W ofercie warsztatów rozwojowo - twórczych można znaleźć zajęcia uczące relaksacji, pomagające przezwyciężyć życiowe trudności czy uwierzyć w siebie. W ich programie często spotyka się określenie „praca z czakrami”. Jest to metoda wywodząca się z pradawnej tradycji indyjskiej. Korzystają z niej osoby praktykujące jogę, techniki oddechowe oraz ci, których fascynują pradawne kultury. Czakra lub czakram (ćakra – znaczy koło, okrąg) to miejsce w ciele, gdzie spotyka się wiele kanałów energetycznych – nadi. W odniesieniu do ciała mówi się o wielu ośrodkach energii, jednak wyróżnia się siedem podstawowych czakramów usytuowanych wzdłuż rdzenia kręgosłupa. Działają one jak stacje nadawczo- odbiorcze. Czakry pobierają energię z tzw. pola powszechnego i transportują ją do poszczególnych partii ciała, odżywiając organy wewnętrzne. Pojęcie energii krążącej w ciele i wchodzącej w interakcję ze światem znajdziemy w terapiach relaksujących i systemach uzdrawiania z całego świata. W Chinach owa energia nosi ona nazwę Chi, w Japoni Ki, w Indiach Prana, a na Hawajach Mana. Masaż Lomi Lomi, Mau-ri, Kahi-Loa, Huna, system Reiki, wschodnie sztuki walki czy powszechnie znane już w Polsce joga i Tai-chi opierają się w swym założeniu na istnieniu nieuchwytnej dla oka energii, która ma wpływ na całe nasze życie.
Odpowiada za nasze połączenie z Ziemią, siły witalne, energię życiową, dobry kontakt z przyrodą i wolę życia. Czakrze tej jest przypisany kolor czerwony i żywioł Ziemi.
Odpowiada za naszą seksualność, przepływ uczuć, ale i ciekawość świata, kreatywność, twórczość, intelekt. Dotyczy również aspektu płodności – prokreacji. Kolor pomarańczowy, żywioł – woda.
Jest powiązana z naszą potrzebą indywidualizmu, poczucia własnej wartości, ale i z odwagą, siłą motywującą nas do działań (kolor żółty).
Ośrodek miłości, naszej otwartości na innych ludzi. Na tym poziomie kształtują się: empatia, altruizm, ale i samoakceptacja (zieleń i malinowy róż).
Odpowiada za asertywność, wyrażanie potencjałów niższych czakr. Dzięki równowadze energii w obrębie tej czakry, możemy mówić o uczuciach, wyrażać siebie tworząc. Jest silnie związana ze zmysłem słuchu. Muzycy, wokaliści, aktorzy i wszyscy ci, którzy pracują głosem, mają silnie otwartą tę czakrę (niebieski).
Związana jest z mądrością, naszą wizją życia i spełnianiem marzeń, ambicji oraz z wyobraźnią. Jej nadczynność objawia się zachowaniami kojarzonymi z wizjonerstwem, problemami z osadzeniem w rzeczywistości. Niedoczynność prowadzi z kolei do traktowania świata wyłącznie na poziomie rozumowym, za pomocą intelektu (indygo i fiolet).
Powiązana z duchowym wymiarem naszego życia. Zbyt otwarta, przy jednoczesnej blokadzie czakr niższych, może oznaczać „ucieczkę w duchowość”, a niedoczynna – brak zainteresowania duchowością (biel i lawenda).
Na każdym etapie życia nasz umysł jest zogniskowany na innej czakrze. Pierwsza ma znaczenie dla rozwoju kolejnych. Odpowiada za nasze ugruntowanie we własnym ciele. Łatwo zaobserwować kształtowanie się jej u małych dzieci, które uczą się utrzymywać równowagę, ale również w ich pasji do zabawy ziemią. Z czakrami powiązane są gruczoły wydzielania wewnętrznego (np. tarczyca). Niedomaganie lub nadczynność któregoś z nich może być oznaką problemów energetycznych danej czakry. Pracę nad czakrami powinno się rozpocząć od świadomego stąpania, kontaktu z naturą i wyobrażeń o zakorzenianiu się. Chodzenie boso jest więc zdrowe nie tylko ze względu na zalecenia ortopedów, ale też z uwagi na możliwość pobierania energii Ziemi. Wiara w to jest obecna we wszystkich wschodnich filozofiach. Z przekonania, że Ziemia jest źródłem naszej energii życiowej, bierze się niezgoda osób praktykujących jogę i inne systemy medytacji na działania niszczące naszą planetę. Bez względu na to, czy chcemy spróbować nowej techniki relaksacyjnej, zapanować nad własnym życiem czy po prostu zasmakować egzotyki bez wyruszania w podróż, warto poznawać systemy pracy z ciałem. Czy będzie to joga, Tai-chi czy praca z czakrami – zyskamy szansę poznania własnych możliwości i pokonania wewnętrznych ograniczeń.
Trenerka rozwoju osobistego, socjolog. Absolwentka Instytutu Stosowanych Nauk Społecznych na UW. Zajmuje się pracą z ciałem oraz zarządzaniem stresem. Prowadzi warsztaty, m.in.: „Stop dla stresu”, „Sztuka relaksu”. W swojej pracy wykorzystuje relaksację, wizualizację, pracę z głosem, z czakrami, jogę, oddech i taniec żywiołów. Praktykuje Reiki oraz hawajską sztukę uzdrawiania Kahi Loa. Inspiruje ją szamanizm Indian Ameryki Północnej oraz hawajska Huna. W lutym ukazała się jej książka: „Techniki relaksu” (wyd. Hachette Livre). Więcej o trenerce i warsztatach: www.rozwojosobisty.waw.pl www.czaskobiet.pl
Semi111