ORGANY
1.ZGROMADZENIE PLENARNE Naczelny organ RN. Składa się z delegatów parlamentów i rządów. Delegaci parlamentów wybierani są poprzez same parlamenty spośród siebie. Dania ma 16 przedstawicieli, Finlandia – 18, Islandia – 7, Norwegia i Szwecja – po 20, Wyspy Owcze, Grenlandia i Wyspy Alandzkie – po 2. Każdy delegat dysponuje jednym głosem wg własnego uznania. Nie zdają nikomu sprawozdania ze swej działalności i nie są przed nikim odpowiedzialni. Statut Rady nie określa liczby przedstawicieli rządów w Zgromadzeniu Plenarnym, z reguły państwa wystawiają po ok. 10 oraz kilkunastu ekspertów. Mają oni prawo do przemawiania i do dostępu do materiałów informacyjnych, ale nie mogą brać udziału w głosowaniu ani być członkiem Prezydium oraz komitetów. Biorą czynny udział w pracach Zgromadzenia i komitetów, przez co mają duży wpływ na uchwały przez nie podejmowane. Zgromadzenie dyskutuje problemy przedstawione mu przez rządy państw członkowskich, NRM i delegatów parlamentów i podejmuje odpowiednie uchwały o charakterze zaleceń. Ma także prawo do dokonywania zmian w pracedurze i wybiera członków pozostałych gremiów RN. Co roku jesienią zbiera się, kolejno w stolicach poszczególnych państw członkowskich na ok. 5-10 dni oraz na sesje specjalne.
2.PREZYDIUM ZGROMADZENIA Składa się z 11 członków (w tym przewodniczący i 4 vice – każdy z innego państwa członkowskiego), każdy z innej partii. Prezydium kieruje pracą sesji Zgromadzenia, nadzoruje działalność innych organów, przyjmuje budżet nordycki, może też występować w imieniu Rady Nordyckiej.
3.KOMITETY I STAŁE KOMISJE Komitety powołuje Zgromadzenie Plenarne. Każdy ma własnego sekretarza, mianowanego przez Prezydium Rady. W 1997 istniały komitety: Ekonomiczny, Prawny, Ochrony Środowiska, Budżetowy, Kulturalny, Spraw Socjalnych. Przygotowują one materiały do dyskusji dla Zgromadzenia wraz z propozycjami co do kierunków działania w określonej sprawie. Wykonują większość prac Rady. Od 1997 funkcjonują 3 stałe komisje działające w zakresie 3 filarów geograficznych: Komisja ds. współpracy wewnątrznordyckiej zajmuje się kwestiami dotyczącymi swobodnego przepływu towarów, kapitału, usług i pracy; kultury; edukacji; badań; bezpieczeństwa socjalnego; równości; współpracy regionalnej i przygranicznej oraz prawami człowieka w ramach regionu skandynawskiego; Komisja ds. obszarów przyległych promuje rozwój kontaktów między regionami naordyckimi, także między krajami nordyckimi a Unią Europejską. Zajmuje się róznież kwestią ochrony środowiska, energią zwłaszcza nuklearną; Komisja ds. Europy ma na celu monitorowanie kwestii dotyczących UE i EOG o istotnym znaczeniu dla krajów nordyckich, a także spraw, które mogą być wdrażane i dostosowywane do aktów UE i EOG; przygotowuje projekty dotyczące europejskiej polityki regionalnej i gospodarczej, przemysłowej zatrudnienia, a także infrastruktury i technologii informacyjnych. Powołano też stałą Komisję ds. kontroli, która może wydawać oświadczenia dotyczące interpretacji Traktatu Helsińskiego i innych porozumień nordyckich.
4.ORGANY ADMINISTRACYJNE pierwotnie nie powołano sekretariatu, w każdym państwie członkowskim powstały więc sekretariaty narodowe. Z czasem dopiero Prezydium powołało Sekretarza przydzielając mu personel administracyjny – powstał Sekretariat Prezydium z siedzibą w Kopenhadze, w skład którego wchodzą też sekretarze komitetów Rady. Statut z 1971 powołał Sekretariat Rady z siedzibą w Kopenhadze, który składa się z sekretarza Prezydium i 5 sekretarzy delegacji narodowych. Obecnie sekretarzem generalnym jest Halldór Ásgrímsson
chomikplayboy