CHART POLSKI.pdf
(
43 KB
)
Pobierz
untitled
Wzorzec FCI nr 333
CHART POLSKI
Kraj pochodzenia:
Polska
Data publikacji obowiązujacego wzorca:
01.10.1999
Przeznaczenie:
Pies myśliwski, do polowania nie tylko na zające, lisy,
sarny i dropie, ale także na wilki.
Klasyfikacja FCI:
Grupa 10 - Charty
Sekcja 3 - Charty krótkowłose.
Nie podlega próbom pracy.
KRÓTKI RYS HISTORYCZNY:
Pierwsze wzmianki o charcie polskim pochodzą z XIII wieku, praw-
dopodobnie pochodzi on od chartów azjatyckich w typie saluki. Jest
niemożliwe, aby rasa ta powstała w wyniku krzyżówek greyhoundów
i borzojów, jak uważa rosyjski autor Sabaniejew, bowiem borzoje znane
są od czasów panowania cara Iwana Groźnego, czyli od XVI wieku.
W literaturze, zwłaszcza łowieckiej często pojawiają się wzmianki
o charcie polskim, dużo jest także dokumentacji ikonograficznej. Opisy
są bardzo zbliżone do siebie. Niezmienny wygląd charta polskiego
w malarstwie dowodzi, że pomimo ewentualnych krzyżówek rasa
zachowała swój oryginalny wygląd aż do końca XIX wieku.
WYGLĄD OGÓLNY:
Chart polski jest to pies duży, muskularny, silny, wyraźnie mocniejszy
od innych chartów krótkowłosych. Nie powinien być jednak ciężki ani
limfatyczny. Wyglądem najbardziej zbliżony jest do charta typu azjatyc-
kiego, który jest jego przodkiem. Mocny kościec, zwarta budowa ciała,
wyraźna muskulatura i mocne szczęki świadczą o tym, że pies ten był
używany do polowania w trudnych warunkach polskiego klimatu.
Wyraziste czy o czujnym, przenikliwym spojrzeniu odgrywają ważną
rolę w wyglądzie ogólnym.
WAŻNE PROPORCJE:
Stosunek długości tułowia do wysokości w kłębie wynosi 10,2-10,3
: 10,0
ZACHOWANIE / CHARAKTER:
Chart polski jest pewny siebie, odważny i powściągliwy. W pościgu jest
szybki, bardzo zręczny i wytrzymały. W akcji działa szybko i gwałtow-
nie.
1
GŁOWA:
Mocna, sucha i długa. Stosunek długości głowy do wysokości w kłębie
u samców 37-39 : 100, u suk 36 - 38 : 100.
Stosunek długości kufy do długości czaszki 1 : 1, ale kufa może być
nieco dłuższa.
Stosunek szerokości głowy na wysokości łuków jarzmowych do długości
głowy około 308 : 100.
Pożądany stosunek obwodu kufy przed otworami podoczodołowymi do
długości głowy 80 : 100.
Mózgoczaszka:
Czaszka:
Część mózgowiowa czaszki powinna być płaska; bruzda
czołowa słabo zaznaczona, pożądana głębokość 5 mm. Krawędź
czołowa, łuki nadoczne słabo zaznaczone. Linia boczna czaszki
powinna płynnie przechodzić w linię boczną kufy.
Stop:
Bardzo słabo zaznaczony.
Trzewioczaszka:
Wierzchołek nosa:
Czarny lub ciemny; duży; wystający poza wargi.
Kufa:
Mocna, zwęża się w kierunku wierzchołka nosa łagodnie tak że nie
sprawia wrażenia spiczastej, a nawet - jak na charta - jest mocna.
Wierzchołek nosa nieco poniżej linii kufy jest pożądany (profil
„romański”). Linie górne kufy i czaszki powinny być nieco
rozbieżne.
Wargi:
Daleko rozcięte; suche, ale nie przesadnie - w przedniej części
kufy mogą tworzyć niewielką fałdę, przykrywającą pigmentowane
brzegi wargi dolnej, ale nigdy nie są obwisłe i nie zasłaniają
żuchwy.
Szczęki i zęby:
Mocne, zgryz nożycowy dopuszczalny cęgowy.
