kohelet.pdf
(
199 KB
)
Pobierz
265196653 UNPDF
VIII:
???
Wola (Racon)
Rozdział 1
1
Proroctwo Koheleta — wokół którego gromadził się lud
— syna Dawida, króla w Jerozolimie.
2
Ulotność daremna,
daremna ulotność, mówi Kohelet. Wszystko daremne.
3
Jaki
pożytek ma człowiek z całego swojego trudu, który podejmuje
pod słońcem?
4
Pokolenie odchodzi i pokolenie przychodzi,
a ziemia trwa wiecznie.
5
Słońce wschodzi i słońce zachodzi,
do miejsca swojego podąża, gdzie znowu wzejdzie.
6
Idzie
na południe i zawraca ku północy; wiatr wraca i zawraca, idzie
i powraca tam, gdzie wiatr zawrócił.
7
Wszystkie rzeki płyną
do morza, a jednak morze się nie przepełni; do miejsca, gdzie
rzeki płyną, tam popłyną raz jeszcze.
8
Mówienie jest męczące,
człowiek niemieje; nigdy oko nie nasyci się patrzeniem, a ucho
słuchaniem nie napełni.
9
Cokolwiek było — będzie, a cokol-
wiek było uczynione, uczynione będzie ponownie. I nie ma nic
nowego pod słońcem.
10
Czy jest coś, o czym powiesz: Spójrz,
to jest nowe! Jednakże i to istniało wieki przed nami.
11
Nie ma
pamięci o poprzednich pokoleniach, tak samo o tych, którzy
po nich nastaną, pamiętać nie będą ci, którzy nadejdą na końcu.
12
Ja, Kohelet, byłem królem Jisraela, w Jerozolimie.
13
Postano-
wiłem zgłębić i zbadać z mądrością wszystko, co dzieje się pod
niebem, przykre to zajęcie, które Bóg dał śmiertelnemu czło-
wiekowi, żeby się nim trapił.
14
Widziałem wszystkie sprawy,
które się dzieją pod słońcem, a jednak wszystko to daremność
i źródło rozpaczy.
15
Krzywe nie da się wyprostować, a cze-
20 / Księga Koheleta
Kabała
Pieśń duszy
Sefer Kohelet / 21
VIII:
???
Wola (Racon)
go nie ma, tego nie policzysz.
16
Przekonywałem sam siebie
tymi słowami: Oto ja ogromną posiadłem mądrość, większą
niż wszyscy, którzy władali w Jerozolimie przede mną, a mój
umysł doświadczył wiele mądrości i wiedzy.
17
Postanowiłem
oszacować mądrość i wiedzę, szaleństwo i głupotę. I poznałem,
że również to jest utrapieniem ducha.
18
Bo w wielkiej mądro-
ści wiele cierpienia, a ten, kto pomnaża wiedzę, pomnaża ból.
Rozdział 2
1
I wtedy powiedziałem sobie: Chodź, sprawdź, co warta jest ra-
dość i doświadcz przyjemności. Ale to też okazało się darem-
nością.
2
O śmiechu powiedziałem: To szaleństwo! A o radości:
Cóż ona daje?
3
Postanowiłem pobudzić moje ciało winem
— umysł mój jednak kierując mądrością — żeby trzymać się
głupstwa, aż rozpoznam, co jest najlepsze dla ludzi, żeby to czy-
nili pod niebem podczas nielicznych dni ich życia
4
Uczyniłem
wspaniałe rzeczy — zbudowałem dla siebie domy, zasadziłem
winnice.
5
Założyłem dla siebie ogrody i sady i umieściłem
w nich drzewa wydające wszelkiego rodzaju owoce.
6
Urządzi-
łem sadzawki, dla nawadniania z nich gaju wzrastających drzew.
7
Nabyłem niewolników i służące, miałem też niewolników
urodzonych w domu, a również stad bydła i owiec więcej niż
wszyscy, którzy byli przede mną w Jerozolimie.
8
Nagromadzi-
łem sobie również srebra i złota, i skarbów królewskich, i krain.
Zapewniłem sobie śpiewaków i śpiewaczki, powozy i rydwany,
i każdą ludzką rozkosz.
9
Stałem się potężny i zebrałem więcej
bogactwa niż ktokolwiek przede mną w Jerozolimie. A mądrość
moja nadal pozostała ze mną.
10
Nie odmówiłem swoim oczom
niczego z tego, czego zapragnęły, ani nie powstrzymywałem
się od żadnej przyjemności, lecz cieszyłem się z całego mojego
trudu. I była to nagroda za cały mój trud.
11
Ale gdy ogarnąłem
22 / Księga Koheleta
Kabała
Pieśń duszy
Sefer Kohelet / 23
VIII:
???
Wola (Racon)
myślą wszystkie dzieła, których dokonałem własnymi rękami,
i wysiłek, który podjąłem czyniąc je — oto wszystko daremność
i źródło rozpaczy. I nic nie przynosi pożytku pod słońcem.
12
Wtedy skierowałem moje myśli ku mądrości, szaleństwu
i głupocie — bo co może uczynić człowiek, który nastanie
po królu nad to, co już było uczynione?
13
I spostrzegłem,
że z mądrości większy pożytek niż z głupoty, tak jak ze światła
większy pożytek niż z ciemności.
14
Mądry ma oczy w swojej
głowie, a głupi chodzi w ciemności, jednak pojąłem, że los jeden
czeka wszystkich.
15
Więc pomyślałem sobie, że los głupca tak
samo mnie czeka, po cóż więc usiłowałem być mądry? Od-
powiedziałem sobie, że to też daremność.
16
Bo mądry razem
z głupim nie będzie pamiętany na zawsze, bo gdy miną dni,
które dopiero mają nadejść, obaj będą zapomniani. Czyż mądry
nie umiera tak samo jak głupi?
17
Dlatego znienawidziłem życie.
Byłem zasmucony wszystkim tym, co się dzieje pod słońcem,
bo to wszystko daremność i źródło rozpaczy.
18
Znienawidzi-
łem nawet owoce mojego trudu, który podjąłem pod słońcem,
bo muszę je pozostawić człowiekowi, który nastanie po mnie.
19
Kto wie, czy będzie on mądry, czy głupi, a będzie władał
owocami mojego trudu i mojej mądrości pod słońcem. To też
daremność.
20
Zacząłem więc wątpić o wszystkich owocach
mojego trudu pod słońcem.
21
Bo bywa że niejeden człowiek
trudzi się z mądrością, umiejętnie i roztropnie, a oddaje swój
udział temu, który się nie trudził. To też daremność i wielka
niesprawiedliwość.
22
Bo co ma człowiek z całego swego trudu
i mozołu, które podejmuje pod słońcem?
23
Całe jego życie
jest przepełnione bólem i niepokojem, a nawet nocą jego umysł
nie zaznaje spokoju. To też daremność.
24
Czy nie jest dobrze
dla człowieka jeść i pić, i cieszyć się ze swojego trudu? Pojąłem,
że to też pochodzi z mocy Boga.
25
Bo kto ma jeść i kto ma się
cieszyć, jeżeli nie ja?
26
On udzielił mądrości, wiedzy i radości
człowiekowi, który mu się podoba. Lecz grzesznikowi wszczepił
popęd zbierania i gromadzenia, żeby przekazał to potem temu,
który się Bogu podoba. To też daremność i źródło rozpaczy.
24 / Księga Koheleta
Kabała
Pieśń duszy
Sefer Kohelet / 25
Wola (Racon)
ROZDZIAŁ PIERWSZY
1:1
Proroctwo Koheleta — wokół którego gromadził się lud
— syna Dawida, króla w Jerozolimie.
Księga ta zawiera surowe słowa (
diwrej
), słowa nagany wobec ludzi, którzy
we wszystkich swych działaniach kierowali się chęcią pozyskania dóbr
doczesnych. [Początek pierwszego wersetu księgi brzmi dosłownie: „słowa
Koheleta”, lecz ważne jest zdanie sobie sprawy z tego, że
Kohelet
jest księgą
prorocką. Słowo użyte na jej początku znajduje się ponadto wśród tych
dziesięciu, które
Bal haturim
wymienia jako określenia proroctwa. Są to:
1)
dibur
— przemawianie (
Hoszea
1:1 oraz właśnie
Kohelet
), 2)
newua
— zapowiedź prorocza (
II Kroniki
15:8), 3)
chazon
— wizja (
Jechezkel
7:26), 4)
hatapa
— zwiastowanie (
Jechezkel
21:2), 5)
amira
— mówienie
(
Jechezkel
21:33), 6)
ciwuj
— nakaz (
Jechezkel
37:7), 7)
masa
— brzemię
duszy (
Nachum
1:1), 8)
maszal
— przypowieść (
Jechezkel
17:2), 9)
melica
— porównanie (
Chabakuk
2:6), 10)
chida
— zagadka (
Jechezkel
17:2)
(
Bereszit raba
44:6)].
