TiM_2_sem.doc

(71 KB) Pobierz
ZMIANY MOTORYCZNOŚCI W ONTOGENEZIE

ZMIANY MOTORYCZNOŚCI W ONTOGENEZIE

Motoryczność- obejmuje całokształt czynności ruchowych człowieka czyli wszystko co dotyczy poruszania się człowieka w przestrzeni na skutek zmian położenia ciała lub poszczególnych jego części względem siebie.

 

Podział zdolności motorycznych:

*zdolność kondycyjna- warunkowane głowinie właściwościami morfo-fizjologicznymi, strukturalnymi oraz morfo-fizjologicznymi energetycznymi.

*zdolność koordynacyjna-warunkowana przez funkcje sterowania i regulacji ruchu, charakteryzują możliwość precyzyjnego wykonania złożonych pod względem stosunków czasoprzestrzennych czynności ruchowych, umiejętności dostosowania się do nowych sytuacji

*gibkość- zakres ruchu w pojedynczym stawie lub kilku stawach.

 

Zdolności koordynacyjne

Równowaga- umiejętność utrzymania ciała w określonym położeniau bez zachwiania.

Orientacja- umiejętność oceny położenia ciała w przestrzeni.

Rytmizacja ruchów- umiejętność wykonywania zsynchronizowanych ruchów w czasie i przestrzeni.

Szybkość reakcji- szybkość podjęcia działania na różne bodźce zewnętrzne.

 

Zdolności kondycyjne

Siła- umożliwia pokonanie oporu zew. Lub przeciwstawienia mu się kosztem wysiłku mięśniowego.

Szybkość- umożliwia wykonanie zadań w jak najkrótszym czasie.

Wytrzymałość- umożliwia podejmowanie długotrwałych wysiłków wskazuje na poziom odporności zmęczenia.

 

Motoryczność wieku szkolnego

-drugie apogeum w rozwoju motoryczności(okres dziecka doskonałego)

-postępująca osyfikacja szkieletu.

-ostatni etap innerwacji mięśni rąk

-harmonia proporcji ciała

-refleksyjność ruchowa, coraz większa celowość ruchu.

-harmonijne, płynne elastyczne i rytmiczne ruchy

-dziecko jest zdolne do kombinacji ruchowej

-Dynamiczny rozwój wszystkich zdolności motorycznych

-w końcowym etapie(10-11 u dziewczyn i 12-13 u chłopców) występuje łatwośc uczenia się nowych ruchów także tych skomplikowanych.

-szczególnie wzrasta zwinność

-wysokie parametry gibkości

-siła względna osiąga swe apogeum ok. 8-9 r ż

-moc (skok w dal z miejsca) osiąga najwyższe wartości u dziewcząt już w 10 do 20 r ż

 

Motoryczność w wieku pokwitania i młodzieńczym

-zachodzą burzliwe przemiany w całym org.( dojrzewanie procesów  hamowania i pobudzania w ośrodkach nerwowych, zmiany w równowadze fizjologicznej, intensywny rozrost morfologiczny , zmiany w proporcjach ciała)

-zaburzona zostaje poprzednia harmonia i płynność ruchów (zakłócenia powstają w trudnych ruchach, w ruchach kombinowanych przy uczeniu się nowych ruchów, w ruchach wymagających precyzji i dokładności w postawie ciała w czasie wykonywania ruchu.

-wiele zdolności motorycznych kończy swój rozwój a nawet popadają regresowi.

-u dziewcząt występuje nagły przyrost masy ciała, zmieniają się proporcje ciała.

