014.pdf
(
986 KB
)
Pobierz
gazetka 13
odiopatycznej naturze, ∏agodnym przebiegu
idobrym rokowaniu. Pacjenci tacy mogliby sta-
nowiç przeciwwag´ dla grupy nastolatków
zm∏odzieƒczà padaczkà mioklonicznà. Gdy
wi´c taki kilkunastoletni pacjent trafia do gabi-
netu neurologicznego, nie warto dzieliç si´
z nim obawami zwiàzanymi z niepomyÊlnym
rokowaniem, natomiast nale˝y rozwa˝yç, bio-
ràc pod uwag´ rzadkie wyst´powanie napa-
dów, czy konieczne jest w∏àczanie leczenia far-
makologicznego.
remisji niemal stuprocento-
wo mogli spodziewaç si´
pacjenci z padaczkà rolan-
dycznà, szans´ takà zdecy-
dowanie rzadziej natomiast
dawa∏ zespó∏ Westa czy
m∏odzieƒcza padaczka mio-
kloniczna. Z dobrym roko-
waniem wiàza∏y si´ te˝ na
ogó∏ napady nieÊwiadomo-
Êci.Jako czynniki przepowia-
dajàce mniejsze prawdopo-
dobieƒstwo remisji okreÊlono
zwolnienie czynnoÊci bio-
elektrycznej w zapisie EEG,
dodatni wywiad rodzinny,
wkierunku padaczki, wyst´-
powanie napadów mioklo-
nicznych, stan padaczkowy
i du˝à cz´stoÊç napadów na
poczàtku choroby. Na uzyska-
nieremisji nie mia∏o wp∏ywu
wyst´powanie drgawek goràcz-
kowych oraz liczba napadów
przed postawieniem rozpoz-
nania.
Po osiàgni´ciu 2-letnie-
go okresu beznapadowego
u 24% pacjentów dosz∏o do
nawrotu. Napady powraca∏y
Êrednio w 6 miesi´cy od
2-letniej remisji, na ogó∏
podczas odstawiania lecze-
nia lub po jego ca∏kowitym
odstawieniu. Takie ryzyko
by∏o niewielkie w przypad-
kach idiopatycznych pada-
czek cz´Êciowych, du˝e
natomiast u chorych z m∏o-
dzieƒczà padaczkà mioklo-
nicznà. Cz´Êç pacjentów,
np. dzieci chorujàce od
wieku niemowl´cego, które
trudniej osiàga∏y remisj´, jeÊli jà uzyska∏y, rza-
dziej spotyka∏ nawrót choroby. Okaza∏o si´
te˝, ˝e u dzieci, które osiàgn´∏y 2-letni okres
remisji i nigdy nie otrzymywa∏y leków przeciw-
padaczkowych, napady bardzo rzadko po-
wraca∏y. Tu tak˝e, etiologia objawowa, wy-
stàpienie stanu padaczkowego i ogniskowe
zwolnienie rejestrowane w zapisie EEG sprzy-
ja∏y powrotowi napadów.
WZLOTY I UPADKI
O ustàpieniu napa-
dów padaczkowych ma-
rzy ka˝dy pacjent i ka˝dy lekarz prowadzàcy
˝yczy sobie spe∏nienia tych marzeƒ. Ró˝no-
rodnoÊç morfologii napadów i bogactwo
zespo∏ów padaczek dzieci´cych mogà spra-
wiaç, ˝e w∏aÊnie u dzieci mo˝liwe jest
wyró˝nienie czynników wp∏ywajàcych na
rokowanie. W teorii rozpoznanie zespo∏u pa-
daczkowego powinno, niczym przewodnik,
prowadziç nas dalej po w∏aÊciwym szlaku
leczenia i post´powania. W praktyce tymcza-
sem zdarzyç si´ mo˝e tak, ˝e o w∏aÊciwym
rozpoznaniu zespo∏u dowiemy si´ dopiero po
jakimÊ czasie obserwacji przebiegu choroby.
Troch´ paradoksalnie to w∏aÊnie rokowanie
zadecyduje o w∏aÊciwej diagnozie, a nie
odwrotnie. Jakie czynniki determinujà remisj´
oraz powrót napadów w padaczkach wieku
dzieci´cego, analizujà autorzy kolejnego arty-
ku∏u i przedstawiajà wyniki dotyczàce impo-
nujàco licznej grupy 613 dzieci z noworoz-
poznanà padaczkà [Epilepsia 2001; 42 (12):
1553-1562]. Po∏ow´ grupy stanowili ch∏opcy,
Êredni wiek zachorowania wynosi∏ 5 lat, a naj-
krótszy okres prowadzonej obserwacji – 2 lata.
