Lekcja 1 - Tworzenie nowego skoroszytu i zapisywanie
Zadanie 1
Utwórz plik o nazwie Kurs.
Opis wykonania.
Jeśli uruchamiamy Excela nie otwierając jakiegoś skoroszytu (plik Excel), to Excel otwiera automatycznie pusty skoroszyt, który możemy wypełniać i przekształcać na własne potrzeby. Jeżeli Excel jest otwarty na innym pliku, to z menu górnego wybieramy Plik, Nowy lub klikamy na ikonkę na pasku narzędzi (biała kartka z zagiętym rogiem).
Zapisywanie zmian.
Aby zapisać zmiany przez nas wprowadzone wystarczy kliknąć myszka na obrazek dyskietki na pasku narzędzi. Przy pierwszym zapisaniu pojawi się okno polecenia "Zapisz jako"
Znajdują się tutaj informacje o lokalizacji, nazwie pliku, jego typie itd. Na samej górze jest pole listy oznaczające miejsce, w którym plik będzie zapisany. Naciskając na strzałkę rozwiniemy listę skrótów do twardych dysków, pulpitu itp. Po prawej listy stronie są też przyciski ułatwiające poruszanie się po folderach np. "o jeden poziom wyżej". Duża ramka na środku pokazuje inne skoroszyty Excela w danym folderze. Na samym dole są pola z typem pliku zapisywanego (domyślnie: Skoroszyt Microsoft Excel) i nazwą. Nazwa może być dowolna. Aby zmienić nazwę wystarczy ustawić kursor na końcu nazwy, wymazać ją i wpisać nową. Jeżeli lokalizacja i nazwa nam odpowiada klikamy "Zapisz", a jeśli nie to je zmieniamy lub całkiem opuszczamy okno naciskając "Anuluj". Po pierw- szym zapisaniu, każde następne naciśnięcie na dyskietkę na pasku narzędzi zapisze zmiany nie ocze- kując na lokalizację i nazwę. Żeby zmienić te parametry musimy z menu wybrać Plik, Zapisz jako.
Otwieranie istniejących plików.
Istniejące pliki możemy otwierać na dwa sposoby:
a) przez dwókrotne kliknięcie na ikonę pliku w oknie Windows'a
b) przez użycie polecenia z menu Plik, Otwórz lub ikony z paska (otwarty folder) w otwartym Excel'u
Pierwszy sposób nie wymaga komentarza. Drugi wywoła okno podobne do zapisywania, tylko zamiast zapisz jest otwórz. Zasada działania jest taka sama.
Podsumowanie
Po tej lekcji powinieneś potrafić:
a) otworzyć pusty skoroszyt
b) zapisać go pod określoną nazwą i określonym miejscu
c) otworzyć istniejący plik
Lekcja 2 - poruszanie się po skoroszycie
Zadanie 2
Korzystając z wcześniej utworzonego pliku KURS ustaw kursor w komórce A10. Przejdź do arkusza
Arkusz 2 i z powrotem do Arkusz 1.
Zadanie 3.
W Arkuszu 1 zaznacz zakres A1:A10
Jest to najprostsza lekcja, ale jeśli ktoś będzie miał kłopoty to wyjaśniam. Kiedy chcemy wprowadzić dane do komórki musimy ustawić na niej kursor. Używamy do tego myszki klikając na pole żądanej komórki. Przejście do innego arkusza w danym skoroszycie odbywa się tak samo - klikamy na zakładkę z nazwą arkusza (na dole arkusza). Zaznaczanie zakresu komórek odbywa się przez naciśnięcie przycisku myszki na lewym górnym rogu zakresu i przy wciśniętym przycisku przeciągnięciu kursora do prawego dolnego rogu zakresu. W czasie zaznaczania wybrane komórki przybierają czarny kolor. Kiedy chcemy zaznaczyć zakres A10:B20 ustawiamy kursor na komórce A10 naciskamy lewy przycisk myszki i przytrzymując go przenosimy kursor do B20, gdzie zwalniamy przycisk myszki.
