Tozsamosc_PRAWICY.pdf

Tożsamość prawicy

"Tożsamość prawicy" to dokument określający stosunek UPR do

pojęcia prawica . Przyjęty został na Konwencie UPR w 1996 roku.

Jego owocem była koalicja wyborcza zawarta rok później w

wyborach parlamentarnych.

Integracja ugrupowań deklarujących poglądy prawicowe powinna

dokonywać się na podstawie programu, który określi ich ideową tożsamość, stanowiąc

zarazem trwale wytyczne dla działalności politycznej. Unia Polityki Realnej za zasadnicze

elementy tego programu uznaje: stosunek do wolności, stosunek do własności i stosunek

do tradycji.

Stosunek do wolności

1. Celem państwa, a zarazem jego zasadniczym zadaniem, jest ustanowienie

gwarancji wolności osób pozostających w jego zasięgu. Państwo osiąga te cele i

wykonuje te zadania poprzez:

• ustanowienie konstytucji, a w ślad za nią i systemu prawnego,

ufundowanego na niekwestionowanych cechach ludzkiej natury, jak:

życie, wolność i własność, będących zarazem naturalnymi prawami osoby

ludzkiej, a także przyjęcie zasady służebności procedur demokratycznych

wobec praw naturalnych,

• ustanowienie niezawisłej władzy sądowniczej, której zadaniem jest

ochrona tych praw przed samowolą innych władz i współobywateli,

• ustanowienie władz: ustawodawczej i wykonawczej, oraz

przeprowadzenie między nimi ścisłego rozgraniczenia, obejmującego

zarówno osoby, jak i kompetencje oraz określenie procedur

egzekwowania odpowiedzialności członków tych władz przed prawem,

• ustanowienie sił zbrojnych, których zadaniem jest obrona suwerenności

narodu oraz niepodległości i całości państwa,

• ustanowienie sil policyjnych, których zadaniem jest egzekwowanie prawa

i decyzji władzy sądowniczej,

• ustanowienie służb specjalnych, chroniących państwo przed penetracją

obcej agentury i likwidujących wewnętrzne knowania o charakterze

zdrady stanu.

Dążąc do maksymalnego uproszczenia procesu decyzyjnego w państwie,

autonomii poszczególnych władz, ale również ułatwienia egzekwowania ich

odpowiedzialności przed prawem, Unia Polityki Realnej opowiada się za

systemem prezydenckim, z Prezydentem wybieranym w wyborach powszechnych

i zaleca stosowanie tej zasady również w odniesieniu do wykonawczych władz

samorządowych.

2. Unia Polityki Realnej, mając na względzie prostotę, jednoznaczność systemu

prawnego i jego wewnętrzną spójność, jako warunków krzewienia i ugruntowania

szacunku dla prawa, a także przedkładaną przez Kościół Katolicki zasadę

pomocniczości, stwierdza, że:

• władze, a w szczególności władza ustawodawcza, winny powstrzymywać

się przed ingerencją w obszar wolności człowieka wyznaczony przez

prawa naturalne, chyba że jest to niezbędne dla ochrony życia, wolności

lub własności innych osób; dotyczy to w szczególności praw

rodzicielskich, wolności sumienia i wyznania, swobody podejmowania

działalności gospodarczej, wolności umów, wolności nauki, wolności

słowa i swobody poruszania się.

Z tego względu Unia Polityki Realnej uznaje za niezbędne:

• prywatyzację szkolnictwa wszystkich szczebli i zakazanie władzom

państwowym narzucania programów oświatowo-wychowawczych,

• uznanie zasady, iż Kościoły rządzą się własnymi prawami, a także

uznania prawa każdego do wykonywania przepisów swojej religii

zarówno prywatnie, jak i publicznie, chyba że stanowi to czyn zabroniony

pod groźbą kary, albo sprzeciwia się porządkowi publicznemu lub

obyczajności publicznej,

• konstytucyjny zakaz ustanawiania monopoli, obejmujący również system

koncesyjny i inne formy reglamentacji działalności gospodarczej,

• ustanowienie konstytucyjnej zasady, że nikomu nie wolno, wbrew

stronom, podważyć umowy ani zmienić jej treści, chyba że stanowi o na

przestępstwo, wynika zeń, albo ma je na celu,

• zniesienie przymusu ubezpieczeń społecznych, majątkowych i

osobowych,

• zniesienie przymusu przynależności do organizacji samorządu

zawodowego,

• konstytucyjny zakaz wprowadzania cenzury oraz koncesjonowania

działalności wydawniczej, radiowej i telewizyjnej,

• likwidację przywilejów związków zawodowych oraz wszystkich innych

przywilejów grupowych, poprzez konsekwentne przestrzeganie zasady

równości obywateli wobec prawa, również bez względu na narodowość,

czy przynależność organizacyjną,

• zniesienie przymusu służby wojskowej poprzez ustanowienie armii

zawodowej i ochotniczej (kontraktowej), przy wprowadzeniu

powszechnego szkolenia wojskowego mężczyzn.

