Program_nauczania_1130554.pdf
(
442 KB
)
Pobierz
99394524 UNPDF
Jadwiga Hanisz
Program wczesnoszkolnej
zintegrowanej edukacji
XXI wieku
Okładka i strona tytułowa
Ewa Brejnakowska
Redaktor
Magdalena Kurczyna
Redaktor techniczny
Mariola Kaszkowiak
Program nauczania dopuszczony do użytku szkolnego przez ministra
właściwego do spraw oświaty i wychowania i wpisany do wykazu
programów nauczania na poziomie I etapu kształcenia na podstawie
opinii rzeczoznawców: prof. dr. hab. Józefa Półturzyckiego
i dr Eugenii Rostańskiej.
Numer dopuszczenia: DKOW-5002-10/08
ISBN 978-83-02-10061-1
© Copyright by Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne Spółka Akcyjna
Warszawa 1999
Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne Spółka Akcyjna
02-305 Warszawa, Al. Jerozolimskie 136
Adres do korespondencji: 00-965 Warszawa, p. poczt. nr 9
www.wsip.pl
Wydanie siódme zmienione (2008)
Ark. druk. 3,5
Skład i łamanie: Studio DTP WSiP S.A.
Druk i oprawa: Zakład Poligraficzno-Wydawniczy POZKAL, Inowrocław
Wydrukowano na papierze offsetowym Speed-E produkcji International Paper
Ogólne założenia programu
Przy opracowaniu programu edukacji wczesnoszkolnej wzięto pod uwagę znamiona czasów,
w których edukacja się odbywa oraz
aktualną podstawę programową
. W treściach niniejsze-
go programu znalazły odbicie współczesne tendencje i dokonujące się zmiany w dziedzinach:
poznawczej, kulturowej i etycznej.
W sferze
poznawczej
najbardziej znamienne jest to, że wiek XXI przynosi ze sobą ogrom
informacji i ich błyskawiczne docieranie do odbiorcy. W tej sytuacji nie jest możliwe ani
pożądane, by jednostka ucząca się zgromadziła w początkowym okresie życia zapas wiedzy,
z którego mogłaby czerpać w nieskończoność. Powinna natomiast nabyć fundamentalnych
podstaw wiedzy o sobie i o świecie oraz metod umożliwiających jej w przyszłości rozwi-
janie własnej zdolności rozumowania i wyobraźni, własnego osądu i poczucia odpowie-
dzialności. Wiedzy, którą ma nabyć uczeń, nie traktuje się jako gotowego produktu do przy-
swojenia, lecz jako wytwór w procesie współtworzenia, w którym udział biorą i uczeń
i nauczyciel. Preferowane jest więc uczenie się przez działanie, doświadczenie, poprzez zbli-
żenie procesu uczenia się do procesu badawczego, w którym znaczącą rolę odgrywa umie-
jętność komunikowania się werbalnego – w języku ojczystym i w wybranym języku obcym;
oraz pozawerbalnego.
W sferze
kulturowej
– takie zjawiska, jak: globalizacja, otwarcie granic, migracje ludno-
ści, unaoczniły wielokulturowość świata oraz kształtowanie się społeczeństw wielokulturo-
wych. W edukacji pojawia się pytanie, jak edukować dzieci i młodzież, aby przetrwać jako
naród z własnymi wartościami i równocześnie uczestniczyć aktywnie w procesie integracji
Europy i świata. Edukacja ma z jednej strony kreować tożsamość narodową i regionalną,
a zatem uświadomić uczniom wartość rodziny w życiu każdego człowieka i obowiązki ja-
kie ma wobec wspólnot. Z drugiej strony ma kreować tożsamość międzykulturową, czyli
umożliwić poznanie, rozumienie i akceptowanie różnych kultur i tworzących je ludzi; przy-
gotować do współpracy i wzajemnego korzystania z dorobku ludzi różnych ras, narodowo-
ści, wyznań, kultur. W tej sytuacji obok nauki języka ojczystego pojawia się konieczność
rozpoczęcia nauki wybranego języka obcego.
