Gr.V, Semestr IV
Termin prostytucja pochodzi od łacińskiego słowa prostitutio oznaczającego nierząd uprawiany w celu osiągnięcia zysku. (jak również od łacińskiego prostare, który oznacza stać przed czym, wystawać, ofiarować na sprzedaż).
Pojęcie prostytucji kojarzy się z oddawaniem swego ciała za odpowiednią opłatą partnerowi, który godzi się za tę „usługę” zapłacić.
W obecnych czasach, w dobie istotnych zmian zachodzących w obyczajowości trudno jest wyznaczyć wyraźną granicę między normą a patologią. Nie zawsze bowiem zachowanie noszące znamiona znacznej swobody obyczajowej i potępiane przez opinię społeczną, można określić mianem prostytucji.
Jedna z głównych cech prostytucji jest oddawanie do dyspozycji własnego ciała w celu spowodowania zaspokojenia seksualnego klientów. Taki pogląd głosi m.in. Imieliński.
Twierdzi on, że oddanie ciała do dyspozycji klienta oznacza gotowość prostytutki nie tylko do odbycia stosunku seksualnego sensu stricto ale także do podjęcia różnych praktyk seksualnych zgodnych z indywidualnymi preferencjami.
Celem prostytucji jest więc zaspokojenie nie własnej potrzeby seksualnej ale tylko partnera. To odróżnia prostytutkę od kobiet o wybujałym temperamencie, która dba również o zaspokojenie swoich potrzeb.
Drugą, również istotną przesłanką prostytucji jest oddawanie swego ciała do dyspozycji większej liczbie osób. Oznaczać to może, że jest ona skłonna do oddawania się grupie osób, a nie tylko kolejno wielu klientom.
płeć korzystająca z usług osoby oddającej się nierządowi nie ma większego znaczenia dla definicji prostytucji.
Podkreślanie, że prostytutka oddaje się większej liczbie osób, jest konieczne ze względu na to, by móc wyłączyć z zakresu zjawiska inne trwalsze związki, w których brak jest więzi emocjonalnej i w których jedna osoba w zamian za świadczenia materialne oddaje swe ciało do dyspozycji drugiej osobie.
Inną, kolejną cechą charakteryzującą prostytucję jest sprawa „wynagrodzenia materialnego” .Opłata za czynności seksualne odróżnia prostytutkę od klienta.
W definiowaniu prostytucji istotną będzie też problem związku emocjonalnego między prostytutką a klientem. W związkach takich dominuje element seksualności, a nie erotyzmu.
O erotyzmie jest mowa wtedy, gdy pojawi się więź emocjonalna między partnerami.
W zachowaniach czysto seksualnych brak jest takiej więzi. W kontaktach seksualnych chodzi bowiem o rozładowanie napięcia seksualnego. Prostytutka zaś kieruje się chęcią zysku. Osiągnięcie satysfakcji seksualnej może stanowić drugorzędny motyw w jej działalności.
Podsumowując te rozważania można stwierdzić, że prostytutka to osoba oddająca swoje własne ciało do dyspozycji większej liczbie osób w celu osiągnięcia przez nie zadowolenia seksualnego i pobierająca za to wynagrodzenie materialne.
Najpowszechniejszą forma prostytucji są związki o charakterze heteroseksualnym. Obecnie dość popularna staje się prostytucja męska. Uprawiają ja najczęściej młodzi mężczyźni utrzymujący kontakty ze starszymi, zamożnymi kobietami.
Nierzadko spotykana jest też prostytucja homoseksualna zarówno kobiet jak i mężczyzn. Znana jest też prostytucja biseksualna i transwestytyczna.
W prostytucji charakterystyczne jest zróżnicowanie w zależności od klasy, jaką dana kobieta prezentuje. Na te klasę składają się:
- umiejętności zawodowe
- wykształcenie
- kultura osobista
- aparycja
- miejsce uprawiania nierządu
Ze względu na klasy tworzą się odpowiednie kategorie prostytutek a co za tym idzie wysokość zarobków, kontakty z określonymi kręgami osób, które są klientami.
Nie sposób w przybliżeniu określić liczby kobiet uprawiających w Polsce nierząd. Prostytucja bowiem nie podlega restrykcjom karnym.
W 1952 roku Polska podpisała konwencję ONZ zobowiązującą do wprowadzenia systemu abolicyjnego, sprowadzającego się do walki z prostytucją a nie z prostytutką. Ograniczone są prawa Policji do ewidencjonowania i kontrolowania prostytutek.
Obecnie w rejestrach Policji znajdują się informacje o prostytutkach, które weszły w konflikt z prawem. Statystyki nie ujmują kobiet, które uprawiają prostytucję okazjonalnie. Poza ewidencją są nastoletnie dziewczynki, dorabiające nierządem do „kieszonkowego”. Statystykę powiększają przyjeżdżające kobiety (głównie zza wschodniej granicy) trudniące się prostytucją, jak również rosnące bezrobocie, agresywny, konsumpcyjny styl życia.
Prostytucję uprawiają głównie kobiety w wieku 17 – 25 lat. Ostatnie lata świadczą o obniżaniu się dolnej granicy wieku. Nowym zjawiskiem na rynku usług seksualnych są kobiety w wieku średnim 30 – 40 letnie żony, matki, które dochód z nierządu traktują jako stałe źródło wspomagające domowy budżet.
Specyfika polskiej obyczajowości są liczne salony masażu i agencje towarzyskie, które w rzeczywistości stanowią usankcjonowaną prawnie formę domów publicznych.
Szkodliwość działania prostytucji wyraża się nie tylko w popełnianiu przestępstw (głównie kradzieży) ale i w zakłócaniu spokoju i porządku, w roznoszeniu chorób (wenerycznych, AIDS) oraz w demoralizującym wpływie na własne dzieci.
Problem prostytucji dotyka wszystkich krajów europejskich i pozaeuropejskich, gdzie środowisko kobiet zajmujących się nierządem jest znacznie liczniejsze.
Na całym świecie kwitnie egzotyczny seks (przykładem może być Tajlandia, gdzie młode kobiety aby zarobić na życie i utrzymanie rodzin zostają prostytutkami. W kraju tym jak i w innych rozwinęła się cała gałąź przemysłu turystycznego, obliczona na mężczyzn dla których główną atrakcją jest egzotyczna erotyka). Na świecie kwitnie też seks – import. Sprowadza się do danego kraju pod różnymi pretekstami dziewczęta, które zasilają ośrodki miejscowych prostytutek.
Liczne badania prowadzone wśród prostytutek wykazują występujące u nich zaburzenia osobowościowe oraz w zakresie seksualizmu. Badania wykazują u prostytutek niewłaściwą postawę wobec siebie, zaburzenia w ocenie relacji kobieta mężczyzna a także nieprawidłowy rozwój w dziedzinie seksu. Badania nie wykazały obniżonego potencjału intelektualnego. (badania takie prowadziła p. Moczydłowska – testy Weschlera-Bellevue). Poziom intel. kształtował się w przedziale 90-110, tylko w nielicznych przypadkach był poniżej przeciętnej. Ponadto stwierdzono dobrą spostrzegawczość, koordynacje wzrokowo-ruchową, logiczne myślenie i pamięć.
Z badań wynika, że wśród prostytutek występują cechy psychopatologiczne. in. zaburzenia charakteropatyczne, psychopatyczne (nieprawidłowo ukształtowana osobowość), niedojrzałość emocjonalna. Z badań prowadzonych w krajach Europy Zachodniej wynika, że u tej grupy osób są większe skłonności do zaburzeń paranoidalnych, psychopatii i schizofrenii a także większe skłonności do zachowań histerycznych oraz depresji.
U prostytutek zauważono spaczenie popędu seksualnego( np., oziębłość lub skłonność do perwersji seksualnej)Podkreśla się, że wśród prostytutek pojawia się zjawisko promiskuityzmu seksualnego i skłonność do homoseksualizmu( jako wynik rozczarowania mężczyznami)
Duży wpływ na formowanie się osobowości prostytutek są silne przeżycia traumatyczne związane z bardzo wczesną inicjacja seksualną, wykorzystywaniem seksualnym. Z badań wynika, że ponad 80 procent prostytutek było w dzieciństwie ofiarami przemocy seksualnej – gwałtów, molestowania seksualnego, dokonywanych przez opiekunów i najbliższych krewnych, nakłaniania do zabaw o charakterze seksualnym, pornograficznych sesji zdjęciowych. ( badania Kowalczyk-Jamnickiej z 1997 r).Wczesna inicjacja seksualna wywołuje negatywne odczucie wstydu, upokorzenia, winy i utratę szacunku do siebie. Wysoki wskaźnik patologicznych zaburzeń osobowości u prostytutek spowodowany jest czynnikami tkwiącymi w środowisku rodzinnym i rówieśniczym (dysfunkcyjność rodziny przejawiająca się np. w alkoholizmie, przestępczości, złym pożyciem rodziców, kłótniami, zdradą, represyjne lub zbyt liberalne metody wychowawcze, chłód uczuciowy, znęcanie się...)Rodziny prostytutek charakteryzują się brakiem, zanikiem więzi emocjonalnych, brakiem stabilizacji ekonomicznej, będącej konsekwencją niższego poziomu wykształcenia. Prostytutki wychowywały się w trudnych warunkach lokalowych, materialnych (badania Kowalczyk- Jamnickiej)
Do czynników warunkujących prostytucję trzeba zaliczyć bezrobocie.
Proces demoralizacji prowadzący w konsekwencji do prostytucji często stymulowały kontakty z grupami rówieśniczymi o charakterze dewiacyjnym (w postaci wagarów, ucieczek szkolnych, picie alkoholu, narkotyki, ...).Warto przytoczyć powody, jakie same prostytutki uznały za decydujące w podjęciu decyzji o uprawianiu nierządu. Z badań Kowalczyk-Jamnickiej wynika, że 80 procent prostytuowanie daje szansę na szybkie osiągnięcie wysokiego standardu materialnego. Należy jednak zauważyć, że może być różne pojęcie standardu, jest to bowiem sprawa subiektywna. Innym czynnikiem decydującym jest chęć uczynienia życia ciekawym, lepszym (31 proc). Obecnie powodem skłaniającym do prostytucji staje się bezrobocie (29,8 proc).. Sporadycznym powodem jest niedosyt seksualny lub własne preferencje seksualne (16 proc).
Prostytucja nadal jest zjawiskiem kontrowersyjnym. To nie tylko zagrożenie dla ludzi z powodu szerzących się chorób, przestępczości, które to zjawiska ściśle wiążą się z prostytucją. Zagrożona jest bowiem sfera emocjonalna, traktowanie drugiego człowieka przedmiotowo.
Literatura:
M. Kowalczyk – Jamnicka, Zjawisko prostytucji i możliwości oddziaływań profilaktycznych i resocjalizacyjnych Bydgoszcz 1995
M. Kowalczyk – Jamnicka, Aktywność seksualna o skłonność do uprawiania prosttytucji „Problemy rodziny” 5- 6, 1997
B. Urban, Problemy współczesnej patologii społecznej Kraków 1998
1
algirda