Co_mam_ugotowac.pdf

(11214 KB) Pobierz
206760456 UNPDF
ugotować
Co mam
Co
mam ugotować?
BBF fe"
Biblioteka Narodowa
Warszawa
UWAGA!
Cenne wskazówki dla każdej gospodyni
30001001821521
1) Utrzymywać statki kuchenne w bezwzględnej czy­
stości, a wywdzięczą się wielką trwałością.
2) Czyścić naczynia natychmiast po użyciu i odstawić
bez pokrywy; naczynia muszą bowiem wyparować.
TAMZ.WH
3) Przed gotowaniem wytrzeć, a następnie wypłókać
garnki zimną wodą. Potrawy nie przypalają się wów­
czas tak łatwo.
4) Nowe garnki wygotować słoną wodą z octem, a że­
lazne garnki i patelnie wypalić tłuszczem; nabiorą
przez to czarnego połysku i nie będą rdzewieć.
©
5) Nie odstawiać potraw w naczyniach metalowych.
6) Nie przechowywać zapasów w torebkach papiero­
wych, lecz w naczyniach szklanych,
fajansowych
lub t. p.
7) Kupować tylko dobre towary; żywność malowarto-
ściowa szkodzi zdrowiu.
aLWAkAsa-Ą/iĄ
Msm&^Mt?ś%&.
SŁOWO WSTĘPNE
wszystkiem smacznie! Potrawy zestawione poniżej od­
znaczają się niezwykłą prostotą, a pozatem i minimalnym
kosztem.
Nie należą do rzadkości w niniejszej książeczce po­
trawy jednodaniowe, których koszt przy obliczeniu pro-
porcyj na 6 osób nie przekracza 50—60 groszy, a które są
mimo swej taniości bardzo treściwe i smaczne.
I jeszcze jedną dodatnią cechę zauważy czytelniczka
broszurki: przyrządzanie obiadów według podanych prze­
pisów wymaga bardzo krótkiego czasu. Jest to rzecz
bardzo ważna dla każdej pani gospodyni. Dlatego za­
stosowano w zestawionych poniżej przepisach nową
metodę gotowania. Zarzucono praktykowane dotychczas
wygotowywanie wywarów i smaków z mięsa i jarzyn jako
podkładu do wszystkich prawie potraw, a zastąpiono je
gotowemi produktami buljonowemi, które w handlu bardzo
niedrogim kosztem nabyć można.
Mimo szczupłych rozmiarów niniejszej książeczki
kucharskiej starano się dostosować ją do wymogów
wszystkich warstw i wszelkich upodobań, nie zapomi­
nając o jaroszach, o będących na diecie, o chorych, ani
też o sportsmenach i wycieczkowiczach.
W niniejszej książeczce kucharskiej wprowadzono
tę dogodność, że podano przed każdym przepisem ścisłe
proporcje poszczególnych produktów, co w znacznej
mierze ułatwi zorjentowanie się w posiadanych zapasach
lub potrzebie zakupu świeżych produktów.
Ponadto każdy przepis został ułożony na podstawie
doświadczeń wzgl. prób kucharskich, jest zatem dokładnie
wypróbowany.
Czytelniczka nie dozna zawodu, stosując się ściśle do
przepisu.
W obecnych czasach wpłynęły na sztukę kulinarną
dwie zasadnicze okoliczności.
Kryzys zredukował znacznie nasze dochody, a w parze
z tern uszczuplił się w porównaniu do czasów minionych
również i fundusz gospodarczy pani domu.
Następnie wiedza lekarska wywołała swemi postu­
latami pod względem sposobu odżywiania jak i zestawia­
nia potraw prawdziwy przewrót. Nowe hasła jak: wita­
miny, odżywianie jarskie, spożywanie potraw surowych
wprowadziły niejedną panią domu w zakłopotanie.