Oczy:
Zależnie od maści psa tęczówka ma odcień od ciemnobrązowego
do bursztynowego, ale pożądane są oczy ciemne. Oczy są wyra-
ziste, dość duże, ustawione lekko ukośnie, kształtu migdałowego.
Wyraz oczu jest charakterystyczny : czujny i przenikliwy.
Uszy:
Średniej wielkości, dość wąskie, po wyciągnięciu ku przodowi ich
końce z łatwością sięgają wewnętrznego kącika oka. Osadzone na
wysokości oczu. Małżowina uszna ma stosunkowo miękką
chrząstkę. Uszy sprawiają wrażenie mięsistych.
Dopuszczalny sposób noszenia uszu:
- Załamane ku tyłowi, przylegające do szyi.
- Postawa dachowa.
- W stanie podniecenia mogą być całkowicie podniesione,
albo z końcami lekko załamanymi do przodu
2
SZYJA:
Długa, mocna, muskularna, o owalnym profilu, łagodnie wzniesiona od
linii kłębu. Głowa dość wysoko noszona (w spokoju chart polski nosi
głowę nieco niżej niż greyhound).
TUŁÓW:
U swobodnie stojącego charta polskiego wysokość w kłębie powinna być
równa wysokości w guzach biodrowych.
Kłąb:
Słabo zaznaczony.
Linia górna:
prosta w części piersiowej, lekko wysklepiona w części
lędźwiowej. U suk część lędźwiowa prawie prosta nie stanowi
wady.
Lędźwie:
Szerokie i muskularne.
Zad:
Łagodnie spadzisty, długi, muskularny i szeroki (szerokość między
guzami biodrowymi stanowi 12 - 14% wysokości w kłębie).
Klatka piersiowa:
Bardzo pojemna, głęboka Ideałem jest klatka piersiowa
sięgająca mostkiem do guza łokciowego); widziana z przodu
umiarkowanie szeroka; żebra dobrze wysklepione, zwłaszcza
tylne, ale nie beczkowate. Żebra są długie, ustawione ukośnie
w stosunku do kręgosłupa. Mostek długi.
Brzuch:
Podkasany.
OGON:
Długi, mocny u nasady, w spoczynku nisko noszony, koniec ogona
powinien być sierpowato zakręcony ku górze lub tworzyć pierścień.
W spoczynku pies może nosić ogon prosto opuszczony, ale nie luźny
i wiszący - nazywany "krowim". W ruchu ogon może być wyżej unie-
siony, ale nasada ogona nie powinna być noszona powyżej linii lędźwi.
Ogon ozdobiony piórem.
KOŃCZYNY:
Kończyny przednie:
Długie, suche, dobrze umięśnione, niezbyt szeroko rozstawione,
widziane z przodu kończyny powinny być równoległe.
Przedramię:
Długie; stosunek odległości od guza łokciowego do ziemi do
wysokości w kłębie powinien wynosić około 54 - 100, ale pies nie
może sprawiać wrażenia wysokonożnego.
Śródręcze:
Ustawione lekko ukośnie w stosunku do ziemi.
Łapy przednie:
Owalne, palce zwarte, wysklepione.
Kończyny tylne:
Długie, dobrze umięśnione, dość dobrze ukątowane, lekkoodstawione
do tyłu i lekko rozstawione (ale wyraźnie mniej niż u greyhounda).
3
Widziane z tyłu kończyny tylne powinny być równoległe.
Podudzie:
Długie.
Staw skokowy:
Mocny.
Łapy tylne:
Owalne, bardziej wydłużone niż w kończynach przednich,
palce zwarte.
CHODY:
Chody powinny być płynne i sprężyste; odpowiednie kątowanie
kończyn przednich i tylnych pozwala na długi i swobodny wykrok,
zarówno w stępie, jak i w kłusie. Charty wolno oprowadzane mogą
poruszać się inochodem, ale po przyspieszeniu powinny wrócić do nor-
malnego kroku. Akcja kończyn tylnych jest bardzo charakterystyczna:
w krótkim kłusie kończyny tylne stawiane są w jednej linii (pies „sznu-
ruje”). Wąska akcja tylny kończyn nie jest wadą.
SKÓRA:
Elastyczna, dobrze przylegająca.
