sciaga.pdf

Układ ten steruje pracą silnika prądu stałego za pomocą

przerywacza prądu (choppera) zbudowanego z tranzystorów

lub tyrystorów. Przerywacz umieszcza się na przewodzie

prowadzącym do silnika. W trakcie pracy przerywacz zamyka

się na krótko, zwierając obwód i przewodząc prąd, po czym

otwiera, blokując przepływ. Ta prosta sekwencja pozwala na

obniżenie napięcia. Im dłużej trwa zamknięcie przerywacza w

stosunku do otwarcia, tym większe napięcie będzie

doprowadzone do silnika.

Na początku rozruchu przerywacz przewodzi prąd przez krótką

część okresu impulsowania (okres ten to suma czasu

zamknięcia o otwarcia przerywacza), później zaś czas

przewodzenia wzrasta aż do pełnego przewodzenia

(przerywacz nie jest wyłączany i prąd w obwodzie płynie cały

czas). Układ ten realizuje rozruch bez strat mocy na

opornikach.

SL - stycznik liniowy, T1 - tyrystor, L - uzwojenie stojana, S -

wirnik silnika z komutatorem, D - dioda, Ld - dławik

Rozruch impulsowy realizuje się za pomocą zastosowania w

układzie rozruchowym przerywacza (na Rys.8 jego funkcję

pełni tyrystor T1), który zmniejsza wartość napięcia

doprowadzonego do silnika (S). Przerywacz jest cyklicznie

włączany i wyłączany, z częstotliwością rzędu kilkuset herzów.

Po zamknięciu przerywacza (T1) przez krótki czas silnik (L i S)

zasilany jest bezpośrednio z sieci zasilającej. Natężenie

przepływu prądu zaczyna narastać. Po chwili przerywacz jest

otwierany, silnik jest odłączany od sieci zasilającej, a przepływ

napięcia w silniku jest podtrzymywany przez diodę (D). Później

przerywacz jest ponownie zamykany i sekwencja realizuje się

od nowa. W rezultacie, na silniku występuje obniżone

napięcie. Jego wielkość zależy od tego, jak długi był czas

zamknięcia przerywacza w stosunku do czasu otwarcia (czyli

czasu w którym przewodził prąd do czasu w którym nie

przewodził prądu).

Rys.9 Wykres napięcia na przerywaczu

Rys.10 Wykres prądu na silniku