-w okresie młodzieńczym wzrasta ciało rozwija się muskulatura

-ekonomika ruchów, dostosowanie ruchów do potrzeb zadania

-pełna dojrzałość motoryczna ok. 20-24 r ż

 

Motoryczność wieku dojrzałego i dorosłego

-z upływem lat poziom zdolności motorycznych wykazuje tendencję spadkową

-ok. 45 r ż największą wartość ludzie osiągają w zakresie siły statycznej

-wyraźna różnica w motoryce kobiet i mężczyzn

-siła barków i mięśni lędźwi przeżywa regres ok. 22-27 r ż

-u kobiet przed menopauzą trening siłowy zmniejsza ryzyko występowania osteoporozy

-moc (skok z miejsca) osiąga najwyższe wartości u 20 30 letnich mężczyzn

-pojawia się ograniczona ruchomość w stawach (zwłaszcza kręgosłupa)

 

Motoryczność ludzi w starszym wieku

-motoryczność „trzeciego wieku” nad piętno dotychczasowego stylu życia

-występują bardzo duże różnice indywidualne

-inwolucja motoryczności

-nieodwracalne redukcja komórek  mięśni i mózgu

-zanik potrzeby ruchu

-niechęć uczenia się nowych ruchów

-etap ubóstwa i niedołęstwa ruchowego

-demineralizacja kości (osteoporoza) powoduję częste złamania

-obniżona adaptacja do wysiłku fizycznego

-trening siłowy powoduje pozytywne zmiany

-pozytywne zmiany gibkości pod wpływem regularnego rozciągania mięśni

-Maleje siła mięśni co jest skutkiem zmniejszenia aktywności ruchowej oraz masy mięśniowe

-ok. 45-50 r ż zaczyna się cofanie wartości wydolności fizycznej zmniejszenie szybkości, gibkości, płynności ruchów

- obniża się zdolność do podejmowania wysiłków wytrzymałościowych

-największe tempo regresu obserwuje się w zakresie mocy, równowagi obrotowej oraz dokładności ruchów

-mniejsze tempo regresu siły dynamicznej i koordynacji ruchowej

-niewielka gibkość, zwinność i szybkość

-osłabienie koordynacji nerwowo-mięśniowej powoduje występowanie trudności przy ruchach kombinowanych

-u 61-65 letnich ludzi następuje spadek szybkości do wartości nie osiągane przez 8-letnich chłopców.

 

AKTYWNOŚĆ RUCHOWA CIĘŻARNYCH

Ciąża jest naturalnym stanem fizjologicznym kobiety. Ćwiczyć powinna każda kobieta

 

Przeciwwskazania

-cukrzyca-nadciśnienie tętnicze – krwawienia –ciąża bliźniacza –choroby serca –wysoka niedokrwistość –niewydolność ciśnieniowa –szyjkowa –czynność skurczowa przedwczesna –przeziębienia i infekcje –częste poronienia –częste wymioty i nudności –ciąża zagrożona innymi czynnikami.

 

Wyniki badań

Długość porodu kobiety nieaktywnej wynosi ok. 8-12 h  ćwiczącej 6-8 h.

Uszkodzenia szyjki macicy dotyczą ok. 25 % niećwiczących i tylko 6% przygotowanych.

U kobiet ćwiczących jest mniejsza potrzeba znieczulenia oraz występuje mniejsze krwawienie podczas rodzenia łożyska. Kobiety ćwiczące szybciej wracają do pełnej sprawności. U kobiet ćwiczących mniej jest porodów operacyjnych. Noworodki kobiet ćwiczących osiągają wyższą pkt w skali Apgar.  Występuje mniejsza zachorowalność i umieralność około porodowa u dzieci ćwiczących matek. U kobiet ćwiczących występuje szybsze rozwieranie szyjki macicy kobiety odczuwają mniejszą bolesność przy bólach partych.