OKRYWA WŁOSOWA:
Włos:
Włos w dotyku sprężysty, dość twardy, ale nie drutowaty, ani nie
jedwabisty. Niejednakowej długości na tułowiu : na kłębie włos
dłuższy, na bokach, mostku i kończynach jest najkrótszy, brzuch
pokryty delikatnym i rzadkim włosem. Na tylnej stronie ud i na
spodniej stronie ogona włos jest dłuższy, ale też twardy. Portki
i pióro wyraźne.
Umaszczenie:
Wszystkie kolory są dopuszczalne. Brzegi powiek
i wierzchołek nosa są czarne lub ciemne; jedynie przy maściach
rozjaśnionych, jak beżowa lub błękitna, wierzchołek nosa jest
odpowiednio beżowy lub błękitny
WIELKOŚĆ:
Pożądana wysokość w kłębie u suk : 68 - 75 cm, u samców 70 - 80 cm.
Osobniki większe ponad optymalny wzrost są dopuszczalne pod
warunkiem zachowania typowej budowy. Wzrost nieco mniejszy niż
wzorcowy nie stanowi wady dyskwalifikującej pod warunkiem, że
oprócz tego nie ma do psa innych zastrzeżeń
UWAGA:
Psy muszą mieć dwa, równej wielkości widoczne jądra.
4
WADY:
Wszelkie rozbieżności z powyższym wzorcem powinny być uważane za
wady powodujące obniżenie oceny w zależności od stopnia wyrażenia.
WYGLĄD OGÓLNY (wada):
Wyraźnie inny stosunek długości tułowia
do wysokości w kłębie Kościec delikatny, słaby. Muskulatura
słaba, budowa limfatyczna.
GŁOWA (wada):
Zbyt wysklepiona partia czołowa. Bruzda czołowa
wyraźnie zaznaczona. Stop wyraźnie zaznaczony. Cienki, spicza-
sty wierzchołek nosa. Zbyt wypukły grzbiet nosa. Przesadnie
rozwinięte fafle. Szczęki słabe; przodozgryz lub tyłozgryz;
znaczne braki w uzębieniu (za wyjątkiem P1). Oczy wyłupiaste.
Uszy płasko opadające po obu stronach głowy
SZYJA (wada):
Krótka, cienka. Głowa noszona przesadnie wysoko lub
zbyt nisko.
TUŁÓW (wada):
Grzbiet:
Wysklepiony już od kręgów piersiowych.
Lędźwie:
Zbyt silnie wysklepione.
Klatka piersiowa:
Płaska, płytka; mostek krótki, rękojeść mostka cofnięta
tak, że patrząc z boku nie widać jej spoza krawędzi barku
OGON (wada):
Całkowicie zakręcony nad grzbiet lub noszony na bok
KOŃCZYNY (wada):
Kończyny przednie:
Stroma łopatka. Łokcie zwrócone na zewnątrz lub
do wewnątrz. Francuska postawa.
Kończyny tylne:
Zbyt słabe kątowanie. Postawa krowia lub beczkowata.
Luźne palce.
Skóra (wada):
Skóra gruba, luźna, mało elastyczna
Umaszczenie (wada):
Wierzchołek nosa i brzegi powiek różowe lub
plamiste. Wyraźne rozjaśnienie koloru wierzchołka nosa i brze-
gów powiek przy maściach innych niż błękitna i beżowa.
WADY DYSKWALIFIKUJĄCE:
Nieuzasadniona agresywność, przesadna nieśmiałość, ospałość. Oczy
małe, trójkątne.
5
Plik z chomika:
AnnaQr
Inne pliki z tego folderu:
WILCZARZ IRLANDZKI.pdf
(40 KB)
WHIPPET.pdf
(33 KB)
GREYHOUND.pdf
(35 KB)
CHART WĘGIERSKI.pdf
(39 KB)
CHART SZKOCKI.pdf
(36 KB)
Inne foldery tego chomika:
Grupa 1 - Owczarki i inne psy pasterskie, z wyłączeniem szwajcarskich psów do bydła
Grupa 2 - Pinczery i sznaucery, molosy, szwajcarskie psy górskie i do bydła, pozostałe rasy
Grupa 3 - Teriery
Grupa 4 - Jamniki
Grupa 5 - Szpice i psy w typie pierwotnym
Zgłoś jeśli
naruszono regulamin