Cel ćwiczenia

Wyznaczenie współczynnika załamania światła dla cieczy za pomocą refraktometru Abbego. Pomiar zależności współczynnika załamania od stężenia dla roztworów cukru w wodzie.

Wprowadzenie

1. Bezwzględny współczynnik załamania.

Bezwzględnym współczynnikiem załamania danego ośrodka nazywamy stosunek prędkości światła w próżni do prędkości światła w danym ośrodku.

                                                                                                                C - próżnia

                                                                                                                V - ośrodek

2. Współczynnik  załamania jednego ośrodka względem drugiego.

                                                                                    V1 - ośrodek I

                                                                                    V2 - ośrodek II

3. Całkowite wewnętrzne odbicie, kąt graniczny.

Jeśli światło pada na granicę ośrodków od strony ośrodka o większym współczynniku załamania, to kąt padania jest mniejszy od kąta załamania. Przy pewnym kącie padania g promień wychodzący ślizga się po powierzchni granicznej. Jeśli kąt padania jest jeszcze większy, to ma miejsce odbicie promienia od powierzchni granicznej. Zjawisko to nazywamy całkowitym wewnętrznym odbiciem, a kąt g kątem granicznym.

Dla kątów padania większych od g nie będzie już promienia załamanego, zajdzie całkowite wewnętrzne odbicie światła. Kąt graniczny wyznacza się przez przyjęcie w prawie załamania Snelliusa jedynki jako wartości sinusa kąta załamania.

Tabela pomiarowa