014.pdf

(986 KB) Pobierz
gazetka 13
odiopatycznej naturze, ∏agodnym przebiegu
idobrym rokowaniu. Pacjenci tacy mogliby sta-
nowiç przeciwwag´ dla grupy nastolatków
zm∏odzieƒczà padaczkà mioklonicznà. Gdy
wi´c taki kilkunastoletni pacjent trafia do gabi-
netu neurologicznego, nie warto dzieliç si´
z nim obawami zwiàzanymi z niepomyÊlnym
rokowaniem, natomiast nale˝y rozwa˝yç, bio-
ràc pod uwag´ rzadkie wyst´powanie napa-
dów, czy konieczne jest w∏àczanie leczenia far-
makologicznego.
remisji niemal stuprocento-
wo mogli spodziewaç si´
pacjenci z padaczkà rolan-
dycznà, szans´ takà zdecy-
dowanie rzadziej natomiast
dawa∏ zespó∏ Westa czy
m∏odzieƒcza padaczka mio-
kloniczna. Z dobrym roko-
waniem wiàza∏y si´ te˝ na
ogó∏ napady nieÊwiadomo-
Êci.Jako czynniki przepowia-
dajàce mniejsze prawdopo-
dobieƒstwo remisji okreÊlono
zwolnienie czynnoÊci bio-
elektrycznej w zapisie EEG,
dodatni wywiad rodzinny,
wkierunku padaczki, wyst´-
powanie napadów mioklo-
nicznych, stan padaczkowy
i du˝à cz´stoÊç napadów na
poczàtku choroby. Na uzyska-
nieremisji nie mia∏o wp∏ywu
wyst´powanie drgawek goràcz-
kowych oraz liczba napadów
przed postawieniem rozpoz-
nania.
Po osiàgni´ciu 2-letnie-
go okresu beznapadowego
u 24% pacjentów dosz∏o do
nawrotu. Napady powraca∏y
Êrednio w 6 miesi´cy od
2-letniej remisji, na ogó∏
podczas odstawiania lecze-
nia lub po jego ca∏kowitym
odstawieniu. Takie ryzyko
by∏o niewielkie w przypad-
kach idiopatycznych pada-
czek cz´Êciowych, du˝e
natomiast u chorych z m∏o-
dzieƒczà padaczkà mioklo-
nicznà. Cz´Êç pacjentów,
np. dzieci chorujàce od
wieku niemowl´cego, które
trudniej osiàga∏y remisj´, jeÊli jà uzyska∏y, rza-
dziej spotyka∏ nawrót choroby. Okaza∏o si´
te˝, ˝e u dzieci, które osiàgn´∏y 2-letni okres
remisji i nigdy nie otrzymywa∏y leków przeciw-
padaczkowych, napady bardzo rzadko po-
wraca∏y. Tu tak˝e, etiologia objawowa, wy-
stàpienie stanu padaczkowego i ogniskowe
zwolnienie rejestrowane w zapisie EEG sprzy-
ja∏y powrotowi napadów.
WZLOTY I UPADKI
O ustàpieniu napa-
dów padaczkowych ma-
rzy ka˝dy pacjent i ka˝dy lekarz prowadzàcy
˝yczy sobie spe∏nienia tych marzeƒ. Ró˝no-
rodnoÊç morfologii napadów i bogactwo
zespo∏ów padaczek dzieci´cych mogà spra-
wiaç, ˝e w∏aÊnie u dzieci mo˝liwe jest
wyró˝nienie czynników wp∏ywajàcych na
rokowanie. W teorii rozpoznanie zespo∏u pa-
daczkowego powinno, niczym przewodnik,
prowadziç nas dalej po w∏aÊciwym szlaku
leczenia i post´powania. W praktyce tymcza-
sem zdarzyç si´ mo˝e tak, ˝e o w∏aÊciwym
rozpoznaniu zespo∏u dowiemy si´ dopiero po
jakimÊ czasie obserwacji przebiegu choroby.
Troch´ paradoksalnie to w∏aÊnie rokowanie
zadecyduje o w∏aÊciwej diagnozie, a nie
odwrotnie. Jakie czynniki determinujà remisj´
oraz powrót napadów w padaczkach wieku
dzieci´cego, analizujà autorzy kolejnego arty-
ku∏u i przedstawiajà wyniki dotyczàce impo-
nujàco licznej grupy 613 dzieci z noworoz-
poznanà padaczkà [Epilepsia 2001; 42 (12):
1553-1562]. Po∏ow´ grupy stanowili ch∏opcy,
Êredni wiek zachorowania wynosi∏ 5 lat, a naj-
krótszy okres prowadzonej obserwacji – 2 lata.
Dwuletni okres remisji wystàpi∏ u trzech
czwartych ca∏ej grupy. Nie b´dzie zaskaku-
jàcà informacja, ˝e remisja najcz´Êciej wy-
st´powa∏a w przypadkach zespo∏ów idio-
patycznych, zarówno cz´Êciowych, jak
i uogólnionych, a najrzadziej w padaczkach
objawowych i uogólnionych kryptogennych.
Remisja cz´Êciej dotyczy∏a dzieci, których
padaczka zacz´∏a si´ mi´dzy 5. a 9. rokiem
˝ycia. Najrzadziej na 2-letni okres bez napa-
dów mog∏y liczyç dzieci, które zacz´∏y choro-
waç w pierwszym roku ˝ycia. Osiàgni´cia
Epi zody towarzyskie
Po dwóch latach two-
rzenia dla „Gazety o Pa-
daczce” doczekaliÊmy
si´ wreszcie korespon-
dencji przes∏anej do na-
szej rubryki poÊwi´conej ˝yciu towarzyskiemu
i rozrywkowemu. Dr RYSZARD KRAWIEC,
specjalista neurologii i radiologii z Mi´dzyrze-
cza ofiarowa∏ nam swój utwór wierszem,
poÊwi´cony lekom skàdinàd znanej nam firmy.
Oto ten wiersz:
Konkurs Jubileuszowy
Jedzà, pijà, troch´ palà,
Grupa do dyskusji skora:
Wszyscy DEPAKIN¢ chwalà,
Na GABITRIL przyjdzie pora!
1. Najcz´stsza przyczyna indukcji napadów padaczkowych
przez leki to:
zbyt wysokie dawki leku
zbyt niskie dawki leku
W zwiàzku z jubileuszem Depakiny
proponujemy Paƒstwu wspólnà zabaw´.
W trzech kolejnych numerach „Gazety
o padaczce” drukowaç b´dziemy kupony
konkursowe z pytaniami dotyczàcymi
Depakiny.
Dla tych z Paƒstwa, którzy zbiorà ko-
lejne kupony i po zaznaczeniu w∏aÊciwych
odpowiedzi przeÊlà je na adres Sanofi-
-Synthelabo, przygotowaliÊmy atrakcyjne
jubileuszowe niespodzianki.
Odpowiedzi na pytania nale˝y szukaç
wewnàtrz wydania „Gazety o padaczce”.
SANOFI siad∏ u koƒca sto∏a,
SYNTHELABO do spó∏ki zaprasza.
MYOLASTAN podaç! – wo∏a.
Same hity! Dobra nasza!
niew∏aÊciwy wybór leku
politerapia
2. Niew∏aÊciwie zastosowane leki przeciwpadaczkowe: kar-
bamazepina, fenytoina lub wigabatryna mogà u niektórych
pacjentów wywo∏aç napady:
nieÊwiadomoÊci
Gdy Twardowska ma depresj´,
A Twardowski smutnà min´,
Proszà Mefistofelesa:
Daj nam czarcie BIOXETIN¢!
cz´Êciowe z∏o˝one
miokloniczne i atoniczne
nieÊwiadomoÊci, miokloniczne i atoniczne
3. Kwas walproinowy jest zalecany w przypadkach, w któ-
rych ustalenie rodzaju zespo∏u padaczkowego nie jest
mo˝liwe gdy˝:
Diabe∏ dreszcze ma na skórze,
Dr˝y jak listek, jest mu s∏abo,
Bo w niebie, a nie na ¸ysej Górze
Sà leki Sanofi-Synthelabo!
nie stwarza ryzyka zaostrzeƒ, a ma szeroki zakres dzia∏ania
jest induktorem napadów padaczkowych, a ma szeroki
zakres dzia∏ania
ma form´ o przed∏u˝onym dzia∏aniu
lek mo˝na podawaç raz dziennie
Kupon Konkursowy nr 2
Wydawca: Sanofi-Synthelabo Sp. z o.o.
Redakcja: Redaguje zespó∏
Adres redakcji: Gazeta o padaczce, Sanofi-Synthelabo Sp. z o.o.
ul. Domaniewska 41, 02-672 W-wa, tel. (0-22) 606 03 80, fax (0-22) 606 03 94
www.padaczka.net
24424905.044.png 24424905.045.png 24424905.046.png 24424905.047.png 24424905.001.png
www.padaczka.net
GAZETA
o padaczce
ISSN 1509 - 4782
Rozwiàzywanie problemów w codziennej praktyce
Nr 14
marzec / kwiecieƒ 2002
Szanowni Paƒstwo!
Ju˝ po raz trzeci mamy przyjemnoÊç z∏o˝yç Wam, wszystkim
naszym czytelnikom, najlepsze ˝yczenia z okazji zbli˝ajàcych
si´ Âwiàt Wielkiej Nocy. Mamy nadziej´, ˝e to Âwi´to Zmar-
twychwstania i budzenia si´ wiosnà nowego ˝ycia pozwoli i Paƒ-
stwu odnaleêç w sobie nadziej´ i si∏y do dalszej pracy. Nadziej´,
˝e kiedyÊ b´dzie lepiej, ˝e zaniedbywane rodziny nacieszà si´
wreszcie naszym towarzystwem, ˝e codzienne troski nie b´dà
przes∏aniaç radoÊci, które przynosi uprawianie zawodu leka-
rza. A póki co odpocznijmy wszyscy przy obficie zastawionym
Êniadaniowym stole, pójdêmy na wiosenny spacer i poÊwi´çmy
chwil´ na planowanie zbli˝ajàcych si´ wakacji.
˚yczymy wszystkim Paƒstwu wszelkiej pomyÊlnoÊci.
Redakcja
ANDRZEJ KOZIK
nie jest znana. Choç trudno zgodziç si´
z ocenà Elgera, który uwa˝a, ˝e zjawisko to
dotyczy 10-30% chorych, przypadki takie
obserwuj´ doÊç cz´sto. Gdy pozostajà nie-
rozpoznane, sà przyczynà powstania zjawi-
ska „b∏´dnego ko∏a": pogorszenie po leku
– zwi´kszenie jego dawki – dalsze pogorsze-
nie – dodanie kolejnego leku itd.
Przyczyny indukcji napadów przez leki
przeciwpadaczkowe mogà byç dwojakie:
1. Niemo˝liwe do przewidzenia encefa-
lopatie polekowe czy reakcje paradoksalne,
polegajàce na tym, ˝e dobrze dobrany do
rodzaju napadów i padaczki lek zwi´ksza
cz´stotliwoÊç napadów. Obserwowano np.
niemo˝liwe do przewidzenia zwi´kszenie
cz´stotliwoÊci napadów cz´Êciowych po
zastosowaniu karbamazepiny czy wigaba-
tryny, a tak˝e napadów nieÊwiadomoÊci po
zastosowaniu kwasu walproinowego czy
etosuksymidu. Reakcje paradoksalne zda-
rzajà si´ jednak rzadko i nie one decydujà
o randze problemu. Warto pami´taç, ˝e re-
akcje te wyst´pujà krótko (zwykle w ciàgu
1-2 tygodni) po wprowadzeniu leku.
2. Najcz´stszà grup´ przyczyn indukcji
napadów sà b∏´dy lekarskie polegajàce na
niew∏aÊciwym wyborze leku.
Pogorszenia wynikajàce z b∏´dnego dobra-
nia leku dotyczà g∏ównie chorych z padaczka-
mi uogólnionymi, zarówno idiopatycznymi, jak
i kryptogennymi i objawowymi. Wyjàtek stano-
wi tu etosuksymid (ESM), który mo˝e nasilaç
napady cz´Êciowe.
U chorych z padaczkami uogólnionymi
karbamazepina (CBZ) mo˝e wywo∏ywaç lub
nasilaç wyst´powanie zarówno typowych, jak
i atypowych napadów nieÊwiadomoÊci. Napa-
dy absence mogà tak˝e wywo∏ywaç: fenyto-
ina (PHT), wigabatryna (VGB), fenobarbital
(PB) i gabapentyna (GBP). CBZ i PHT mogà
tak˝e wywo∏ywaç napady atoniczne i mio-
kloniczne. CBZ bywa powodem wystàpienia
uniemowlàt napadów zgi´ciowych, zaÊ
u dzieci starszych (tutaj tak˝e PB) – padaczki
ciàg∏ych wy∏adowaƒ zespo∏ów iglicy-fali we
Ênie wolnofalowym (zwanej niekiedy bioelek-
trycznym stanem padaczkowym). Zestawie-
nie leków wywo∏ujàcych napady wskutek
niew∏aÊciwego wyboru leku przedstawiono
w Tabeli.
Podstawowym êród∏em pope∏nianych
b∏´dów terapeutycznych jest brak zwy-
czaju dok∏adnego diagnozowania rodzaju
padaczki i zespo∏u padaczkowego, czyli
b∏àd diagnostyczny. Do najcz´stszych po-
my∏ek diagnostycznych nale˝y rozpoznawa-
nie padaczek z napadami nieÊwiadomoÊci
jako ogniskowych oraz brak dostatecznej umie-
j´tnoÊci rozpoznawania padaczki mioklonicz-
nej m∏odzieƒczej i padaczki napadów tonicz-
no-klonicznych okresu budzenia. Rocznie
trafia do mnie kilkunastu chorych z nierozpo-
znanà, cz´sto êle leczonà padaczkà mioklo-
nicznà m∏odzieƒczà. Efektem jest nie tylko
brak kontroli napadów, ale wr´cz stymulowa-
nie ich wyst´powania niew∏aÊciwym lecze-
niem. Przypadki takie nale˝y traktowaç jako
b∏àd w sztuce lekarskiej. Innym powodem
indukowania napadów mo˝e byç przedawko-
wanie leków. Przypadki takie opisano u cho-
rych z toksycznymi st´˝eniami PHT i CBZ.
