M.H.STRUGALSKA - Współczesne Metody leczenia MG i perspektywy.pdf
(
212 KB
)
Pobierz
01 czlonkowska
ISSN 17345251
Wspó³czesne leczenie miastenii
i perspektywy na przysz³oæ
Maria H. Strugalska-Cynowska
Zespó³ Chorób Nerwowo-Miêniowych, Instytut Medycyny Dowiadczalnej i Klinicznej im. M. J. Mossakowskiego PAN w Warszawie
STRESZCZENIE
Podstaw¹ artyku³u s¹ dane z najnowszej literatury i w³asne dowiad-
czenia autorki w leczeniu chorych z miasteni¹. Wci¹¿ podstawowe
leczenie objawowe stanowi¹ inhibitory esterazy cholinowej. Obec-
nie trwaj¹ badania nad nowym przedstawicielem tej grupy Mo-
narsenem (EN101), który powoduje mniej nasilone dzia³ania niepo-
¿¹dane. Lek ten mo¿e byæ przyjmowany tylko raz na dobê. Przed
wprowadzeniem do terapii przewiduje siê jego zastasowanie w ba-
daniach randomizowanych. Tymektomia, z udoskonalaniem metod
zabiegu, jest wci¹¿ powszechnie stosowana nie tylko do usuwania
samego gruczo³u, ale i ognisk ektopowych grasicy, aby zapobiec
jej odrostom pooperacyjnym i dalszemu wytwarzaniu przeciwcia³.
Wyniki tego zabiegu bêd¹ poddane randomizacji. Leczenie immu-
nosupresyjne i immunomoduluj¹ce jest konieczne u ponad 50%
chorych. Podstawê terapii immunosupresyjnej stanowi¹ kortyko-
steroidy, g³ównie prednizon. Równie¿ w tym przypadku leczenie
bêdzie oceniane w badaniach randomizowanych, szczególnie w celu
wykazania, czy rzeczywicie zapobiega ono uogólnianiu siê obja-
wów miastenii ocznej, jeli lek jest wczenie zastosowany.
Obserwuje siê wiêksze rozpowszechnienie leków immunomoduluj¹-
cych. Immunoglobuliny podane do¿ylnie ratuj¹ ¿ycie w prze³omie mias-
tenicznym. Wyniki tego leczenia maj¹ byæ poddane ocenie w bada-
niach z randomizacj¹. Sporód leków podawanych d³ugotrwale du¿e
nadzieje wi¹¿e siê z mykofenolanem mofetylu, który pozostaje w trak-
cie badañ. Sporód nowych leków obecnie opracowywanych
nale¿y wymieniæ rituksymab i etanercept, które s¹ przeciwcia³ami mo-
noklonalnymi, stosowanymi równie¿ w leczeniu nowotworów.
S³owa kluczowe: inhibitory esterazy cholinowej, tymektomia,
leczenie immunomoduluj¹ce
Wstêp
Powszechnie uwa¿a siê, ¿e pierwszy przypadek
chorej z objawami miastenii opisano w 1672 roku,
a do XX wieku nie znano przyczynowego leczenia
tej choroby. Wród pacjentów z zajêciem miêni
opuszkowych i oddechowych miertelnoæ by³a
bardzo wysoka.
Na pocz¹tku XX wieku zwrócono uwagê, ¿e
u chorych na miasteniê wystêpuj¹ zmiany w gra-
sicy przetrwanie gruczo³u poza wiek dojrzewa-
nia, a niekiedy znaczny przerost z przejciem
w grasiczaka. Wprowadzono próby chirurgiczne-
go usuniêcia grasicy i uzyskiwano poprawê stanu
zdrowia pacjentów. W 1934 roku Mary Walker
zwróci³a uwagê, ¿e objawy nadmiernej mêczliwo-
ci i os³abienia miêni u chorych na miasteniê przy-
pominaj¹ objawy zatrucia kurar¹. Wprowadzi³a do
leczenia fizostygminê, zast¹pion¹ póniej neostyg-
min¹.
