Nowicjuszka-Palmer Diana.pdf
(
456 KB
)
Pobierz
5945747 UNPDF
Nowicjuszka
DIANA PALMER
Przełożyła Wiktoria Melech
Rozdział
pierwszy
Zaczynał się drugi dzień prac wykopaliskowych, a dla
Christiany Haley drugi dzień przygody jej życia. Znacz
nie wcześniej, bo jeszcze w czasie roku szkolnego, pod
pisała z doktorem Adamsonem umowę, na podstawie któ
rej miała dołączyć do jego grupy archeologicznej na trzy
tygodnie letnich wakacji. Z Jacksonville na Florydzie do
Tucson w Arizonie było bardzo daleko, ale Christiana tłu
maczyła sobie, że pustynia nie jest taka groźna.
Szybko jednak przekonała się, że ocean piasku to nie
to samo, co zwykła pustynia. Wczoraj rano zapomniała
włożyć kapelusz i ten człowiek zrobił jej z tego powodu
prawdziwą scenę. Szczerze mówiąc, wyładowywał się na
niej przy każdej najmniejszej sposobności, od pierwszej
chwili, gdy tylko dotarła do jego wymuskanego rancza.
Prawdziwy pech, że ruiny Hohokam znajdowały się właś
nie na terenie posiadłości Nathaniala Langa, który za
chowywał się tak, jakby nienawidził nauki , ludzi, a Chri
stiany w szczególności.
Christy, płacąc za uczestnictwo w pracach prywatnej
7
ekspedycji archeologicznej, marzyła, że tam, na Zacho
dzie, spotka przystojnego, czarującego kowboja, odpo
wiedniego kandydata na męża. I co? Ma Nathaniala Lan
ga, który, choć spełnia trzeci warunek, nie jest ani przy
stojny, ani czarujący.
Na lotnisku w Tucson obrzucił ją obojętnym, chłod
nym spojrzeniem ciemnoszarych oczu. Mężczyźni zaczęli
zwracać na nią uwagę właściwie dopiero od niedawna,
ponieważ zupełnie zmieniła swój wygląd i nabrała dzięki
temu pewności siebie. Pomogło to jej pokonać wrodzoną
nieśmiałość i staromodne nawyki. Miała zgrabną, smukłą
figurę, a nowy styl ubierania się jeszcze bardziej to pod
kreślał. Z jasnozielonymi oczami, długimi srebrzysto-
blond włosami, subtelnym zarysem ust i delikatnym owa
lem twarzy mogła się naprawdę podobać. Ale Nathanial
Lang omijał ją z daleka jak zadżumioną, choć dla innych
członków dwunastoosobowej grupy był czarujący i nie
zwykle uprzejmy.
To przecież nie jej wina, że jest taką niezdarą, pocie
szała się w duchu Christy. Czy zasługuje na pogardę tylko
dlatego, że kiedy potknęła się na lotnisku, wszystko z wa
lizki rozsypało się dokoła, a jej staniczek wylądował na
głowie Langa? Coś takiego może się przytrafić każdemu
i wszyscy przyjmują to na wesoło.
A on od tamtej chwili nie odezwał się do niej ani
słowem. Podczas kolacji, którą podano w obszernym
patio z widokiem na łańcuch gór zalanych czerwoną
poświatą zachodzącego słońca, udało się jej wylać zupę
pomidorową prosto na białą spódnicę i gdy, zdener
wowana, próbowała oczyścić ją serwetką, strąciła na pod
łogę wazę z zupą i swój talerz. Całe szczęście, że sie-
8
działa sama przy stoliku. Matka pana Langa okazała się
miła i troskliwa. Ale jej syn kolejny raz zmroził ją wzro
kiem.
Pierwszego ranka, gdy wyruszali do pracy, usiłowała
sama dosiąść konia, ale musiano jej pomóc wdrapać się
na siodło. Koń wyczuł, że się go lęka, zrzucił dziewczynę
i pochylił łeb, by ją ugryźć.