Patomechanizm zwi´kszenia cz´stoÊci
napadów wskutek stosowania niektórych le-
ków przeciwpadaczkowych pozostaje niejas-
ny. Niedostatek wiedzy na ten temat jest zro-
zumia∏y, gdy˝ prowadzenie na ludziach badaƒ
eksperymentalnych majàcych w swych za∏o-
˝eniach indukowanie napadów by∏oby skraj-
nie nieetyczne. W tej sytuacji zdani jesteÊmy
na mniej lub bardziej przypadkowe obserwa-
cje kliniczne.
G∏ównymi czynnikami predysponujàcy-
mi do wystàpienia napadów indukowanych
sà: m∏ody wiek chorych, napady polimor-
ficzne, politerapia, niedorozwój umys∏owy.
U chorych, u których wyst´pujà wszystkie
te czynniki, mo˝liwe jest na przyk∏ad wystà-
pienie rzekomego, jatrogennego zespo∏u
Lennoxa-Gastaut.
G∏ównymi czynnikami pozwalajàcymi na
unikni´cie indukcji napadów sà znajomoÊç
diagnostyki ró˝nicowej padaczek i ich zespo-
∏ów oraz umiej´tnoÊç prowadzenia procesu
terapeutycznego. W przypadkach, w których
ustalenie rodzaju zespo∏u padaczkowego nie
jest mo˝liwe, Dulac proponuje stosowanie
jako leku z wyboru kwasu walproinowego,
który nie indukuje napadów padaczkowych,
ama szeroki zakres dzia∏ania. W niektórych
NAPADY PADACZKOWE INDUKOWANE LEKAMI
PRZECIWPADACZKOWYMI
Okresy pogorszeƒ nie sà niczym niezwy-
k∏ym u cz´Êci chorych na padaczk´. Gdy
wystàpià, lekarze zwykle rozwa˝ajà takie
przyczyny, jak: naturalny przebieg choroby,
nieregularne przyjmowanie przez chorego
leków (ang. noncompliance ), wp∏yw infekcji
czy niedoboru snu. Tymczasem w cz´Êci przy-
padków za pogorszenie przebiegu choroby
odpowiedzialne mogà byç leki przeciwpada-
czkowe.
Cz´stoÊç wyst´powania napadów indu-
kowanych lekami przeciwpadaczkowymi (LPP)
W tym
numerze:
Napady padaczkowe
indukowane lekami
Zapomniany Êwi´ty
Kolejne zespo∏y
padaczkowe
spoza klasyfikacji
Konkurs!
24424905.002.png 24424905.003.png 24424905.004.png 24424905.005.png 24424905.006.png 24424905.007.png 24424905.008.png 24424905.009.png 24424905.010.png 24424905.011.png 24424905.012.png 24424905.013.png
Tabela. Napady wynikajàce z niew∏aÊciwego wyboru leku
Zagadka z epi kryzà
Rodzaj napadów
Lek wywo∏ujàcy napady
CBZ
PHT
Do izby przyj´ç zg∏osi-
li si´ m∏odzi rodzice z pó∏-
torarocznà córeczkà i re-
lacjonowali, co dzia∏o si´
dwie godziny wczeÊniej.
Ma∏a le˝a∏a spokojnie w ∏ó˝eczku i nie zdradza-
∏a ˝adnych oznak choroby. Kiedy mama próbo-
wa∏a zmieniç jej pieluszk´, dziecko nagle wy-
pr´˝y∏o si´, przez moment jakby nie mog∏o
oddychaç, po czym nastàpi∏y drgawki ca∏ego
cia∏a. Przera˝eni rodzice zupe∏nie nie wiedzieli,
co majà zrobiç. Na szcz´Êcie ca∏e zdarzenie
zakoƒczy∏o si´ równie nagle, jak si´ zacz´∏o,
trwa∏o nieca∏à minut´. Potem dziecko wydawa∏o
si´ apatyczne i rozpalone. Po zmierzeniu tem-
peratury okaza∏o si´, ˝e wynosi ona 38,4°C.
Rodzice podali dziecku czopek z paracetamolu.
W izbie przyj´ç dziewczynka by∏o w dobrym sta-
nie ogólnym, temperatura cia∏a by∏a prawid∏owa,
w badaniu pediatrycznym i neurologicznym nie
stwierdzono wyraênych odchyleƒ od stanu pra-
wid∏owego. Matka pacjentki powiedzia∏a, ˝e kil-
kakrotnie ju˝ u ma∏ej wystàpi∏o zaka˝enie dróg
moczowych, wi´c i tym razem goràczka mog∏a
byç z tym zwiàzana. Poza tym dziewczynka
dotàd nie chorowa∏a i rozwija∏a si´ prawid∏owo.
Rodzice nie zetkn´li si´ wczeÊniej z problemem
drgawek i nie przypominali sobie, aby w ich
rodzinach ktoÊ cierpia∏ na padaczk´.
1/ Jakie wst´pne rozpoznanie postawimy
w tym przypadku?
2/ Czy mo˝na mówiç o ryzyku wystàpienia
padaczki u opisanego dziecka?
NieÊwiadomoÊci
VGB
PB
GBP
Cz´Êciowe z∏o˝one
ESM
CBZ
Miokloniczne i atoniczne
VGB
PHT
przypadkach (encefalopatie polekowe, reak-
cje paradoksalne) indukcji napadów uniknàç
nie mo˝na. Zadaniem lekarza jest jednak ich
szybkie rozpoznanie i wdro˝enie odpowied-
niego post´powania. Rycina przedstawia
opracowany przez autora niniejszego opraco-
wania algorytm post´powania w przypadku
podejrzenia napadów indukowanych lekami
przeciwpadaczkowymi.
Rycina. Algorytm post´powania przy podejrzeniu napadów indukowanych lekami
Podejrzenie napadów indukowanych LPP
Rewizja klasyfikacji typu napadów
i padaczki
Czy stosowany lek jest w∏aÊciwy?
Tak
Nie
Oznaczenie st´˝enia leku
Indukcja napadów wskutek
z∏ego wyboru leku?
Odwróç gazet´!
W zakresie
terapeutycznym
Toksyczne
Zmiana leczenia
Analiza EEG i obja-
wów klinicznych
Napady wskutek
zatrucia?
Encefalopatia
polekowa?
Zmniejszenie dawki
LPP
Tak
Nie
Podejrzenie reakcji
paradoksalnej
Bezwzgl´dne
odstawienie leku
Próba odstawienia
leku
Wybrane piÊmiennictwo:
12. S ALKE -K ELLERMANN A., B AIER H., R AMBECK B. I WSP .
Lancet 1993; 342: 185.
13. S HIELDS W.D., S ASLOW E. Neurology 1983; 33: 1487-1489.
14. S NEAD O.C., H ORSEY L.C. N Engl J Med 1985; 313: 916
-921.
15. S O E.L., R UGGLES K.H., C ASCINO G.D. I WSP . Ann Neurol
1994; 35: 743-746.
16. T ALWAR D., A RORA M.S., S HER P.K. Epilepsia 1994; 35:
1154-1159.
17. T ASSINARI C.A., D RAVET C H ., R OGER J. I WSP . Epilepsia
1972; 13: 421-435.
18. T ODOROV AB., L ENN N.J., G ABOR A.J. Arch Neurol 1978;
35: 389-391.
19. W EAVER D.F., C AMFIELD P., F ROSER A. Neurology 1988;
38: 755-759.
1. B AUER J. Acta Neurol Scand 1996; 94: 367-377.
2. B RODIE M.J., J OHNSON F.N. Rev Contemp Pharmacother
1997; 8: 87-122.
3. D HUNA A., P ASCUAL -L EONE A., T AWLAR D. Epilepsia 1991;
32: 275-278.
4. E LGER C H .: Aggravation of focal epilepsies. 22 nd Interna-
tional Epilepsy Congress, Dublin, Sanofi Satellite Sympo-
sium, 1997 (Abstract).
5. G RANT S.M., H EEL R.C. Drugs 1991; 41: 889-926.
6. G UERRINI R.: Aggravation of epilepsy in children. 22 nd
International Epilepsy Congress, Dublin, Sanofi Satellite
Symposium, 1997 (Abstract).
7. K OZIK A. Epileptologia 1998; 1: 51-60.
8. L EVY L.L., F ENICHEL G.M.. Neurology 1965; 15: 716-722.
9. L ORTIE A., C HIRON C., M UMFORD J., D ULAC O. Neurology
1993; supl. 5: S24-S27.
10. M EISTRUP -L ARSEN K.I., H ERMANN S., P ERMIT H. Acta
Neurol Scand 1979; 60: 500-555.
11. R OGERS D., B IRD J., E ARNES P. Seizure 1993; 2: 155-156.
Dr n. med. Andrzej Kozik. Pracuje w Oddziale
Neurologii Dzieci´cej, Centrum Medycyny Ratun-
kowej DolnoÊlàskiego Szpitala Specjalistycznego
im. T. Marciniaka we Wroc∏awiu. Autor licznych
prac z zakresu epileptologii.
24424905.014.png 24424905.015.png 24424905.016.png 24424905.017.png 24424905.018.png 24424905.019.png 24424905.020.png 24424905.021.png 24424905.022.png 24424905.023.png 24424905.024.png 24424905.025.png 24424905.026.png 24424905.027.png 24424905.028.png 24424905.029.png 24424905.030.png 24424905.031.png 24424905.032.png 24424905.033.png 24424905.034.png 24424905.035.png 24424905.036.png 24424905.037.png 24424905.038.png
Epi tafia
Epi centrum wiadomoÊci
Wielkim lekarzom i wielkim chorym przesz∏oÊci
Padaczki dzieci´ce przyciàgajà uwag´ epi-
leptologów, choçby z racji cz´stoÊci wyst´po-
wania w tej grupie wiekowej. Chcàc wyraziç
sympati´ dla ma∏ych pacjentów i ich lekarzy,
postanowiliÊmy nasz przeglàd prasy poÊwi´ciç
tej problematyce.
Uwszystkich pierwszy spontaniczny napad
wystàpi∏ mi´dzy 11 a 17 rokiem ˝ycia, a czas
trwania choroby do momentu wzi´cia udzia∏u
w badaniu nie by∏ krótszy ni˝ 3 lata. U 11
pacjentów pierwszy napad by∏ jedynym i ˝aden
chory nie mia∏ wi´cej ni˝ 3 napady od poczàt-
ku choroby. Cz´stotliwoÊç napadów by∏a wi´c
bardzo ma∏a. Napady mia∏y symptomatologi´
cz´Êciowych, najcz´Êciej czuciowo-ruchowych
lub zwrotnych, o czasie trwania 1-3 minut.
Ponad po∏owa pacjentów (57%) mia∏a tak˝e
napady wtórnie uogólnione. Nieco cz´Êciej
wyst´powa∏y w ciàgu dnia i cz´sto towarzyszy∏
im ponapadowy sen. U wszystkich pacjentów
stwierdzano nieobcià˝ony wywiad oko∏opo-
rodowy, normalnie przebiegajàcy rozwój oraz
prawid∏owy wynik badania neurologicznego
i badaƒ neuroobrazowych. Trzy osoby
mia∏y drgawki goràczkowe w dzieciƒstwie,
aw13 przypadkach ujawniono wyst´powanie
padaczki w rodzinie, co pasowa∏o do charak-
terystyki zespo∏ów idiopatycznych. Wynik
obserwacji wskazywa∏ na powtarzalnoÊç
w ca∏ej grupie dwóch wzorów zapisu EEG.
Napadom czuciowo-ruchowym na ogó∏ towa-
rzyszy∏y zmiany ogniskowe w postaci fal theta
w okolicy centralno-ciemieniowej. Napady
zwrotne zwykle ∏àczy∏y si´ z wyst´powaniem
ogniskowych iglic lub fal ostrych w tylnych
odprowadzeniach. U znacznej cz´Êci pacjen-
tów zapisy EEG wykonane w czuwaniu by∏y
prawid∏owe, dopiero sen powodowa∏ wyst´po-
wanie zmian napadowych.
Tak wyglàda krótka charakterystyka 37-
osobowej grupy chorych z rozpoczynajàcà si´
w wieku m∏odzieƒczym padaczkà cz´Êciowà
Âwi´ty Cyriak
Wielu Êwi´tych uzdra-
wia∏o chorych na padaczk´,
zazwyczaj wyp´dzajàc z nich
z∏ego ducha. Jednym ze
Êwi´tych egzorcystów jest
Êwi´ty Cyriak m´czennik,
którego Êwi´to obchodzimy
„Nie wyjd´, dopóki dziekan Cyriak nie przyb´-
dzie”. Âwi´ty przyby∏ zatem, wyp´dzi∏ z∏ego
ducha z cia∏a chorej, uzdrowi∏ jà, a nast´pnie
ochrzci∏. Zyska∏ sobie tym ∏ask´ cesarza i jego
˝ony oraz wielkà s∏aw´. S∏awa uzdrowiciela
dotar∏a nawet do cesarza Persji, który poprosi∏
Cyriaka, by przyby∏ i uzdrowi∏ i jego córk´,
tak˝e op´tanà przez sza-
tana. Âwi´ty pop∏ynà∏ do
Babilonu i wyp´dzi∏ z∏ego
ducha z cia∏a ksi´˝niczki,
– jak podaje Z∏ota le-
genda , by∏ to z resztà
ten sam szatan, który
raz wyp´dzony przez
Cyriaka z cia∏a Arthemii
zaw´drowa∏ a˝ do Persji,
a mia∏ jakoweÊ szczegól-
ne upodobanie do ksi´˝-
niczek. Niestety, wkrótce
po powrocie Êw. Cyriaka
do Rzymu zmar∏ cesarz
Dioklecjan, wiele mu za-
wdzi´czajàcy. Nast´pca
Dioklecjana, jak to cz´sto
si´ zdarza, skaza∏ cudo-
twórc´ na Êmierç w tortu-
rach, bardzo skrupulatnie
opisanych przez hagio-
grafa.
Pewnie niewiele osób
pami´ta∏oby o Êw. Cyria-
ku, gdyby nie przedsta-
wiajàcy go wspania∏y
obraz ze skrzyd∏a O∏tarza
Hellera, dzie∏a wielkiego
niemieckiego malarza
Matthiasa Grüenewalda
(1480-1528).
Na obrazie pot´˝nie
zbudowany Êwi´ty w orna-
cie trzyma w lewej r´ce
ksi´g´ z formu∏à egzorcy-
zmu: „Auctoritate Domini
Nostri, Jesu Christi, exor-
ceo te per ista tria nomi-
na” („Pot´gà Pana Nasze-
go, Jezusa Chrystusa,
przep´dzam ci´ przez te
trzy imiona”). Kl´czàca
uego stóp dziewczynka
ma owini´tà wokó∏ szyi
stu∏´, a Êwi´ty naciska
palcem jej podbródek.
Nie wiemy, czy jest to
Arthemia, czy anonimo-
wa perska ksi´˝niczka.
Prawdopodobnie chora
jest przedstawiona w trak-
cie napadu, wskazuje na
to dystoniczne ustawienie d∏oni, uniesione
w gór´ ga∏ki oczne, bladoÊç twarzy, odgi´ta
ku ty∏owi g∏owa. Jednak tak samo odgi´tà
g∏ow´ ma wiele cierpiàcych postaci malowa-
nych przez Grünewalda, m.in. Maria z jego
najwi´kszego dzie∏a, o∏tarza z Isenheim.
Czy zatem jest to typowy dla tego artysty spo-
sób przedstawiania osób w sytuacjach kraƒ-
cowych, czy te˝ Grünewald zaobserwowa∏
kiedyÊ przebieg napadu padaczkowego i u∏o-
˝enie cia∏a chorego przetworzy∏ w swoim
malarstwie w uniwersalnà figur´ cierpienia?
Pewnie nigdy si´ tego nie dowiemy.
NA SKRZYD¸ACH
M¸ODOÂCI
Tylko dwa zespo∏y
padaczkowe akceptuje
Mi´dzynarodowa Liga Przeciwpadaczkowa
jako reprezentujàce w klasyfikacji idiopatyczne
padaczki cz´Êciowe: mowa o ∏agodnej padacz-
ce z iglicami w okolicy centralno-skroniowej
oraz ∏agodnej padaczce dzieci´cej z wy∏ado-
waniami w okolicy potylicznej. Oba te zespo∏y
o dobrym rokowaniu dotyczà wieku dzieci´ce-
go. O istnieniu natomiast padaczek o ∏agodnym
przebiegu wÊród m∏odzie˝y, wielu neurologów
mo˝e wypowiedzieç si´ z powàtpiewaniem.
Pierwszy w ˝yciu nie prowokowany napad
u nastolatka, niektórzy epileptolodzy sk∏onni
b´dà traktowaç raczej jako poczàtek padaczki
kryptogennej, ani˝eli idiopatycznej i myÊleç
oniepomyÊlnym rokowaniu. JeÊli prawdà jest,
˝e wyjàtek potwierdza regu∏´, to zajmujàcy si´
padaczkà w∏oscy neurolodzy znaleêli ich nie-
ma∏o. Z nieukrywanym zadowoleniem konsta-
tujà oni, ˝e ∏agodne idiopatyczne padaczki
cz´Êciowe wieku m∏odzieƒczego naprawd´ ist-
niejà [Epilepsia, 42(12): 1549-1552, 2001].
Na dowód tego prezentujà grup´ 37 m∏odych
pacjentów (22 ch∏opców i 15 dziewczàt) obser-
wowanych w pi´ciu w∏oskich oÊrodkach.
Matthias Grınewald Âw. Cyriak, skrzyd∏o o∏tarza Hellera. Frankfurt n. Menem
Kiedy klasyczny lek – bloker kana∏u sodowego zawodzi,
mo˝e warto dodaç lek o zupe∏nie innym mechanizmie dzia∏ania.