Leczenie inhibitorami esterazy cholinowej
znacznie zmniejszy³o miertelnoæ z powodu mias-
tenii i poprawi³o komfort ¿ycia chorych skazanych
wczeniej na inwalidztwo.
Kolejnym osi¹gniêciem w latach 50. XX wieku
by³o wprowadzenie inhibitorów esterazy cholino-
wej o d³u¿szym okresie dzia³ania, takich jak piry-
dostygmina (Mestinon) i ambenonium (Mytelase),
i powoduj¹cych mniejsze dzia³ania niepo¿¹dane.
Mimo to miertelnoæ by³a nadal wysoka i siêga³a
30%. W latach 70. wprowadzono kortykosteroido-
terapiê oraz kolejne leki immunosupresyjne i im-
munostymuluj¹ce. Intensywna opieka z dobrym
zabezpieczeniem kontrolowanego oddechu zapew-
ni³a chorym bezpieczeñstwo w czasie prze³omu
miastenicznego.
Adres do korespondencji:
dr med. Maria H. Strugalska-Cynowska
ul. Pawiñskiego 5, 02106 Warszawa
tel./faks: 0 22 658 45 01
e-mail: neurmyol@cmdik.pan.pl
Polski Przegl¹d Neurologiczny 2006, tom 2, 3, 151157
Wydawca: Wydawnictwo Via Medica
Copyright © 2006 Via Medica
www.ppn.viamedica.pl
151
Polski Przegl¹d Neurologiczny, 2006, tom 2, nr 3
Obecnie w wiêkszoci przypadków rokowanie
jest na tyle dobre, ¿e chorzy mog¹ prowadziæ nor-
malny tryb ¿ycia rodzinnego i zawodowego. Tym
bardziej istotne jest szybkie rozpoznanie choroby
i ustalenie prawid³owej terapii indywidualnie dla
ka¿dego pacjenta [1].
Lekami podstawowymi, stosowanymi ³¹cznie
z leczeniem immunosupresyjnym, s¹ preparaty cho-
linergiczne. Powoduj¹ one zwolnienie rozk³adu ace-
tylocholiny, co u³atwia ³¹czenie siê jej z receptorem
i przekazywanie impulsu z nerwu do miênia.
o wstêpnej nazwie Monarsen (EN101) czyn-
nik oligonukleotydowy, który hamuje aktywnoæ
acetylocholinesterazy na poziomie molekular-
nym wewn¹trz komórki. W dotychczasowych ba-
daniach wykazano, ¿e jest równie skuteczny jak
pirydostygmina (Mestinon), wywo³uje mniej na-
silone dzia³ania niepo¿¹dane i stosuje siê go raz
na dobê. Oczekiwane s¹ badania randomizowa-
ne tego leku.
Tymektomia
Bezwzglêdnym wskazaniem do tymektomii jest
podejrzenie obecnoci grasiczaka na podstawie
badañ obrazuj¹cych (najczêciej tomografii kom-
puterowej przedniego górnego ródpiersia). Zabieg
nale¿y wykonaæ u ka¿dego chorego, niezale¿nie od
wieku, je¿eli nie ma przeciwwskazañ internistycz-
nych.
Grasiczak jest guzem naciekaj¹cym s¹siaduj¹ce
tkanki i dlatego powinien byæ usuniêty jak najszyb-
ciej. Masaoka i wsp. (1981) poda³ nastêpuj¹ce stop-
nie naciekania tego guza:
I otorbiony, nienaciekaj¹cy torebki;
II naciekaj¹cy w³asn¹ torebkê;
III naciekaj¹cy otaczaj¹c¹ tkankê t³uszczow¹;
IV naciekaj¹cy op³ucn¹, osierdzie i du¿e na-
czynia;
V przerzuty (do p³uc i w¹troby).
Postêpowanie i rokowanie po operacji zale¿y
od tego, na jakim etapie naciekania guza wyko-
nano zabieg i jak bardzo by³ on radykalny. Wyni-
ki zabiegu wykonanego do III etapu w³¹cznie s¹
takie, jak w przypadku przetrwa³ej grasicy.
W przypadku naciekania, nawet ograniczonego
do w³asnej torebki guza, konieczne jest uzupe³-
nienie zabiegu radioterapi¹ [2] (ryc. 1). Sporód
chorych po zabiegu grasiczaka naciekaj¹cego 80%
wymaga sta³ego leczenia immunosupresyjnego, co
umo¿liwia prze¿ycie w dobrym stanie ponad
10 lat. Wiêkszoæ autorów uwa¿a, ¿e tymektomia
to leczenie bezpieczne i efektywne [13]. Stale
dyskutuje siê problem, czy przed tymektomi¹ po-
winno siê podawaæ kortykosteroidy i wykonywaæ
plazmaferezê. Wed³ug dowiadczeñ autorki i wsp.
[1] steroidy przed tymektomi¹ nale¿y podawaæ
u chorych z objawami opuszkowymi i zaburze-
niami oddechu. Przygotowuje ich to do zabiegu
i zapobiega koniecznoci stosowania intubacji
oraz kontrolowania oddechu. Plazmaferezê,
w miarê mo¿liwoci, trzeba wykonaæ przed za-
biegiem i po nim. Poprawê po usuniêciu przetrwa-
³ej grasicy ocenia siê ró¿nie. Na ogó³ przyjmuje
siê, ¿e pe³n¹ remisjê (pacjent bez objawów cho-
Leki cholinergiczne
Do leków cholinergicznych stosowanych w mias-
tenii nale¿¹:
edrofonium (Tensilon, ampu³ki po 10 mg)
dzia³a bardzo szybko po podaniu do¿ylnym, to
znaczy po oko³o 5 minutach i tylko przez 5 mi-
nut, w zwi¹zku z tym ma raczej zastosowanie
diagnostyczne;
pirydostygmina (Mestinon) tabletki w daw-
kach 60 mg i 180 mg; lek zaczyna dzia³aæ po
23 godzinach od przyjêcia, a okres jego dzia-
³ania wynosi 4 godziny, powinien wiêc byæ po-
dawany w takich w³anie odstêpach czasu;
ambenonium (Mytelase) w Polsce dostêpne
s¹ tabletki po 10 mg; czas dzia³ania leku jest
podobny do czasu dzia³ania pirydostygminy
(Mestinonu); leki te wykazuj¹ niepo¿¹dane
dzia³anie cholinergiczne; trudno przewidzieæ,
który z preparatów Mytelase czy Mestinon
oka¿e siê lepszy dla danego chorego, najle-
piej wiêc podaæ pacjentowi oba leki na próbê
(np. terapia ka¿dym z leków przez 10 dni),
a pacjent sam powinien zdecydowaæ, który lek
powoduje wiêksz¹ poprawê i wykazuje mniej
dzia³añ niepo¿¹danych; chorzy najczêciej
wybieraj¹ Mestinon;
neostygmina (Polstigminum) tabletki po 15 mg
i ampu³ki po 0,5 mg; lek dzia³a po oko³o pó³go-
dzinie i przez oko³o pó³ godziny; Polstigminum
stosuje siê najczêciej jako lek dodatkowy u cho-
rych leczonych Metylase lub Mestinonem, u któ-
rych objawy opuszkowe s¹ bardzo nasilone; po-
danie Polstigminum pó³ godziny przed jedze-
niem pozwala choremu bezpiecznie spo¿yæ po-
si³ek; neostygminê w iniekcji nale¿y podawaæ
z atropin¹ w celu zmniejszenia dzia³ania mus-
karynowego.
Omówione leki cholinergiczne wykazuj¹ dzia-
³ania niepo¿¹dane i chory powinien je przyjmo-
waæ kilka razy w ci¹gu dnia, co jest znaczn¹
niewygod¹. Obecnie jest przygotowywany lek
152
www.ppn.viamedica.pl
Maria H. Strugalska-Cynowska,
Wspó³czesne leczenie miastenii i perspektywy na przysz³oæ
Rycina 1.