Dwuletni okres remisji wystàpi∏ u trzech
czwartych ca∏ej grupy. Nie b´dzie zaskaku-
jàcà informacja, ˝e remisja najcz´Êciej wy-
st´powa∏a w przypadkach zespo∏ów idio-
patycznych, zarówno cz´Êciowych, jak
i uogólnionych, a najrzadziej w padaczkach
objawowych i uogólnionych kryptogennych.
Remisja cz´Êciej dotyczy∏a dzieci, których
padaczka zacz´∏a si´ mi´dzy 5. a 9. rokiem
˝ycia. Najrzadziej na 2-letni okres bez napa-
dów mog∏y liczyç dzieci, które zacz´∏y choro-
waç w pierwszym roku ˝ycia. Osiàgni´cia
Epi
zody towarzyskie
Po dwóch latach two-
rzenia dla „Gazety o Pa-
daczce” doczekaliÊmy
si´ wreszcie korespon-
dencji przes∏anej do na-
szej rubryki poÊwi´conej ˝yciu towarzyskiemu
i rozrywkowemu. Dr RYSZARD KRAWIEC,
specjalista neurologii i radiologii z Mi´dzyrze-
cza ofiarowa∏ nam swój utwór wierszem,
poÊwi´cony lekom skàdinàd znanej nam firmy.
Oto ten wiersz:
Konkurs Jubileuszowy
Jedzà, pijà, troch´ palà,
Grupa do dyskusji skora:
Wszyscy DEPAKIN¢ chwalà,
Na GABITRIL przyjdzie pora!
1. Najcz´stsza przyczyna indukcji napadów padaczkowych
przez leki to:
zbyt wysokie dawki leku
zbyt niskie dawki leku
W zwiàzku z jubileuszem Depakiny
proponujemy Paƒstwu wspólnà zabaw´.
W trzech kolejnych numerach „Gazety
o padaczce” drukowaç b´dziemy kupony
konkursowe z pytaniami dotyczàcymi
Depakiny.
Dla tych z Paƒstwa, którzy zbiorà ko-
lejne kupony i po zaznaczeniu w∏aÊciwych
odpowiedzi przeÊlà je na adres Sanofi-
-Synthelabo, przygotowaliÊmy atrakcyjne
jubileuszowe niespodzianki.
Odpowiedzi na pytania nale˝y szukaç
wewnàtrz wydania „Gazety o padaczce”.
SANOFI siad∏ u koƒca sto∏a,
SYNTHELABO do spó∏ki zaprasza.
MYOLASTAN podaç! – wo∏a.
Same hity! Dobra nasza!
niew∏aÊciwy wybór leku
politerapia
2. Niew∏aÊciwie zastosowane leki przeciwpadaczkowe: kar-
bamazepina, fenytoina lub wigabatryna mogà u niektórych
pacjentów wywo∏aç napady:
nieÊwiadomoÊci
Gdy Twardowska ma depresj´,
A Twardowski smutnà min´,
Proszà Mefistofelesa:
Daj nam czarcie BIOXETIN¢!
cz´Êciowe z∏o˝one
miokloniczne i atoniczne
nieÊwiadomoÊci, miokloniczne i atoniczne
3. Kwas walproinowy jest zalecany w przypadkach, w któ-
rych ustalenie rodzaju zespo∏u padaczkowego nie jest
mo˝liwe gdy˝:
Diabe∏ dreszcze ma na skórze,
Dr˝y jak listek, jest mu s∏abo,
Bo w niebie, a nie na ¸ysej Górze
Sà leki Sanofi-Synthelabo!
nie stwarza ryzyka zaostrzeƒ, a ma szeroki zakres dzia∏ania
jest induktorem napadów padaczkowych, a ma szeroki
zakres dzia∏ania
ma form´ o przed∏u˝onym dzia∏aniu
lek mo˝na podawaç raz dziennie
Kupon Konkursowy
nr 2
Wydawca: Sanofi-Synthelabo Sp. z o.o.
Redakcja: Redaguje zespó∏
Adres redakcji: Gazeta o padaczce, Sanofi-Synthelabo Sp. z o.o.
ul. Domaniewska 41, 02-672 W-wa, tel. (0-22) 606 03 80, fax (0-22) 606 03 94
www.padaczka.net
www.padaczka.net
GAZETA
o padaczce
ISSN 1509 - 4782
Rozwiàzywanie problemów w codziennej praktyce
Nr 14
marzec / kwiecieƒ 2002
Szanowni Paƒstwo!
Ju˝ po raz trzeci mamy przyjemnoÊç z∏o˝yç Wam, wszystkim
naszym czytelnikom, najlepsze ˝yczenia z okazji zbli˝ajàcych
si´ Âwiàt Wielkiej Nocy. Mamy nadziej´, ˝e to Âwi´to Zmar-
twychwstania i budzenia si´ wiosnà nowego ˝ycia pozwoli i Paƒ-
stwu odnaleêç w sobie nadziej´ i si∏y do dalszej pracy. Nadziej´,
˝e kiedyÊ b´dzie lepiej, ˝e zaniedbywane rodziny nacieszà si´
wreszcie naszym towarzystwem, ˝e codzienne troski nie b´dà
przes∏aniaç radoÊci, które przynosi uprawianie zawodu leka-
rza. A póki co odpocznijmy wszyscy przy obficie zastawionym
Êniadaniowym stole, pójdêmy na wiosenny spacer i poÊwi´çmy
chwil´ na planowanie zbli˝ajàcych si´ wakacji.
˚yczymy wszystkim Paƒstwu wszelkiej pomyÊlnoÊci.
Redakcja
ANDRZEJ KOZIK
nie jest znana. Choç trudno zgodziç si´
z ocenà Elgera, który uwa˝a, ˝e zjawisko to
dotyczy 10-30% chorych, przypadki takie
obserwuj´ doÊç cz´sto. Gdy pozostajà nie-
rozpoznane, sà przyczynà powstania zjawi-
ska „b∏´dnego ko∏a": pogorszenie po leku
– zwi´kszenie jego dawki – dalsze pogorsze-
nie – dodanie kolejnego leku itd.
Przyczyny indukcji napadów przez leki
przeciwpadaczkowe mogà byç dwojakie:
1. Niemo˝liwe do przewidzenia encefa-
lopatie polekowe czy reakcje paradoksalne,
polegajàce na tym, ˝e dobrze dobrany do
rodzaju napadów i padaczki lek zwi´ksza
cz´stotliwoÊç napadów. Obserwowano np.
niemo˝liwe do przewidzenia zwi´kszenie
cz´stotliwoÊci napadów cz´Êciowych po
zastosowaniu karbamazepiny czy wigaba-
tryny, a tak˝e napadów nieÊwiadomoÊci po
zastosowaniu kwasu walproinowego czy
etosuksymidu. Reakcje paradoksalne zda-
rzajà si´ jednak rzadko i nie one decydujà
o randze problemu. Warto pami´taç, ˝e re-
akcje te wyst´pujà krótko (zwykle w ciàgu
1-2 tygodni) po wprowadzeniu leku.
2. Najcz´stszà grup´ przyczyn indukcji
napadów sà b∏´dy lekarskie polegajàce na
niew∏aÊciwym wyborze leku.
Pogorszenia wynikajàce z b∏´dnego dobra-
nia leku dotyczà g∏ównie chorych z padaczka-
mi uogólnionymi, zarówno idiopatycznymi, jak
i kryptogennymi i objawowymi. Wyjàtek stano-
wi tu etosuksymid (ESM), który mo˝e nasilaç
napady cz´Êciowe.
U chorych z padaczkami uogólnionymi
karbamazepina (CBZ) mo˝e wywo∏ywaç lub
nasilaç wyst´powanie zarówno typowych, jak
i atypowych napadów nieÊwiadomoÊci. Napa-
dy
absence
mogà tak˝e wywo∏ywaç: fenyto-
ina (PHT), wigabatryna (VGB), fenobarbital
(PB) i gabapentyna (GBP). CBZ i PHT mogà
tak˝e wywo∏ywaç napady atoniczne i mio-
kloniczne. CBZ bywa powodem wystàpienia
uniemowlàt napadów zgi´ciowych, zaÊ
u dzieci starszych (tutaj tak˝e PB) – padaczki
ciàg∏ych wy∏adowaƒ zespo∏ów iglicy-fali we
Ênie wolnofalowym (zwanej niekiedy bioelek-
trycznym stanem padaczkowym). Zestawie-
nie leków wywo∏ujàcych napady wskutek
niew∏aÊciwego wyboru leku przedstawiono
w Tabeli.
Podstawowym êród∏em pope∏nianych
b∏´dów terapeutycznych jest brak zwy-
czaju dok∏adnego diagnozowania rodzaju
padaczki i zespo∏u padaczkowego, czyli
b∏àd diagnostyczny.
Do najcz´stszych po-
my∏ek diagnostycznych nale˝y rozpoznawa-
nie padaczek z napadami nieÊwiadomoÊci
jako ogniskowych oraz brak dostatecznej umie-
j´tnoÊci rozpoznawania padaczki mioklonicz-
nej m∏odzieƒczej i padaczki napadów tonicz-
no-klonicznych okresu budzenia. Rocznie
trafia do mnie kilkunastu chorych z nierozpo-
znanà, cz´sto êle leczonà padaczkà mioklo-
nicznà m∏odzieƒczà. Efektem jest nie tylko
brak kontroli napadów, ale wr´cz stymulowa-
nie ich wyst´powania niew∏aÊciwym lecze-
niem. Przypadki takie nale˝y traktowaç jako
b∏àd w sztuce lekarskiej. Innym powodem
indukowania napadów mo˝e byç przedawko-
wanie leków. Przypadki takie opisano u cho-
rych z toksycznymi st´˝eniami PHT i CBZ.