12 stycznia. Jedynym w∏aÊciwie êród∏em infor-
macji o jego ˝yciu jest trzynastowieczna
„Z∏ota legenda" Jakuba de Voragine, Êrednio-
wieczna skarbnica wiedzy hagiograficznej.
Âwi´ty Cyriak by∏ duchownym uwi´zionym
w czasach przeÊladowaƒ chrzeÊcijan. Kiedy
mia∏ zostaç skazany, pojawi∏o si´ nad nim
cudowne Êwiat∏o, które sprawi∏o, ˝e nawrócili
si´ nawet jego s´dziowie. S∏awa Cyriaka
musia∏a byç wielka, skoro, jak podaje
„Z∏ota legenda", sam szatan który op´ta∏ cia∏o
Arthemii, córki cesarza Dioklecjana i wywo∏y-
wa∏ u niej ataki, mia∏ przemówiç przez nià:
Gabitril jest wybiórczym inhibitorem wychwytu GABA,
dzia∏a zatem w inny sposób ni˝ blokery kana∏u sodowego.
Badania udowodni∏y wysokà skutecznoÊç Gabitrilu w terapii dodanej.
Nast´pnym razem, gdy pacjent potrzebuje terapii dodanej,
warto dodaç coÊ rzeczywiÊcie innego.
Jest wiele leków przeciwpadaczkowych…
…jeden selektywny inhibitor wychwytu GABA
Sk∏ad: Tabletki powlekane zawierajà substancj´ czynnà: odpowiednio 5 mg, 10 mg lub 15 mg tiagabiny (w postaci chlorowodorku). Wskazania: Leczenie skojarzone z innymi leka-
mi przeciwpadaczkowymi napadów cz´Êciowych lub cz´Êciowych wtórnie uogólnionych, które nie poddawa∏y si´ leczeniu po zastosowaniu innych leków przeciwpadaczkowych.
Przeciwwskazania: Nie stosowaç w nadwra˝liwoÊci na tiagabin´, ci´˝kiej niewydolnoÊci wàtroby, w napadach uogólnionych, szczególnie w padaczce idiopatycznej z napadami typu
absence, w zespo∏ach specyficznych np. Lennoxa-Gastauta, u dzieci do lat 12. Ârodki ostro˝noÊci: Przy odstawianiu leku zalecane jest stopniowe zmniejszanie dawki w ciàgu
2-3 tygodni. Ostro˝noÊç nakazuje nie stosowaç tiagabiny w okresie cià˝y i karmienia piersià. Tiagabina mo˝e wp∏ynàç na zdolnoÊç prowadzenia pojazdów i obs∏ugiwania urzàdzeƒ
mechanicznych. Interakcje: Fenytoina, karbamazepina, fenobarbital i prymidon, indukujàc enzymy wàtrobowe, przyspieszajà metabolizm tiagabiny. Dawkowanie: Podawaç doust-
nie, razem z posi∏kami, trzy razy dziennie. Zazwyczaj dawka poczàtkowa wynosi 7,5-15 mg/dob´, zwi´kszana co tydzieƒ o 5-15 mg/dob´. Dawka podtrzymujàca wynosi zwykle
30-50 mg/dob´ u chorych przyjmujàcych leki indukujàce enzymy wàtrobowe. Dawki do 70 mg/dob´ sà dobrze tolerowane. U chorych nie przyjmujàcych leków indukujàcych enzymy
wàtrobowe dawk´ podtrzymujàcà nale˝y wst´pnie zmniejszyç do 15-30 mg/dob´. W przypadku upoÊledzenia czynnoÊci wàtroby, dawk´ nale˝y zmniejszyç. Przedawkowanie:
Zaleca si´ leczenie objawowe. Dzia∏ania niepo˝àdane: Sà ∏agodne lub umiarkowanie nasilone. Wi´kszoÊç dzia∏aƒ niepo˝àdanych pojawia si´ w okresie leczenia poczàtkowego
izwykle przemija. Najcz´Êciej obserwowanymi dzia∏aniami niepo˝àdanymi sà: zawroty g∏owy, uczucie zm´czenia i nadmierna sennoÊç. Rzadziej wyst´pujà: niepokój, dr˝enia,
zaburzenia koncentracji, biegunka, obni˝enie nastroju i labilnoÊç emocjonalna oraz wybroczyny. Opakowanie: 1 opakowanie zawiera 100 tabletek po 5 mg, 10 mg lub 15 mg
tiagabiny. Tabletki preparatu Gabitril sà podzielne. Informacji udziela: Sanofi~Synthelabo Sp. z o.o.; ul. Domaniewska 41, 02-672 Warszawa; tel. (022) 606 03 80, fax (022) 606 03 94.
24424905.039.png 24424905.040.png 24424905.041.png 24424905.042.png 24424905.043.png
Zgłoś jeśli naruszono regulamin