1.DOC

(24 KB) Pobierz

a)

Uf--

25. Pomiar oporu elektrycznego na podstawie prawa Ohma

l . Część teoretyczna

Opór elektryczny R jest wielkością charakterystyczną dla da­nego przewodnika. Każdy przewodnik umieszczony w obwodzie prądu stawia przepływowi tego prądu określony dla każdego prze­wodnika opór elektryczny R. Wielkość oporu określa pierwsze prawo Ohma, które głosi:

dla każdego przewodnika stosunek napięcia U przyłożonego do koń­ców tego przewodnika, do natężenia / płynącego prądu jest wielko­ścią stałą^ którą nazywamy oporem elektrycznym R


 

 

Schematy obwodów do wyznaczania oporu metodą uproszczoną

W obwodzie a) w punktach A i B mamy równolegle połączone dwa opory: opór X i opór woltomierza rv. Opór zastępczy Rz takiego układu określony jest zależnością


Opór danego przewodnika zależy od jego cech geometrycznych tzn. od długości /, przekroju S i rodzaju materiału, z którego wykonany jest przewodnik


Wykazywane przez amperomierz natężenie prądu 7a jest określone zależnością

\/Rv)'1


p— stała dla danego materiału zwana oporem właściwym.

Jedną z metod pomiaru oporu R jest bezpośrednie mierzenie napięcia U płynącego prądu / w obwodzie, w którym znajduje się nieznany opór R. Ze względu na sposób mierzenia napięcia, rozróżniamy metodę:

- „z poprawnie mierzonym napięciem" - układ a),

- „z poprawnie mierzonym prądem" - układ b).


gdzie C/v jest napięciem wykazywanym przez woltomierz.

Rozwiązując to równanie względem X otrzymujemy wzór na opór nieznany

" ~ W/a              (1)

Przybliżoną postać wzoru (1) stosujemy w przypadku bardzo dużego oporu woltomierza Rv.

W obwodzie b) w punktach A i C, mamy układ szeregowo połączo­nych oporów X i R&ł więc łączny opór Rv wynosi

Zgłoś jeśli naruszono regulamin