Ojciec, Syn I Duch ¦więty w tekstach
Janowych
Ko¶ciół stanowi wspólnotę wierz±cych, w centrum której znajduje się Chrystus przychodz±cy na ziemię z miło¶ci do człowieka; „Słowo Ciałem się stało i zamieszkało w¶ród nas” (J 1, 14). Słowo – Chrystus od pocz±tku jest wyrazem i rzecznikiem człowieka żyj±cego w duchu i prawdzie (por. J 4, 23).
Człowiek zjednoczony z Chrystusem zostaje powołany do uczestnictwa w życiu Bożym. Chrystus, Syn Boży jest dla człowieka moc± i Ľródłem mocy – „Słowo wszystkim tym, którzy je przyjęli dało moc, aby stali się synami Bożymi” (J 1, 12). Ta moc przemienia i umacnia człowieka ku życiu wiecznemu. „Żywot ten przyobiecany i darowany każdemu człowiekowi przez Ojca w Jezusie Chrystusie, przedwiecznym i Jednorodzonym Synu, wcielonym i narodzonym u progu spełnienia czasów z Dziewicy Maryi, jest ostatecznym spełnieniem powołania człowieka” („Redemptor hominis”).
U ¶w. Jana znajdujemy zapewnienie Jezusa: „Ja jestem zmartwychwstaniem i życiem. Kto we mnie wierzy.... nie umrze na wieki...” (J 11, 25).
¦w. Jan podkre¶la, że Ko¶ciół mimo różnych ludzkich słabo¶ci ci±gle pod±ża za Tym, który powiedział: „nadchodzi jednak godzina..., kiedy to prawdziwi czciciele będ± oddawać cze¶ć Ojcu w Duchu i prawdzie, a takich to czcicieli chce mieć Ojciec. Bóg jest Duchem, potrzeba więc, by czciciele Jego oddawali Mu cze¶ć w Duchu i w prawdzie” (por. J 4, 24).
Chrystus przychodzi objawić nam Ojca; „Kto mnie widzi, widzi i Ojca” (J 14, 9) który jest Miło¶ci± – „Bóg jest Miło¶ci±, kto trwa w miło¶ci, trwa w Bogu, a Bóg w nim” (J 4, 16). Miło¶ć Boga do człowieka prowadzi aż do Ofiary Syna na krzyżu: „Bóg tak umiłował ¶wiat, że Syna swego Jednorodzonego dał, aby każdy, kto w Niego wierzy nie zgin±ł, ale miał życie wieczne”. (J 3, 16)
Jan Paweł II cytuj±c Ewangelię Jana podkre¶la, że: „uwierzyć w Syna ukrzyżowanego to znaczy uwierzyć, że w ¶wiecie jest obecna miło¶ć i że ta miło¶ć jest potężniejsza od zła jakiegokolwiek w które uwikłany jest człowiek”. („DIVES IN MISERICORDIA”).
¦w. Jan wyraża troskę Jezusa o jedno¶ć Ko¶cioła; „...aby wszyscy stanowili jedno, jak Ty Ojcze we Mnie, a Ja w Tobie”. (J 17, 21) Aby umocnić swój Ko¶ciół w jedno¶ci i prawdzie Jezus posyła Ducha ¦więtego. W przeddzień swej Męki powiedział do Apostołów: „Pożyteczne jest dla was moje odej¶cie, bo je¶li nie odejdę, Pocieszyciel nie przyjdzie do was, a gdy odejdę, po¶lę Go do was”. (J 15, 26) Duch ¦więty ożywia i umacnia Ko¶ciół: „Duch ¦więty jest niewyczerpanym Ľródłem wody ku życiu wiecznemu”. (J 4, 24) Życie człowieka staje się życiem w stanie łaski u¶więcaj±cej dzięki mocy Ducha ¦więtego; „WeĽmijcie Ducha ¦więtego, którym odpu¶cicie grzechy, s± im odpuszczone...” (J 20, 22).
¦w. Jan wiele uwagi po¶więca wszystkim Trzem Osobom Boskim, wykazuj±c Ich jedno¶ć, jak i zarówno charakterystyczn± odrębno¶ć Boga Ojca, Syna Bożego i Ducha ¦więtego.
Jan Paweł II w swych encyklikach: „REDEMPTOR HOMINIS”, „DIVES IN MISERICORDIA” i „DOMINUM ET VIVIFICANTEM” często powołuje się na teksty ¶w. Jana, który był naocznym ¶wiadkiem życia i ¶mierci Jezusa.
XMedzik30