 

Znaczenie aktywności ruchowej ciężarnych

-stretching zapewnia prawidłowe funkcjonowanie więzadeł i stawów oraz uwalnia kobietę od napięć

-pozycje jogi przeciwdziałają zaparciom, pomagają przy hemoroidach

-trening aerobowy zapewni kondycję do przeżycia czekającego ją porodu

-trening wzmacniający mięśnie da siłę do parcia w czasie porodu

-ćwiczenia relaksujące przyczynią się do zmniejszonego odczuwania bólu

w trakcie skurczów porodowych

-ćwiczenia wzmacniające mięśnie dna miednicy pozwolą na ochronę krocza przed napięciem oraz pomogą zapobiec po porodzie wysiłkowemu nieotrzymanie moczu

-ćwicząc kobieta zwiększy przepływ krwi co pozwoli zmniejszyć ból głowy i krzyża

-systematyczne ćwiczenia dadzą lepsze ukrwienie gruczołów piersiowych co może zwiększyć laktację

-ćwiczenia usprawnią układ trawienia a to pozwoli na utrzymanie odpowiedniej wagi

-wzmocnienie mięśni posturalnych ułatwi utrzymanie prawidłowej postawy ciała

-lepszy stan zdrowia płodu i zdrowsze dziecko szybszy powrót do wcześniejszej sprawności

 

Aktywność fizyczna w kolejnych miesiącach ciąży

1 miesiąc- płód ma 7mm. Większość kobiet może wykonywać wszystkie ćwiczenia sprzed ciąży. Unikać jednak skoków podnoszenia i przenoszenia ciężarów

2 miesiąc- płód ma 2 cm pierwsze narządy wew. Należy zadbać o wzmocnienie mięśni posturalnych pamiętać o prostym trzymaniu się.

3 miesiąc- płód ma 9 cm-puchną nogi zalecane są ćwiczenia korygujące postawę oraz pobudzające obieg krwi w kończynach dolnych

4 miesiąc- płód ma 15 cm zalecane ćwiczenia mięśnia dna miednicy. Tzw ćwiczenia Kegla które pmagają uelastycznienie mięśni dna miednicy.

5 miesiąc- płód ma 25 cm i waży 0,5 kg. Kobieta odczuwa bóle kręgosłupa wskutek wzrostu poziomu progesteronu oraz zwiększającego się ciężaru dziecka środek ciężkości przesuwa się do przodu- nie powinno odchylać się w tył. Należy zadbać o prawidłowe wykonywanie codziennych czynności chroniące kręgosłup

6 miesiąc- płód ma prawie 30 cm waży ok. 1 kg. Zalecenia bez zmian

7 miesiąc zaleca się wykonywanie ćwiczeń w pozycji siedzącej w leżeniu tyłem lub na boku

8 miesiąc- dziecko waży ok. 2 kg dł ok. 46 cm ustawia się głową w dół. Zaleca się świadczenia o niskiej intensywności ćwiczenia oddechowe w pozycji jw.

9 miesiąc- waga 3,5 kg dł ponad 50 cm zaleca się spokojne ćwiczenia wykonywane w pozycjach j w Między ćwiczeniami częste przerwy wypoczynkowe. W całym ostatnim trymestrze ciąży należy unikać ruchów gwałtownych skoków, intensywnych ćwiczeń, długosz marszów. Korzystne są ćwiczenia odciążające kręgosłup

 

Wskazane formy AR dla kobiet w ciąży

-joga

-pływanie

-aqua aerobik

-ćwiczenia ogólnorozwojowe w wodzie

-gimnastyka ogólnorozwojowa

-pilates

-spacery marsze

 

Formy AR które należy unikać

-jazda na nartach, tenis, golf, jazda konna, surfing, wspinaczka, żeglarstwo, sporty walki

 

Aby uczestnictwo w zajęciach było bezpieczne instruktor musi udzielić wskazówki:

-pytać o zgodę na ćwiczenia lekarza ginekologa

-pamiętać o stosowanej diecie

-badać poziom żelaza we krwi

-uzupełniać płyny

-zgłaszać prowadzącemu wszelkie problemy pojawiające się na zajęciach

-słuchać swojego ciała

 

Wskazówki do prowadzenia zajęć z ciężarnymi

-ćwiczyć w wygodnym stroju

-ograniczyć hałas

-nie ćwiczyć w miejscach o dużym nasłonecznieniu

-zmieniać pozycje wyjściowe

-nie przemęczać się, umiarkowana intensywność

-unikać skoków, gwałtownych ruchów

-w 2 i 3 trymestrze unikać ćwiczeń w leżeniu przodem

-wprowadzać ćwiczenia oddechowe odpoczynek między ćwiczeniami

-indywidualizować ćwiczenia

-od 5 mc. Unikać ćwiczeń w leżeniu tyłem

-unikać ćwiczeń w leżeniu na prawym boku (ucisk utrudniający prawidłowy przepływ krwi

- unikać ćwiczeń w zwisie, stanie na głowie, mostki itp.

 

Ćwiczenia dla kobiet w połogu

Ćw. Rozpoczyna się jak najwcześniej, gdyż w pierwszych dniach po porodzie procesy przebudowy przebiegają najintensywniej. Przeciwwskazania do rozpoczęcia ćwiczeń mogą być komplikacje poporodowe, porody operacyjne.

 

Zalety ćwiczeń w połogu

-wzmacniają i regenerują napięcie układu mięśniowego

-dają lepsze samopoczucie, ułatwiają sen i wypoczynek

-przyspieszają odnowę tkanek

-przyspieszają zwijanie się macicy

-przywracają szybciej sprawność

-zapobiegają powikłaniom jakimi są zakrzepy i zapalenia ,żył kończyn dolnych.

 

NIEPEŁNOSPRAWNOŚĆ

 

Rodzaje niepełnosprawności

·          niepełnosprawność z w na dysfunkcje słychu

·          niepełnosprawność z w na dysfunkcje wzroku

·          niepełnosprawność z w na dysfunkcje ruchu

·          upośledzenia umysłowe

 

Cele rekreacji niepełnosprawnych

*osiągnięcie poprawy samopoczucia psych. I pokonywanie długotrwałego wpływu urazu lub przewlekłej choroby na człowieka.

* przywracanie niezbędnych funkcji psychospołecznych i organicznych

* wyposażenie w umiejętności niezbędne do niezależnego życia w społ. Kreatywnego korzystania z czasu wolnego.

 

Bariery w podejmowaniu reakcji osób niepełnosprawnych

Urbanistyczne- na ulicach miasta i poza budynkami

Architektoniczne- występują w budynkach na terenach ośrodka

Społeczne- brak zrozumienia ludzi zdrowych i prawa

Ekonomiczne- osoby które mają niskie dochody, brak sprzętu tur. Niedostosowanie sprzętu serynie do osób niepełnosprawnych

Zdrowotne-

Psychiczne- nie wiara w siebie strach przed ośmieszeniem

 

Najbardziej popularne

-koszykówka, tenis, taniec, rugby, szermierka, gimnastyka, spływy kajakowe, wędrówki piesze, rowerowe, tur kwalifikowana, tur objazdowa, turnusy rehabilitacyjne

 

Wskazówki do prowadzenia zajęć

*wzrok -sygnały dźwiękowe- piłka z dzwoneczkiem –marsze, biegi –jazda na rolkach –z przewodnikiem –rower, tandem –kajak, z przodu osoba niewidząca

*słuch –sygnały wzrokowe –język migowy –wolno i wyraźnie mówimy twarzą do osób

*narządy ruchu –specjalistyczny sprzęt –likwidacja barier architektonicznych, komunikacyjnych –usprawnianie zdrowych kończyn

*upośledzenia umysłowe

 

Metody ruchu rozwijającego

Cele:

-pomoc w nawiązywaniu więzi

-umożliwiają doznanie radości i satysfakcji

-zachęcają do porozumiewania się dźwięku, ruchu, mowy

-wyrażają poczucie własnej wartości

-wyrabiają świadomość własnego ciała

-uczą ufności

-rozwijają poczucie odpowiedzialności

-rozwijają zdolność koncentracji uwagi

-uczą podejmowania decyzji i rozwiązywania nowych zadań.