Stosunek do własności

1. Uznając, że - obok systemu prawnego - własność stanowi gwarancję autonomii

jednostki, dobrobytu społecznego i stabilności państwa, Unia Polityki Realnej

uznaje za niezbędne upowszechnianie własności poprzez:

• reprywatyzację, obejmującą przywrócenie własności osobom

pozbawionym jej w przeszłości w następstwie działań władzy

podyktowanych klasowymi przesądami; reprywatyzacja nie obejmuje

mienia przekazanego osobom fizycznym w ramach reformy rolnej,

• prywatyzację sektora publicznego, z wyłączeniem elementów

niezbędnych dla wykonywania funkcji państwa związanych z używaniem

przemocy (mienie sił zbrojnych, policji i władzy sądowniczej) oraz

koniecznych dla prawidłowego sprawowania władzy w państwie o

gospodarce wolnorynkowej.

2. Stwierdzając, że pieniądz jest kontraktem państwa z obywatelami, a zarazem

sposobem obiektywizowania wartości pracy ludzkiej, Unia Polityki Realnej uważa

za konieczne:

• uregulowanie emisji pieniądza poprzez dostosowanie jej do rozmiarów

wzrostu gospodarczego,

• ustanowienie konstytucyjnego zakazu uchwalania deficytu budżetowego i

ściganie prób obejścia tego zakazu, jako usiłowania kradzieży szczególnie

zuchwałej, ustanowienie zakazu ustalania przez jakąkolwiek władzę

kursu walutowego oraz wszelkich cen, za wyjątkiem opłat sądowych,

skarbowych i manipulacyjnych.

3. Stwierdzając, że dochód jest przedmiotem własności, a jednocześnie uznając

konieczność istnienia podatków niezbędnych dla pokrycia wydatków związanych

z wykonywaniem przez państwo jego funkcji, Unia Polityki Realnej uważa, że:

• podatki powinny być sprawiedliwe, to znaczy obracane wyłącznie na cele

w jednakowy sposób użyteczne dla każdego,

• nakładanie podatków powinno następować wyłącznie w drodze ustawy,

• zmiana systemu podatkowego w czasie pokoju powinna następować nie

wcześniej niż w cztery lata po uchwaleniu stosownej ustawy,

• progresja podatkowa jest sprzeczna z zasadą ochrony własności, wobec

czego należy niezwłocznie odstąpić od jej stosowania,

• wielokrotne opodatkowanie dochodu jest sprzeczne z zasadą ochrony

własności, wobec czego należy niezwłocznie znieść podatek od spadków i

darowizn oraz od nabycia praw majątkowych,

• cła oznaczają opodatkowanie krajowych konsumentów oraz

przysporzenie - ich kosztem - bezpodstawnych korzyści niektórym

osobom lub grupom osób, co jest rażąco sprzeczne z zasadą

sprawiedliwości i równości obywateli wobec prawa.

4. Uznając doniosłą rolę rozmiaru obciążeń fiskalnych dla rozwoju gospodarczego i

dobrobytu obywateli, Unia Polityki Realnej uważa za konieczne:

• niezwłoczne obniżenie podatków w rozmiarze dostosowanym do tempa

prywatyzacji sektora publicznego,

• uproszczenie sposobu poboru podatków poprzez m.in. eliminację ulg i

zwolnień, w szczególności tych, których podstawą jest przynależność

państwowa podatnika,

• zmianę systemu podatkowego, polegającą na maksymalnym

ograniczeniu tytułów podatkowych, eliminującą konieczność kontroli

dochodów i prowadzącą do minimalizacji kosztów poboru podatków.

5. Stwierdzając fakt przerzucalności każdego podatku na konsumenta, Unia Polityki

Realnej uznaje za konieczne przeciwstawianie się propagowaniu fałszywego i

szkodliwego poglądu, jakoby zróżnicowanie obciążeń podatkowych w zależności

od wysokości dochodów stanowiło realizację zasady sprawiedliwości.

