sieci.pdf

Routing z podsieciami i CIDR na platformie Linux

Podsieć

Część sieci, która ma wspólny, wyznaczony prefiks adresu IP.

Używane do optymalnej gospodarki adresami sieciowymi.

Powstaje poprzez podział części adresu węzła na numer podsieci i numer węzła.

Maska podsieci

Maska podsieci (ang. subnetwork mask) – 32 bitowa liczba służąca do wyodrębnienia w adresie IP

części sieciowej od części hosta. Cyfry 1 oznaczają część adresu reprezentującą numer sieci z

podsiecią, a 0 – numer węzła.

Maska sieciowa jest stosowana, aby rozpoznać czy adres IP z którym próbujemy się skontaktować

należy do tej samej sieci co nasz, czy do innej. Pomaga sprawdzić która część adresu IP to numer

sieci a która jest numerem hosta.

Zasady podziału sieci klas A,B,C na podsieci

1. oktet adresu IP:

Klasa A 1 - 127* 0xxxxxxx

Klasa B 128 - 191 10xxxxxx

Klasa C 191 - 223 110xxxxx

np. Dla klasy A, pierwszy oktet na pewno będzie się zaczynał od 0. Najniższy bit pierwszego oktetu

to 00000001, a najwyższy to 01111111 (dziesiętnie to przedział od 1 do 127).

Maski:

Klasa A 255.0.0.0

Klasa B 255.255.0.0

Klasa C 255.255.255.0

np. Klasa A 255.0.0.0 - bitowo: 1111 1111 . 0000 0000 . 0000 0000 . 0000 0000

Pierwsze 8 cyfr to 1 zatem w skrócie zapisujemy /8 .

Dla danego IP z maską 8 bitową pierwszy oktet oznacza adres sieci, a kolejne 3 – adres

węzła.

SUBNETTING

Subnetting (podsieciowanie) - to akcja mająca na celu podzielenie puli (zakresu) adresów IP z tej

samej sieci na kilka podsieci. Podział ten jest głównie używany w sieciach prywatnych i o

odpowiedzialny jest za to administrator.

Aby stworzyć podsieć, trzeba przydzielić bity z części hosta do części sieci.

Przykład 1:

• Bez podsieci:

149 . 156. 110 . 5

Klasa IP: B, zatem normalnie maska: 255.255.0.0.

My jednak skorzystamy z maski klasy C: 255.255.255.0

Wydzielimy w ten sposób podsieć o 254 węzłach każda.

IP: 149.156.110.5 10010101.10011100.01101110 . 00000101

Maska 255.255.255.0 11111111.11111111.11111111 . 00000000

//w wyniku iloczynu binarnego:

Sieć 149.156.110.0 10010101.10011100.01101110 . 00000000

• Z podsiecią:

149 . 156 . 110 . 5

Przykład 2:

• czy węzły o adresach 112.47.138.7 oraz 112.47.127.8 należą do tej samej sieci lokalnej?

Odp: to zależy od maski:

dla maski 255.255.255.0/24

112.47.138.7

01110000.00101111.1000 1010 .00000111

255.255.255.0

11111111.11111111.11111111 .00000000

Numery sieci nie zgadzają się: węzły nie są w tej samej sieci lokalnej.

Ale dla maski 255.255.240.0

112.47.138.7

01110000.00101111.1000 1010.00000111

112.47.127.8

01110000.00101111.1000 0001.00001000

255.255.240.0

11111111.11111111.1111 0000.00000000

Numery sieci zgadzają się; oba IP należą do tej samej sieci.

112.47.127.8

01110000.00101111.1000 0001 .00001000

Przykład 3:

Mamy sieć IP o adresie 131.107.0.0 i masce 255.255.0.0. Co zrobić, by podzielić ją na 6 podsieci?

Korzystamy z tabelki:

korzystamy z maski 255.255.224.0

255.255.224.0 → 1111 1111 . 1111 1111 . 111 0 000 . 00000000

3 bity na podsieć: 2^3 -2 =6

14 bitów na hosty: 2^13 -2 =8190

Odpadają hosty złożone z samych zer(numer sieci) oraz jedynek(adres broadcastowy).

Zatem mamy:

131.107.x.x/19 10000011.01101011.xxxxxxxx.xxxxxxxx -adres oryginalny

255.255.224.0 11111111.11111111.11100000.00000000

Przedział adresów z 1. sieci to:131.107.32.1 – 131.107.63.254

Skąd to wiemy?

Tworzymy adres podsieci z pierwszym bitem na najmłodszej pozycji

131.107.32.0 10000011.01101011. 001 00000.00000000

Dla tej sieci mamy 2^13 możliwych hostów aż do 131.107.63.254 –

10000011.01101011. 001 11111.11111111

Tworzymy kolejną podsieć . 010 czyli 131.107.64.0

etc...

Ostatecznie otrzymujemy sześć podsieci o adresach:

131.107.32.1 – 131.107.63.254

131.107.64.1 - 131.107.95.254

131.107.96.1 - 131.107.127.254

131.107.128.1 - 131.107.159.254

131.107.160.1 - 131.107.191.254

131.107.192.1 - 131.107.223.254

Classless Inter-Domain Routing

CIDR jest usprawnieniem protokołu IPv4, zaadoptowanym także do protokołu IPv6. W CIDR

długość maski podsieci jest dostosowana do potrzeb danej podsieci lub wpisu w tablicy routingu

(po angielsku variable length subnet masks - VLSM), a nie ustalana jedna dla całej sieci. CIDR

pozwala na efektywniejsze wykorzystywanie puli adresów IP oraz zmniejszenie tablic routingu.

VLSM (Variable Length Subnet Mask) – cecha niektórych protokołów trasowania umożliwiająca

podzielenie i rozróżnianie podsieci z już istniejących podsieci.

Przykład

Dzięki CIDR oraz VLSM możliwa jest agregacja tras. Ma to na celu zmniejszenie ilości wpisów w

tablicach routingu routerów.

Łączenie miast: Lodz_main i Poznan_main

Każda sieć i podsieć wymaga odpowiedniego wpisu do tablicy routingu routerów Lodz_main i

Poznan_main. Spowoduje to wygenerowanie dużej ilości takich wpisów w tych routerach. Zamiast

pięciu wpisów, można zredukować ich liczbę do jednego.

W tym celu trzeba wyznaczyć trasę sumaryczną (część wspólną adresów). Dokonuje się tego,

używając postaci binarnej adresów. W obszarze, gdzie adres nie ulega zmianie, ustawia się bity

maski na 1. Dla lewej gałęzi sieci:

Tak zagregowana trasa obejmować będzie adresy sieci od 192.168.0.0 do 192.168.7.0.

Prawy węzeł:

Plik z chomika:

Inne pliki z tego folderu:

Inne foldery tego chomika: