Erystyka.doc

Literatura podstawowa:

1.       Kochan M., Pojedynek na słowa. Techniki erystyczne w publicznych sporach, Warszawa 2005;

2.       Korolko M., Retoryka i erystyka dla prawników, Warszawa 2001;

3.       Schopenhauer A., Erystyka, czyli sztuka prowadzenia sporów, Warszawa 2000;

4.       Szymanek K., Sztuka argumentacji. Słownik terminologiczny, Warszawa 2005;

5.       Szymanek K., Wieczorek K.A., Wójcik A.S., Sztuka argumentacji. Ćwiczenia w badaniu argumentacji, Warszawa 2003.

Literatura uzupełniająca:

1.       Hołówka T., Kultura logiczna w przykładach, Warszawa 2006;

2.       Kohout J., Retoryka. Mowa zjednuje ludzi, Gliwice 2006;

3.       Obremski K., Retoryka dla studentów historii, politologii i dziennikarstwa, Toruń 2004;

4.       Perelman C., Imperium retoryki, Retoryka i argumentacja, Warszawa 2002;

5.       Pratkanis A., Aronson E., Wiek propagandy. Używanie i nadużywanie perswazji na co dzień, tłum. J. Radzicki, M. Szuster, Warszawa 2003;

6.       Rusinek M., Między retoryką a teraźniejszością, Kraków 2003;

7.       Rusinek M., Załazińska A., Retoryka podręczna, czyli jak wnikliwie słuchać i przekonująco mówić, Warszawa 2005.

Literatura podstawowa:

1.       Kochan M., Pojedynek na słowa. Techniki erystyczne w publicznych sporach, Warszawa 2005;

2.       Schopenhauer A., Erystyka, czyli sztuka prowadzenia sporów, Warszawa 2000;

3.       Szymanek K., Sztuka argumentacji. Słownik terminologiczny, Warszawa 2005;

4.       Szymanek K., Wieczorek K.A., Wójcik A.S., Sztuka argumentacji. Ćwiczenia w badaniu argumentacji, Warszawa 2003.

Literatura uzupełniająca:

1.       Hołówka T., Kultura logiczna w przykładach, Warszawa 2006;

2. Korolko M., Retoryka i erystyka dla prawników, Warszawa 2001;

3.       Pratkanis A., Aronson E., Wiek propagandy. Używanie i nadużywanie perswazji na co dzień, tłum. J. Radzicki, M. Szuster, Warszawa 2003;

4.       Rusinek M., Załazińska A., Retoryka podręczna, czyli jak wnikliwie słuchać i przekonująco mówić, Warszawa 2005.

Tematyka ćwiczeń

Lp.

Temat

Liczba godzin

Treści nauczania

1.

Techniki erystyczne odnoszące się pośrednio lub bezpośrednio do tematu sporu

2

Grupa I;   2.1. – 2.4.:

¾     „uogólnienie” (istota, przykłady, sposoby obrony)

¾     ad hominem

¾     „subtelne rozróżnienia”

¾     „nieistotne uściślenia”

2.

Techniki erystyczne odnoszące się pośrednio lub bezpośrednio do tematu sporu (cd.)

2

Grupa II;  2.5. – 2.8.:

¾     „zmiana tematu”

¾     „belka w oku”

¾     „to już było”

¾     „fabrykowanie kontrowersji”

3.

Techniki erystyczne odnoszące się pośrednio lub bezpośrednio do tematu sporu (cd.)

2

Grupa III;  2.9. – 2.12.:

¾     „woda na młyn”

¾     „teza lub antyteza”

¾     „przykład przeciwieństwa”

¾     retorsio argumenti

4.

Techniki oddziałujące bezpośrednio na audytorium

2

Grupa IV;   2.13. – 2.17.:

¾     „do kamery”

¾     ad verecundiam

¾     „drastyczny opis”

¾     „ironiczna niekompetencja”

¾     ad auditores

5.

Techniki oddziałujące bezpośrednio na audytorium (cd.)

2

Grupa V;   2.18. – 2.22.:

¾     „przyklejanie etykietek”

¾     „słuszne w teorii, niesłuszne w praktyce”

¾     ab utili

¾     „bełkot”

¾     „kabaret”

6.

Techniki działające na współrozmówcę

2

Grupa VI;   2.23. – 2.27.:

¾     “wyprowadzanie z równowagi”

¾     „czarna teczka”

¾     noblesse oblige

¾     „taktyka zapytań”

¾     ad personam