończeniu procedury instalowania na twardym dysku, pojawi się nowy katalog - NICE, który będzie
zawierał wszystko, co jest niezb
ę
dne systemowi kontroli dost
ę
pu Bio232 oraz podkatalog REPORT,
przeznaczony na przyszłe raporty dzienne zdarzeń.
W katalogu NICE znajdują się następujące pliki:
BIO232.EXE Jest to główny program zarządzania i kontroli dostępu, który odczytuje z pliku BIO232.CFG
informacje dotyczące konfiguracji, wprowadza wykaz kodów uprawnionych, utrzymuje
komunikację z odbiornikiem Bio232 i ewentualnie podaje codzienne raporty zdarzeń.
BIO232.CFG Zawiera parametry konfiguracji programu, u
pliku
kodów do wczytania, informację czy uważać za zdarzenie kody nieuprawnione oraz
komunikaty wewn
ż
ywanego portu szeregowego, nazw
ę
ę
trzne.
CONFIG.EXE Niewielki program, który
żą
da informacji i zapisuje wszystko w pliku BIO232.CFG
CONVERTI.EXE Program narz
zamiany 4 plików kodów w
formacie .COD (maksimum 252 kody) w pojedynczy plik w formacie .CDX o maksimum 1008
kodach (patrz rozdz. 3.4)
ę
dziowy, który wykonuje specyficzn
ą
operacj
ę
BIO232 SYSTEM KONTROLI DOST Ę PU
5
Zgłoś jeśli naruszono regulamin