mobbing.pdf

Mobbing w naukach społecznych : to systematyczne, trwające co najmniej kilka miesięcy

zachowania, mające na celu izolowanie pracownika od społecznego otoczenia, pozbawienie go

godności, pokazaniu mu, że jest nikim, rozbicia jego dotychczasowej tożsamości, doprowadzenia go

do całkowitej bezradności i bezsilności. Zachowania prowadzące do rozbicia osobowości

pracownika. Zachowania mające na celu degradację statusu zawodowego pracownika.

Mobber to określenie osoby, która prześladuje wybraną przez siebie ofiarę. Mobber to

najczęściej przełożony ofiary (ponad 65%), ale także kolega (koleżanka) (ponad 25%), a nawet

podwładny (około 7%). Jeśli mobberem jest przełożony to pracownicy najczęściej stają po stronie

przełożonego i dołączają się do prześladowań Ma wyolbrzymione poczucie własnej wartości i

przecenia swoje zdolności i umiejętności. Reaguje zimną obojętnością lub wściekłością na krytykę

ze strony innych. Osoba, która odważyła mu się sprzeciwić, staje się jego osobistym wrogiem,

którego będzie niszczył na każdym kroku. Jest skoncentrowany na sobie, uważa, że jest

najważniejszy i że świat powinien się kręcić wokół niego. Inni ludzi są jego "dworem", który

powinien go podziwiać i przyklaskiwać jego poczynaniom.

mszczą się za swoje niepowodzenia np. w życiu rodzinnym (przymus niszczenia),

redukują negatywne emocje - czerpią satysfakcję z pełnej kontroli nad pracownikiem a także

otoczeniem,

doświadczają satysfakcji erotycznej

czują się bezkarni

I. Taktyki upokarzania:

publiczne upokorzenie, publiczna nagana

upokarzające postępowanie dyscyplinarne,

rozpowszechnianie złośliwych plotek,

publiczne krytykowanie wyglądu – jak Ty wyglądasz!

sprawdzanie zawartości torebki, szafki,

nakaz uśmiechania się do kserokopiarki,

sprawdzanie konta pracownika,

zakaz mrużenia oczu przed monitorem,

zakaz wchodzenia do budynku głównym wejściem.

II.Taktyki zastraszenia:

zakaz robienia przerw pod groźbą utraty pracy,

terror telefoniczny.

obelżywe albo złośliwe e-maile,listy, itp.,

uderzanie w biurko, rzucanie przedmiotami, trzaskanie drzwiami

niszczenie własności pracownika lub firmy

obraźliwe uwagi, przezywanie, szydzenie z ofiary

krzyki, wrzaski, wygrażanie pięścią, plucie

stosowanie przemocy fizycznej,

III.Taktyki pomniejszania kompetencji:

pozbawianie odpowiedzialności bez konsultacji, np. pozbawienie nauczyciela

wychowawstwa, poinformowanie o tym uczniów i rodziców, bez poinformowania

nauczyciela o tym

zaniżanie kwalifikacji,

wskazywanie ofierze błędów, których ona faktycznie nie popełniła,

presja szybkiego podejmowania decyzji przy niepełnej informacji i dużej odpowiedzialności,

presja czasu, np. odgórny nacisk na jak najszybsze tempo wykonania pracy, a jednocześnie

zachowanie bardzo wysokiej jakości wykonywanej pracy,

Koszty osoby mobbingowanej to:

1) Choroby i zaburzenia zachowania – depresja, zakłócenia koncentracji, stany zwątpienia,

paniki, strachu, próby samobócze, nadmierna drażliwość prowadząca czasami do ataków

wybuchu, agresji wobec bliskich, alkoholizm.

2) Choroby związane z długotrwałym mobbingiem – zakłócenia pracy serca, oddechu, bóle

głowy i pleców, zakłócenia snu, choroby żołądkowe, dermatologiczne, itp.

3) Izolacja społeczna – rozpad więzów rodzinnych i koleżeńskich.

4) Utrata pracy, wykluczenie społeczne.

Koszty firmy:

1) obniżenie wydajności pracy,

2) zmniejszenie zaangażowania pracowników na rzecz firmy,

3) wzrost absencji,

4) rozbicie więzów zespołowych,

5) utrata wiarygodności firmy,

6) ponoszenie kosztów odszkodowań.

