BRACIA
(Bajka żydowska)
Mieszkali razem. Młodszy miał żonę i kilkoro dzieci. Starszy żył samotnie. Kochali się. Wspólnie gospodarzyli na ojcowiźnie, uprawiali zboże. Kiedy nadeszły żniwa, pracowali jednakowo. Podzielili zbiory na dwie równe części, usypali dwa równe kopce ziarna i poszli spać.
Żaden z nich jednak nie zasnął, obaj rozmyślali. Starszy myślał tak: „Mój brat ma żonę i dzieci. On potrzebuje więcej niż ja. Dobrze więc będzie, gdy mu dam część swojego ziarna." Wstał więc cicho, podszedł do stodoły i odsypał kilka worków na stronę brata. Młodszy myślał w ten sposób: „Mój starszy brat jest sam. Gdy będę stary, to o mnie zatroszczą się moje dzieci. A kto będzie się troszczył o niego? On musi mieć teraz więcej ode mnie!" Wstał więc cicho, poszedł do stodoły i przesypał kilka worków na stronę starszego brata.
Na drugi dzień bracia spotkali się w stodole i zobaczyli, że oba kopce ziarna niczym się nie różnią. Nie wiedzieli jednak, co jeden robił dla drugiego w nocy . Obaj w swoich sercach postanowili, że przesypią jeszcze kilka worków zboża na drugą stronę.
Jeden i drugi niecierpliwie czekali wieczora. Życzyli sobie spokojnej nocy i udali się na spoczynek. Czekali chwilę. Najpierw wstał cicho starszy i udał się do stodoły. Za chwilę wstał młodszy i także poszedł do stodoły. I gdy tak w ciemnościach przenosili zboże wreszcie natknęli się na siebie. Popatrzyli zdziwieni, a potem rzucili się sobie w ramiona, ucałowali się i uściskali po bratersku.
A Pan Bóg patrzył na to wszystko z nieba i powiedział: „Święte jest to miejsce, gdzie ludzie tak się kochają. Wśród takich ludzi chcę mieszkać i takim będę błogosławił."
Bracia żyli szczęśliwie do ostatnich swych dni.
jolas_79