P112.pdf

PRZEKAZ 112

WIECZNE TRWANIE OSOBOWOŚCI

E wolucyjne planety są tymi sferami, z których wywodzą się ludzie, światami wstępnej

egzystencji śmiertelnika. Urantia jest waszym punktem wyjściowym, tutaj łączycie się

tymczasowym związkiem z waszym Boskim Dostrajaczem Myśli. Dostaliście

doskonałego przewodnika, jeśli zatem będziecie szczerze podążać z biegiem czasu i

osiągniecie końcowy cel wiary, nagroda epok będzie wasza; na wieczność zostaniecie

zjednoczeni z zamieszkującym was Dostrajaczem. Wtedy zacznie się wasze prawdziwe

życie, życie wznoszenia się, do którego wasz obecny, śmiertelny status jest tylko

przedsionkiem. Potem zacznie się wasza podniosła i progresywna misja, która

rozpościera się przed wami, misja finalistów w wieczności. I przez wszystkie te kolejne

epoki i stadia ewolucyjnego rozwoju, absolutnie niezmienna pozostanie tylko jedna

wasza część a jest nią osobowość – stałość w obliczu zmiany.

Podczas gdy próba zdefiniowania osobowości świadczyłaby o zbytniej pewności

siebie, może okazać się pomocne przytoczenie tego, co znane jest na temat osobowości:

1. Osobowość jest tą cechą rzeczywistości, która nadawana jest przez samego Ojca

Uniwersalnego, albo przez Wspólnego Aktywizatora, działającego na rzecz Ojca.

2. Może być nadawana dowolnemu żywemu systemowi energii, który posiada

umysł albo ducha.

3. Niezupełnie podlega ograniczeniom przyczynowo skutkowym. Jest względnie

twórcza albo współtwórcza.

4. Gdy nadawana jest ewolucyjnym istotom materialnym, sprawia, że duch dąży do

opanowania energii-materii środkami umysłu.

5. Osobowość, podczas gdy sama pozbawiona jest tożsamości, może zjednoczyć

tożsamość dowolnego systemu energii żywej.

6. Wykazuje ona tylko jakościową reakcję na obwód osobowości, w przeciwieństwie

do trzech energii, które wykazują zarówno jakościową jak i ilościową reakcję na

grawitację.

7. Osobowość jest niezmienna w obliczu zmiany.

8. Może poczynić dar dla Boga – dedykację czynienia woli Bożej z wolnej, ludzkiej

woli.

9.Charakteryzuje się moralnością – świadomością relatywności związków

wzajemnych z innymi osobami. Dostrzega poziomy postępowania i czyni wybiórcze

zróżnicowanie między nimi.

10.Osobowość jest unikalna, absolutnie unikalna. Jest unikalna w czasie i

przestrzeni; jest unikalna w wieczności i w Raju; jest unikalna, kiedy jest nadawana –

nie ma duplikatów; jest unikalna w każdym momencie istnienia; jest unikalna w relacji

do Boga – nie zważa on na osoby, lecz także nie łączy ich razem, gdyż są niezłączalne –

wiążą się ze sobą, ale są niesumowalne.

11. Osobowość reaguje bezpośrednio na obecność innej osobowości.

12. Jest tą jedną rzeczą, która może być dodawana do ducha, tym samym jest

przykładem prymatu Ojca w stosunku do Syna. (Umysł nie musi być dodawany do

ducha).

13. Osobowość może przetrwać ludzką śmierć, z tożsamością w przeżywającej duszy.

Dostrajacz i osobowość są niezmienne; związek pomiędzy nimi (w duszy) nie jest

niczym innym niż zmianą, ciągłą ewolucją a jeśli ta zmiana (rozwój) zanika, dusza też

może zaniknąć.

14. Osobowość jest w unikalny sposób świadoma czasu i jest to coś odmiennego niż

czasowa percepcja umysłu czy ducha.

1. OSOBOWOŚĆ A RZECZYWISTOŚĆ

Osobowość nadawana jest istotom stworzonym przez Ojca Uniwersalnego, jako

potencjalnie wieczne wyposażenie. Przeznaczeniem tego Boskiego daru jest

funkcjonowanie na licznych poziomach i w kolejnych sytuacjach wszechświatowych,

rozpościerających się od niskich, skończonych, do najwyższych, absonicznych, nawet

do granic absolutu. Osobowość tym samym funkcjonuje na trzech kosmicznych

płaszczyznach, albo w trzech wszechświatowych stadiach:

1. Status umiejscowienia . Osobowość funkcjonuje jednakowo operatywnie we

wszechświecie lokalnym, superwszechświecie, jak i we wszechświecie centralnym.

2. Status znaczenia . Osobowość działa operatywnie na poziomach skończonych,

absonicznych i wkracza nawet w absolut.

3. Status wartości . Osobowość może być urzeczywistniana empirycznie, w

progresywnych domenach materialnych, morontialnych i duchowych.

