Ćwiczenie 11.doc

(847 KB) Pobierz
Ćwiczenie 11: Zaburzenia biało- i czerwonokrwinkowe

Ćwiczenie 11: Zaburzenia biało- i czerwonokrwinkowe.

 

Hematopoeza

Krwiotworzenie – ciągły proces w wyniku którego z wielopotencjalnej komórki macierzystej hematopoezy znajdującej się w szpiku kostnym powstają wyspecjalizowane komórki krążące we krwi obwodowej.

 

Narządy krwiotwórcze:

- Pęcherzyk żółtkowy

- Wątroba

- Śledziona

- Szpik kostny – podejmuje funkcję krwiotwórczą w ostatnim trymestrze ciąży

 

Niedokrwistość – zmniejszenie stężenia Hb, Ht lub liczby erytrocytów poniżej dolnej granicy przedziału wartości referencyjnych dla wieku i płci badanego.

U zdrowych osób występuje silna korelacja pomiędzy:

- Stężeniem Hemoglobiny

- Liczbą erytrocytów

- Wartością hematokrytu

Niedokrwistość jest manifestacją choroby a nie jej ostatecznym rozpoznaniem!

 

Stężenie Hb (g/dl) a wiek

- Krew pępowinowa                            13,5 – 20,5

- 1. dzień życia                            15,0 – 23,5

- Dzieci 6 m.ż. – 6 r.ż.              11,0 – 14,5

- Dzieci 6 r.ż. – 12 r.ż.              12,0 – 15,5

- Dorośli mężczyźni                            13,0 – 17,0

- Dorosłe kobiety                            12,0 – 15,5

- Kobiety w ciąży                            11,0 – 14,0

 

Objawy niedokrwistości

1. Podmiotowe:

- Osłabienie, łatwe męczenie się

- Duszność po wysiłku, kołatanie serca

- Dusznica bolesna, chromanie przestankowe

- Bóle i zawroty głowy

- Zaburzenia widzenia, senność

- Nudności

- Zaburzenia miesiączkowania, utrata libido

2. Przedmiotowe:

- Bladość skóry

- Tachykardia

- Duża amplituda tętna z tętnieniem naczyń kapilarnych

- Szmery serca

- Objawy prawokomorowej niewydolności krążenia

 

 

Przyczyny niedokrwistości

1)     Utrata krwi (niedokrwistość pokrwotoczna)

2)     Skrócenie czasu przeżycia krwinek czerwonych (niedokrwistość hemolityczna)

Ø      Defekt wrodzony (wrodzona sferocytoza, niedokrwistość sierpowatokrwinkowa)

Ø      Defekt nabyty (polekowa, malaria)

3)     Zaburzenie wytwarzania krwinek czerwonych (nieefektywna erytropoeza)

4)     Gromadzenie i niszczenie krwinek czerwonych w powiększonej śledzionie

5)     Zwiększenie objętości osocza (ciąża)

 

Podział niedokrwistości w zależności od wielkości erytrocytów (MCV)

  1. Mikrocytowe – MCV < 80 μm3
  2. Normocytowe – MCV 80 – 94 μm3
  3. Makrocytowe – MCV > 94 μm3

 

Podział patogenetyczny niedokrwistości

  1. Niedokrwistości aregeneracyjne - z niewystarczającej podaży erytrocytów

l      Niedoborowe: Fe, B12, kwasu foliowego

l      Aplazja szpiku

l      Dyserytropoeza (zaburzenie tworzenia)

  1. Niedokrwistości z nadmiernej utraty erytrocytów

ü      Hemolityczne

ü      Pokrwotoczne

  1. Niedokrwistości z innych, często wtórnych przyczyn

 

Żelazo (Fe)

- Ilość w organizmie dorosłego człowieka 3 – 5 g

- Stężenie we krwi 50 – 175 μg/dl

- Kofaktor enzymów transportujących elektrony w metabolizmie tlenowym oraz białek transportujących tlen w ustroju

 

Pula magazynowa Fe

Ferrytyna – m.cz. 440 kDa

- Rozpuszczalna w wodzie apoferrytyna wiążąca Fe

- Fe stanowi 23% cząsteczki

- Obecna w: enterocyty, hepatocyty, komórki śledziony, szpik kostny, osocze krwi

 

Hemosyderyna – nierozpuszczalny agregat cząstek ferrytyny

- Fe w ilości 30%, uwalniane zacznie wolniej

- Obecna w: hepatocyty, komórki trzustki, mięsień sercowy, nadnercza

 

Transferyna

- Glikoproteina z frakcji β1 – globulin

- m. cz. 80 kD

- Syntetyzowana w wątrobie

- Zaangażowana w transport Fe we krwi

- Jedna cząsteczka transferyny wiąże 2 x Fe3+

- Receptory na erytroblastach rozpoznają transferynę – następuje endocytoza i zużycie żelaza na potrzeby syntezy Hb.

 

Podział etiologiczny stanów przeładowania żelazem organizmu

Ø      Hemochromatoza pierwotna

Ø      Hemochromatoza wtórna

Ø      Hemosyderoza miejscowa

Nadmiar Fe początkowo odkłada się w fizjologicznych magazynach (wątroba, jelito cienkie, śledziona, szpik) a w dalszej kolejności w wielu innych życiowo ważnych organach

- Hemosyderoza – zwiększona ilość Fe w organizmie

- Hemochromatoza – gdy na skutek nadmiaru Fe dochodzi do uszkodzenia tkanki

 

Stężenie Fe w surowicy zależy od:

- Wchłaniania w przewodzie pokarmowym

- Magazynowania w jelicie, śledzionie i szpiku kostnym

- Syntezy i rozpadu Hb

- Utraty Fe z ustroju

 

Hemochromatoza pierwotna

- Autosomalna recesywna; gen HFE na krótkim ramieniu chromosomu 6.

- Częstość występowania 3 – 10 osób / 100

- Nosicielstwo dotyczy 10% populacji

- Objawy kliniczne ujawniają się zazwyczaj po 40 r.ż.; częściej dotyczą mężczyzn

- U kobiet naturalne mechanizmy utraty krwi eliminują znaczne ilości patologicznie wchłoniętego żelaza, co opóźnia wystąpienie i stopień ciężkości choroby

- Najczęściej i najszybciej uszkodzeniu ulega wątroba (30 – 94% przypadków prowadzi do marskości wątroby; konsekwencją może być rak wątrobowokomórkowy)

- Odkładanie się Fe w innych narządach manifestuje się: cukrzycą, kardiomiopatią, zapaleniem stawów, niedoczynnością przysadki, niewydolnością kory nadnerczy (ciemne zabarwienie skóry)

- Leczenie – upusty krwi; farmakologicznie – chelatory Fe

 

Wtórny nadmiar Fe

- Wielokrotne transfuzje krwi

- Nadmierna podaż dożylnych i domięśniowych preparatów żelaza

- Zwiększone wchłanianie żelaza w jelicie cienkim (megadawki wit.C > 1g/ dobę)

 

Przyczyny wzrostu stężenia Fe

- Nadmierna podaż dożylnych i domięśniowych preparatów Fe

- Częste transfuzje krwi

- Hemochromatoza pierwotna

- Niedokrwistości hemolityczne i aplastyczna

- Niedokrwistość złośliwa

- MDS

- wzw, ostre uszkodzenia wątroby

- Zapalenia nerek

- Doustne środki antykoncepcyjne

 

Stopnie niedoboru żelaza

Io

- Zmniejszenie puli magazynowej żelaza (obniżenie stężenia ferrytyny w surowicy) bez zaburzeń czynności ustroju

- Świadczy tylko o podatności organizmu na niedobory żelaza

- Ryzyko rozwoju niedokrwistości jest minimalne – organizm może zwiększyć wchłanianie żelaza w miarę zmniejszania się jego zapasów

IIo

- Ilość Fe w ustroju jest niewystarczająca do syntezy Hb i innych substancji zawierających żelazo

- Stopień wysycenia transferyny żelazem obniża się i wzrasta stężenie protoporfiryny w erytrocytach

- Stężenie Hb w normie – niedobór Fe bez niedokrwistości

IIIo

- Jawna niedokrwistość

 

Przyczyny niedokrwistości z niedoboru żelaza

1. Utrata żelaza z krwią

- Obfite krwawienia miesiączkowe

- Inne niż miesiączkowe krwawienia z dróg rodnych

- Krwawienia do światła przewodu pokarmowego

- Inne krwawienia

2. Dietetyczne

- Niedostateczna podaż u noworodków i niemowląt

- Dieta uboga w żelazo

- Nadmiar substancji utrudniających wchłanianie żelaza (chelatory, garbniki)

3. Zespoły złego wchłaniania

4. Zakażenia pasożytnicze przewodu pokarmowego

5. Stany zapalne i infekcje

6. Nowotwory

 

Objawy szczegółowe:

- Łamliwość włosów i paznokci

- Zmiany w kącikach ust

- Zmiany na błonie śluzowej języka, gardła i przełyku – ból i pieczenie przy przełykaniu

 

Niedokrwistości megaloblastyczne

- Niedobór witaminy B12 – zdecydowana większość przypadków)