Po tej lekcji powinieneś potrafić sprawnie poruszać się po skoroszycie i jego arkuszach.
Lekcja 3 - edycja danych
Zadanie 4.
Do komórki A1 wprowadź liczbę 125,99.
Do komórki B1 wprowadź tekst - Lekcja 1.
Do komórki C1 wprowadź tekst - 000125,99.
Do komórki D1 wprowadź aktualną datę.
Do komórki E1 wprowadź aktualny czas.
Zadanie 5.
Do zakresu F1:F10 wprowadź liczby od 1 do 10 ustawiając się tylko w komórce F1.
Wreszcie coś ciekawszego! Jak wcześniej wspomniałem zawartość komórki edytujemy przez ustawienie się na niej. Wprowadzenie liczby czy tekstu nie jest żadną filozofią - po prostu klawiatura.
Problem może pojawić się kiedy chcemy wpisać liczbę 000125,99. Dla Excela jest to liczba i mimo wpisania 000125,99 pokaże się 125,99. Jeśli chcemy, aby zera były wyświetlane to musimy wprowadzić tą liczbę jako tekst poprzedzając ją apostrofem (') np.'000125,99. Wtedy Excel potraktuje to jako tekst i wyświetli całość oprócz apostrofu (000125,99). Skutkiem takiego wpisania będzie brak możliwości operowania tą liczbą w działaniach matematycznych.
Oprócz liczb i tekstu do arkuszy można wprowadzać także daty i czas. Standardowo czas wpisujemy przez oddzielanie godzin i minut dwókropkiem (np.12:33). Natomiast daty wpisujemy stosując myślinik (minus). Przykładem jest 2002-05-13.
Wprowadzanie danych do jednej komórki nie jest problemem. Jest nim jednak wypełnienie 10000 komórek w których jest dana pierwsza wartość, a następne są jej wielokrotnością lub są powiększane o stałą liczbę. Można wypełniać każdą po kolei, ale w jakim czasie. Łatwiej jest użyć polecenia serie danych. Znajduje się ono w menu Edycja, Wypełnij , Serie danych. Sposób użycia nie jest skomplikowany. Najpierw wpisujemy do pierwszej komórki wartość początkową. Wybieramy polecenie Serie danych.
Pokazuje się tabelka gdzie musimy wybrać:
a) czy wypełniamy kolumnę, czy wiersz
b) typ wypełniania - czy ma dodawać stałą wartość, czy ma przez tą wartość mnożyć itd
c) jaka jest wartość kroku
d) jaka jest wartość końcowa
W naszym przypadku wpisujemy do F1 cyfrę 1, wybieramy Serie Danych i ustawiamy:
Serie - kolumny
Typ - arytmetyczny
Wartość kroku - 1
Wartość końcowa 10
Podobnie postępujemy gdy wiemy ile jest pozycji, jaka jest wartość początkowa i wartość kroku.
Nie musimy obliczać jaka jest wartość końcowa. Wystarczy wpisać wartość początkową do komórki, zaznaczyć zakres o liczbie komórek równej liczbie pozycji (F1:F10) i wypełnić powyższą tabelkę bez deklarowania wartości końcowej.
W menu Wypełnij znajdują się także inne polecenia służące do wypełniania większej ilości komórek.
Działają podobnie do zastosowania serii, ale wypełniają komórki zawsze tą samą wartością. Stosujemy je przez wypełnienie pierwszej komórki, zaznaczenie zakresu, gdzie maja być "skopiowane" i użycia odpowiedniego wypełniania (dół, prawo itd.).
