14.rtf

Nie rozumiemy dobrze, co zrobił mały P.D. Wydaje się, że graniczy to z jakąś ponadnaturalną zdolnością, ponieważ nie umiemy w pełni pojąć natury intuicji. Być może podświadomie skojarzył rękę, którą właśnie widzi, z przechowywanym w umyśle obrazem wcześ­niej oglądanej twarzy. Niezależnie od tego, co zaszło, mały P.D. zobaczył obraz umysłowy tak, jakby oglądał go w tym momencie oczami, i rozpoznał w nim twarz matki. Specyficzna zdolność, którą mały P.D. wykorzystuje do rozpoznawania przedmiotów, nigdy nie zawodzi. Obrazy wykreowane przez niego samego zawsze przedstawiają właściwy przedmiot lub osobę.

Istnieje oczywiście inna możliwość, aby rozpoznać osobę, widząc tylko jej fragment: logiczna analiza rozumowa. P.D. nie dysponuje jeszcze taką świadomą umiejętnością. Dziecko zaczyna ją rozwijać dopiero w wieku trzech lat. Mały P.D. nie myślał o niczym ani nie przeprowadzał rozumowej eliminacji, on po prostu wykorzystał dezorientację.

Mamy więc małego, trzymiesięcznego P.D. rozpoznającego w swoim otoczeniu obiekty, których nie powinien umieć rozpoznawać jeszcze przez trzy lata. Zdolność, którą wykorzystał do rozpoznawania realnych przedmiotów i ludzi ze swego otoczenia, wywrze piętno na całym jego rozwoju we wczesnym dzieciństwie.

Inne sprawności tego okresu mogą się rozwinąć u małego P.D. szybciej niż normalnie, ale też mogą się opóźnić. Prawdopodobnie w niektórych zakresach rozwój będzie przyspieszony, a w innych opóźniony z tej samej przyczyny: zdolności do umysłowego

94

uzupełniania obrazu powstałego w wyniku fragmenta­rycznej percepcji.

Bufor wzrokowy

Stephen Kosslyn — psycholog z Harvard University -twierdzi, że w polu wzrokowym mózgu znajduje się „bufor wzrokowy", do którego docierają obrazy, a na­stępnie są przesyłane do dalszej „obróbki" w wyższych ośrodkach korowych. Odwrotnie dzieje się, gdy myśli i zgromadzone obrazy wizualne są odsyłane z powrotem do bufora wzrokowego. Tutaj jako wyobrażenia wzrokowe są wykorzystywane do rozpoznawania obiektów i dlatego nazywane są też „okiem umysłu".

Obrazy realne i te zakodowane w umyśle mogą się ze sobą łączyć i mieszać. Za przykład może posłużyć fakt, iż często naoczni świadkowie zbrodni bądź wypadków podają, ...