Patomechanizm zwi´kszenia cz´stoÊci
napadów wskutek stosowania niektórych le-
ków przeciwpadaczkowych pozostaje niejas-
ny. Niedostatek wiedzy na ten temat jest zro-
zumia∏y, gdy˝ prowadzenie na ludziach badaƒ
eksperymentalnych majàcych w swych za∏o-
˝eniach indukowanie napadów by∏oby skraj-
nie nieetyczne. W tej sytuacji zdani jesteÊmy
na mniej lub bardziej przypadkowe obserwa-
cje kliniczne.
G∏ównymi czynnikami predysponujàcy-
mi do wystàpienia napadów indukowanych
sà: m∏ody wiek chorych, napady polimor-
ficzne, politerapia, niedorozwój umys∏owy.
U chorych, u których wyst´pujà wszystkie
te czynniki, mo˝liwe jest na przyk∏ad wystà-
pienie rzekomego, jatrogennego zespo∏u
Lennoxa-Gastaut.
G∏ównymi czynnikami pozwalajàcymi na
unikni´cie indukcji napadów sà znajomoÊç
diagnostyki ró˝nicowej padaczek i ich zespo-
∏ów oraz umiej´tnoÊç prowadzenia procesu
terapeutycznego. W przypadkach, w których
ustalenie rodzaju zespo∏u padaczkowego nie
jest mo˝liwe, Dulac proponuje stosowanie
jako leku z wyboru kwasu walproinowego,
który nie indukuje napadów padaczkowych,
ama szeroki zakres dzia∏ania. W niektórych
NAPADY PADACZKOWE INDUKOWANE LEKAMI
PRZECIWPADACZKOWYMI
Okresy pogorszeƒ nie sà niczym niezwy-
k∏ym u cz´Êci chorych na padaczk´. Gdy
wystàpià, lekarze zwykle rozwa˝ajà takie
przyczyny, jak: naturalny przebieg choroby,
nieregularne przyjmowanie przez chorego
leków (ang.
noncompliance
), wp∏yw infekcji
czy niedoboru snu. Tymczasem w cz´Êci przy-
padków za pogorszenie przebiegu choroby
odpowiedzialne mogà byç leki przeciwpada-
czkowe.
Cz´stoÊç wyst´powania napadów indu-
kowanych lekami przeciwpadaczkowymi (LPP)
W tym
numerze:
Napady padaczkowe
indukowane lekami
Zapomniany Êwi´ty
Kolejne zespo∏y
padaczkowe
spoza klasyfikacji
Konkurs!
Tabela. Napady wynikajàce z niew∏aÊciwego wyboru leku
Zagadka z
epi
kryzà
Rodzaj napadów
Lek wywo∏ujàcy napady
CBZ
PHT
Do izby przyj´ç zg∏osi-
li si´ m∏odzi rodzice z pó∏-
torarocznà córeczkà i re-
lacjonowali, co dzia∏o si´
dwie godziny wczeÊniej.
Ma∏a le˝a∏a spokojnie w ∏ó˝eczku i nie zdradza-
∏a ˝adnych oznak choroby. Kiedy mama próbo-
wa∏a zmieniç jej pieluszk´, dziecko nagle wy-
pr´˝y∏o si´, przez moment jakby nie mog∏o
oddychaç, po czym nastàpi∏y drgawki ca∏ego
cia∏a. Przera˝eni rodzice zupe∏nie nie wiedzieli,
co majà zrobiç. Na szcz´Êcie ca∏e zdarzenie
zakoƒczy∏o si´ równie nagle, jak si´ zacz´∏o,
trwa∏o nieca∏à minut´. Potem dziecko wydawa∏o
si´ apatyczne i rozpalone. Po zmierzeniu tem-
peratury okaza∏o si´, ˝e wynosi ona 38,4°C.
Rodzice podali dziecku czopek z paracetamolu.
W izbie przyj´ç dziewczynka by∏o w dobrym sta-
nie ogólnym, temperatura cia∏a by∏a prawid∏owa,
w badaniu pediatrycznym i neurologicznym nie
stwierdzono wyraênych odchyleƒ od stanu pra-
wid∏owego. Matka pacjentki powiedzia∏a, ˝e kil-
kakrotnie ju˝ u ma∏ej wystàpi∏o zaka˝enie dróg
moczowych, wi´c i tym razem goràczka mog∏a
byç z tym zwiàzana. Poza tym dziewczynka
dotàd nie chorowa∏a i rozwija∏a si´ prawid∏owo.