Istnieje jeszcze jedna metoda wypełniania komórek serią danych tworzących ciąg liczb itp. Jest to wypełnianie przez przeciąganie. Wymaga jedynie używania myszki. Polega ona na tym, że wypełniamy pierwszą i drugą komórkę, przy czym różnica między drugą a pierwszą będzie stanowiła wartość kroku. Po wpisaniu zaznacza- my obydwie komórki, klikamy na mały kwadracik w prawym dolnym rogu zakresu
i przytrzymując lewy przycisk myszki przeciągamy w żądanym kierunku aż do uzyskania odpowiedniej wartość w polu po prawej stronie.
Jeśli będziemy przeciągać tylko jedną komórkę to do pozostałych skopiuje się jej wartość.
Po tej lekcji powinieneś opanować:
a) wypełnianie komórek tekstem i liczbami
b) wypełnianie komórek datami i godzinami
c) wypełnianie serią danych
d) wypełnianie w dół, w prawo itd.
e) wypełnianie przez przeciąganie
Lekcja 4 - formuły
Zadanie 6
Wymaż wszystkie dane z arkusza. Do zakresu A1:A6 wpisz liczby od 1 do 6, a zakres B1:B6 wypełnij dwójkami. Spraw, aby kolejno w komórkach zakresu C1:C6 pokazały się wyniki dodawania, odejmowania, mnożenia, dzielenia, potęgowania i obliczania procentu liczb z kolumn A i B.
Przykładowo niech w C1 będzie suma komórek A1 i B1 itd.
Opis wykonania
Potrafimy już wprowadzać dane, więc możemy dokonywać na nich różnych operacji - najczęściej matematycznych. Operatory matematyczne w Excelu to:
a) + dla dodawania
b) - dla odejmowania
c) * dla mnożenia
d) / dla dzielenia
e) ^ dla potęgowania
f) % dla obliczania procentów
Kiedy chcemy wykonać jakieś działanie na danych w komórkach musimy do komórki w której będzie wynik wpisać = oraz liczby i odpowiednie operatory (np. =18+23,46). Liczby można zastąpić adresami komórek zawierających dane źródłowe (np.=A1+B1). Można stosować nawiasy ( ), które nieraz są niezbędne (np.=(A1+B1/2)^2). Nie ma operatora odpowiedzialnego za pierwiastkowanie, ale z matematyki wiadomo, że pierwiastek x stopnia z liczby a jest liczbą a podniesioną do potęgi 1/x (np. =A1^(1/2)). Procenty wpisujemy jak na kalkulatorze (np.=A6*2%).
Po tej lekcji powinieneś opanować wpisywanie formuł, czyli działań matematycznych wykorzystują- cych dane w komórkach.
Lekcja 5 - formaty komórki
Zadanie 7
Wpisz do komórki D1 liczbę 20 000 (odstęp jest obowiązkowy). Następnie do E1 wpisz 12:30, a do E2 12:50. Użyj dodawania i pokaż w E3 wynik sumy tych komórek
Zadanie 8
Wpisz do komórki F1 datę tak, żeby wyświetlało się tylko jaki to dzień tygodnia.
Jeśli nie poradziłeś sobie z tymi zadaniami to nie masz pojęcia o formatowaniu komórek.
Formatowania używamy, aby dane wyświetlane były w żądany przez nas sposób. Do zmiany formatu służy polecenie menu Format, Komórki. Polecenie zmiany formatu komórki możemy także wywołać przez naciśnięcie prawego przycisku myszki i wybranie polecenia Format komórki. Można także formatować zaznaczone zakresy postępując tak samo. Aby zmienić format wszystkich komórek w kolumnie lub wierszu klikamy myszką na etykietę kolumny lub wiersza co zaznaczy wszystkie komórki. Kliknięcie na puste pole leżące na przecięciu lini etykiet kolumn i wierszy spowoduje zaznaczenie całego arkusza. Polecenie formatowania wywołuje następującą tabelkę.
Tabelka składa się z sześciu zakładek z których teraz omówię zakładkę "Liczby". Zakładka ta pozwala na zmianę sposobu wyświetlania danych. Składa się z listy "Kategoria", Przykładu oraz ewentualnych formatów. Zmiana formatu komórki (-ek) polega na wybraniu odpowiedniego formatu z danej kategorii. Przykład: w komórce D1 wcześniej była wpisana data, co zmieniło format na daty. Jeśli teraz wpiszemy 1, to wyświetli się 1900-01-01. Komórka posiadająca format daty zmieni automatycznie liczbę reprezentującą dzień na datę. Kalendarz Excela zaczyna się od 1900-01-01 więc 1 oznacza tą datę, 2 1900-01-02 itd. Dlatego wpisanie liczby 20 000 wymaga zmiany formatu z dat na ogólny lub lepiej liczbowy. Jak to zrobić? Jak wcześniej wspomniałem najpierw wybieramy kategorię. W naszym przypadku - Liczbowe. Po prawej stronie wyświetli się nam lista dostępnych formatów oraz opcje dodatkowe. Standardowo wybierany jest format z dwoma miejscami po przecinku, a liczby minusowe są czarne. Teraz zmieniamy miejsca dziesiętne na 0 aby nie wyświetlał liczb po przecinku i dodajemy separator, który odzieli setki od tysięcy itd. W ramce Przykład: pojawia się forma liczby, która będzie wyświetlona. Po wykonaniu tych czynności powinno być 20 000 i klikamy OK.
Tak samo postępujemy z każdą kategorią. Jeśli nie zmienimy formatu komórki, w której jest suma komórek E1 i E2 to pokaże nam się 01:20, bo standardowo format godzin wyświetla do 0:00 do 23:59. Jeśli chcemy, aby wyświetlił sumę 25:20 to zmieniamy format na 37:30:55. Jeszcze kilka uwag na temat formatu czas. Excel jest tak skonstruowany, że doba=dzień=1. Dlatego 0,5 liczbowo oznacza 12:00 godzin, a każda godzina to 1/24 i proporcjonalnie minuta to 1/1440 (bo 1/24/60).
Jest to ważna informacja bo do formuł nie wolno wpisywać innych formatów jak liczbowe, mimo odpowiednich formatów komórek. Na przykład aby dodać do komórki 6 godzin piszemy formułę
=A1+0,25, a nie wolno =A1+6:00. Ważne jest także, aby komórka z formułą miała format czasu.
Czas na coś trudniejszego! Oprócz zwykłych formatów są jeszcze formaty niestandardowe - na samym końcu. Pokażę jak je wykorzystać na przykładzie z zadania. W Excelu nie ma formatu standardowego, który po wpisaniu daty wpisze odpowiedni dzień tygodnia. Dlatego musimy sami stworzyć taki format, korzystając z opcji formatów niestandardowych. Format jest złożony ze składowych:
d - wyświetla liczbę dnia bez zera z przodu czyli 1 zamiast 01
dd - wyświetla liczbę dnia z zerem (odwrotnie do d)
ddd - wyświetla skrót nazwy dnia np. Pt
dddd - wyświetla nazwę dnia np. Piątek
Dla składowej miesiąca jest tak samo, tylko m zamiast d np. mmm dla skrótu.
Natomiast r jest składową roku. Możemy stosować rr lub rrrr.
Ta wiedza wystarczy do utworzenia niestandardowego formatu, który wyświetli to co będziemy chcieli.
Jeśli chcemy, aby wyświetlana była tylko nazwa dnia to wybieramy jako kategorię Niestandardowe. Następnie do pola Typ: wpisujemy dddd. W polu Przykład powinna być odpowiednia nazwa dnia.
Dodać można jeszcze, że można łączyć składowe np. dddd dd-mmmm-rrrr. Taki format wyświetli np. wtorek 09 lipca 2002.
Podsumowanie:
Po tej lekcji powinieneś umieć zastosować formaty komórek - zarówno standardowe jak i własne.