6. Uznając kompetencje władzy sądowniczej w dziedzinie oceny zdarzeń prawnych,

Unia Polityki Realnej uważa, że w czasie pokoju pozbawienie lub ograniczenie

własności może nastąpić wyłącznie na podstawie lub w wykonaniu orzeczenia

sądu, wydanego z powodu popełnienia przez właściciela przestępstwa, albo

niewykonania zobowiązania umownego lub wynikającego z ustawy.

Stosunek do tradycji

1. Stwierdzając, iż greckie umiłowanie prawdy, rzymskie prawo i religia

chrześcijańska stanowią fundament cywilizacji europejskiej, Unia Polityki Realnej

uważa za konieczne przeciwstawienie się wszelkim - płynącym bądź to z

lekkomyślności, bądź ze złej woli - przedsięwzięciom zmierzającym do

wyrugowania tych wartości z życia publicznego. W szczególności uważamy za

konieczne przeciwstawienie się próbom przenoszenia metod demokratycznych na

dziedziny nie związane bezpośrednio ze sprawowaniem władzy politycznej.

2. Stwierdzając chrześcijański charakter naszej cywilizacji, uznajemy potrzebę

uwzględnienia w systemie prawnym państwa i w życiu publicznym zasad

chrześcijańskich, w szczególności poprzez regulacje zmierzające do umocnienia

rodziny, obrony życia ludzkiego i do zapobiegania rozprzężeniu moralności

publicznej. Uznajemy też za niezbędne przeciwstawianie się próbom zacierania

różnicy między dobrem a złem i stąd podkreślamy konieczność utrzymania

zagrożenia karą śmierci za morderstwa oraz położenia kresu próbom

nacjonalizacji miłości bliźniego.

3. Uznając, że Ojczyzna stanowi dziedzictwo, którego jesteśmy depozytariuszami i z

tego tytułu ciąży na nas obowiązek przekazania go przyszłym pokoleniom,

podkreślamy potrzebę osobistego pomnażania dorobku naszego narodu, a w

szczególności podnoszenia jego prestiżu wśród narodów świata, poprzez

przyczynianie się do wzrostu jego siły i tworzenie gospodarczych fundamentów

niepodległości państwowej.

Racja stanu

1. Dzięki korzystnej sytuacji międzynarodowej, sprzyjającej poświęceniu i

determinacji polskich patriotów, kraj nasz wyzwolił się z politycznej zależności od

ZSRR i Rosji. Jednak zagrożenie popadnięciem w zależność od czynników

zewnętrznych nie ustało.

2. Unia Polityki Realnej dostrzega to zagrożenie w próbach odbudowy imperium

rosyjskiego, dokonujących się poprzez wchłanianie państw sąsiadujących z

Polską. Uznając w pierwszym rzędzie konieczność opierania się na siłach

własnych, dostrzegamy potrzebę poszukiwania gwarancji bezpieczeństwa ze

strony Sojuszu Atlantyckiego. Jako istotny element przeciwdziałania zagrożeniom

traktujemy rozwój wielostronnej współpracy z państwami znajdującymi się w

podobnej sytuacji.

3. Unia Polityki Realnej dostrzega również zagrożenie w postaci biurokratycznego

modelu integracji europejskiej, będącego próbą narzucenia narodom Europy

rozwiązań socjalistycznych na poziomie ponadnarodowym. Opowiadamy się za

współpracą opartą na swobodnym przepływie ludzi, kapitałów i towarów ponad

granicami suwerennych państw, konkurujących ze sobą systemami podatkowymi

i walutami narodowymi. Uważamy próby ponadnarodowej reglamentacji

gospodarczej i protekcjonizm za elementy zagrażające rozwojowi Polski i

deklarujemy nasze poparcie dla sil politycznych w Europie i świecie,

opowiadających się za wolnym handlem międzynarodowym oraz gotowość

współdziałania z nimi dla osiągnięcia tego celu.

4. Unia Polityki Realnej uważa za konieczne położenie kresu obecności agentury w

strukturach państwa poprzez przeprowadzenie lustracji i egzekwowanie

odpowiedzialności prawnej w innych przypadkach.

5. Pragniemy rozwijać przyjazne stosunki ze wszystkimi sąsiadami Rzeczypospolitej

Polskiej na zasadzie wzajemnego poszanowania interesów państwowych w

przekonaniu, że taka przyjazna współpraca stanowi ważną przesłankę rozwoju

naszych krajów i dobrobytu naszych narodów.

Plik z chomika:

Inne pliki z tego folderu:

Inne foldery tego chomika: