Plotka.doc

Plotka

– Co tu robisz, Potter?

– Wyszedłem tylko zapalić. – Spojrzenie. – Co, teraz nie mogę się nawet cieszyć cholernym papierosem, bez ciebie próbującego to zrujnować?

–  Nigdy nic ci nie zrujnowałem, Potter.  Jeśli jeszcze nie zdążyłeś tego zauważyć to ja zawsze obrywam, bo ty ciągle biegasz łamiąc każdą cholerną regułę w tej szkole, a tylko ja jestem na tyle mądry żeby cię powstrzymywać, ale naturalnie, nic nie można stać się wielkiemu Harry’emu Potterowi, więc ja dostaje z tego nic, kiedy ty dostajesz całą chwałę, jakbyś był cholernym bohaterem.

Mruganie.

Gniewne, – Co?

– ...Um. Nic.

–  Co, teraz zamierzasz udawać jakbyś nigdy tego wcześniej nie wiedział? Jakby nie sprawiało ci to przyjemności?

– A co jeśli tak, Malfoy? To nie tak, że nigdy mi się nie odpłacałeś. Wiesz, że tak było, nie udawaj niewinnego!

Uśmieszek. – Ja, niewinny? To, Potter, jest jedyna rzecz, jakiej nie udaje.

Pomruk. – Super. Nie wiem, czemu nawet jestem tu rozmawiając z tobą.

Lekki uśmiech, wywrócone oczy. – Myślałem, że wyszedłeś tylko zapalić.

– Taak, cóż, wygląda na to, że to niemożliwe z tobą zaraz obok, nieprawdaż?

–  Moglibyśmy robić inne rzeczy jeśli chcesz.

Parsknięcie. –  Jasne, Malfoy, pograjmy w pchełki. Oh, wiem, możemy popuszczajmy kaczki nad jeziorem. Mam jeszcze jeden pomysł, może mógłbym nakarmić wielką kałamarnicę?

Stanowcze, – Dlaczego nie zamkniesz się na chwilę?

Zaskoczona cisza, potem przełknięcie śliny.

Gładkie, – Tak lepiej.

– Malfoy, co… co ty robisz?

– Masz coś we włosach.

–...Oh.

Cisza. Przyśpieszony, nierówny oddech.

–  To… to nie jest… Malfoy, co…

–  Wydaje mi się, że masz coś i w oku.

–  Prze-przestań mnie dotykać.

– I w kąciku ust….

– Przestań mnie dotykać!

Następna cisza. Ciężka i napięta.

– ... Dobrze, Potter.

– Co to było?

– To było nic.

– To nie było nic.

– Tak, było, dla ciebie to było cholerne nic, tak samo jak wszystko, czym dla ciebie byłem! Niczym, to było nic!

Zaskoczone, – Malfoy, Ja…

– Po prostu idź do diabła.

Ogłuszająca cisza.

Odgłos kroków na trawie. Coraz cichszy.

Bardziej ogłuszająca cisza. Słabe, –  Co… co się właśnie stało?

Przytłaczająca cisza.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

– Przeklęty głupi, dureń! Niech go pochłonie pieprzone piekło!

– Spokojnie, Malfoy, co z tobą?

Wzburzone, – Nic.

– Zalecałeś się do… ups! Znaczy się, znowu kłóciłeś z Potterem, prawda?

– Odczep się zanim nie zmienię twojego mózgu w płatki owsiane.

– Ajć, straszne. Założę się, że nie byłbyś taki wredny dla swojego słodkiego, malutkiego Harry’ego… ał… Aj!

– Zamknij się, dobrze? Po prostu zamknij się i zostaw mnie w spokoju!

Przytłumione odgłosy walki.

– Malfoy, tu jesteś! Posłuchaj ja… –  Wpatrywanie się – … Malfoy? Nie sądzisz, że powinieneś ee… puścić Blaise’a? 

Więcej stłumionych sapnięć.

Ziemne, –  Wszystko w porządku, dzięki.

– Yhm. Mógłbyś przynajmniej pozwolić mu zaczerpnąć trochę powietrza?

Burknięcie. Zdławiony oddech, kaszel. – Boże! Dzięki, Potter. Jezu, Malfoy, ty to naprawdę jesteś udany.

– Spływaj stąd do cholery, Zabini.

Wycofujące się kroki.

Cisza.

– Co chcesz?

– Ciebie. To znaczy... porozmawiać z tobą!

– Rozmawiamy.

– Możemy porozmawiać gdzie indziej?

– Oh, na przykład? Ohh, Harry, wróćmy do twojego pokoju, żebyśmy mogli być sami!

– Dobra, łapię. Nieważne. I nie nazywaj mnie Harry’m.

Uśmieszek, – Jeśli chcesz, Harry.

– Gah! Po prostu… po prostu zamknij się i słuchaj, dobra? – Cisza. – Dobrze. A teraz… spójrz. Ty i ja jesteśmy wrogami, nie możesz oczekiwać ode mnie żebym wiedział jak zareagować, gdy zmieniasz zachowanie i.. robisz różne rzeczy, jak… jak to, co robiłeś wcześniej.

– Co robiłem wcześniej?

– Ty… co masz na myśli?– Wpatrywanie się. – Przeczesywałeś palcami moje włosy.

– Tak, nieprawdaż?

Wycofywanie się.

– Myślałem, że chciałeś porozmawiać.

– Ja… –  łapanie oddechu. – Tak, myślę, że musimy porozmawiać.

– Więc rozmawiajmy.

– Malfoy, co… - co w ciebie wstąpiło?

– Myślałem, że chciałeś rozmowy, ja tylko mówię.

Mamrotanie.

– Możesz powtórzyć?

– Nie musisz mówić tak blisko.

– To żeby cię lepiej słyszeć, mój drogi.

Przerażony, – Przestań!

Cichy chichot.

Wiercenie się.

– Niekomfortowo?

– ...Tak!–

– Czemu więc nie zrobisz czegoś w związku z tym?

– Jak… jak co?

– Zrelaksuj się.

– Jak mam to zrobić, z tobą stojącym dwie stopy dalej I patrzącego na mnie w ten sposób?

– W jaki?

– Jak... nie wiem. Jakbyś…

– Jakbym miał cię właśnie pocałować?

Mruganie. – Co?

Chichot. – Niezbyt spostrzegawczy, jak widzę.

– Malfoy, nie wiem, co ty…

Delikatne pocałunki.

– Mmph! Mmmmph! ...

– Mmm…

Wycofywanie się. – Co to do cholery było Malfoy?! Ty chory draniu!

– Tylko próbowałem pomóc ci się zrelaksować.

– Ale ty mnie pocałowałeś!

Wzruszenie ramion.

Szok. Długa cisza. – Trzymaj się ode mnie z daleko, Malfoy. Po prostu trzymaj się z daleka. Zrozumiałeś?

– Czemu dziś za mną poszedłeś?

– Co? Co to ma do…

“Czy może nie chciałeś wiedzieć jak by to było? Być dotykanym w ten sposób ponownie?

– Nie prawda! Ja tylko myślałem… Chciałem…

– Tak, Harry. Ty chciałeś.

Pauza.

– Nie nazywaj mnie Harry’m.

– Dobrze, Harry.

– Jesteś takim upartym egoistą, ty niemożliwy draniu.

– Tak.

– Co tak?

– Tak, jesteś.

Rozdrażnione westchnienie. – Nie wiem, po co w ogóle sobie zawracałem głowę.

– Ale ja wiem.

– No dobra, czemu? To powinno być dobre.

– Potter, stoisz na środku korytarza, gdzie ktokolwiek mógłby iść i nas zobaczyć. Nie sądzę, że chciałeś tylko ze mną porozmawiać.

– Nie miałeś żadnych problemów, kiedy ty… kiedy ty… wiesz co zrobiłeś!

– Nie, co takiego zrobiłem?

– Pocałowałeś mnie.

– Podobało ci się?

– Ty chory popaprańcu.

Śmiech.

– Myślisz, że tylko dlatego, że umiesz mnie podejść daje ci to prawo do wykorzystywania…

– Mówiłem ci, próbowałem tylko pomóc.

– Pomógłbyś mi skoczyć z klifu, Malfoy!

– Może, ale tylko, jeśli uważałbym, że potrzebujesz spaść.

Wpatrywanie się.

– I byłbym tam żeby cię złapać.

– Co… co to ma być?

– Tylko ja, Potter. Tylko ja.

Zirytowany, – Więc ...