Lekcja 6 - zmiana nazw arkuszy i ich struktury
Zadanie 9
Na początek wyczyść wszystkie dane z arkusza i zmień format wszystkich komórek arkusza na ogólny (poprzednia lekcja). Zmień nazwy arkuszy na Kurs1, Kurs2, Kurs3. Stwórz wzór grafiku dla 7 osób tak jak na rysunku.
Komórki A1:T1 są scalone i wypełnione na zielono. Nazwa miesiąca jest napisana czcionką Arial CE 14 i znajduje się na środku scalonej komórki. Komórki A2 i A3 są scalone. Napis Osoba jest napisany 12 -ką pogrubioną i umieszczony na środku zarówno w pionie jak i w poziomie. Zakres B2:T2 jest wypełniony serią skrótów nazw dni (użyj przeciągania). Zakres B3:T3 jest wypełniony serią liczb (użyj wypełniania serią danych). Zakres A4:A10 jest wypełniony serią danych Osoba 1 do Osoba 7 (użyj przeciągania). Wiersze 11-13 są ukryte. Okno z nagłówkiem jest zablokowane tak, że mimo przesuwania kursora poniżej ekranu (np. do wierszy 27 i niżej) wiersze 1-3 są zawsze widoczne. Liczby niedzieli są wypełnione na czerwono. Kolumny B:T mają szerokość 4.
Objaśnienia wykonania.
Zadanie tej lekcji pomaga zrozumieć jak można przekształcać samą strukturę arkusza na nasze potrzeby. W zasadzie wprowadzanie danych i operowanie na nich powinniście już umieć. Wiecie jak zmieniać formaty i poruszać się po arkuszu. Dlatego od tej lekcji zadania będą bardziej złożone i będą wykorzystywać wiedzę z poprzednich lekcji. Jeśli nie poradziłeś sobie z zadaniem to wyjaśniam jak je wykonać i inne tego typu. Standardowo Excel wyświetla pasek narzędzi o nazwie Formatowanie i głównie z niego będziemy teraz korzystać. Jeśli go nie masz to wejdź do menu Widok, Paski narzędzi, a z rozwiniętej listy wybierz Formatowanie.
Czcionka.
Czcionkę używaną w komórce zmieniamy przez ustawienie się w tej komórce i wybranie innej nazwy z paska Formatowania. Tak samo jest z rozmiarem i innymi operacjami zmieniającymi wygląd.
Naciśnięcie na B powoduje pogrubienie czcionki w komórce, I pochylenie a U podkreślenie.
Można też zmienić kolor czcionki. Skrót do tego polecenia znajduje się po prawej stronie paska. Jest to litera A z kolorowym prostokątem i trójkątem rozwijającym listę kolorów po prawej. Aby zmienić kolor czcionki naciskamy na trójkąt i po wyświetleniu palety kolorów wybieramy żądany. Więcej możliwości daje zakładka Czcionka w oknie Formatowania komórki, które wcześniej omawiałem dla formatów. W tej zakładce można jeszcze wybrać indeksy oraz przekreślenie.
Wyrównanie.
Wyrównania używa się do umieszczenia danych w odpowiednim miejscu w komórce. Wyrównanie poziome znajduje się na pasku Formatowania. Tak jak poprzednio ustawiamy się w komórce i naciskamy odpowiednią ikonę dla równania do lewej, środka i prawej. Jednak polecenie Formatowania komórki daje nam jeszcze większe możliwości. Zakładki Liczby i Czcionka już znamy. Teraz poznamy Wyrównanie.
Tutaj możemy wybrać wyrównanie poziome i pionowe, tekst pionowy i pod wybranym kątem, wcięcie oraz scalanie komórek. Aby skorzystać z żądanej funkcji klikamy na nią lub wybieramy jedne z możliwych ustawień. Myślę, że nie muszę tego objaśniać. Wyjaśnię natomiast jak działa scalanie, które jest bardzo przydatne. Scalanie działa dla zakresu komórek. Jeśli z paska formatowania wybierzemy to polecenie lub klikniemy na kwadrat w tym oknie w wszystkie komórki tego zakresu utworzą jedną o adresie komórki, która jest w lewym górnym rogu zakresu (np. jeśli scalimy zakres komórek A1:B2 to komórki te utworzą jedną dużą o adresie A1. Aby rozłączyć scalone komórki klikamy ponownie na znaczek w kwadracie Scalaj komórki.