Koszty społeczeństwa:

1) obciążenie podatnika kosztami leczenia, rent i wcześniejszych emerytur

2) wzrost bezrobocia,

3) koszty zasiłków,

4) mniejszy wzrost gospodarczy, gorsza wydajność i konkurencyjność,

5) wzrost niezadowolenia i agresji całych środowisk,

6) wzrost patologii społecznych,

7) brak wiary w Państwo prawa i demokratyczne reguły gry,

8) wybuchy niezadowolenia

Wg badań CBOS z 2003 roku 40% polskich pracowników doświadczyło któregokolwiek z ww.

zachowań mobbingowych

Najczęściej wskazywane formy szykanowania :

 24% zmuszanie do pozostanie po godzinach pracy

 16% odmawianie urlopu lub zwolnień

 14% szantażowanie zwolnieniem

 z pracy

 14% złośliwe uwagi lub żarty ze strony pracodawcy

 8% wyznaczanie nierealnie krótkich terminów;

 8% karanie pracowników bez wysłuchania ich wyjaśnień;

 8% publiczne krytykowanie i ośmieszanie;

 4% zmuszanie do składania donosów;

 4% przypisywanie konfliktowego charakteru;

 3% karanie za dochodzenie swoich praw;

 2% molestowanie seksualne.

1.- incydent krytyczny: początkiem mobbingu jest jakiś konflikt, ale nie każdy spór, kłótnia

czy niesprawiedliwa ocena jest mobbingiem. Czasami jest to bardzo drobny konflikt, narażenie

się np. niefortunną wypowiedzią itp.

2. prześladowanie: naznaczenie, dostrzeżenie etykietki nadanej przez mobbera,

zetykietyzowanie kogoś w grupie - plotki, szepty, dopytywanie się o status osoby, początek

degradacji statusu przez otoczenie.

3. szef staje po jednej ze stron a nie rozwiązuje konfliktu. Na tym etapie osoba zostaje

nieodwołalnie naznaczona.

4. nieprawdziwe diagnozy: eksperci medyczni stawiają fałszywe diagnozy. Przyczyny złego

samopoczucia i braku zdrowia lokują w osobowości pacjenta a nie w chorym środowisku pracy.

Diagnozują lęki, depresja, psychoza, a nie zespół stresu pourazoweg. W praktyce niszczy to jego

szansę na rehabilitację w obecnej pracy lub na znalezienie nowego zatrudnienia.

5. pozbawienie pracy - wyrzucenie poszkodowanego z rynku pracy, utrata zdrowia.

Przyczyny mobbingu

1. Brak strategii przeciwdziałania mobbingowi na poziomie państwa i firmy

2. Narcystyczne kierownictwo

3. Akceptacja przemocy psychicznej w społeczeństwie

4. Zła organizacja pracy

Właściwa organizacja pracy jest kluczem do zapobiegania przemocy w miejscu pracy. Zatrudnieni

muszą mieć jasno wytyczone obowiązki, określone godziny pracy. Obowiązki muszą być

dostosowane do umiejętności i doświadczenia pracownika. Istotne jest istnienie w miejscu pracy

statutu jednostki administracyjnej, regulamin organizacyjny oraz regulamin wydziałowy.

Sposoby walki z mobbingiem można sprowadzić do następujących:

1. Interwencja kryzysowa (zidentyfikowanie i zdefiniowanie problemu, zidentyfikowanie

metody walki, omówienie alternatyw i rozpatrzenie możliwych skutków, wybór jednej

metody i podpisanie umowy z poszkodowanym)

2. Indywidualne formy obrony (zgłoszenie się do odpowiednich organizacji, unikanie

zostawania sam na sam notowanie wszystkich wykroczeń, szukanie pomocy u innych)

3. Budowanie wspólnoty (organizowanie wspólnych zajęć, wspólne spędzanie czasu wolnego,

wzajemna pomoc, wspólna wymiana doświadczeń stałe spotkania)

4. Działania mediacyjne

5. Polityka bezpiecznej firmy (realizacja działań antymobbingowych na wzór np. Szwecji,

Belgii)

6. Regulacje prawne (Od 1 stycznia 2004 mobbing jest łamaniem praw pracowniczych)

Czynniki utrudniające walkę z mobbingiem

 Otoczenie – milczenie owiec.

 Silne urazy u ofiary i osobowość sprawcy.

 Obawa przed odwetem.

 Brak procedur identyfikacji mobbingu.

 Lęk kierownictwa przed złą oceną.

Plik z chomika:

Inne pliki z tego folderu:

Inne foldery tego chomika: