Ballada o górniku”
Górnik mo przesrane życie
Bo polowa jego lepszo
Budzi dziynnie go ło świcie
I na szychta go wypieprzo
Potym w czólko to mu dziuba
W drodze ptoszek mu tralla lalala
A jak wlezie już na gruba
To go sztajger łopierda la la la la
Łoblykajom go jak króla
Wszystko dajom prawie nowe
Arbait ancug i koszula
Dwie fuzlapy flanelowe
Rękawice i kufaja
Boty, batki , kalysony
By klejnoty czyli jaja
Zawsze sprawne mioł dla żony
Jak łoblecze się chłopina
To na koniec na leb wcisko
Poł pończochy na czupryna
Taszinlampa i chełmisko
W łepetynie mu szelonto
Kiej na szychta się tak stroi
A jak wdzieje już homonto
To jak rycerz jest we zbroji
Tam przy szybie czeko szola
Sztajger mu do ucha szczeko
Jako ważno lon mo rola
Bo ojczyzna wąglo czeko
Mo królewskie górnik żarcie
Jak umyje w łażni dupa,
To serwujom mu we karcie
Czorno kawa i flaps zupa
Czyto prasa, mo kontakty
Bo śniodanie dziynnie żona
To pakuje mu we fakty
I to zawsze w piyrwszo strona
Jak na wągel sprzedo kartka
Swoji ślubny kupi róże,
To mu ślubno fundnie ćwiartka
I deputat do w naturze
Po robocie leży bykiem
Abo piwo z kufla żłopie
Jak to dobrze być górnikiym
Ale ino na urlopie
keramtw