Na dzień dobry warczy w rurach,
aż na karku cierpnie skóra- rrrr!
Z rur skoczyło w stronę tarki,
warczy groźnie trąc sucharki- trrrr!
Do froterki się dobiera,
warczy w tarkach i mikserach- frrrr!
Może dosyć? Może starczy?
Gdzie tam! Coraz groźniej warczy- wrrr!
Tu szlifierka, tam wiertarka,
a ja w nerwach, a ja w ciarkach- brrrr!
Próżno proszę: „przerwij harce
na parkiecie w cykliniarce!
Nie rusz świdrów i motorów,
przestań dręczyć lokatorów!”
Warczy pełne strasznej werwy
i nie robi żadnej przerwy- prrrr!
Od poranka do wieczora,
tak dręczyło mnie jak zmora.
Gdy już byłam całkiem chora
zadzwoniło do doktora- drrrr!
A ten doktor dał receptę,
żeby R mruczało szeptem,
Żeby wlazło do śpiwora,
bo już na dobranoc pora.
Więc zasnęło na kanapie.
A ja się za głowę łapię:
„Oj ratunku! Ono chrapie!”
Strasznie chrapie! Strasznie chrapie! Chrrrr!!!
karolcia370