Postêpowanie w leczeniu grasiczaków
roby i nieza¿ywaj¹cy leków) uzyskuje siê w 30
35% przypadków. U 30% pacjentów wystêpuje
remisja farmakologiczna (pacjent bez objawów
choroby przyjmuj¹cy leki). Pozostali operowani
wymagaj¹ sta³ego leczenia, gdy¿ utrzymuj¹ siê
objawy kliniczne o ró¿nym nasileniu [4, 5]. Wi¹-
¿e siê to najprawdopodobniej z faktem, ¿e poza
przetrwa³¹ grasic¹ czy grasiczakiem, w ródpier-
siu, g³ównie w tkance t³uszczowej, mog¹ wystê-
powaæ ektopowe ogniska tkanki grasiczej, które
mog¹ byæ miejscem wytwarzania przeciwcia³.
W zwi¹zku z tym wprowadza siê leczenie opera-
cyjne, tak zwanê tymektomiê maksymaln¹, z usu-
niêciem tkanki t³uszczowej z dostêpnych miejsc
ca³ego ródpiersia [3], aby unikn¹æ, z jednej stro-
ny, dalszego wytwarzania przeciwcia³, a z dru-
giej odrostu grasicy. Taki typ zabiegu znacz-
nie poprawia wyniki leczenia [3, 5].
jawowe inhibitorami esterazy cholinowej, dodaje
siê leki os³aniaj¹ce b³onê luzow¹ przewodu po-
karmowego (g³ównie ¿o³¹dka) i podaje potas do
3 gramów na dobê, niezale¿nie od stê¿enia potasu
w surowicy.
Dawka prednizonu i okres leczenia zale¿¹ od
stanu pacjenta [6, 7]. Je¿eli chory nie toleruje leku
doustnie, mo¿na w tym czasie podawaæ go domiê-
niowo (np. w Polsce s¹ dostêpne preparaty: Ultra-
corten H oraz Fenicort). Terapiê rozpoczyna siê
od dawki 11,5 mg/kg mc. i kontynuuje do uzys-
kania poprawy, przez oko³o 3 tygodnie, a nastêp-
nie powoli zmniejsza siê dawkê leku. Autorka
i wsp. na podstawie w³asnych dowiadczeñ usta-
lili schemat podawania leku (ryc. 2): stosuje siê
go w dawce jednorazowej wczenie rano, po bar-
dzo ma³ym posi³ku. Istniej¹ te¿ inne sposoby sto-
sowania prednizonu. Czêæ autorów uwa¿a, ¿e,
aby unikn¹æ lub zminimalizowaæ dzia³ania nie-
po¿¹dane steroidoterapii i zapewniæ ochronê nad-
nerczy, powinno siê go podawaæ w dawce jedno-
razowej, wczenie rano, co drugi dzieñ. Inni
twierdz¹, ¿e pacjenci lepiej znosz¹ powolne wpro-
wadzanie leku i rozpoczynaj¹ od ma³ych dawek,
które nastêpnie stopniowo zwiêkszaj¹. Jeszcze inni
badacze dziel¹ dawkê na 23 porcje w ci¹gu dnia.
Wed³ug autorki artyku³u i wsp. [1] najlepsze wy-
niki uzyskuje siê, podaj¹c prednizon codziennie
w dawce jednorazowej, wczenie rano, oko³o go-
dziny 6., i rozpoczynaj¹c od maksymalnej dawki,
czyli 11,5 mg/kg mc., wed³ug podanego schema-
tu (ryc. 2). Po uzyskaniu poprawy dawkê leku
nale¿y zmniejszaæ powoli; nie wolno odstawiaæ
leku nagle, nawet po uzyskaniu pe³nej remisji.
Najpierw trzeba odstawiæ leki cholinergiczne,
a dawkê prednizonu zmniejszaæ stopniowo. Te-
rapia powinna trwaæ co najmniej pó³ roku. Nag³e
odstawienie leku lub zbyt krótki okres leczenia
powoduj¹ nawrót choroby. Po zmniejszeniu daw-
ki leku nale¿y obserwowaæ chorego i w razie po-
gorszenia jego stanu wróciæ do poprzedniej dawki;
Leczenie kortykosteroidami
Prednizon (Encorton)
Wskazania do leczenia prednizonem s¹ nastê-
puj¹ce:
ciê¿ka postaæ miastenii z objawami opuszkowy-
mi i zaburzeniami oddechu;
zapobieganie przed³u¿onej intubacji i koniecz-
noci kontrolowania oddechu przed tymektomi¹
u chorych z zaburzeniami oddechu;
ponowne wyst¹pienie objawów choroby w okre-
sie pe³nej remisji;
po zabiegu naciekaj¹cych guzów grasicy;
brak poprawy u chorych przyjmuj¹cych maksy-
maln¹ dawkê leków cholinergicznych;
oczna postaæ miastenii ze szczególnie silnym
dwojeniem obrazów, niereaguj¹ca na leki choli-
nergiczne.
Terapiê prednizonem trzeba prowadziæ konse-
kwentnie; okres leczenia nie mo¿e byæ krótszy ni¿
3 miesi¹ce. W pierwszych dniach leczenia (do 2 ty-
godni) objawy choroby mog¹ siê pog³êbiæ. W cza-
sie terapii steroidami kontynuuje siê leczenie ob-
www.ppn.viamedica.pl
153
Polski Przegl¹d Neurologiczny, 2006, tom 2, nr 3
Rycina 2.
Schemat stosowania prednizonu (dawka 11,5 mg/kg mc.)
niekiedy dawkê 2030 mg prednizonu trzeba sto-
sowaæ miesi¹cami, a nawet latami.
Niepo¿¹dane dzia³ania leczenia kortykosteroida-
mi s¹ nastêpuj¹ce:
zwiêkszenie masy cia³a;
zaburzenia miesi¹czkowania 25%;
zespó³ Cushinga 15%;
osteoporoza 20%;
z³amania koci 3%;
infekcje 10%;
pó³pasiec 10%;
owrzodzenie ¿o³¹dka 3%;
nadcinienie têtnicze 10%;
zaburzenia psychiczne 3%;
zaæma 1%.
Aby zminimalizowaæ te objawy, chorym zaleca
siê dietê niskowêglowodanow¹.
Wyniki leczenia prednizonem s¹ nastêpuj¹ce:
u 21% chorych uzyskuje siê pe³n¹ remisjê po
jednym kursie leczenia;
18% leczonych wymaga d³ugotrwa³ej terapii,
trwaj¹cej 510 lat;
41% leczonych wymaga powtarzania kursów
leczenia;
20% chorych nie odpowiada na leczenie korty-
kosteroidami.
W retrospektywnych wieloorodkowych ba-
daniach [6, 7] wykazano, ¿e kortykosteroidy
(g³ównie prednizon) stanowi¹ podstawê immu-
nosupresyjnego leczenia miastenii. Bardzo wa¿-
na jest obserwacja, ¿e w ocznej postaci miaste-
nii wczenie podane leki z tej grupy [7] zapo-
biegaj¹ uogólnieniu siê objawów choroby.
W celu potwierdzenia tej tezy badania nad sto-
sowaniem prednizonu w ocznej postaci miaste-
nii bêd¹ randomizowane.
Przyczyn¹ ponownych rzutów choroby mog¹
byæ nastêpuj¹ce okolicznoci:
nag³e zmniejszenie dawki lub odstawienie pred-
nizonu;
infekcje;
zabiegi operacyjne;
szczepienia;
ci¹¿a.
