Jordan Penny - Upojny Zapach Lewkonii.pdf - J - Neorator

PENNY JORDAN

Upojny zapach

lewkonii

ROZDZIAŁ PIERWSZY

Uroczą twarzyczkę w kształcie serduszka wykrzywił

grymas zniecierpliwienia, a piwne oczy Mollie straciły blask,

gdy dziewczyna czytała, co przewiduje dla niej harmonogram

zajęć.

" O czternastej trzydzieści wyjazd na farmę Edgehill w celu

przeprowadzenia wywiadu z żoną farmera, Pat Lawson, która

zgodziła się zdradzić czytelniczkom kilka przepisów na swe

doskonałe przetwory ".

To zadanie nie spowodowało przyspieszonego bicia serca,

podobnie jak praca w prowincjonalnej gazecie angielskiej

mieściny nie odpowiadała ambicjom rozbudzonym podczas

studiów na wydziale dziennikarskim. Jednak Mollie zdawała

sobie sprawę, że i tak miała szczęście, pracując w swoim

zawodzie. Większość jej kolegów ze studiów nie osiągnęła

nawet tego. Pocieszała się, że przynajmniej zdobyła już

najniższy szczebel kariery, otwierający jej drogę - taką miała

przynajmniej nadzieję - do wysokonakładowej prasy i

telewizji.

Do podjęcia aktualnej pracy, uzyskanej za pośrednictwem

jednego z uniwersyteckich wykładowców, nakłonili ją

ostrożni i jednocześnie trzeźwo patrzący na życie rodzice.

Żywiołowa i pełna energii Mollie stanowiła ich jaskrawe

przeciwieństwo.

- Tato - protestowała, kiedy rozpoczęli dyskusję na ten

temat - nie chcę pisać głupich reportaży ze ślubów i lokalnych

jarmarków.

- Nie dziwi mnie to - odparł z uśmiechem i dorzucił z

goryczą: - Zanim zaczniesz biegać, naucz się chodzić.

- Przynajmniej będziesz miała jakieś zajęcie - wtrąciła

matka. - Choć wolałabym, żebyś znalazła sobie coś bliżej

domu.

Jej rodzice mieszkali w małej miejscowości pod

Londynem, a praca Mollie wymagała przeniesienia się do

zachodniej Anglii, do nadmorskiego miasteczka, które

bardziej nadawałoby się na do historycznego serialu niż na

kopalnię dziennikarskich sensacji.

Mollie zawsze uważała się za osobę ciekawą świata,

uwielbiającą wyzwania i nie stroniącą od ryzyka. Miała zatem

poważne wątpliwości, czy wysłuchiwanie rodzinnych

przepisów pani Lawson pobudzi jej wyobraźnię. Wiedziała, że

jej rozmówczyni jest miłą kobietą, a gotowanie stanowi jej

pasję - lecz gdzie tu temat dla dociekliwego i ambitnego

dziennikarza?

Pracowała dopiero od tygodnia. Weekend zszedł jej na

zagospodarowywaniu się w małym wynajętym domku w

Fordcaster. Trzy pierwsze dni spędziła w redakcji "Fordcaster

Gazette", przeglądając stare egzemplarze, by - jak zalecił

wydawca i redaktor naczelny w jednej osobie – "poczuć pismo

nosem".

- Przekonasz się, że praca z Bobem Fleury okaże się

interesująca - oświadczył jej promotor, gdy dowiedział się, że

przyjęła posadę. - To indywidualista, odbiegający od

wszelkich stereotypów, podobnie jak i ty - dodał kwaśno,

obserwując z rozbawieniem, jak Mollie zmaga się z pokusą

odparowania subtelnego przytyku.

Podczas studiów doszło między nimi do kilku spięć.

Profesor często zarzucał Mollie, że reaguje zbyt gwałtownie,

bardziej kierując się emocjami niż rozsądkiem.

- Fleury to niezbyt często spotykane nazwisko - zauważyła

z przekąsem.

- Owszem - odparł profesor. - Bob jest z pochodzenia

Francuzem. Ta część wybrzeża słynęła z kontrabandy, a

podczas rewolucji francuskiej przemycano nie tylko towary.

Bob, choć trudno w to uwierzyć na pierwszy rzut oka, jest

tradycjonalistą. Wierzy w z góry ustalony porządek. Samo

Fordcaster stanowi wzorcowy przykład angielskiego

miasteczka targowego. Lokalna społeczność, z Bobem na

czele, pragnie ocalić charakter i koloryt tego miejsca.

Słuchając tej perory, Mollie popadała w coraz większe

zniechęcenie. Ta praca była całkowitym zaprzeczeniem

wszystkiego, o czym marzyła podczas studiów. Jednak jako

realistka zdawała sobie sprawę, że dla osiągnięcia celu nie

wystarczy dyplom z wyróżnieniem. Na razie nie miała

żadnych znajomości, mogących jej pomóc zrobić prawdziwą

karierę. W dodatku podejrzewała, że złośliwy promotor

czerpał przewrotną satysfakcję z nakłonienia ambitnej

absolwentki do podjęcia pracy wymagającej raczej

cierpliwości i opanowania niż fachowej wiedzy.

- Możesz dużo nauczyć się od Boba, Mollie - ciągnął

przemowę profesor. - Zanim zajął się redakcją gazety, która

należy do jego rodziny od pokoleń, pracował dla telewizji jako

jeden z bardziej wziętych korespondentów zagranicznych. To,

czego Bob Fleury nie wie na temat reportażu, w ogóle nie jest

warte uwagi. - Uśmiech, którym obdarzył Mollie, miał

zapewne dodać jej otuchy.

Ona jednak była niemal pewna, że współpraca z Bobem

Fleury nie będzie szła jak po maśle i że nieraz przyjdzie jej

ugryźć się w język, by uniknąć otwartego konfliktu.

Już pojawiły się pierwsze zgrzyty związane z różnicą

poglądów na temat polowań, a przecież to dopiero początek

współpracy.

Fleury miał jednak swój wdzięk, a jego żona, Eileen, którą

przedstawił Mollie, okazała się kobietą o zaskakująco

nowoczesnych poglądach i ciepłym uśmiechu, który łagodził

jej nieco oschły styl bycia. Chociaż oboje dobiegali

sześćdziesiątki, nie stronili od towarzystwa młodych. Również

ich urządzony z wyszukaną elegancją dom wywarł na Molly

duże wrażenie.

Jednak to nie o Eileen rozmyślała, usiłując odnaleźć drogę

na farmę. Już zdążyła kilka razy skręcić nie tam, gdzie trzeba.

Główną przyczyną był fakt, że wszystkie grunty wokół

miasteczka stanowiły prywatną własność, w konsekwencji

czego wąskie dróżki były pozbawione jakichkolwiek

drogowskazów i oznakowań.

Kiedy wreszcie doszła do wniosku, że teraz już podąża

właściwą ścieżką, zrobiło się późno, a Bob, hołdujący

staroświeckim manierom, przywiązywał wielką wagę do

punktualności.

Wiał porywisty wiatr znad Atlantyku i kiedy Mollie

wysiadła z samochodu, by rozejrzeć się po okolicy,

natychmiast potargał jej włosy. Rozrzucił drobne loczki wokół

twarzy, podkreślając w ten sposób jej delikatne rysy. Z

irytacją zgarnęła niesforne kosmyki do tyłu i ruszyła w dalszą

drogę.

Jordan Penny - Upojny Zapach Lewkonii.pdf

Plik z chomika:

Inne pliki z tego folderu:

Inne foldery tego chomika: