Do 2000 r. funkcjonowała jako umowa nienazwana, a od 2000 r. jest to już umowa nazwana.
Jest to umowa, przez którą finansujący zobowiązuje się w zakresie działalności swojego przedsiębiorstwa nabyć rzecz od oznaczonego zbywcy na warunkach określonych w umowie i oddać tę rzecz korzystającemu na czas określony do używania, albo do używania i pobierania pożytków, a korzystający zobowiązuje się do zapłaty wynagrodzenia pieniężnego w uzgodnionych ratach równych co najmniej cenie lub wynagrodzeniu z tytułu nabycia rzeczy przez finansującego.
Jest to leasing finansowy pośredni ( występuje finansujący, który nie oddaje swojej rzeczy, ale najpierw ją nabywa, zbywca i korzystający, który płaci wynagrodzenie ).
Leasing jest umową pełniącą funkcję kredytu rzeczowego . Finansujący finansuje nabycie określonej rzeczy po to by ją oddać innej osobie do używania. Korzystający nie musi nabywać tej rzeczy, może korzystać z rzeczy finansującego i z uzyskanych dochodów płacić finansującemu wynagrodzenie.
Finansujący uzyskuje na podstawie umowy pełny zwrot środków, jakie przeznaczył na nabycie takiej rzeczy.
Jest to umowa:
- jednostronnie handlowa
- odpłatna
- dwustronnie zobowiązująca
- wzajemna
- konsensualna
- terminowa, zawierana na czas określony
- nazwana
Jedną stroną umowy jest finansujący, a drugą korzystający.
Finansujący - to przedsiębiorca prowadzący działalność gospodarczą polegającą na świadczeniu usług leasingowych lub innego rodzaju działalność. Zawiera umowę leasingu w zakresie działalności swojego przedsiębiorstwa.
Korzystający - to może być osoba fizyczna, osoba prawna, osobowa spółka handlowa, nie musi to być przedsiębiorca, ale najczęściej tak jest.
Oprócz tego jest jeszcze zbywca – nie jest stroną umowy leasingu.
Zbywca – który nie jest stroną umowy, jest to producent, dostawca, sprzedawcz rzeczy będącej przedmiotem leasingu, jest stroną umowy z finansującym.
Finansujący na podstawie umowy leasingu nabywa rzecz od zbywcy.
Bank – udziela korzystającemu kredytu lub będzie udzielał takiego kredytu finansującemu na zakup rzeczy. Bank też nie jest stroną umowy leasingu.
Istotne elementy umowy to:
- zobowiązanie finansującego do nabycia rzeczy. Finansujący nabywa rzecz od oznaczonego w umowie leasingu zbywcy
- finansujący nabywa tę rzecz na warunkach określonych w umowie leasingu ( finansujący nabywa własność rzeczy ). Umowa na podstawie której nabywa on taką rzecz jest zawierana w wykonaniu leasingu – umowa sprzedaży, dostawy
- finansujący zawiera umowę we własnym imieniu, nabywa rzecz dla siebie w celu oddania jej innej osobie do korzystania, używania
Przedmiotem leasingu może być tylko rzecz ruchoma lub nieruchomość, przedmiot materialny.
Zobowiązanie finansującego do oddania rzeczy na czas określony korzystającemu do używania lub do używania i pobierania pożytków. Czas ten, jest to czas odpowiadający okresowi gospodarczej używalności rzeczy ( okres amortyzacji ).
Oddanie rzeczy może nastąpić do używania lub do korzystania.
Istnieje pewne podobieństwo umowy leasingu do umowy najmu czy dzierżawy.
Zobowiązanie korzystającego do zapłaty wynagrodzenia na rzecz finansującego. Wynagrodzenie jest zawsze wynagrodzeniem pieniężnym, jest płatne w ratach, świadczenie jednorazowe płatne w ratach ( przy najmie lub dzierżawie najemca płaci czynsz, który jest świadczeniem okresowym ). Raty strony określają w umowie. Wynagrodzenie powinno być co najmniej równe cenie lub wynagrodzeniu z tytułu nabycia rzeczy od finansującego. Do wynagrodzenia zalicza się również, zysk, odsetki, koszty funkcjonowania przedsiębiorstwa leasingowego.
Umowa leasingu może być zawierana w trybie ofertowym, a także w drodze rokowań a czasem nawet przetargu. Kodeks dla zawarcia umowy leasingu wymaga formy szczególnej, czyli formy pisemnej pod rygorem nieważności. Umowa leasingu jest zawierana przy użyciu wzorców umownych – formularze, regulaminy.
Prawa I obowiązki stron:
Finansujący ma obowiązki:
- ma obowiązek nabycia rzeczy od zbywcy
- ma obowiązek wydania tej rzeczy korzystającemu w takim stanie w jakim rzecz znajdowała się w chwili wydania jej przez zbywcę
- nie ponosi odpowiedzialności za przydatność rzeczy do użytku
- ma obowiązek zawiadomienia korzystającego o przeniesieniu własności rzeczy
- ma obowiązek wydania korzystającemu wszelkich dokumentów dotyczących takich rzeczy np. odpis umowy ze zbywcą, dokument gwarancyjny.
Finansujący ma prawo:
- prawo do wynagrodzenia
- prawo do sprawdzenia stanu rzeczy
Korzystający ma obowiązki:
- zapłaty wynagrodzenia na rzecz finansującego
- utrzymania rzeczy w należytym stanie ( naprawy, remonty, konserwacja rzeczy )
- w przypadku remontu kapitalnego ma obowiązek powiadomić o tym finansującego
- używania rzeczy w sposób zgodny z umową, a jeżeli umowa tego nie określa, to w sposób odpowiadający właściwościom i przeznaczeniu rzeczy
- nie może oddawać przedmiotu leasingu osobie trzeciej do używania bez zgody finansującego
- korzystający nie może czynić zmian rzeczy bez zgody finansującego
- obowiązek umożliwienia finansującemu sprawdzenia stanu rzeczy
- obowiązek zwrotu rzeczy po ustaniu umowy
Prawa korzystającego:
- prawo do używania lub korzystania z rzeczy
- korzystającemu przysługuje prawo z tytułu rękojmi za wady rzeczy, która jest przedmiotem leasingu
- z chwilą zerwania umowy między zbywcą a finansującym z mocy prawa przechodzą na korzystającego uprawnienia z tytułu rękojmi za wady
- korzystający może odstąpić od umowy
- korzystający ma prawo by finansujący odstąpił od umowy ze zbywcą z powodu wad rzeczy
- w umowie leasingu może zostać zastrzeżone prawo korzystającego do nabycia własności rzeczy po ustaniu umowy, bez dodatkowych świadczeń
Zmiany umowy leasingu:
- na podstawie porozumienia stron
- w razie przeniesienia własności przedmiotu leasingu nabywca wstępuje w miejsce finansującego
- przedmiot leasingu ma wady ograniczające jej przydatność do umówionego użytku i za wady te odpowiada finansujący. Korzystający może żądać obniżenia opłat
( wynagrodzenia ) za korzystanie z rzeczy.
Umowa ustaje:
- z upływem czasu na jaki została zawarta
- za zgodą stron
- umowa wygasa gdy po wydaniu rzeczy korzystającemu rzecz zostaje utracona na skutek okoliczności za które finansujący nie ponosi odpowiedzialności
- umowa wygasa gdy finansujący odstępuje od umowy ze zbywcą z powodu wad rzeczy
- ustaje na skutek wypowiedzenia przez jedną ze stron ( najczęściej jest to finansujący, który może wypowiedzieć umowę ze skutkiem natychmiastowym, chyba że strony w umowie określiły termin wypowiedzenia )
Finansujący może wypowiedzieć umowę gdy:
- korzystający narusza obowiązek utrzymania rzeczy w
należytym stanie
- gdy narusza obowiązek używania rzeczy zgodnie z umową
- gdy korzystający oddaje rzecz do używania osobie trzeciej bez zgody finansującego
- gdy korzystający dokonuje zmian w przedmiocie leasingu bez zgody finansującego
- finansujący może wypowiedzieć umowę gdy korzystający dopuszcza się zwłoki z zapłatą co najmniej 1 raty.
