Skrypt.pdf
(
503 KB
)
Pobierz
Wst
p
Spis tre
ci
P............................................................................................................................................. 2
WST
1.
PODSTAWOWE OPERACJE W ARKUSZU ................................................................... 2
2.
DZY PLIKAMI I ARKUSZAMI..................................................... 15
ODWOŁANIA MI
3.
OBLICZENIA ZA POMOC
NAZW............................................................................... 22
4.
OPERACJE NA LISTACH ................................................................................................ 36
Str. 1
Wst
p
Wst
p
Ksi
ka prezentuje zaawansowane aplikacje arkusza kalkulacyjnego maj
ce
zastosowania w przedsi
wzi
ciach biznesowych. Celem publikacji jest przedstawienie
zasad u
ycia arkusza i poparcie tego szeregiem nietrywialnych przykładów.
Na wst
pie ka
dego rozdziału zostały wyszczególnione tematy w nim
omawiane, nast
pnie podano zwi
zły ich opis oraz przedstawiono przykładowe zadania
z rozwi
zaniami. W ko
cowej cz
ci poszczególnych rozdziałów zamieszczono zadania
do samodzielnego wykonania.
Wyró
nion
czcionk
zostały wyszczególnione kolejne polecenia, za
symbol
klucza
wskazuje na miejsca zamieszenia szczegółowych opisów wykonania polece
.
1. Podstawowe operacje w arkuszu
W rozdziale omówiono nast
puj
ce zagadnienia:
Wprowadzanie danych do komórek
Formuły matematyczne
Adresowanie wzgl
dne i bezwzgl
dne
Kopiowanie i przenoszenie zawarto
ci komórek
Formatowanie tabel
Tworzenie szybkiego wykresu
Pierwsza komórka arkusza posiada adres A1 Adresy komórek aktywnych
podane s
z lewej strony paska formuł (rys.1.1).
Nagłówek
kolumny
Pole
nazwy
Adres
komórki
Pasek formuł
Nagłówek
wiersza
Zakładka
arkusza
Rys. 1.1. Widok pustego arkusza
Str. 2
Podstawowe operacje w arkuszu
Mo
emy porusza
si
po arkuszu na wiele ró
nych sposobów, np.:
przy pomocy strzałek do sterowania kursorem,
przez klikni
cie wska
nikiem myszki w komórce.
W komórki arkusza mo
na wpisywa
tekst korzystaj
c z prawie wszystkich
mo
liwo
ci formatowania tekstu, jakie s
dost
pne w edytorach tekstu. Warto
zauwa
y
,
e je
eli wpisywany tekst nie mie
ci si
w szeroko
ci komórki to
pokazywany jest w s
siedniej komórce, o ile jest pusta. Je
eli s
siednia komórka nie
jest pusta to ta cz
tekstu, która nie mie
ci si
w szeroko
ci komórki nie jest
widoczna, co nie oznacza,
e jej nie ma.
W celu wykonywania oblicze
stosuje si
FORMUŁY.
od znaku
=
Formuła rozpoczyna si
W formule mo
emy stosowa
operatory działa
matematycznych. Kolejno
wykonywania działa
jest nast
puj
ca: najpierw wykonywane s
operacje najbardziej
zagnie
d
one (nawiasy w nawiasach) a w nich kolejno pot
gowanie, mno
enie
dzielenie, dodawanie i odejmowanie. Dalsze operacje obejmuj
stopniowo pozostałe
nawiasy o coraz mniejszym stopniu zagnie
d
enia.
Formuła jest to równanie zapisane zgodnie ze składni
programu.
W pasku formuł widzimy wzór a wynik zobaczymy w komórce, dopiero po jej
akceptacji, np.: przez wci
cie zielonego znaku akceptacji
Ö(
na pasku formuły) lub
klawisza
ENTER
. Jest to bardzo wa
ni
ne, aby zawsze po wprowadzeniu nowej warto
ci
(liczby, tekstu, formuły) do komórki, zatwierdzi
jej zawarto
, czyli zako
czy
edycj
komórki przed wykonaniem kolejnych działa
(rys.1.2).
Po dokonaniu wpisu formuły w komórce nale
y zako
czy
jej edycj
poprzez wci
ni
cie zielonego znaku akceptacji (zatwierdzenia) lub
klawisza Enter.
Kasowanie zapisu
Adres komórki
Akceptacja
Uchwyt wypełniania
Rys. 1.2. Przyciski ko
cz
ce edycj
oraz uchwyt wypełnienia
Oblicze
dokonujemy za pomoc
wzoru zbudowanego samodzielnie lub
korzystaj
c z wbudowanych funkcji Excela. Kreator wybranej funkcji (rys.1.3)
wywoływany jest przyciskiem
Wklej funkcj
.
Str. 3
Podstawowe operacje w arkuszu
Rys. 1.3. Kreator funkcji
Operatory podstawowych działa
:
+
dodawanie
/
dzielenie
-
odejmowanie
^
pot
gowanie
*
mno
enie
&
ł
czenie tekstów
Prawdziw
zalet
arkuszy kalkulacyjnych jest mo
liwo
u
ycia w formułach
adresów komórek, np.
formuła
=A1+B1
zwróci (da wynik) sum
zawarto
ci komórek
A1
oraz
B1
,
Je
eli zmieni si
zawarto
komórek
ródłowych (A1,B1), to komórka
zawieraj
e odpowiedni wynik.
Wszystko, co wprowadzamy do komórek (teksty, liczby, formuły) mo
ca formuł
zostanie automatycznie przeliczona i poka
e by
kopiowane na wiele sposobów:
Poleceniem:
kopiuj (Ctrl+C), wklej (Ctrl+V)
.
Z wykorzystaniem kursora myszy w postaci białej strzałki z
jednocze
nie wci
ni
tym klawiszem
CTRL
W
procesie
autowypełniania
(automatycznego
wypełniania)
wykorzystuj
c kursor myszy w postaci czarnego krzy
yka, który
ukazuje si
cimy na uchwycie
wypełniania (prawy, dolny, pogrubiony róg uaktywnionej komórki
- rys.1.2)
gdy wska
nik myszy umie
Adresowanie komórek
Rozró
niamy trzy rodzaje adresowania.
Ró
nice pomi
dzy sposobami adresowania staj
si
widoczne wtedy, gdy
formuły s
kopiowane.
Str. 4
Podstawowe operacje w arkuszu
a)
b)
c)
d)
Rys. 1.4. Ilustracja istoty ró
nych rodzajów adresowania: a) adresowanie wzgl
dne, b)
adresowanie bezwzgl
dne, c) i d) adresowanie mieszane.
Adresowanie wzgl
dne.
W tym rodzaju adresowania adres komórki umieszczony w formule nie posiada
symboli dolara ($). Adresowanie tego typu powoduje,
e przy kopiowaniu, oznaczenia
wiersza i kolumny zmieniaj
si
w adresie o tyle wierszy i kolumn o ile przesuni
to
miejsce
docelowe
kopiowania
wyniku
oblicze
formuły
wzgl
dem
poło
enia
pocz
tkowego. Na rysunki 1.4.a przedstawiono istot
tego adresowania. Formuła
została wpisana w komórk
B3. Zawierała ona sum
dwóch komórek: jednej poło
onej
bezpo
rednio nad B3 a wi
c B2 i poło
onej o jedn
kolumn
w lewo - A2. Skopiowanie
formuły w miejsce docelowe D6 powoduje
e otrzymano sum
równie
dwóch
komórek z zachowaniem poło
enia
geometrycznego wzgl
dem
tej docelowej.
Otrzymano zatem sum
komórki pło
onej nad docelow
– D5 i przesuni
tej o jedn
kolumn
w lewo – C5. Otrzymany wynik sumowania wynosi zero poniewa
sumowane
komórki s
puste.
Adresowanie tego typu stosuje si
wtedy, gdy przy kopiowaniu (szczególnie
przy autowypełnianiu) chcemy, aby do formuły wpisywane były komórki o
zmieniaj
cej si
zawarto
ci zgodne ze zmian
miejsca docelowego kopiowania formuły.
Adresowanie bezwzgl
dne
W tym rodzaju adresowania adres komórki umieszczony w formule posiada
symboli dolara ($) zarówno przed oznaczeniem kolumny jak i wiersza. Adresowanie
tego typu powoduje,
e przy kopiowaniu oznaczenia wiersza i kolumny pozostaj
zawsze stałe. Formuła jest liczona zawsze w ten sposób,
e bez wzgl
du na to gdzie
umie
ci si
docelowe miejsce kopiowania argumentami s
te same komórki co w
formule kopiowanej (rys. 1.4.b).
Adresowanie tego typu stosuje si
wtedy, gdy przy kopiowaniu chcemy, aby do
formuły wpisywana były zawsze zawarto
tych samych komórek.
Str. 5
Plik z chomika:
malinowydom
Inne pliki z tego folderu:
Zalicz.xls
(89 KB)
Zadanie 4.2.xls
(18 KB)
Zadanie 4.1.XLS
(26 KB)
Zadanie 3.4.XLS
(25 KB)
Zadanie 3.3.XLS
(21 KB)
Inne foldery tego chomika:
Historia Gospodarcza
Makroekonomia
Matematyka
Statystyka
Zgłoś jeśli
naruszono regulamin