Rodzice nie zetkn´li si´ wczeÊniej z problemem
drgawek i nie przypominali sobie, aby w ich
rodzinach ktoÊ cierpia∏ na padaczk´.
1/ Jakie wst´pne rozpoznanie postawimy
w tym przypadku?
2/ Czy mo˝na mówiç o ryzyku wystàpienia
padaczki u opisanego dziecka?
NieÊwiadomoÊci
VGB
PB
GBP
Cz´Êciowe z∏o˝one
ESM
CBZ
Miokloniczne i atoniczne
VGB
PHT
przypadkach (encefalopatie polekowe, reak-
cje paradoksalne) indukcji napadów uniknàç
nie mo˝na. Zadaniem lekarza jest jednak ich
szybkie rozpoznanie i wdro˝enie odpowied-
niego post´powania. Rycina przedstawia
opracowany przez autora niniejszego opraco-
wania algorytm post´powania w przypadku
podejrzenia napadów indukowanych lekami
przeciwpadaczkowymi.
Rycina. Algorytm post´powania przy podejrzeniu napadów indukowanych lekami
Podejrzenie napadów indukowanych LPP
Rewizja klasyfikacji typu napadów
i padaczki
Czy stosowany lek jest w∏aÊciwy?
Tak
Nie
Oznaczenie st´˝enia leku
Indukcja napadów wskutek
z∏ego wyboru leku?
Odwróç gazet´!
W zakresie
terapeutycznym
Toksyczne
Zmiana leczenia
Analiza EEG i obja-
wów klinicznych
Napady wskutek
zatrucia?
Encefalopatia
polekowa?
Zmniejszenie dawki
LPP
Tak
Nie
Podejrzenie reakcji
paradoksalnej
Bezwzgl´dne
odstawienie leku
Próba odstawienia
leku
Wybrane piÊmiennictwo:
12.
S
ALKE
-K
ELLERMANN
A., B
AIER
H., R
AMBECK
B. I
WSP
.
Lancet
1993; 342: 185.
13.
S
HIELDS
W.D., S
ASLOW
E.
Neurology 1983; 33: 1487-1489.
14.
S
NEAD
O.C., H
ORSEY
L.C.
N Engl J Med 1985; 313: 916
-921.
15.
S
O
E.L., R
UGGLES
K.H., C
ASCINO
G.D. I
WSP
.
Ann Neurol
1994; 35: 743-746.
16.
T
ALWAR
D., A
RORA
M.S., S
HER
P.K.
Epilepsia 1994; 35:
1154-1159.
17.
T
ASSINARI
C.A., D
RAVET
C
H
., R
OGER
J. I
WSP
.
Epilepsia
1972; 13: 421-435.
18.
T
ODOROV
AB., L
ENN
N.J., G
ABOR
A.J.
Arch Neurol 1978;
35: 389-391.
19.
W
EAVER
D.F., C
AMFIELD
P., F
ROSER
A.
Neurology 1988;
38: 755-759.
1.
B
AUER
J.
Acta Neurol Scand 1996; 94: 367-377.
2.
B
RODIE
M.J., J
OHNSON
F.N.
Rev Contemp Pharmacother
1997; 8: 87-122.
3.
D
HUNA
A., P
ASCUAL
-L
EONE
A., T
AWLAR
D.
Epilepsia 1991;
32: 275-278.
4.
E
LGER
C
H
.:
Aggravation of focal epilepsies. 22
nd
Interna-
tional Epilepsy Congress, Dublin, Sanofi Satellite Sympo-
sium, 1997 (Abstract).
5.
G
RANT
S.M., H
EEL
R.C.
Drugs 1991; 41: 889-926.
6.
G
UERRINI
R.:
Aggravation of epilepsy in children. 22
nd
International Epilepsy Congress, Dublin, Sanofi Satellite
Symposium, 1997 (Abstract).
7.
K
OZIK
A.
Epileptologia 1998; 1: 51-60.
8.
L
EVY
L.L., F
ENICHEL
G.M..
Neurology 1965; 15: 716-722.
9.
L
ORTIE
A., C
HIRON
C., M
UMFORD
J., D
ULAC
O.
Neurology
1993; supl. 5: S24-S27.
10.
M
EISTRUP
-L
ARSEN
K.I., H
ERMANN
S., P
ERMIT
H.
Acta
Neurol Scand 1979; 60: 500-555.
11.
R
OGERS
D., B
IRD
J., E
ARNES
P. Seizure
1993; 2: 155-156.
Dr n. med. Andrzej Kozik.
Pracuje w Oddziale
Neurologii Dzieci´cej, Centrum Medycyny Ratun-
kowej DolnoÊlàskiego Szpitala Specjalistycznego
im. T. Marciniaka we Wroc∏awiu. Autor licznych
prac z zakresu epileptologii.
Epi
tafia
Epi
centrum wiadomoÊci
Wielkim lekarzom i wielkim chorym przesz∏oÊci
Padaczki dzieci´ce przyciàgajà uwag´ epi-
leptologów, choçby z racji cz´stoÊci wyst´po-
wania w tej grupie wiekowej. Chcàc wyraziç
sympati´ dla ma∏ych pacjentów i ich lekarzy,
postanowiliÊmy nasz przeglàd prasy poÊwi´ciç
tej problematyce.
Uwszystkich pierwszy spontaniczny napad
wystàpi∏ mi´dzy 11 a 17 rokiem ˝ycia, a czas
trwania choroby do momentu wzi´cia udzia∏u
w badaniu nie by∏ krótszy ni˝ 3 lata. U 11
pacjentów pierwszy napad by∏ jedynym i ˝aden
chory nie mia∏ wi´cej ni˝ 3 napady od poczàt-
ku choroby. Cz´stotliwoÊç napadów by∏a wi´c
bardzo ma∏a. Napady mia∏y symptomatologi´
cz´Êciowych, najcz´Êciej czuciowo-ruchowych
lub zwrotnych, o czasie trwania 1-3 minut.
Ponad po∏owa pacjentów (57%) mia∏a tak˝e
napady wtórnie uogólnione. Nieco cz´Êciej
wyst´powa∏y w ciàgu dnia i cz´sto towarzyszy∏
im ponapadowy sen. U wszystkich pacjentów
stwierdzano nieobcià˝ony wywiad oko∏opo-
rodowy, normalnie przebiegajàcy rozwój oraz
prawid∏owy wynik badania neurologicznego
i badaƒ neuroobrazowych. Trzy osoby
mia∏y drgawki goràczkowe w dzieciƒstwie,
aw13 przypadkach ujawniono wyst´powanie
padaczki w rodzinie, co pasowa∏o do charak-
terystyki zespo∏ów idiopatycznych. Wynik
obserwacji wskazywa∏ na powtarzalnoÊç
w ca∏ej grupie dwóch wzorów zapisu EEG.
Napadom czuciowo-ruchowym na ogó∏ towa-
rzyszy∏y zmiany ogniskowe w postaci fal theta
w okolicy centralno-ciemieniowej. Napady
zwrotne zwykle ∏àczy∏y si´ z wyst´powaniem
ogniskowych iglic lub fal ostrych w tylnych
odprowadzeniach. U znacznej cz´Êci pacjen-
tów zapisy EEG wykonane w czuwaniu by∏y
prawid∏owe, dopiero sen powodowa∏ wyst´po-
wanie zmian napadowych.
Tak wyglàda krótka charakterystyka 37-
osobowej grupy chorych z rozpoczynajàcà si´
w wieku m∏odzieƒczym padaczkà cz´Êciowà
Âwi´ty Cyriak
Wielu Êwi´tych uzdra-
wia∏o chorych na padaczk´,
zazwyczaj wyp´dzajàc z nich
z∏ego ducha. Jednym ze
Êwi´tych egzorcystów jest
Êwi´ty Cyriak m´czennik,
którego Êwi´to obchodzimy
„Nie wyjd´, dopóki dziekan Cyriak nie przyb´-
dzie”. Âwi´ty przyby∏ zatem, wyp´dzi∏ z∏ego
ducha z cia∏a chorej, uzdrowi∏ jà, a nast´pnie
ochrzci∏. Zyska∏ sobie tym ∏ask´ cesarza i jego
˝ony oraz wielkà s∏aw´. S∏awa uzdrowiciela
dotar∏a nawet do cesarza Persji, który poprosi∏
Cyriaka, by przyby∏ i uzdrowi∏ i jego córk´,
tak˝e op´tanà przez sza-
tana. Âwi´ty pop∏ynà∏ do
Babilonu i wyp´dzi∏ z∏ego
ducha z cia∏a ksi´˝niczki,
– jak podaje
Z∏ota le-
genda
, by∏ to z resztà
ten sam szatan, który
raz wyp´dzony przez
Cyriaka z cia∏a Arthemii
zaw´drowa∏ a˝ do Persji,
a mia∏ jakoweÊ szczegól-
ne upodobanie do ksi´˝-
niczek. Niestety, wkrótce
po powrocie Êw. Cyriaka
do Rzymu zmar∏ cesarz
Dioklecjan, wiele mu za-
wdzi´czajàcy. Nast´pca
Dioklecjana, jak to cz´sto
si´ zdarza, skaza∏ cudo-
twórc´ na Êmierç w tortu-
rach, bardzo skrupulatnie
opisanych przez hagio-
grafa.
Pewnie niewiele osób
pami´ta∏oby o Êw. Cyria-
ku, gdyby nie przedsta-
wiajàcy go wspania∏y
obraz ze skrzyd∏a O∏tarza
Hellera, dzie∏a wielkiego
niemieckiego malarza
Matthiasa Grüenewalda
(1480-1528).
Na obrazie pot´˝nie
zbudowany Êwi´ty w orna-
cie trzyma w lewej r´ce
ksi´g´ z formu∏à egzorcy-
zmu: „Auctoritate Domini
Nostri, Jesu Christi, exor-
ceo te per ista tria nomi-
na” („Pot´gà Pana Nasze-
go, Jezusa Chrystusa,
przep´dzam ci´ przez te
trzy imiona”). Kl´czàca
uego stóp dziewczynka
ma owini´tà wokó∏ szyi
stu∏´, a Êwi´ty naciska
palcem jej podbródek.
Nie wiemy, czy jest to
Arthemia, czy anonimo-
wa perska ksi´˝niczka.
Prawdopodobnie chora
jest przedstawiona w trak-
cie napadu, wskazuje na
to dystoniczne ustawienie d∏oni, uniesione
w gór´ ga∏ki oczne, bladoÊç twarzy, odgi´ta
ku ty∏owi g∏owa. Jednak tak samo odgi´tà
g∏ow´ ma wiele cierpiàcych postaci malowa-
nych przez Grünewalda, m.in. Maria z jego
najwi´kszego dzie∏a, o∏tarza z Isenheim.
Czy zatem jest to typowy dla tego artysty spo-
sób przedstawiania osób w sytuacjach kraƒ-
cowych, czy te˝ Grünewald zaobserwowa∏
kiedyÊ przebieg napadu padaczkowego i u∏o-
˝enie cia∏a chorego przetworzy∏ w swoim
malarstwie w uniwersalnà figur´ cierpienia?
Pewnie nigdy si´ tego nie dowiemy.
NA SKRZYD¸ACH
M¸ODOÂCI
Tylko dwa zespo∏y
padaczkowe akceptuje
Mi´dzynarodowa Liga Przeciwpadaczkowa
jako reprezentujàce w klasyfikacji idiopatyczne
padaczki cz´Êciowe: mowa o ∏agodnej padacz-
ce z iglicami w okolicy centralno-skroniowej
oraz ∏agodnej padaczce dzieci´cej z wy∏ado-
waniami w okolicy potylicznej. Oba te zespo∏y
o dobrym rokowaniu dotyczà wieku dzieci´ce-
go. O istnieniu natomiast padaczek o ∏agodnym
przebiegu wÊród m∏odzie˝y, wielu neurologów
mo˝e wypowiedzieç si´ z powàtpiewaniem.
Pierwszy w ˝yciu nie prowokowany napad
u nastolatka, niektórzy epileptolodzy sk∏onni
b´dà traktowaç raczej jako poczàtek padaczki
kryptogennej, ani˝eli idiopatycznej i myÊleç
oniepomyÊlnym rokowaniu. JeÊli prawdà jest,
˝e wyjàtek potwierdza regu∏´, to zajmujàcy si´
padaczkà w∏oscy neurolodzy znaleêli ich nie-
ma∏o. Z nieukrywanym zadowoleniem konsta-
tujà oni, ˝e ∏agodne idiopatyczne padaczki
cz´Êciowe wieku m∏odzieƒczego naprawd´ ist-
niejà [Epilepsia, 42(12): 1549-1552, 2001].
Na dowód tego prezentujà grup´ 37 m∏odych
pacjentów (22 ch∏opców i 15 dziewczàt) obser-
wowanych w pi´ciu w∏oskich oÊrodkach.
Matthias Grınewald
Âw. Cyriak, skrzyd∏o o∏tarza Hellera. Frankfurt n. Menem
Kiedy klasyczny lek – bloker kana∏u sodowego zawodzi,
mo˝e warto dodaç lek o zupe∏nie innym mechanizmie dzia∏ania.
12 stycznia. Jedynym w∏aÊciwie êród∏em infor-
macji o jego ˝yciu jest trzynastowieczna
„Z∏ota legenda"
Jakuba de Voragine, Êrednio-
wieczna skarbnica wiedzy hagiograficznej.