 

 

AKTYWNOŚĆ RUCHOWA OTYŁYCH

 

Otyłość- jest chorobą przewlekłą polegającą na nadmiernym gromadzeniu tkanki tłuszczowej w tkance podskórnej oraz wokół narządów wew.

 

Z punktu widzenia medycznego za otyłość uważa się procentowe nagromadzenie tkanki tłuszczowej do całkowitej masy ciała od 25% u kobiet oraz 20% u mężczyzn

 

*otyłość łagodna- masa idealna przekracza o 20-40 %

*otyłość umiarkowana- przekroczenie masy wzorcowej o 40-100 %

*otyłość znaczna- powyżej 100%

 

Walka z otyłością łagodną -Wymaga jedynie samokontroli, włączenia aktywności ruchowej, diety niskokalorycznej

 

Pozbywanie się otyłości umiarkowanej- wymaga stosowania leków zmniejszających łaknienie włączenia aktywności ruchowej wprowadzenia dużych zmian w stylu życia konsultacji ze specjalistą

 

Otyłość znaczna wymaga natychmiastowego leczenia farmakologicznego a w wielu przypadkach chirurgicznego

 

Ze względu na rozmieszczenie tkanki tłuszczowej wyróżnia się

*otyłość androidalną (endogenną)-inaczej zwana brzuszną –budowa ciała przypomina jabłko –tłuszcz odkład się w jamie brzusznej –otłuszczenia ulegają narządy wew –przeważa u mężczyzn –jest bardziej groźna

*otyłość gynoidalna (egzogenna) –budowa ciała to gruszka –tłuszcz odkłada się na biodrach i pośladkach –występuje u kobiet

 

Wskaźnik FFM (fal free mass) określa odsetek masy beztłuszczowej w organizmie. Wartość korzystna dla kobiet 8% BF dla mężczyzn 5% BF. W ciązu życia człowieka dopuszcza się wzrost wartości o 1% w dekadę między 20-60 r ż

 

Wskaźnik WHR- określa stosunek obwodu tali o obwodu bioder

WHR- równy lub wyższy 0,8 u kobiet i od 1 u mężczyzn – otyłość aneroidalna

 

Czynniki wpływające na ilość tkanki tłuszczowej u człowieka

*Wewnętrzne: -genotyp –budowa tkanki tłuszczowej –hormony –płeć –wiek –choroby

*Zewnętrzne- odżywianie –aktywność ruchowa –stres –warunki życia -zwyczaje kulturowe .

 

-Przekarmianie dzieci 

-uszkodzenie ośrodka odczuwania sytości może doprowadzić do otyłości,

- kobiety mają więcej tkanki tłuszczowej niż mężczyźni

– w Polsce nadwagę ma65% dorosły otyłość ponad 22% mężczyzn i ok. 30% kobiet,

-10% dzieci ma nadwagę

-otyłość i nadwaga w dzieciństwie zwiększa prawdopodobieństwo wystąpienia kłopotu z masą ciała u dorosłych -80%

-błędy żywieniowe Fast foody podjadanie

-niedostatek ruchu

-kobiety prowadzące siedzący tryb życia są 7 krotnie częściej narażone na przybieranie na wadze mężczyźni 4 krotnie

-objadanie się na skutek stresu

-związek poziomu zamożności i otyłości

-u mieszkańców miast otyłość występuje częściej niż ze wsi

-w niektórych kulturach otyłość pojmowana jest jako bycie zdrowym

 

Niektóre powikłania otyłości

-nadciśnienie tętnicze

-zatrzymanie wody i sodu

-przerost lewej komory serca

-skłonność do zakrzepów

-choroby niedokrwienne serca

-cukrzyca typu 2

-bezdech senny

-zaburzenia psycho emocjonalne

-płaskostopie

-osteoporoza

-deformacja kończyn

-stopa otyłościowa zwyrodnienia stawowe

-udar mózgu

-miażdżyca

 

...

Zgłoś jeśli naruszono regulamin