aktualny czas pracy kierowcy2008.pdf

(1823 KB) Pobierz
Microsoft Word - aktualny czas pracy kierowcy2008
Poradnik dla organizatorów
imprez turystycznych
w zakresie czasu pracy kierowcy
Wojewódzki Inspektorat Transportu
Drogowego w Katowicach
1
kierowcy.
Z punktu widzenia właściwego stosowania zasad, istotne jest przestrzeganie nie tylko maksymalnego
lub minimalnego wymiaru odpoczynku, przerwy, czasu lub okresu prowadzenia pojazdu. Nie mniej ważne są
jazdy oraz minimalne okresy
oraz minimalne okresy przerw i odpoczynków
przerw i odpoczynków kierowcy.
kierowcy.
warunki odebrania, skrócenia lub podziału przerw i odpoczynków oraz dopuszczalnego przedłużenia czasu
prowadzenia pojazdu. Istotne jest ustalenie „okresu rozliczeniowego” danego kryterium. Każdy taki „okres
rozliczeniowy” ma w przepisach ściśle określony początek i koniec.
Okres rozliczeniowy dla dziennego okresu odpoczynku jest stały i wynosi 24 godziny, jeżeli pojazd
prowadzi jeden kierowca, lub 30 godzin, gdy pojazd prowadzi załoga kilkuosobowa. Jego początek wyznacza
rozpoczęcie dnia pracy kierowcy po poprzednim dziennym lub tygodniowym okresie odpoczynku, a koniec
upływa z końcem 24 lub 30 godzin.
Okres rozliczeniowy dla odpoczynku tygodniowego też jest stały i wynosi 6 okresów 24- godzinnych.
Początkiem jest w tym przypadku zakończenie poprzedniego tygodniowego okresu odpoczynku a koniec
upływa z końcem upływu 144 godzin. Występuje tu jednak zasadnicza różnica w porównaniu do rozliczania
dziennego okresu odpoczynku. Dzienny okres odpoczynku powinien w całym wymaganym wymiarze
zakończyć się przed upływem 24 ( lub 30) godzin, natomiast tygodniowy okres odpoczynku wystarczy, że
rozpocznie się w okresie rozliczeniowym (144 godziny) lub bezpośrednio po tym okresie, zakończyć może się
później.
Okres rozliczeniowy dla dziennego czasu prowadzenia pojazdu nie jest stały, jak to było w przypadku
odpoczynku. Jego początek stanowi rozpoczęcie przez kierowcę czynności prowadzenia pojazdu, po
poprzednim dziennym lub tygodniowym okresie odpoczynku, a koniec następuje w chwili rozpoczęcia
następnego dziennego lub tygodniowego okresu odpoczynku. Czas trwania tego okresu rozliczeniowego może
wynosić np. 1 godzinę, ale może również wynosić kilkanaście lub kilkadziesiąt godzin. Jeżeli kierowca przez
dłuższy czas nie odbiera min. 9 godzin dziennego okresu odpoczynku, to okres rozliczeniowy dla dziennego
czasu prowadzenia pojazdu może wynosić nawet kilkanaście lub kilkadziesiąt dni. Sumowanie czasu
prowadzenia pojazdu przez tak długi czas powoduje naliczanie znacznych przekroczeń dopuszczalnego
dziennego czasu prowadzenia i w konsekwencji generowanie wysokich kar pieniężnych. Dlatego dużą wagę
należy przywiązywać do odbierania właściwego wymiarowo dziennego okresu odpoczynku, jego kilkakrotne
skrócenie czasem tylko o pół godziny, powoduje, że suma czasu prowadzenia do najbliższego właściwego
wymiarowo okresu odpoczynku wielokrotnie przekroczy dopuszczalne maksymalne 10 godzin.
Żeby być wypoczęty, kierowca powinien odebrać dzienny i tygodniowy okres odpoczynku. Dzienny
okres odpoczynku powinien trwać, co najmniej 11 godzin (regularny, może też być podzielony na dwie części 3
godz. + 9 godz.) lub 9 godzin (skrócony, najwyżej 3 razy pomiędzy dwoma tygodniowymi okresami
odpoczynku), powinien być odebrany w ciągu 24 godzin od momentu rozpoczęcia dnia pracy. Wyjątkowo w
przypadku załogi kilkuosobowej odpoczynek w wymiarze 9 godzin można odebrać w okresie 30 godzin. Trzeba
jednak pamiętać, że ten przywilej przysługuje kierowcy wyłącznie wtedy, gdy w trakcie każdego okresu
prowadzenia pojazdu pomiędzy dwoma kolejnymi dziennymi okresami odpoczynku, lub pomiędzy dziennym
okresem odpoczynku a tygodniowym okresem odpoczynku, w pojeździe przebywa, co najmniej dwóch
2
Maksymalne okresy
Maksymalne okresy jazdy
jazdy
oraz minimalne okresy
przerw i odpoczynków
kierowców w celu prowadzenia pojazdu. Przez pierwszą godzinę obsady kilkuosobowej obecność innego
kierowcy lub kierowców jest fakultatywna, ale przez pozostałą część tego okresu jest obowiązkowa.
Poniżej zamieszczono schemat obrazujący zasady odbierania dziennego okresu odpoczynku, jako
regularnego lub skróconego.
poprzedni dzienny lub tygodniowy okres odpoczynku
24 godziny
regularny dzienny okres odpoczynku,
nieprzerwany okres 11 godzin lub
podzielony na dwie czĪŁci:
pierwsza nieprzerwany okres 3 godzin
druga nieprzerwany okres 9 godzin
(30 godzin
dla załogi
kilkuosobowej
lkuosobowej)
od momentu
rozpoczęcia
Dzienny okres odpoczynku
dzienny okres, w którym
kierowca moōe swobodnie
dysponowaě swoim czasem
Dzienny okres odpoczynku
dla kierowcy nale ŇĢ cego do
kilkuosobowej załogi
nieprzerwany okres 9 godz.
pierwszej
aktywności
po poprzednim
dziennym
lub tygodniowym
skrócony dzienny okres odpoczynku
nieprzerwany okres 9 godzin,
ale krótszy niō 11 godzin
okresie
odpoczynku
najwy Ň ej trzy skrócone dzienne okresy
odpoczynku pomi ħ dzy dwoma tygodniowymi
okresami odpoczynku
Nie ma konieczności rekompensowania kierowcy skrócenia dziennego okresu odpoczynku. Dzienny okres
odpoczynku poza bazą można wykorzystywać w pojeździe, o ile posiada on odpowiednie miejsce do spania dla każdego
kierowcy i pojazd stoi.
Sposoby rozkładu okresów rozliczeniowych – przykłady.
przykłady.
Załoga trzyosobowa 1 przykład.
1 kierowca (24 godziny)
2 kierowca (24 godziny)
1.5 godziny
3 kierowca (30 godzin)
Zakładając, że każda linia obrazuje okres prowadzenia pojazdu danego kierowcy i każdy z kierowców przed oraz
po okresie prowadzenia odbiera dzienny okres odpoczynku, stwierdzamy, że pierwszy kierowca powinien odebrać
dzienny okres odpoczynku w ciągu 24 godzin, (ponieważ o 0.5 godziny za długo prowadził pojazd sam), drugi kierowca
powinien odebrać dzienny okres odpoczynku w ciągu 24 godzin, (ponieważ w końcowym odcinku prowadził pojazd sam),
3
poprzedni dzienny lub tygodniowy okres odpoczynku
kki
ki
lkuosobowej
Sposoby rozkładu okresów rozliczeniowych