Kohelet — autor tych słów — to sam król Szlomo, syn Dawida, włada-
jący w Jerozolimie. Opisał w tej księdze wszystkie rzeczy ważne dla ludzi
i przez nich pożądane, aby unaocznić im, jak błądzą, oraz by im wskazać
drogę prawdy.
Nazywany był Koheletem — jest to wyraz pokrewny słowu
kahel
, „gro-
madzić” — ponieważ zwykł był przemawiać do tłumnie zgromadzonych
ludzi (
kahal
): wypowiedział wtedy zebrane (
kihel
) słowa, które przesiewał
Pieśń duszy
Rozdział pierwszy / 65
VIII:
???
Wola (Racon)
i usuwał z nich wszelkie nieczystości, a następnie zapisywał je na zwoju.
Jako że czynności te nieodmiennie z nim łączono, nazywano go Kohele-
tem. Imię to odnosi się więc zarówno do autora, jak i do jego dzieła.
Mędrcy zwracają uwagę, że podobnego określenia
baalej asufot
(
Kohelet
12:11), czyli [dosłownie:] „mistrzowie gromadzący (mądrość)”, używał
sam Kohelet w odniesieniu do ludzi wielkiej wiedzy, ponieważ groma-
dzili oni rzesze ludzi chcących wysłuchać słów Tory. Dlatego Bóg rzekł
do Moszego: „zbierz dla Mnie (
esfa li
) siedemdziesięciu ludzi ze starszyzny
Jisraela, o których wiesz, że byli starszyzną ludu i ich zwierzchnikami”
(
Bemidbar
11:16).
Ze względu na fakt, że w księdze tej zawarte są wszystkie rzeczy ca-
łego świata, w którym jest zarówno element męski, jak i żeński, niekiedy
używa ona rodzaju męskiego, a niekiedy żeńskiego. Jeśli chodzi o autora,
warto zauważyć, iż gematria (wartość liczbowa) słowa
Kohelet
jest taka
sama, jak słowa
Jisrael
, i wynosi 541. Oznacza to zatem, że nazywany był
Koheletem, gdyż przekazywał Żydom mądrość Tory. O królu Szlomie
mówiono również Agur (
Przysłowia
30:1), ponieważ był on „składnicą”
(
igur
) zgromadzonej wiedzy o tym świecie oraz o Świecie Przyszłym.
Dlatego napisano: „Bóg dał Szlomie mądrość i ogromne zrozumienie,
i rozum nieogarniony” (
I Królewska
5:9). Według tradycji Kohelet osobi-
ście przekazywał i utrwalał posiadaną przez siebie wiedzę. A choć ludzie
dogłębnie analizowali jego słowa, nic im nie potraili zarzucić.
Na początku Kohelet zaznacza, że jego uczoność nie stanowi pogar-
dzanej
mądrości człowieka biednego
(
Kohelet
9:16) — sposobu myślenia
człowieka zależnego od innych — lecz erudycję prawdziwie królewską. Był
królem w Jerozolimie
, człowiekiem opanowanym i niezależnym w swym
sposobie myślenia. Kohelet przemawiał niczym książę opowiadający
o najszlachetniejszych z rzeczy (
Przysłowia
8:6); przemawiał w Jerozo-
limie, mieście słynącym z wiedzy, do której zasobu sam wniósł więcej
niż ktokolwiek inny. Dlatego napisane jest:
Oto ja ogromną posiadłem
mądrość, większą niż wszyscy, którzy władali w Jerozolimie przede
mną
(
Kohelet
1:16).
Ludzie przybywali z najodleglejszych zakątków świata, by usłyszeć
słowa Szlomy. Kiedy wydał wyrok na temat dziecka, o które kłóciły się
dwie kobiety, głos z niebios powtórzył za nim „Ona jest jego matką”
(
I Królewska
3:27). Lud Jisraela i inne narody wiedziały zatem, że ogromna
wiedza Szlomy pochodzi od Boga. Bóg wybrał go jeszcze gdy był w łonie
matki, miłował go i przekazał mu wszystkie sekrety mądrości Tory oraz
wszelkich dziedzin wiedzy. Ludzie lękali się zbliżyć do Szlomy, a kiedy
spierający się stali przed nim w oczekiwaniu na jego wyrok, żaden nawet
nie próbował złożyć fałszywego świadectwa.
Bóg obdarzył Szlomę wdziękiem, ludzkim pięknem oraz niezwykłym
bogactwem. Był królem tak potężnym, że monarchowie ze wschodu,
zachodu, północy i południa drżeli przed nim, a wrogowie pragnęli zo-
stać jego przyjaciółmi. Jednak nie był on tylko „Koheletem”, monarchą
kultywującym mądrość, nauczającym swój lud i przekazującym wiedzę
całemu rodzajowi ludzkiemu — był również „synem Dawida”. Szlomo był
królem, którego Dawid wybrał na swego następcę, pomijając pozostałych
potomków. Był to bowiem człowiek mądry, uczony przez mądrego ojca,
prawy syn prawego człowieka.
Już w pierwszym wersecie Szlomo zaznacza, że uznanie go godnym
tego wielkiego zaszczytu zawdzięcza ojcu, a nie sobie samemu. Przypomina
się tu talmudyczna opowieść o rabim Joseie, który przez czterdzieści dni
pościł po to, by jego syn został uczonym w Torze (
talmid chachamem
),
po czym znów pościł przez czterdzieści dni, by z kolei jego wnuk został
talmid chachamem
. Mędrcy nauczają: człowiek prawy i zamożny jest synem
człowieka sprawiedliwego. Jeśli ojciec jest prawy, synowi łatwiej jest osiąg-
nąć wielkość. To samo odnosi się do Szlomy, syna Dawida.
Werset otwierający tę księgę pokazuje również, że to właśnie Szlomo
posiadał cechy najlepiej charakteryzujące człowieka uczonego w Torze
i wiernego jej naukom: wiedzę, pokorę, szlachetne pochodzenie i boga-
ctwo. Był on „Koheletem”, a więc człowiekiem mądrym, który zgromadził
wokół siebie znawców każdej dziedziny nauki; jako autor nie wspomniał
swojego imienia, a nadając księdze tytuł
Kohelet
dowiódł swej pokory;
był przecież posiadającym wielkie bogactwa
synem Dawida
i
królem
w Jerozolimie
. Ponadto tron Szlomy ustanowiony został przez Boga,
o czym najlepiej świadczy fakt, że był on królem w Jerozolimie. Dlatego
napisane jest: „Zasiadł Szlomo na tronie Boga” (
I Kroniki
29:23). Jerozo-
lima to „miasto pokoju” (
Jeru szalem
), a imię Szlomo również nawiązuje
do słowa „pokój” (
szalom
), które stanowi jedno z Imion Boga.
„Głosiłem Twoją sprawiedliwość w wielkim zgromadzeniu” (
Psalm
40:10), powiedział król Dawid. Szlomo również mówił rzeszom ludzi
o rzeczach, o których nigdy przedtem nie słyszeli. Podobnie jak jego ojciec,
wymierzał sprawiedliwość i przybliżał ludzkie serca do Boga. Jak Dawid
napisał księgi, tak również Szlomo napisał księgi —
Przysłowia
(
Miszlej
),
Koheleta
i
Pieśń nad Pieśniami
(
Szir Haszirim
).
66 / Meam loez
Kabała
Pieśń duszy
Rozdział pierwszy / 67
Plik z chomika:
marek33x
Inne pliki z tego folderu:
INTERLINEARNY PRZEKŁAD PISMA ŚWIĘTEGO - STARY I NOWY TESTAMENT (HEBRAJSKO-ANG I GRECKO-ANG) (WRAZ Z KONKORDACJĄ STRONGA) (PROGRAM)(1).ZIP
(8689 KB)
TORA - PIĘCIOKSIĄG MOJŻESZA - HEBRAJSKO-POLSKIE WYDANIE IZAAKA CYLKOWA Z KOMENTARZEM (PDF)(1).ZIP
(25244 KB)
(1903) G.V. WIGRAM - ENGLISHMAN'S GREEK CONCORDANCE OF THE NEW TESTAMENT (PDF).zip
(84176 KB)
Słownik grecko-polski - 1.rar
(76980 KB)
biblia gdanska w systemie stronga grecko-polska slownik strong.pdf
(63577 KB)
Inne foldery tego chomika:
Bible Works 8
Biblia
BIBLIA MP3,PDF, I INNE
Biblia 1.4
BIBLIA 1.4(1)
Zgłoś jeśli
naruszono regulamin