Korzystający może wypowiedzieć umowę w 1 wypadku:
- jeżeli rzecz, która jest przedmiotem leasingu ma wady za
które odpowiada finansujący, które uniemożliwiają używanie tej rzeczy przewidziane w umowie. Wynika to z odesłania do przepisów o najmie.
Umowa, przez którą agent w zakresie działalności swojego przedsiębiorstwa zobowiązuje się do stałego pośredniczenia przy zawieraniu umów z klientami na rzecz dającego zlecenie przedsiębiorcy, lub do zawierania umów z klientami w imieniu dającego zlecenie przedsiębiorcy. Agent zobowiązuje się do takiego działania za wynagrodzeniem.
Umowa ta jest uregulowana w kodeksie cywilnym ( art. 758 k.c. ).
Z definicji tej wynika, że są dwie formy umowy agencyjnej:
1. umowa o typie pośrednictwa, na podstawie której agent
zobowiązuje się do stałego pośredniczenia przy zawieraniu umów pomiędzy dającym zlecenie przedsiębiorcą a jego klientami. Agent pośredniczy na rzecz dającego zlecenie przedsiębiorcy, pozyskuje dla niego klientów, doprowadza do zawarcia umowy, ale jej już nie zawiera.
2. umowa o typie przedstawicielstwa w ramach której agent
zobowiązuje się do zawierania umów z klientami w imieniu
dającego zlecenie. Agent może zawierać takie umowy tylko
wtedy, gdy ma do tego umocowanie. Agent zawiera umowy w
imieniu dającego zlecenie i z bezpośrednim skutkiem dla
dającego to zlecenie.
Obie formy umowy agencyjnej mogą być połączone i agent działa wtedy zarówno jako pośrednik jak i przedstawiciel.
Umowa agencyjna jest umową:
- dwustronnie zobowiązującą
- odpłatną
- wzajemną
- konsensualną
- kauzalną ( przyczynową )
- dwustronnie handlową
Strony umowy:
Agent – czyli przyjmujący zlecenie, jest to przedsiębiorca prowadzący
działalność gospodarczą o charakterze usługowym, świadczy usługi w
zakresie pośrednictwa handlowego
Dający zlecenie – jest to również przedsiębiorca w sytuacji gdy dający mu
zlecenie nie jest przedsiębiorcą i zostaje zawarta umowa
o treści takiej jak umowa agencyjna. Wówczas do umowy
takiej stosuje się przepisy dotyczące umowy agencyjnej z
pewnymi wyłączeniami (prowizji).
Każda strona umowy może żądać od drugiej pisemnego potwierdzenia treści umowy, jej zmian albo uzupełnienia.
Zastrzeżenie w umowie odpowiedzialności agenta za wykonanie zobowiązania przez klienta dającego zlecenie wymaga formy pisemnej i jest to forma dla wywołania określonych skutków prawnych ( forma ad eventum ).
Zakres działań agenta obejmuje:
- dokonywanie czynności faktycznych ( w ramach pośredniczenia w zawieraniu umów na rzecz dającego zlecenie przedsiębiorcy )
- dokonywanie czynności prawnych, gdy zawiera umowy w imieniu dającego zlecenie. Jeżeli agent zawarł umowę w imieniu dającego zlecenie nie mając pełnomocnictwa, to wówczas taką umowę uważa się potwierdzoną, jeżeli dający zlecenie niezwłocznie po otrzymaniu wiadomości o jej zawarciu nie oświadczy klientowi że umowy nie potwierdza. Jest to tzw. konstrukcja milczącego potwierdzenia umowy.
- czynności związane z wykonaniem umów pomiędzy dającym zlecenie a jego klientem.
- nie obejmuje czynności dokonanych we własnym imieniu ale na cudzy rachunek
- nie obejmuje zawierania umów w imieniu innej osoby, która ma charakter jednorazowy, doraźny. Działanie agenta musi mieć charakter stały.
Agent ma prawo:
· ma prawo do przyjmowania dla dającego zlecenie świadczeń lub wynagrodzenia od jego klientów
· ma prawo do odbierania zawiadomień o wadach oświadczeń dotyczących wykonania umowy, którą zawarł w imieniu dającego zlecenie
· do wynagrodzenia, jeżeli umowa nie stanowi inaczej agentowi należy się prowizja – wysokość jej zależy od ilości lub wartości umów zawartych dzięki działalności agenta.
· ma prawo do prowizji od umów zawartych w czasie trwania umowy agencyjnej, jeżeli do jej zawarcia doszło w wyniku działań agenta, albo jeżeli zostały zawarte z klientami wcześniej pozyskanymi przez agenta dla umów danego rodzaju. Agent nabywa prawo do prowizji z chwilą gdy spełnia świadczenie dający zlecenie, lub gdy spełnia świadczenie klient. Agent nabywa prawo do prowizji gdy zostaje zawarta umowa, a roszczenie o zapłatę prowizji staje się wymagalne z upływem następnego dnia miesiąca następującego po kwartale w którym agent nabył prawo do prowizji.
· agent ma prawo do zwrotu wydatków poniesionych w związku z zawarciem umowy, uzasadnionych i przekraczających zwykłą miarę.
Obowiązki agenta:
- lojalność
- przekazywanie informacji mających znaczenie dla dającego zlecenie
- stosowanie się do wskazówek dającego zlecenie
- dokonywanie czynności potrzebnych do ochrony praw dającego zlecenie
- osobistego wykonania umowy na podstawie analogii z umową zlecenia
- może być zastrzeżona odpowiedzialność agenta za wykonanie zobowiązania przez klienta dającego zlecenie za oddzielnym wynagrodzeniem, wymaga zachowania formy pisemnej
- odpowiedzialność agenta może dotyczyć umów z określonym klientem, przy zawarciu których pośredniczył lub które zawarł w imieniu dającego zlecenie ( zobowiązanie del credere ).
Obowiązki dającego zlecenie:
- obowiązek lojalności wobec agenta
- obowiązek przedstawienia agentowi oświadczenia zawierającego dane dotyczące należnej agentowi prowizji
- zapłaty wynagrodzenia
- przekazywania informacji i dokumentów potrzebnych do wykonania umowy
- informowania agenta o przyjęciu lub odrzuceniu propozycji zawarcia umowy, o niewykonaniu umowy, którą agent zawarł, lub pośredniczył przy jej zawarciu
- zawiadomienia agenta o tym, że liczba lub wartość umów, których zawarcie przewiduje jest niższa od tej, której agent mógł się normalnie spodziewać
Prawa dającego zlecenie:
Odpowiadają obowiązkom agenta. Nie ma szczególnych regulacji na ten temat.
Ustanie umowy agencyjnej:
Umowa agencyjna zawarta na czas oznaczony ustaje z upływem terminu na jaki została zawarta.
Umowa zawarta na czas oznaczony, jeżeli jest wykonywana przez strony po upływie czasu na jaki została zawarta, przekształca się w umowę na czas nieokreślony. Może ona ustać również na skutek wypowiedzenia z zachowaniem terminu wypowiedzenia ( umowa zawarta na czas nieoznaczony ).
Termin wypowiedzenia wynosi 1 miesiąc w 1 roku umowy, 2 miesiące w 2 roku umowy i 3 miesiące w 3 roku i następnych latach umowy. Strony nie mają możliwości skracania terminów wypowiedzeń.
Wypowiedzenie ze skutkiem natychmiastowym jest możliwe w 2 wypadkach:
1. w razie nie wykonania obowiązków przez jedną ze stron w całości lub
w znacznej części
2. w razie zaistnienia nadzwyczajnych okoliczności, na podstawie
zgodnych oświadczeń woli stron
Prawo agenta do świadczenia wyrównawczego:
Świadczenie wyrównawcze – jeżeli po rozwiązaniu umowy agencyjnej dający zlecenie czerpie nadal znaczne korzyści z działania agenta polegające na tym, , że agent pozyskał nowych klientów lub doprowadził do znacznego wzrostu obrotów...
kwiatuszek-19