W sferze
etycznej
– pojawia się problematyka różnic, inności, odrębności, odrzucania
uprzedzeń, pokojowego współistnienia; problematyka podmiotowości człowieka, tolerancji,
akceptacji, uznania, szacunku i godności. Edukacja ma przygotować uczniów do współpra-
cy i współdziałania z ludźmi świata, różniącymi się od nich wieloma względami, a jedno-
cześnie ma kształtować patriotyzm i wyrabiać poczucie odpowiedzialności za kulturowe
dziedzictwo swojego kraju.
Zasygnalizowane powyżej zagadnienia znajdują odbicie w niniejszym programie edukacji
wczesnoszkolnej oraz w treści podręczników z cyklu „Wesoła Szkoła”, opracowanych
w oparciu o ten program.
Właściwa realizacja założeń programu edukacyjnego wymaga od nauczycieli uświado-
mienia sobie zadań stawianych temu etapowi kształcenia.
www.wsip.pl
3
Zadania edukacji wczesnoszkolnej
Rozwój ludzkiej jednostki trwa przez całe jej życie. Znaczącą rolę w tym względzie przy-
pisuje się edukacji wczesnoszkolnej. Od prawidłowości edukacyjnej tego okresu, od otrzy-
mania solidnych podstaw uczenia się, zależy dalsza kariera szkolna ucznia. W związku z tym
wyznaczamy edukacji wczesnoszkolnej następujące zadania:
• Po pierwsze, odkryć wszystkie
predyspozycje i zdolności poznawcze
każdego dziecka
i rozwijać je w miarę jego możliwości.
• Po drugie, wyposażyć dziecko w podstawowe
narzędzia uczenia się
takie, jak: umiejęt-
ność czytania, pisania, komunikowania się, liczenia, rozwiązywania problemów oraz roz-
winąć sprawność uwagi, pamięci i myślenia.
• Po trzecie, ukształtować nawyk
dociekliwości w badaniu
otaczającego świata i dążenia
do prawdy w poznaniu.
• Po czwarte, dostarczyć
podstawowej wiedzy
niezbędnej do zrozumienia świata, w któ-
rym dziecko żyje i rozwija się.
• Po piąte, wykształcić
właściwe zachowania
dzieci wobec ludzi, przyrody i wytworów
kultury oraz w sytuacjach zagrażających bezpieczeństwu dziecka.
• Po szóste, rozwinąć
cechy osobowe
konieczne w przyszłości do aktywnego satysfakcjo-
nującego, etycznego i estetycznego uczestniczenia w życiu społecznym kraju i większych
wspólnot.
Tak sprecyzowane zadania edukacji wczesnoszkolnej wynikają ze współczesnych tenden-
cji pedagogiczno-psychologicznych i wymagają edukacji, w której:
• Program jest całkowicie zogniskowany na dziecku i jego rozwoju;
• Dziecko traktowane jest jako osoba posiadająca swoją osobistą
godność
, którą w proce-
sie edukacji należy uszanować oraz swoją
wartość
, którą należy doceniać;
• Szkołę należy dopasować do możliwości dziecka, bowiem każde dziecko jest niepowta-
rzalną
indywidualnością
, która realizuje swój potencjał rozwojowy na miarę własnych
możliwości;
• Dziecko należy wspomagać w
rozwoju całościowym
, a nie tylko umysłowym; wspoma-
gać w budowaniu pozytywnego obrazu siebie;
• Świat, jako zintegrowaną harmonijną strukturę, należy dziecku przedstawiać w całości,
w jego związkach i zależnościach; bardziej podkreślać sposoby i
metody poznawania
rzeczywistości (wiem, jak …) niż zasób wiedzy (wiem, że…), a tym samym przygoto-
wać je do dalszej systematycznej nauki w klasach wyższych, do samokształcenia i samo-
rozwoju.