Pisnęła ze strachu, wołając, że to przecież najprawdzi
wszy kanibalizm. Wtedy pan Lang z nie ukrywanym roz
drażnieniem wziął Christy do swego dżipa i zawiózł pro
sto na stanowisko, gdzie zostawił ją bez słowa.
Po dniu spędzonym na słońcu miała spaloną skórę.
Nie narzekała, ale marzyła o kąpieli i łóżku.
Przez cały następny ranek udało się jej szczęśliwie
unikać Nathaniala. Dwaj inni członkowie grupy również
nie przepadali za jazdą konną, więc wszyscy troje po
prosili kierowcę ciężarówki, żeby ich zabrał ze sobą. Było
już prawie południe, a pan Lang się nie pokazał. Christy
cieszyła się, że przez tych kilka godzin nie musiała mieć
z nim żadnego kontaktu.
Gdy jednak pomyślała, że już pewnie dzisiaj nie przy
jedzie, w oddali, na tle gór, w obłoku kurzu pojawił się
dżip. Kierował nim szczupły mężczyzna w stetsonie.
Oczywiście, był to Lang. Christy z westchnieniem odło
żyła pudełko, w którym układała kawałki ceramicznych
naczyń. Niestety, szczęście nie może trwać długo.
Mężczyzna wysiadł z dżipa i zamieniwszy kilka słów
z profesorem Adamsonem, podszedł do Christy.
- Przynajmniej dziś miała pani tyle rozumu, żeby
wziąć kapelusz od słońca - burknął, przyglądając się
miękkiemu słomkowemu kapeluszowi, którego rondo
osłaniało jej bladą skórę. - Udar słoneczny nie należy
do przyjemności.
- Wiem. Nie jestem aż taka głupia - poinformowała
go. - Uczę w szkole...
- Tak, słyszałem. Pewnie w podstawowej? - jego
uśmiech sugerował, że nie jest na tyle inteligentna, żeby
uczyć starszą młodzież.
- W średniej - odpowiedziała ze złością. - Mam
trzydziestoosobowe grupy.
- Jestem wstrząśnięty - mruknął, mierząc ją badaw
czym wzrokiem. - Uczy pani, jak udzielać pierwszej po
mocy?
Zerwała się na równe nogi. Zbyt szybko. Przewróciła
pudełko i upadła wprost na zaskoczonego Nathaniala
Langa, popychając go na jednego z archeologów-amato-
rów. Obaj wykonali jakąś baletową figurę i runęli z wy
sokiego zbocza prosto do strumyka.
- Bardzo pana przepraszam, panie Lang - jęknęła
Christy.
Nieskazitelnie czysta, jasnoniebieska koszula Natha
niala była teraz solidnie ubłocona, podobnie jak grana
towa sportowa bluza. Błoto ściekało długą strugą po no
gawce idealnie wyprasowanych spodni, ciemne plamy
widoczne też były na jego jasnym kapeluszu. Spojrzał
na dziewczynę takim wzrokiem, że spuściła oczy.
- Zanim pani do nas przybyła, panno Haley, mieliśmy
tu absolutny spokój - powiedział, tłumiąc wściekłość.
- A przecież to dopiero drugi dzień pani pobytu!
Był wysoki i działał na nią bardzo onieśmielająco.
Tak, to nie ten typ bohatera, o którym marzyła.
- Staram się, jak umiem, panie Lang.
Plik z chomika:
Bardot
Inne pliki z tego folderu:
Wilks Eileen - Spadkobierczyni.pdf
(617 KB)
Mackenzie Myrna - Narzeczony z fotografii(1).pdf
(593 KB)
McClone Melissa - Dwoje na rajskiej wyspie(1).pdf
(377 KB)
WhiteFeather Sheri - Namiętne noce.pdf
(626 KB)
Leclaire Day - Uprowadzona panna młoda(1).pdf
(665 KB)
Inne foldery tego chomika:
Harlequin
Nora Roberts
Zgłoś jeśli
naruszono regulamin