Socjologia kulturowa zawiera analizę od poziomu makro do poziomu mikro
Ważny jest kontekst, który okazał się istotny dla całej nowoczesności czyli znaczenie państwa narodowego. Zagadnienia, które wiązały się z uformowaniem sfery publicznej. np. analiza Habermasa wiązała się z możliwością uformowania sfery publicznej.
Socjologia kulturowa - program wokół którego organizowane są studia/badania, pokazujące jak dopasować rozwiązania do konkretnego społeczeństwa. Rozpoczęto badania w USA. Strategia syntezy rozmaitych koncepcji powstałych na gruncie USA, których autorzy próbowali znaczenie dla życia społecznego poradzić.[1] Zwrócono uwagę na problem symbolizmu, nośników znaczeń. Dotyczy to na przykład dyskursu – w jaki sposób przedstawia nam się żyje zbiorowe/grupowe. (wymiar antropologiczny)
Mit i rytuał zatem okazują się centrum współczesnego życia. IV władza czyli media i komunikacja transmitują znaczenia i są niezwykle ważne. Koncentracja na analizie znaczeń jest bardzo ważna.
Alexander uważa, że obserwacja wydarzeń życia społecznego, wydarzeń mających charakter dramaturgicznych, odsłania nam strukturę znaczeń, daje możliwość zmian, pokazuje jak powstają kategorie i nowe instytucje
Durkheim: żadne społeczeństwo nie może istnieć bez symbolizmu.
Przykład: wydarzenie które Alexander przeanalizował. Watergate jako rytuał demokratyczny. Nixon podał się do dymisji, następny prezydent Ford wprowadził rozwiązania legislacyjne które nie pozwoliły postawić przed sądem prezydenta, mimo że ewidentnie jego działania godziły w podstawy demokratyczne. Ważne dla A. jest w jaki sposób tworzy się afera/skandal oraz Watergate jako symbol. Końcówka '~gate' stała się nośnikiem semantycznym innych wydarzeń. Pokazuje to siłę mediów jako nośnika, tworzenia nowych rytualnych instytucji. Od tego czasu pokazywanie przesłuchań stało się elementem rytualnym. Alexandra interesuje przekaz symboliczny. Bierze od Durkheima sacrum i profanum – porządek parareligijny w społeczeństwie amerykańskim. Pokazuje jak kreują się kategorie zła i dobra. Później w innych badaniach pokazuje trwałość pewnych społecznych reprezentacji. Przestępstwo, korupcja, źli prezydenci, wielkie skandale – przed watergate w mediach tego nie było. Symbol ten służy jako odniesienie w nadawaniu znaczeń. Wszystko to składa się na kulturę obywatelską tego kraju.
Mocny program nawiązuje do prac autorów tj. Geertz, Shils, Bellah. Oni wszyscy byli uczniami Parsonsa. Neofunkcjonaliści.
III założenia MOCNEGO programu S.C. (strukturalna hermeneutyka).
1. Autonomia kultury. Przyjmujemy ją dla celów analitycznych. Wiadomo, że kultura jest determinowana przez system ekonomiczny i inne takie. Wiadomo, że struktury powodują np nierówności, ale trzeba to pominąć żeby problem nie był programem słabym. Uznanie autonomii kultury jest mocnym założeniem/mocną cechą mocnego programu.
Jest jednak to program inny niż kulturowe praxis, bo mówimy o socjologii kulturowej. Wiążą się z tym nadzieje wobec socjologicznego punktu widzenia. Próba syntezy i wyjścia poza wąskie granice subdyscypliny. Precyzowanie języka, a nie sprowadzanie nauki do poetyki i metafor.
2. Strukturalna hermeneutyka. Znaczenie i jego nośniki. Kod narracje, mity, rytuały, tekst, dyskurs. Semiotyczne mechanizmy kultury. Jak generuje się opozycje znaczeń i związki znaczeń.
Chcemy jeszcze większego rygoryzmu metodologicznego niż Bourdieu i Baudrillard. To co kulturowe przedstawiamy w kategoriach semiotycznych, pomijamy wartościowanie. Skupiamy się na sentymentach i emocjach. Dlatego też socjologia kulturowa jest względna. Zastanawiamy się jak tak pojęta kultura oddziałuje na życie społeczne i jak ulega zmianom
Nawiązując do Geertza trzeba sporządzać opis gęsty. Strukturalna hermeneutyka.
3. Badania działań. Pokazania w szczególne jak kultura uwarunkowuje to co się zdarza. Alexander świadom, że na początku ten punkt był najmniej obecny przeszedł do badania performerce[2].
Agency → program działania. Kultura to zawsze model czegoś i model dla czegoś (Geertz).
Adekwatność hermeneutyczną (hermenei), rozumienie które Weber sugerował, na drodze poznania metodologicznego(???).
W mocnym programie akcentuje się symbolikę znaczeń przy zachowaniu hermeneutycznej gęstości oraz pierwiastka humanistycznego.
Kultura ma swoją autonomie, nie można akcentować klas i dominacji.
Jak ludzie nadają znaczenia swojemu życiu? Jak przedstawia się kultura jako złożona struktura, na która składają się poszczególne jej części. Taka struktura jest narracja. Istnieje cały nurt badań nad narracją. Jak kształtowane są fabuły, bohaterzy, antybohaterzy. Jak przedstawia się pewna logika kulturowa. Operujemy tu na pewnych binarnych kodach. Dobro, zło i inne binarne realcje w punkcie wyjścia.
Kultura to nie jest coś co utożsamiamy z pozytywnym wyobrażeniem. To co negatywne jest bardzo ważne i ta negatywność jest zawsze w kulturze jakoś opracowana symbolicznie. Ważne jest odkrycie zarówno tych pozytywnych jak i negatywnych kodów. Pokazuje to wewnętrzną dynamikę. Oraz jak to za sobą pociąga represje i wykluczenie tych których się atrybuuje w takich kategoriach.
Konkluzja
Kultura i społeczeństwo są bytami złożonymi. Nie badamy ich w obrębie jednej dyscypliny ale system societalny jest dominujący i rozstrzygający. Stąd Agency
A już za tydzień...
przyjrzymy się realnym egzemplifikacjom!
[1]Na prawde tak powiedziala!Gramatyka polska nie istnieje.
[2]Pani H. Twierdzi, że tak to się spolszcza
mtx