Wypełnianie kolorem.
Wypełniając komórki kolorem postępujemy tak samo jak zmiana koloru czcionki, a ikona leży po lewej stronie od koloru czcionki. Jest także zakładka Desenie, gdzie oprócz kolorów można wybrać desenie. Zakładka ta znajduje się w oknie Formatowania komórek.
Obramowanie.
Z kolei na lewo od wypełniania jest ikona obramowania ( także zakładka w Formatowaniu komórki).
Używamy jej tak samo jak ikon zmieniających kolory. Naciskamy na trójkąt i wybieramy odpowiednią ramkę. Nic prostszego!.
Zmiana szerokości kolumn i wysokości wierszy.
Często tekst wprowadzany do arkusza nie mieści się do komórki. Jeśli chcemy aby był cały widoczny, musimy zmienić szerokość kolumny. Można to zrobić na dwa sposoby. Można ustawić kursor między dwoma etykietami kolumn, aż pojawi się pionowa kreska ze strzałkami w prawo i lewo. Jeśli przytrzymując lewy przycisk myszki przesuniemy ją w prawo lub lewo, to kolumna będzie odpowiednio się zwiększać lub zmniejszać. Analogicznie jest z wierszami. Można też zaznaczyć kolumnę (-y) klikając na jej etykietę, nacisnąć prawy przycisk myszki, aby wyświetlić menu, wybrać szerokość kolumny i wpisać żądaną wartość. Tak samo jest dla wierszy.
Ukrywanie i odkrywanie kolumn i wierszy.
W naszym zadaniu ukryte są wiersze 11-13. Aby ukryć jakieś wiersze lub kolumny zaznaczamy ich etykiety, naciskamy prawy przycisk myszki i wybieramy Ukryj. Aby odkryć ukryte kolumny lub wiersze zaznaczamy etykiety kolumn przed i po ukrytych, naciskamy prawy przycisk myszki i z wyświetlonego menu wybieramy Odkryj. Polecenia Ukryj i Odkryj znajdują się także w menu Okno.
Blokowanie okna.
Bardzo przydatne jest blokowanie okienek. Można blokować kilka wierszy w poziomie, kilka kolumn w pionie lub jednocześnie kolumny i wiersze.
a) Blokada wierszy i kolumn
Polecenie blokady okienka jest w menu Okno, Zablokuj (Odblokuj) okienka. Aby zablokować kilka wierszy od góry musimy zaznaczyć etykietę następnego wiersza, który nie ma być zablokowany i wybrać polecenie z menu (np. aby zablokować 1 i 2 wiersz zaznaczamy etykietę 3 i wybieramy polecenie). Jeśli dobrze wykonamy te czynności to nawet jeśli zjedziemy do 1000 wiersza to na ekranie będą wiersze 1,2,1000,1001 itd. Analogicznie jest dla kolumn.
b) Blokada mieszana
Możemy blokować jednocześnie wiersze i kolumny. Blokadę tworzy się przez ustawienie się w komórce poniżej blokowanych wierszy i na prawo od blokowanych kolumn. Teraz wybieramy polecenie z menu. Przy przesuwaniu kursora w prawo zawsze będą widoczne zablokowane kolumny.
Przy przesuwaniu kursora w dół zawsze widoczne będą zablokowane wiersze.