Osobowość ma doskonały zakres kosmicznego funkcjonowania wymiarowego.

Istnieją trzy wymiary skończonej osobowości a funkcjonują one z grubsza następująco:

1. Długość obrazuje kierunek i naturę postępu – ruch poprzez przestrzeń i

odpowiednio do czasu – ewolucję.

2. Głębokość w pionie obejmuje charakterystyczne dla ustroju popędy i postawy,

różne poziomy samorealizacji oraz generalne zjawisko reagowania na środowisko.

3. Szerokość obejmuje domenę koordynacji, powiązań i organizacji osobowości.

Typ osobowości, nadawany śmiertelnikom Urantii, ma potencjał siedmiu wymiarów

samoekspresji, albo realizacji osobowej. Te fenomeny wymiarowe można realizować

jako trzy na poziomie skończonym, trzy na poziomie absonicznym i jeden na poziomie

absolutnym. Na poziomach podabsolutnych wymiar siódmy, albo całościowy, jest

doświadczalny jako fakt osobowości. Ten najwyższy wymiar jest łączącym absolutem i

chociaż nie jest nieskończony, wymiarowo jest potencjałem podnieskończonego

przenikania absolutu.

Skończone wymiary osobowości mają do czynienia z kosmiczną długością,

głębokością i szerokością. Długość oznacza znaczenie; głębokość wyraża wartość;

szerokość obejmuje wnikliwość – możliwość przeżywania niekwestionowanej świado-

mości rzeczywistości kosmicznej.

Na poziomie morontialnym wszystkie te, skończone wymiary poziomu materialnego,

są ogromnie wzbogacone i dają się realizować pewne nowe wartości wymiarowe.

Wszelkie takie, poszerzone doświadczenia wymiarowe poziomu morontialnego, są

wspaniale wyrażone za pomocą wymiarów najwyższych czy wymiarów osobowości,

dzięki wpływowi moty a także w wyniku udziału matematyki morontialnej.

Można by uniknąć wielu kłopotów, jakich doświadczają śmiertelnicy w swych

badaniach osobowości ludzkiej, gdyby istota skończona pamiętała, że poziomy wymia-

rowe i poziomy duchowe nie są skoordynowane w empirycznej realizacji osobowości.

Życie jest w rzeczywistości procesem, który zachodzi pomiędzy organizmem

(indywidualnością) a jego otoczeniem. Osobowość przydaje wartości tożsamości i

znaczenia ciągłości temu organizmowo-środowiskowemu związkowi. Tym samym

będzie się uważać, że zjawisko bodziec-reakcja jest nie tylko procesem mechanicznym,

skoro osobowość funkcjonuje jako czynnik w tej całościowej sytuacji. Zawsze pozostaje

prawdą, że mechanizmy są z natury pasywne; organizmy są nieodmiennie aktywne.

Życie fizyczne jest procesem, zachodzącym nie tak w organizmie jak pomiędzy

organizmem a środowiskiem. I każdy taki proces ma tendencję tworzenia i

ustanawiania organizmowych wzorców reagowania na owo środowisko. Wszelkie takie

wzorce dyrektywne mają z kolei wielki wpływ na wybór celu.

To właśnie dzięki pośredniczącym działaniu umysłu, jaźń i środowisko ustanawiają

znaczący kontakt. Zdolność i gotowość organizmu do nawiązania tak istotnych

kontaktów z otoczeniem (odzew na popęd) reprezentuje postawę całej osobowości.

Osobowość nie może zbyt dobrze funkcjonować w izolacji. Człowiek jest z natury

istotą społeczną; zdominowany jest pragnieniem przynależności. Jest literalną prawdą,

że „nikt nie żyje dla siebie”.

Jednak koncepcja osobowości, w znaczeniu całości żyjącej i funkcjonującej istoty,

oznacza znacznie więcej niż integrację zależności; wyraża ona zjednoczenie wszystkich

czynników rzeczywistości, jak również koordynację zależności. Zależności istnieją

pomiędzy dwoma obiektami, ale z trzech lub więcej obiektów wynika system i taki

system jest czymś znacznie większym niż powiększona i kompleksowa zależność. Jest to

istotna różnica, ponieważ w kosmicznym systemie indywidualni członkowie nie są

połączeni jeden z drugim inaczej, jak w relacji do całości i poprzez indywidualność

całości.

W organizmie ludzkim zsumowanie jego części stanowi jestestwo – indywidualność

– ale taki proces nie ma nic do czynienia z osobowością, która jest unifikatorem

wszystkich tych czynników w odniesieniu do rzeczywistości kosmicznych.

Części sumowane są w zbiorowościach; w systemach części są organizowane .