EFEKTEM tak rozumianej edukacji wczesnoszkolnej powinna być osobowość dziecka po-
zwalająca mu funkcjonować w rzeczywistości jako:
• Jednostka biologiczna – JA – odpowiedzialny użytkownik natury;
• Jednostka społeczna – JA – moralny obywatel świata;
• Jednostka kulturowa – JA – odbiorca i przyszły twórca kultury.
4
Cele zintegrowanej edukacji wczesnoszkolnej
Nadrzędnym celem
zintegrowanej edukacji wczesnoszkolnej jest wspomaganie dziecka
w jego całościowym rozwoju (fizycznym, intelektualnym, estetycznym, emocjonalnym i du-
chowym) tak, by na miarę swoich możliwości było przygotowane do życia w zgodzie z ludź-
mi, przyrodą i samym sobą.
Z celu nadrzędnego wynikają następujące
cele szczegółowe
:
1. Kształtowanie kompetencji komunikowania się z ludźmi:
– kształtowanie umiejętności posługiwania się językiem ojczystym w zakresie mówienia,
pisania i czytania;
– kształtowanie umiejętności mówienia, czytania i pisania w języku obcym;
– kształtowanie umiejętności matematycznego (ilościowego, schematycznego i relacyjne-
go) opisywania rzeczywistości; kształtowanie pojęcia liczby naturalnej w jej różnych
aspektach oraz umiejętności wykonywania czterech podstawowych działań na liczbach;
dokonywania pomiarów; rozwiązywania zadań matematycznych; rozpoznawania pros-
tych figur geometrycznych;
– kształtowanie umiejętności wyrażania swoich przeżyć, nastrojów i emocji za pomocą
gestów, ruchu i mimiki.
2. Kształtowanie kompetencji współdziałania i współżycia z ludźmi:
– wdrażanie do aktywnego uczestnictwa w coraz szerszych kręgach społecznych (rodzina,
szkoła, społeczność lokalna, Ojczyzna, Ziemia);
– wdrażanie do odkrywania INNEGO człowieka, wczuwanie się w jego sytuację, rozumie-
nie jego reakcji.
3. Kształtowanie kompetencji posługiwania się metodami poznawania rzeczywistości:
– rozwijanie umiejętności posługiwania się bezpośrednimi (obserwacja, proste doświad-
czenia i eksperymenty) i pośrednimi (film, książki, fotografie, ilustracje) metodami
poznawania przyrody;
– rozwijanie umiejętności poszukiwania, porządkowania i wykorzystania informacji z róż-
nych źródeł.
4. Kształtowanie kompetencji wyodrębniania, opisywania i wyjaśniania związku między natural-
nymi składnikami środowiska przyrodniczego a życiem i działalnością człowieka:
– rozbudzanie zainteresowań przyrodą i potrzeby bezpośredniego z nią kontaktu;
– umożliwienie poznania piękna, różnorodności i współzależności składników przyrody
ożywionej (człowiek, rośliny, zwierzęta) i nieożywionej (ciała niebieskie, powietrze, wo-
da, skały, minerały);
– wyrabianie umiejętności korzystania z dóbr przyrody bez jej degradacji i bezmyślnego
niszczenia;
– stwarzanie sytuacji, w których dziecko stopniowo odkrywa i akceptuje siebie – poznaje
swoje ciało i sposoby zaspokajania jego potrzeb; poznaje rolę swoich zmysłów i doskona-
li je; odkrywa możliwości swojego umysłu i ćwiczy go; rozpoznaje swoje uczucia i pielęg-
nuje uczucia pozytywne; buduje swój świat wartości i ciągle go wzbogaca.
www.wsip.pl
5
Plik z chomika:
s-ylwunia
Inne pliki z tego folderu:
Program_nauczania_1130554.pdf
(442 KB)
Program_nauczania_1130554.pdf
(442 KB)
Wesola_szkola_plan_wynikowy_2_nowy.doc
(142 KB)
Inne foldery tego chomika:
Awans na mainowanego n-la
dojrzałość szkolna
Dysleksja
edukacja matematyczna - karty pracy
edukacja polonistyczna - karty pracy
Zgłoś jeśli
naruszono regulamin