Po tej lekcji powinieneś umieć:
a) zmienić czcionkę, jej rozmiar, styl i kolor
b) wyrównać dane w żądany sposób
c) wypełnić komórkę kolorem lub deseniem
d) wstawiać obramowanie
e) scalać komórki
f) ukrywać i odkrywać kolumny i wiersze
g) blokować okienka
Lekcja 7 - kopiowanie, wycinanie i wklejanie (odwołania)
Zadanie 10
W arkuszu Kurs2 do zakresu A1:A10 wprowadź liczby 1 - 10. Zakres B1:B10 wypełnij trójkami. Do komórki C1 wpisz formułę sumującą komórki A1 i B1. Do D1 wpisz różnicę, do E1 iloczyn a do F1 iloraz. Następnie skopiuj formułę C1 tak, aby np. komórka C9 zawierała sumę komórek A9 i B9 itd.
Możesz kopiować po jednej komórce. Później skopiuj formuły z D1:F1 do D2:F10. Wolno ci jeden raz użyć kopiowania.
Zadanie 11
W arkuszu Kurs2 do komórki G1 wpisz formułę, która pokaże sumę komórek A1 i C1. Wpisz to tak, aby po skopiowaniu do dowolnej komórki z kolumny A była dodawana zawsze komórka C1 np. w G8 ma być suma komórek A8 i C1, w G9 suma A9 i C1. Komórkę G1 skopiuj do zakresu G2:G10.
Zadanie 12
W arkuszu Kurs3 utwórz tabliczkę mnożenia 1 - 100 tak, że w zakresie A2:A11 są liczby 1 - 10 oraz w zakresie B1:K1 są liczby 1 - 10. Do komórki B2 wpisz formułę tak, aby po skopiowaniu tabliczka mnożenia była prawdziwa. Wolno ci użyć jednego kopiowania.
Kopiowanie, wycinanie i wklejanie jest znane każdemu z Windows'a. W Excel'u zasada jest taka sama z kilkoma usprawnieniami. Kopiować możemy tekst, liczby, czas, daty i formuły. Ikona kopiowania
jest na standardowym pasku narzędzi. Kopiujemy, wycinamy i wklejamy przez ustawienie się na komórce źródłowej, klikniecie na kopiowanie lub wycinanie, następnie przechodzimy do komórki docelowej i tam naciskamy Enter lub klikamy wklejanie. Jedną komórkę możemy kopiować do całego zakresu. Kopiowanie danych źródłowych nie wymaga dłuższego komentarza. Inaczej jest z formuła- mi. W zadaniu 10 możemy kopiować pojedynczo komórkę C1 lub od razu po kopiowaniu zaznaczyć zakres C2:C10 i nacisnąć Enter. Skopiuje to komórkę C1 do każdej komórki z tego zakresu. Jak zapewne zauważyłeś nie trzeba zmieniać adresów składowych formuły. Excel sam zmienia A1 na A2 gdy kopiujemy komórkę C1 do C2. Jest tak, bo dla C1 komórka A1 jest o dwie w lewo. Dlatego po kopiowaniu w C2 jest A2 bo A2 jest o dwa w lewo od C2. Taki typ odwołania do innej komórki nazywamy odwołaniem względnym.
Jak w takim razie napisać formułę, która po skopiowaniu będzie odwoływać się zawsze do tej samej komórki. Do tego służą odwołania bezwzględne, które polegają na wstawieniu znaku $ przed składowymi adresu komórki. Jeśli do G1 wpiszemy =A1+$C$1 i skopiujemy do zakresu G2:G10 to każda komórka z zakresu odwoływać się będzie do C1.
Zadanie 12 jest pozornie dość skomplikowane. Zakresy B1:K1 i A2:A11 łatwo wypełniamy (przeciąganiem) liczbami 1 - 10. Następnie stosując odwołania mieszane wpisujemy do B2 formułę
=$A1*B$1. Kopiujemy tą komórkę, zaznaczamy zakres B2:K11 i naciskamy Enter. Proste prawda!!!
Na tej lekcji poznałeś co to są odwołania i ich rodzaje, a także zasady kopiowania, wycinania i wklejania.
Lekcja 8 - podstawowe funkcje
Zadanie 13
Wyczyść wszystkie dane z arkusza Kurs2. Do zakresu A1:A9 wprowadź liczby od 10 do 90. Do zakresu B1:B9 wprowadź a,b,c,a,b, itd.
Teraz do A10 wprowadź sumę zakresu A1:A9. Nie wolno ci użyć klawisza +. Do A11 wprowadź sumę liczb większych od 50. Do B10 liczbę liter a w zakresie B1:B9. Natomiast do A12 wprowadź sumę liczb z zakresu A1:A10 jeśli w kolumnie B jest litera a. Jako ostatnią czynność wprowadź do B11 formułę, która wyświetli napis TAK jeśli wartość A10 będzie większa od 300 oraz NIE jeśli wartość będzie mniejsza niż 300.
Zadanie 14
Przekształć arkusz Kurs1 jak na rysunku:
Doszły Osoba 8 i 9 w ukrytych wcześniej wierszach. Doszła kolumna Etat. Wypełniony jest grafik, gdzie x oznacza wolny dzień. Do tego momentu wszystko jest ci znane. Właściwym celem jest wprowadzić do zakresu Q4:Q12 formułę obliczającą ile dana osoba ma wolnych niedziel. Zakres R4:R12 pokazuje ile dana osoba ma dni wolnych. Zakres S4:S12 zawiera liczbę godzin do wypracowania przez daną osobę - stosownie do etatu. Zakres C15:P15 zawiera liczby osób, które mają wolne w danym dniu. Komórka S15 wyświetla liczbę godzin do wypracowania przez osoby mające cały etat, S16 dla osób z 0,75, a S17 dla 0,5. S18 pokazuje ogólną liczbę godzin do wypracowania.
Omówienie wykonania
Wykonanie tych zadań wymaga znajomości podstawowych funkcji Excel'a. Do tej pory tworzyliśmy formuły będące prostymi działaniami matematycznymi operującymi na danych źródłowych. Tak na prawdę o ugruntowanej renomie i klasie Excela stanowią wbudowane funkcje operujące na wprowadzanych danych. Excel zawiera dziesiątki funkcji ułatwiające pracę na danych. Na tej lekcji omówię kilka podstawowych i najczęściej używanych. W zadaniu 13 każda komórka nie będąca danymi źródłowymi wymaga użycia określonej funkcji. Jak wykorzystywać funkcje. Do tej pory tworzyliśmy formuły przez wpisanie = oraz jakiegoś działania matematycznego. Aby skorzystać z funkcji musimy kliknąć na ikonę na pasku zadań (litera f z gwiazdką) lub nacisnąć na = obok paska formuły. Po naciśnięciu na = pokaże się ramka z ostatnio używaną funkcją i trójkątem rozwijającym listę ostatnio używanych funkcji i opcją wszystkie. W ramce jest też ewentualny wynik.
Aby skorzystać z funkcji ostatnio używanej wystarczy kliknąć na nią, a pokaże się ramka argumentów danej funkcji.
Jeśli chcemy skorzystać z funkcji, która jest na liście ostatnio używanych to naciskamy na trójkąt rozwijający listę i wybieramy jedną z 10 dostępnych.
Jeśli na liście nie ma interesującej nas funkcji to wybieramy wszystkie, co jest równoważne
z kliknięciem ikony na pasku narzędzi. Pokaże się następujące okno:
Jest to okno zawierające wszystkie funkcje. Funkcje podzielone są wg kategorii. Jeśli klikniemy wszystkie to będziemy mieli dostęp do wszystkich funkcji. Aby skorzystać z określonej funkcji musimy wybrać ją z okna Nazwa funkcji i nacisnąć OK. Wiemy już jak wybrać funkcję. Przyszedł czas na omówienie kilku konkretnych. Na początek radzę korzystać z ramek argumentów funkcji, a nie wpisywać składni bezpośrednio do paska formuły. Zacznę od najprostszej czyli sumy.
Suma.
Jak s...
dziadekNeo