Jakkolwiek literatura kucharska jest dość bogata,
jednak zmienione warunki zmuszają do poszukiwania no­
wych dróg i do rozwiązywania problemu kucharskiego
w sposób do wymogów doby obecnej dostosowany. To
też zasilanie literatury kucharskiej od czasu do czasu
nowemi wskazówkami względnie nowemi przepisami na
tanie, smaczne i pożywne potrawy okazuje się rzeczą
konieczną, temwięcej że żaden kryzys ani też postęp nie
zdołał wyrugować z nas jednej zasadniczej rzeczy, mia­
nowicie życzenia, aby smacznie zjeść. Smaczny pokarm, spo­
żyty z należytym apetytem, jest podstawą naszego zdrowia.
Błędem dlatego jest zmuszanie siebie albo drugich do
jedzenia potraw, do których czuje się odrazę albo które
nam nie smakują. Takie potrawy nietylko nie zaspakaja
naszych fizjologicznych
potrzeb, ale szkodzą
wprost
zdrowiu.
Jolanta.
Biorąc pod uwagę te względy, napisano niniejszą
książeczkę. Jej myślą przewodnią jest: gotuj przede-
4
5
MBHKKUk
•-'•Ji £r
Podział książki
I. Zakąski i przystawki
I. Zakąski i przystawki
XII. Potrawy postne
Śledzie w śmietanie.
4 śledzie albo uliki (matjasy), V» litra kwaśnej śmietany,
3—4 cebule, 1—2 łyżki miałkiego cukru, '/ 2 cytryny, mielony
pieprz, ewentl. 1—2 jabłka.
Śledzie albo uliki (matjasy), moczone przez dobę,
oczyścić z ości i grzbietów, odrzucić głowy oraz obrać
ze skóry. Kto woli śledzie naturalne w skórze, dlatego
że pod skórą znajduje się pokład najsmaczniejszego tłu-
szczyku, może ją zostawić.
Mlecze rozetrzeć z cukrem, szczyptą mielonego
pieprzu i sokiem z cytryny i dodać do tego śmietanę.
Cebulę, pokrojoną w plastry, przesypać miałkim
cukrem i pozostawić ją przez J / a godziny, żeby się prze­
trawiła, przez co zatraca swą ostrą woń i surowość.
Następnie dodać cebulę do śmietany i śledzi. Można też
razem z cebulą dodać poszatkowane jabłka, które znacznie
podnoszą smak.
II. Paszteciki
XIII. Potrawy na letniska
i wycieczki
III. Zupy:
a) mięsne
b) jarzynowe i postne
XIV. Potrawy dla chorych
XV. Kompoty
IV. Sosy
XVI. Leguminy
V. Jarzyny i grzyby
XVII. Pieczywo domowe
VI. Ryby
VII. Potrawy z mąki i kaszy
XVIII. Praktyczne wska­
zówki jak: sposób
parzenia kawy i her­
baty, pranie bieli­
zny, pielęgnowanie
rąk i t. d.
VIII. Mięsa i pieczyste
IX. Potrawy na surowo
X. Potrawy jednodaniowe
Śledzie w oliwie.
4 śledzie albo uliki (matjasy), 2—3 cebule, 6—8 łyżek oliwy
prowanskiej lub oliwy soja albo majonezu, zielona pietruszka.
Śledzie, przysposobione jak wyżej, pokroić na
dzwonka, obłożyć suto drobno posiekaną cebulą i zalać
oliwą prowanską lub oliwą soja. Dla dekoracji można
ubrać półmisek zieloną pietruszką. Kto woli, może z po­
wodzeniem takie same śledzie podać zamiast w oliwie —
w majonezie.
Przepis na sos majonezowy mieści się w rozdziale IV
„Sosy".
XI. Sałaty
XIX. Zaprawy i konserwy.
Proporcje wszelkich przepisów
podane są na 6 osób.
6
7
Zgłoś jeśli naruszono regulamin