Metyloprednizolon
Leczenie du¿ymi dawkami metyloprednizolonu
stosowanego we wlewach do¿ylnych (tzw. leczenie
szokowe) stosuje siê u chorych, u których po terapii
prednizonem wystêpuj¹ bardzo nasilone dzia³ania
niepo¿¹dane lub u pacjentów niereaguj¹cych na te-
rapiê prednizonem, a wszystkie inne sposoby lecze-
nia wyczerpano. Metyloprednizolon (dostêpny
w Polsce preparat : Solu-Medrol) w dawce 1,0 we
wlewie do¿ylnym podaje siê przez 3 kolejne dni. Po
jednodniowej przerwie podaje siê nastêpny
4. wlew, potem jest dzieñ przerwy i podaje siê ostat-
ni, 5. wlew. W czasie terapii niezmiennie stosuje
siê leki cholinergiczne, dodaje siê potas i leki os³a-
niaj¹ce b³onê luzow¹ ¿o³¹dka. Po 3. lub 4. wlewie
objawy miastenii mog¹ siê nasiliæ, a poprawa nastê-
puje po oko³o 2 tygodniach od ostatniego wlewu.
154
www.ppn.viamedica.pl
Maria H. Strugalska-Cynowska,
Wspó³czesne leczenie miastenii i perspektywy na przysz³oæ
U czêci chorych utrzymuje siê d³ugotrwa³e lecze-
nie ma³ymi dawkami prednizonu, cyklofosfamidem
lub azatiopryn¹, u innych tylko leczenie objawo-
we, a wlewy z metyloprednizolonu powtarza siê w
odstêpach rocznych lub kilkumiesiêcznych.
Leczenie kortykosteroidami, mimo wielu dzia-
³añ niepo¿¹danych, ratuje ¿ycie w chorobie auto-
immunologicznej.
Jest stosowana przed tymektomi¹ i po niej oraz
jako uzupe³nienie farmakoterapii immunosupre-
syjnej.
Immunoglobuliny
Wskazania do podawania immunoglobuliny
(IgG) [8] s¹ podobne jak wskazania do leczenia
plazmaferezami. Mechanizm dzia³ania IgG
w miastenii nie zosta³, jak dot¹d, do koñca wyja-
niony; nie stwierdzono sta³ego i wyranego ob-
ni¿enia miana przeciwcia³ w czasie leczenia.
Mimo to u wielu pacjentów opornych na inne
metody terapii za pomoc¹ IgG uzyskuje siê po¿¹-
dany efekt (ok. 70%). Immunoglobuliny podaje
siê do¿ylnie, w dawce 400 mg/kg mc., zwykle
przez 56 dni. W niektórych orodkach uzupe³-
nia siê to leczeniem podtrzymuj¹cym, podaj¹c
IgG co miesi¹c przez pó³ roku. Taka terapia,
w porównaniu z plazmaferezami, jest ³atwa (lek
podaje siê do¿ylnie) i stosunkowo bezpieczna, ale
kosztowniejsza [8].
Nowe leki immunosupresyjne stosowane u pac-
jentów po przeszczepach, to mykofenolat mofetilu
[9] i takrolimus, które okaza³y siê wysoce skutecz-
ne równie¿ w miastenii, w przypadkach opornych
na dotychczasowe leczenie.
Azatiopryna (Imuran)
Azatioprynê stosuje siê w dawce 100200 mg
na dobê, jednorazowo rano. U chorych po ty-
mektomii, wykonanej z powodu naciekaj¹cego
grasiczaka, mo¿na j¹ podawaæ ³¹cznie z predni-
zonem w dawce 2040 mg na dobê. Podstawowe
wskazania do leczenia azatiopryn¹ to brak pop-
rawy po stosowaniu steroidów lub te¿ przeciw-
wskazanie do steroidoterapii. Poprawa wystêpu-
je najwczeniej po 6 tygodniach, rednio po pó³-
rocznej terapii, która w sumie powinna trwaæ 2
3 lata. W czasie leczenia nale¿y kontrolowaæ
liczbê p³ytek krwi.
Cyklofosfamid (Endoxan)
Cyklofosfamid stosuje siê do¿ylnie i doustnie.
Do¿ylnie podaje siê go w dawce jednorazowej, do-
ustnie 100200 mg, równie¿ jednorazowo. Popra-
wy nale¿y oczekiwaæ miêdzy 3. a 6. tygodniem
leczenia. Najczêciej podaje siê lek codziennie przez
oko³o 3 miesi¹ce, a nastêpnie, stosuj¹c 10-dniowe
przerwy, w cyklach 10-dniowych. Czêsto cyklofos-
famid stosuje siê ³¹cznie z pred-nizonem u chorych
po zabiegu naciekaj¹cego grasiczaka.
Takrolimus
Takrolimus jest lekiem o mechanizmie dzia³a-
nia zbli¿onym do cyklosporyny. Preparat dostêp-
ny na rynku to Prograf (Fujisawa). Dawka dobowa
wynosi 250 mg; lek stosuje siê doustnie, przez
3 miesi¹ce [6].
Metotreksat
Metotreksat okaza³ siê skuteczny szczególnie
w przypadkach miastenii wystêpuj¹cej ³¹cznie
z innymi chorobami autoimmunologicznymi, na
przyk³ad w reumatoidalnym zapaleniu stawów.
Podaje siê go raz w tygodniu, w dawce ± 7,5 mg,
doustnie, okresowo kontroluj¹c aktywnoæ enzy-
mów w¹trobowych we krwi.
Mykofenolan mofetylu
Mykofenolan mofetylu jest estrem 2-morfoline-
otylowym kwasu mykofenolowego. Preparat o na-
zwie CellCept (Hoffmann-La-Roche) powinien byæ
stosowany w dawce 1,0 mg, 2 razy na dobê, doust-
nie, przez rok [9], ³¹cznie z kortykosteroidami.
Przeciwcia³a monoklonalne
Nowe leki obecnie przygotowywane to przeciw-
cia³a monoklonalne. W trakcie badañ s¹ preparaty
stosowane u chorych na miasteniê i chorobê no-
wotworow¹ [10] oraz miasteniê seronegatywn¹
a MuSK (
muscular skeleton kinase
) pozytywn¹ [11].
Wykorzystywane s¹ one tak¿e w eksperymental-
nej miastenii u zwierz¹t [12]. Stosowany ju¿ pre-
parat nosi nazwê Mabthera 100 mg (
rituximab)
. Jest
to chimeryczne [mysio-ludzkie], przeciwcia³o anty-
CD20, stosowane w leczeniu nowotworów. Poda-
wano go równie¿ w innych chorobach autoimmu-
Plazmafereza
Plazmafereza to zabieg wyp³ukuj¹cy przeciw-
cia³a z kr¹¿¹cej krwi, polegaj¹cy na oddzieleniu
masy komórkowej od plazmy i ponownym wpro-
wadzeniu do ³o¿yska naczyniowego krwinek i p³y-
nów zastêpuj¹cych usuniêt¹ surowicê, najlepiej
roztworu albumin. Jednorazowa wymiana osocza
powinna wynosiæ oko³o 3 litry. Plazmafereza to
oczywicie leczenie wy³¹cznie wspomagaj¹ce, naj-
bardziej efektywne w prze³omach miastenicznych.
www.ppn.viamedica.pl
155
Plik z chomika:
Miastenia
Inne pliki z tego folderu:
wylecz.to - MG.pdf
(152 KB)
EmergencyGuidelines_Miastenia PL Pro - 667.pdf
(570 KB)
Leczenie przetoczeniami immunoglobulin - „Gioconda”.pdf
(62 KB)
Neurologia po Dyplomie - Miastenia.pdf
(432 KB)
Miastenia - MedMe Ewa Kwiecień.pdf
(196 KB)
Inne foldery tego chomika:
DIETA w miastenii
Historie typowe - Gioconda
INFORMATOR
LEKI
LEKI NIEWSKAZANE
Zgłoś jeśli
naruszono regulamin