MAMO I TATO!
Aby moje rozstanie z wami nie było takie bolesne zastosujcie się do kilku rad. Oto one:
< Przy pożegnaniach ze mną bądźcie uśmiechnięci i spokojni, bo z waszej twarzy potrafię szybko wyczytać niepokój, dobre i złe emocje. < Bądźcie gotowi na trudne rozstania w pierwszych dniach, nawet tygodniach, na płacz i odmowę wyjścia z domu. A gdy już znajdziecie się przedszkolu stosujcie krótkie pożegnania-, gdyż przedłużanie tej chwili wzmaga we mnie negatywne uczucia. Nawet, jeśli płaczę, pożegnajcie mnie z uśmiechem i pozostawicie pod opieką wykwalifikowanej kadry, która doskonale wie jak zabawić i zająć mnie bym szybko zapomniał o trudnym rozstaniu z ukochanym rodzicem. Dziecko 3-letnie charakteryzuje niestabilność uczuć, płacze a za chwilę jest wesołe i świetnie się bawi ( przecież tak samo postępuje będąc z wami w domu). < Jeśli mamie rozstanie z dzieckiem sprawia większe trudności, postarajmy się aby do przedszkola odprowadzał mnie tatuś ( zwłaszcza na początku).
Rozstania z tatusiami bywają łatwiejsze, wynika to zapewne z większej stanowczości i opanowania emocji. < W początkowym okresie odbierajcie mnie wcześniej z przedszkola, ponieważ trzy-latek ma inne poczucie czasu i okres przebywania poza domem wydaje mu się bardzo długi. <Pozwólcie mi zabrać ze sobą do przedszkola np. ulubioną zabawkę, książeczkę, ( ale nie smoczek!). < Rozmawiajcie ze mną o wydarzeniach przedszkolnych. Mówcie mi, że czas w przedszkolu będzie spędzało bez rodziców, ale w towarzystwie miłych pań i innych dzieci, z którymi będą się codziennie bawić. < Rozwijajcie moje umiejętności samoobsługowe, gdyż właśnie bardzo często są one powodem dodatkowego stresu w przedszkolu. Pozwólcie mi samemu myć ręce, korzystać z toalety a nie nocnika, ubierać się i rozbierać.
teri1965