Âwi´ty Cyriak by∏ duchownym uwi´zionym
w czasach przeÊladowaƒ chrzeÊcijan. Kiedy
mia∏ zostaç skazany, pojawi∏o si´ nad nim
cudowne Êwiat∏o, które sprawi∏o, ˝e nawrócili
si´ nawet jego s´dziowie. S∏awa Cyriaka
musia∏a byç wielka, skoro, jak podaje
„Z∏ota legenda", sam szatan który op´ta∏ cia∏o
Arthemii, córki cesarza Dioklecjana i wywo∏y-
wa∏ u niej ataki, mia∏ przemówiç przez nià:
Gabitril jest wybiórczym inhibitorem wychwytu GABA,
dzia∏a zatem w inny sposób ni˝ blokery kana∏u sodowego.
Badania udowodni∏y wysokà skutecznoÊç Gabitrilu w terapii dodanej.
Nast´pnym razem, gdy pacjent potrzebuje terapii dodanej,
warto dodaç coÊ rzeczywiÊcie innego.
Jest wiele leków przeciwpadaczkowych…
…jeden selektywny inhibitor wychwytu GABA
Sk∏ad:
Tabletki powlekane zawierajà substancj´ czynnà: odpowiednio 5 mg, 10 mg lub 15 mg tiagabiny (w postaci chlorowodorku).
Wskazania:
Leczenie skojarzone z innymi leka-
mi przeciwpadaczkowymi napadów cz´Êciowych lub cz´Êciowych wtórnie uogólnionych, które nie poddawa∏y si´ leczeniu po zastosowaniu innych leków przeciwpadaczkowych.
Przeciwwskazania:
Nie stosowaç w nadwra˝liwoÊci na tiagabin´, ci´˝kiej niewydolnoÊci wàtroby, w napadach uogólnionych, szczególnie w padaczce idiopatycznej z napadami typu
absence, w zespo∏ach specyficznych np. Lennoxa-Gastauta, u dzieci do lat 12.
Ârodki ostro˝noÊci:
Przy odstawianiu leku zalecane jest stopniowe zmniejszanie dawki w ciàgu
2-3 tygodni. Ostro˝noÊç nakazuje nie stosowaç tiagabiny w okresie cià˝y i karmienia piersià. Tiagabina mo˝e wp∏ynàç na zdolnoÊç prowadzenia pojazdów i obs∏ugiwania urzàdzeƒ
mechanicznych.
Interakcje:
Fenytoina, karbamazepina, fenobarbital i prymidon, indukujàc enzymy wàtrobowe, przyspieszajà metabolizm tiagabiny.
Dawkowanie:
Podawaç doust-
nie, razem z posi∏kami, trzy razy dziennie. Zazwyczaj dawka poczàtkowa wynosi 7,5-15 mg/dob´, zwi´kszana co tydzieƒ o 5-15 mg/dob´. Dawka podtrzymujàca wynosi zwykle
30-50 mg/dob´ u chorych przyjmujàcych leki indukujàce enzymy wàtrobowe. Dawki do 70 mg/dob´ sà dobrze tolerowane. U chorych nie przyjmujàcych leków indukujàcych enzymy
wàtrobowe dawk´ podtrzymujàcà nale˝y wst´pnie zmniejszyç do 15-30 mg/dob´. W przypadku upoÊledzenia czynnoÊci wàtroby, dawk´ nale˝y zmniejszyç.
Przedawkowanie:
Zaleca si´ leczenie objawowe.
Dzia∏ania niepo˝àdane:
Sà ∏agodne lub umiarkowanie nasilone. Wi´kszoÊç dzia∏aƒ niepo˝àdanych pojawia si´ w okresie leczenia poczàtkowego
izwykle przemija. Najcz´Êciej obserwowanymi dzia∏aniami niepo˝àdanymi sà: zawroty g∏owy, uczucie zm´czenia i nadmierna sennoÊç. Rzadziej wyst´pujà: niepokój, dr˝enia,
zaburzenia koncentracji, biegunka, obni˝enie nastroju i labilnoÊç emocjonalna oraz wybroczyny.
Opakowanie:
1 opakowanie zawiera 100 tabletek po 5 mg, 10 mg lub 15 mg
tiagabiny. Tabletki preparatu Gabitril sà podzielne. Informacji udziela:
Sanofi~Synthelabo Sp. z o.o.;
ul. Domaniewska 41, 02-672 Warszawa; tel. (022) 606 03 80, fax (022) 606 03 94.
Plik z chomika:
Agulek76
Inne pliki z tego folderu:
Wykład z farmy-Padaczka.zip
(6097 KB)
UKŁAD NERWOWY ośrodkowy.doc
(188 KB)
Układ nerwowy ośrodkowy.ppt
(537 KB)
UKŁAD NERWOWY OBWODOWy 1.doc
(142 KB)
UKŁAD NERWOWY OBWODOWY.doc
(104 KB)
Inne foldery tego chomika:
układ nerwowy
Usprawnianie
Zgłoś jeśli
naruszono regulamin