- Niedobór kwasu foliowego (rzadziej)

- Megaloblastoza wynika z nieprawidłowej syntezy DNA w komórkach prekursorowych linii czerwonokrwinkowej, białokrwinkowej i płytkowej

 

Witamina B12

- Źródłem są pokarmy pochodzenia zwierzęcego (wątroba cielęca)

- Zawartość w organizmie 2 – 5 mg

- Dzienne zapotrzebowanie 1 – 3 μg

- Magazyn witaminy B12 w wątrobie zapewnia jej dostarczanie przez 3 lata

- Wchłanianie w jelicie krętym w postaci kompleksów z czynnikiem wewnętrznym produkowanym przez komórki okładzinowe żołądka

- Po wchłonięciu ze światła jelita jest transportowana do wątroby w połączeniu z transkobalaminami I, II i III

 

Przyczyny niedoboru witaminy B12

1)     Zaburzenia wchłaniania

Ø      choroba Addisona - Biermera

Ø      Resekcja części lub całości żołądka

Ø      Zespół złego wchłaniania

Ø      Tasiemczyce (bruzdogłowiec szeroki)

2)     Niedostateczna podaż w diecie – ścisły wegetarianizm

3)     Rzadko – niedobór wrodzony

Ø      Zespół Imerslund Grasbeck – defekt receptora dla czynnika wewnętrznego w jelicie cienkim

 

Choroba Addisona - Biermera

* Podłoże immunologiczne

* Trzy rodzaje autoprzeciwciał:

- Typ 1 - przeciwko czynnikowi wewnętrznemu

- Typ 2 – przeciwko kompleksowi IF-B12

- Typ 3 – przeciwko komórkom okładzinowym żołądka

 

Objawy kliniczne niedokrwistości z niedoboru B12

- Neurologiczne: parestezje, osłabienie odruchów ścięgnistych, zaburzenia widzenia, objawy psychotyczne, zaburzenia pamięci, objawy zwyrodnienia sznurów bocznych rdzenia (niepewny chód, osłabienie napięcia mięśniowego, objawy niedowładu, mrowienie dłoni i stóp)

- Ze strony przewodu pokarmowego: zanikowe zapalenie błony śluzowej żołądka w niedokrwistości złośliwej, zapalenie błony śluzowej języka (glossitis Hunteri) – język piekący i żywoczerwony

 

Kwas foliowy

- Zawartość w organizmie 50 mg

- Minimalne dobowe zapotrzebowanie 50 μg, optymalne 400 μg

- Źródło – pokarmy pochodzenia roślinnego

- Magazyn wątrobowy wystarcza na 2 – 4 m-ce

 

Przyczyny niedoboru kwasu foliowego

- Niedobory dietetyczne (dieta uboga w produkty roślinne, obróbka termiczna pokarmów)

- Zwiększone zapotrzebowanie: ciąża, laktacja)

- Zaburzenia wchłaniania

- Przewlekły alkoholizm

- Zwiększone zużycie: nadczynność tarczycy, choroby mieloproliferacyjne

- Niektóre leki interferują z przemianami kwasu foliowego (metotreksat, trimetoprim, fenobarbital, doustne środki antykoncepcyjne)

 

Obraz kliniczny

- Podobny jak w niedoborze witaminy B12

- Brak objawów neurologicznych

 

Następstwa niedoboru kwasu foliowego u ciężarnych

- Defekty cewy newowej płodu prowadzące n.p. do rozszczepu kręgosłupa

- Przedwczesne odklejenie łożyska

- Krwawienia wewnątrzmaciczne

 

Niedokrwistości hemolityczne

- Istotą jest skrócenie czasu przeżycia krwinek na skutek czynników wewnątrzkrwinkowych lub pozakrwinkowych

- Charakter wrodzony lub nabyty

 

Przyczyny niedokrwistości hemolitycznych

1. Wewnątrzkrwinkowe

- Defekt błon erytrocytów (np. sferocytoza wrodzona)

- Defekty enzymów wewnątrzkrwinkowych (np. niedobór G-6-PD)

- Zaburzenia tworzenia hemoglobiny (hemoglobinopatie, talasemie)

- Nocna napadowa hemoglobinuria

2. Zewnątrzkrwinkowe

- Działanie czynników biologicznych: zakażenie zarodźcem malarii, hemolizyny paciorkowcowe i gronkowcowe, hemolizyny w jadach, zakażenia wirusowe

- Działanie czynników chemicznych: ołowica, leki, rozpuszczalniki organiczne

3. ...

Zgłoś jeśli naruszono regulamin