Systemy wyróżniają się organizacją – wartościami pozycyjnymi. W dobrym systemie

wszystkie czynniki są w kosmicznym rozmieszczeniu. W złym systemie albo czegoś

brakuje albo coś jest przestawione – zdezorganizowane. W systemie ludzkim właśnie

osobowość jednoczy wszelkie działania i przydaje z kolei jakości tożsamościowych i

twórczych.

2. JAŹŃ

Przy badaniu indywidualności należałoby pamiętać o tym:

1. Że systemy fizyczne są zależne.

2. Że systemy intelektualne są koordynujące.

3. Że osobowość jest nadrzędna.

4. Że zamieszkujące ludzi siły duchowe są potencjalnie dyrektywne.

We wszystkich koncepcjach indywidualności należy zdać sobie sprawę z tego, że

najpierw następuje fakt życia, jego ewaluacja czy interpretacja później. Dziecko ludzkie

najpierw żyje a potem myśli o swoim życiu. W organizacji kosmicznej wnikliwość

poprzedza przewidywanie.

Wszechświatowy fakt, że Bóg stał się człowiekiem, zmienił na zawsze wszystkie

znaczenia i zmodyfikował wszystkie wartości osobowości ludzkiej. Miłość, w

prawdziwym tego słowa znaczeniu, oznacza wzajemny szacunek całych osobowości,

czy to ludzkich czy boskich, albo ludzkich i boskich. Części jaźni mogą działać w różny

sposób – myśląc, czując, pragnąc – ale tylko skoordynowane atrybuty całej osobowości

ogniskują się w inteligentnym działaniu i wszystkie te wartości związane są z

duchowym wyposażeniem śmiertelnego umysłu, kiedy istota ludzka szczerze i

bezinteresownie kocha inną istotę, ludzką czy boską.

Wszystkie ludzkie koncepcje rzeczywistości oparte są na założeniu aktualności

ludzkiej osobowości; wszystkie koncepcje nadludzkich rzeczywistości oparte są na

doświadczaniu ludzkiej osobowości z rzeczywistościami kosmicznymi i w rzeczywis-

tościach kosmicznych pewnych, asystujących, duchowych bytów i boskich osobowości.

Wszystko, co nieduchowe w doświadczeniu ludzkim, za wyjątkiem osobowości, jest

środkiem prowadzącym do celu. Każdy autentyczny związek śmiertelnego człowieka z

innymi osobami – ludzkimi albo boskimi – jest celem samym w sobie. I taki związek z

osobowością Bóstwa jest wiecznym celem wszechświatowego wznoszenia się.

Samo posiadanie osobowości określa człowieka jako istotą duchową, ponieważ

zjednoczenie jestestwa i samoświadomość osobowości są darami świata nadmaterial-

nego. Ten właśnie fakt, że śmiertelnik materialista może zaprzeczyć istnieniu

rzeczywistości nadmaterialnych, sam w sobie i od siebie, ukazuje istnienie i działanie

duchowej syntezy i kosmicznej świadomości jego ludzkiego umysłu.

Istnieje wielka kosmiczna otchłań pomiędzy materią a myślą i jest niewspółmiernie

większa otchłań pomiędzy materialnym umysłem a duchową miłością. Świadomości, a

jeszcze mniej samoświadomości, nie można wyjaśnić za pomocą jakiejkolwiek teorii

mechanistycznego, elektronowego związku, czy też zjawisk energii materialnej.

Jak umysł podąża śladem rzeczywistości, aż do jej ostatecznej analizy, materia znika

dla materialnych zmysłów, wciąż jednak może pozostawać rzeczywista dla umysłu.

Kiedy wnikliwość duchowa podąża śladem tej rzeczywistości, która pozostaje po zaniku

materii i podąża za nią do ostatecznej analizy, zanika ona dla umysłu, ale wnikliwość

duchowa wciąż może dostrzegać rzeczywistości kosmiczne i najwyższe wartości natury

duchowej. Dlatego też nauka ustępuje filozofii, podczas gdy filozofia musi poddać się

konkluzjom nieodłącznym autentycznemu doświadczeniu duchowemu. Myślenie

poddaje się mądrości a mądrość ginie w oświeconym i refleksyjnym czczeniu.

W nauce ludzka jaźń obserwuje świat materialny; filozofia jest obserwacją tej

obserwacji świata materialnego; religia, prawdziwe doświadczenie duchowe, jest

empirycznym uświadomieniem sobie kosmicznej rzeczywistości obserwowania tej

obserwacji wszystkich relatywnych syntez materiałów i energii w czasie i przestrzeni.

Tworzenie filozofii wszechświata wyłącznie na materializmie jest lekceważeniem tego

faktu, że wszystkie rzeczy materialne są najpierw wyobrażane jako rzeczywiste w

doświadczeniu świadomości ludzkiej. Obserwator nie może być rzeczą obserwowaną;

wartościowanie wymaga pewnego stopnia przewyższenia tej rzeczy, która jest

wartościowana.

Plik z chomika:

Inne pliki z tego folderu:

Inne foldery tego chomika: