Mit familokow
Jak wciśli ludzi do srogich bloków
I stała sie modno ta wielko płyta
Pomału zniko mit familoków
Stąd chciołech w sprawie kogoś się spytać:
Kaj majom dzisiaj chować króliki
Ci co spyndzajom czas na penzyji
Skoro już całkiem znikły chlywiki
A hasiok stoł sie zsypym niczyim
We familokach wszyscy sie znali
Jedyn drugiymu klucze łoddowoł
Jak na urlopy kaś wyjeżdżali
Abo jak czasym wtoś zachorował
Na zmiana myli siynie i słody
I wszyndzie było czysto aż miło
Wele chałupy mieli ogrody
A na ławeczce się pogwarzyło
A tera kożdy w bloku sie zawrze
Na pora mocnych zomków i hoków
Żodyn sie niy zno, czorno jak w lagrze
Brakuje mocno nom familoków
Kiedyś na placu chopy się zeszli
I przy klopsztandze stoł postawili
Do szkata kista piwa przynieśli
Tak wolne chwile fajnie spyndzili
Downi chop przynios wyngiel z pywnicy
Napolił w piecu – to jest w kachloku
W izbach niy było nigdy zimnicy
Tak dobrze żyło sie w familoku.
A tera ino jedyn drugiymu
Durch ino ciyngiym czegoś zazdrości
To niy po Śląsku, niy po naszymu
Za wiela zwady, za dużo złości.
keramtw