00:01:16:TWÓRCY FILMU PRAGNĄ|WYRAZIĆ WDZIĘCZNOŚĆ 00:01:19:MIESZKAŃCOM STANU NOWY MEKSYK, 00:01:22:GDZIE FILM ZOSTAŁ NAKRĘCONY. 00:02:13:Zatrzymamy się tutaj na noc. 00:02:15:Ujechalibyśmy jeszcze parę mil|przed zmierzchem. 00:02:17:-Rozbijemy się tutaj.|-Ty tu rządzisz. 00:03:24:KAWALERIA 00:04:09:Panie Lockhart, czas na wyżerkę. 00:04:12:Dobrze, już idę. 00:04:14:Stanie tutaj i dumanie nie wróci mu życia. 00:04:18:Nie, ale to mi przypomina,|po co tutaj przybyłem. 00:04:21:Nienawiść nie pasuje do|kogoś takiego jak pan. 00:04:24:U innych widać ją wyraźnie. 00:04:26:-Chodźmy, napijemy się kawy.|-Dobrze, już idę. 00:05:51:WAGGOMAN - TOWARY RÓŻNE 00:05:56:Jesteśmy na miejscu. 00:06:17:Słucham pana? 00:06:19:Przywiozłem trzy wozy towaru z Laramie. 00:06:22:Z Laramie? Jak się panu udało przedrzeć? 00:06:24:-Mieliśmy szczęście. Gdzie je wyładować?|-Nie wiem. 00:06:29:A kto wie? Gdzie jest właściciel sklepu? 00:06:31:Na górze. 00:06:52:Czy jest tu ktoś? 00:06:55:Przepraszam panią. 00:06:57:Szukam właściciela sklepu. 00:07:00:To ja. 00:07:04:Ach, tak. 00:07:05:Trzy wagony towaru dla pani|czekają na zewnątrz. 00:07:08:Miałam nadzieję, że nigdy tutaj nie dotrą. 00:07:10:Sądziłem, że zależy pani na tym towarze. 00:07:12:Jest zapłacony, potrzebuje go pani. 00:07:14:Wyprzedałam cały skład i chciałam|skończyć z prowadzeniem sklepu. 00:07:17:Przykro mi panią rozczarować. 00:07:19:Gdzie mamy rozładować dostawę? 00:07:24:Ma pan ochotę na herbatę? 00:07:26:Co takiego? 00:07:29:Dawno już nie piłem herbaty z damą. 00:07:33:Będzie mi miło. 00:07:35:-Proszę usiąść.|-Dziękuję. 00:07:42:-Jak się pan nazywa?|-Will Lockhart. 00:07:44:Ja jestem Barbara Waggoman. 00:07:46:-Pije pan z cukrem?|-Tak, jeśli jest. 00:07:51:Bywałem już w takich pokojach,|ale nie w tej części kraju. 00:07:54:Mój ojciec przywiózł te rzeczy|z naszego domu w Connecticut. 00:07:58:Człowiek o wyrafinowanym guście. 00:08:00:Ojciec wysoko sobie cenił eleganckie życie,|a zmarnował je w tym sklepie... 00:08:04:na dźwiganiu beczek z mąką|i odmierzaniu bawełny. 00:08:07:Rozumiem. 00:08:08:Jest jeszcze coś w życiu|poza dźwiganiem beczek z mąką. 00:08:11:Tak, raczej tak. 00:08:13:Chciałam opuścić Coronado,|gdy tylko zmarł mój ojciec. 00:08:17:Ale dyliżans do Santa Fe|przestał kursować z powodu Apaczów. 00:08:21:-Miał pan trudności, by tu dotrzeć?|-Nie, przyjechaliśmy z Laramie. 00:08:24:-Tam ma pan dom?|-Nie, proszę pani. 00:08:27:Nie, właściwie nie mógłbym powiedzieć,|że gdziekolwiek mam dom. 00:08:32:Ależ każdy powinien mieć miejsce, które|by wspominał i do którego by przynależał. 00:08:39:Mnie zawsze wydaje się,|że przynależę tam, gdzie jestem. 00:08:44:To musi być cudowne uczucie. 00:08:52:Czy gdzieś w okolicy znalazłyby się|pokoje dla mnie i moich ludzi? 00:08:55:-Nad restauracją.|-Świetnie. 00:09:01:Chyba zaczniemy rozładowywać te towary. 00:09:06:Rozpakujemy je i rozłożymy na półkach. 00:09:09:-Dziękuję za herbatę, panno Waggoman.|-Nie ma za co, panie Lockhart. 00:09:35:-Dużo sprzedajecie takich karabinów?|-Nie, za drogie. 00:09:38:-Skąd go macie?|-Indianin wymienił go na towar. 00:09:43:Ciekawe, skąd Indianin miałby|karabin wielostrzałowy. 00:09:46:Nie powiedział. Ja nie pytam. 00:09:49:Może byś poszedł i pomógł reszcie|rozładować cały towar? 00:10:07:-Podobno jesteś ze Snake River.|-Tak. 00:10:10:Mamy nadzieję, że to uczciwa transakcja. 00:10:14:Właśnie jednej dobiliśmy, liczę i na tę. 00:10:17:Ja również. Możemy popędzić bydło. 00:10:20:Pas. 00:10:22:Nie mogę wejść. 00:10:29:Zaraz wracam. 00:10:44:Dobry wieczór, panno Waggoman. 00:10:46:-Dobry wieczór, panie Lockhart.|-Ładny wieczór. 00:10:51:Jest pani jedyną znajomą osobą|w mieście. Może mogłaby pani mi pomóc? 00:10:55:Co mogę dla pana zrobić? 00:10:57:Nie uśmiecha mi się|wracać z pustymi wozami. 00:11:00:Może mogłaby mi pani powiedzieć, gdzie|można zdobyć jakiś ładunek do przewozu. 00:11:04:-W okolicy znajdują się solanki.|-To wszystko? 00:11:07:-Leżą bardzo blisko terytoriów Apaczów.|-I tę sól można czerpać za darmo? 00:11:13:Dotychczas tak było. 00:11:14:Więc moglibyśmy wydobyć ją sami,|zgadza się? 00:11:18:Miał pan dużo szczęścia,|docierając tutaj bez potyczki z Indianami. 00:11:22:Na pana miejscu wróciłabym do Laramie,|póki szlak jest jeszcze bezpieczny. 00:11:27:Chyba ma pani rację. 00:11:31:-Dobranoc, panie Lockhart.|-Dobranoc, panno Waggoman. 00:11:36:Panno Waggoman... 00:11:38:Tak? 00:11:40:Ta dostawa, którą pani przywiozłem:|niczego w niej nie brakuje? 00:11:44:Jest wszystko, co zamówiłam. 00:11:47:Chciałem się tylko upewnić. 00:11:51:-Dobranoc, raz jeszcze.|-Dobranoc. 00:12:20:Mamy gości! 00:12:35:Bronimy się czy uciekamy? 00:12:37:Kopcie dalej. 00:12:41:Są z miasta, to nie Apacze. 00:13:20:-Kto stoi na czele tej bandy złodziei?|-Ci ludzie pracują dla mnie. 00:13:24:-Jak się nazywasz?|-Will Lockhart. A ty? 00:13:26:-To powinno wystarczyć za prezentację.|-Pięknie, ale co to znaczy? 00:13:30:Jesteśmy z ranczo Barb,|a wy kradniecie naszą sól. 00:13:33:-Mówiono mi, że każdy może brać tę sól.|-Ale nie wy. Nie obcy. 00:13:37:Źle mnie poinformowano.|Zapłacę za nią tyle, ile kosztuje. 00:13:40:Tak się nie wykupisz. 00:13:42:Biorą tylko sól.|Co innego, gdyby brali bydło. 00:13:45:Jeśli mu nie damy nauczki, kto wie,|co następnym razem ukradnie? 00:13:48:Kto mówi, że kradnę bydło, jest kłamcą. 00:13:52:Obejdzie się bez tego, Charlie. 00:13:53:I bez pańskiego rewolweru również. 00:13:56:Spud, pokaż,|jak się potrafisz obchodzić z tym lassem. 00:14:01:Śmiało, Spud. 00:14:22:Przewróć go znowu, jak będzie trzeba. 00:14:28:Podpalić te wozy! 00:14:51:Wypróbuję na mułach ten nowy model|karabinu. Bez wozów ich nie potrzebujesz. 00:14:55:-Mam zastrzelić te muły?|-A ktoś je zapraszał na ranczo Barb? 00:15:31:Przestań, Dave! 00:15:34:-No, chłopaki, wykończcie te muły.|-Przestań, Dave! 00:15:37:Sam potrafię to zakończyć. 00:15:39:-Miałeś nie wdawać się w kłopoty.|-To on się w nie wdał, nie ja. 00:15:42:Wkroczył na nasz teren i kradł sól. 00:15:44:Podpaliłeś jego wozy|i zastrzeliłeś muły z powodu soli? 00:15:47:-Odsuń się.|-Daj mi karabin. 00:15:50:A teraz wracaj na ranczo! 00:15:52:Zapominasz się, Vic. 00:15:54:Pracujesz dla mego ojca.|Czyli dla mnie też. 00:15:57:Nie chcę ci wchodzić w drogę.|To dla twojego dobra. 00:16:00:Zbierz chłopaków i wracajcie na ranczo. 00:16:03:Poproś. 00:16:05:Proszę. 00:16:07:Gdy znów się tu pokażesz, nie będzie ci|potrzeba mułów, by stąd wyjechać. 00:16:10:Dobra, jedziemy. 00:16:21:Chcę panu podziękować. 00:16:22:-To pańska broń?|-Tak. 00:16:25:Przykro mi, że do tego doszło. 00:16:27:Zdaje mi się, że bokiem panu wyszły|te strony i że szybko je pan opuści. 00:16:32:Zdaje mi się,|że mam tu dług do odzyskania. 00:16:36:Za pozwoleniem, coś panu wyjaśnię. 00:16:38:Mamy tu wystarczająco dużo problemów|z Apaczami i Dave'em. 00:16:41:Niech pan nie zaczyna kolejnego. 00:16:57:Tyle jestem wam winien, chłopcy,|z małym dodatkiem na powrót do Laramie. 00:17:01:-Dzięki, panie Lockhart. Na razie.|-Na razie. 00:17:07:To koniec naszej linii przewozowej,|prawda, Charlie? 00:17:10:A co z panem, panie Lockhart?|Wraca pan do fortu Laramie? 00:17:13:-Do fortu?|-Czy nie stamtąd pan pochodzi? 00:17:16:Pochodzę z Laramie.|Nic nie mówiłem o żadnym forcie. 00:17:18:Wydawało mi się, że jest pan żołnierzem. 00:17:22:Nie, wracam do miasta. 00:17:24:Lubiłem pracę u pana, panie Lockhart.|Nie chcę pana opuszczać. 00:17:27:Teraz pewnie przestałbyś ją lubić. 00:17:30:Jeśli chodzi o wykrycie, kto sprzedaje|karabiny wielostrzałowe Apaczom, 00:17:34:to chciałbym pomóc. 00:17:35:Znalezienie tego człowieka ma dla mnie|znaczenie osobiste. A dla ciebie? 00:17:39:Zawsze był ze mnie wścibski gość. 00:17:41:Gdy pan będzie w mieście, ja powścibiam|swój ciekawski nos na północy. 00:17:45:Na północy? To terytorium Apaczów. 00:17:47:Ja nie muszę się bać.|Moja matka była jedną z nich. 00:17:49:Mam tam wielu krewnych.|Może dowiem się co nieco. 00:17:53:Po co miałbyś narażać swoją skórę,|Charlie? 00:17:56:Jestem samotny, panie Lockhart.|Tak jak i pan. 00:17:58:W drodze nie zamieniliśmy pewnie|więcej niż z dziesięć słów, 00:18:02:ale czuję, że coś o panu wiem. 00:18:04:I podoba mi się to, co wiem. 00:18:08:W porządku, Charlie. 00:18:12:Chodź, pomogę ci wsiąść na muła. 00:18:28:-Do zobaczenia.|-Wkrótce. 00:19:20:-Panie Lockhart.|-Dobry wieczór. 00:19:21:Myślałam, że wrócił pan do Laramie. 00:19:23:Doszło do małego nieporozumienia|z pewnymi panami z ranczo Barb. 00:19:28:-Oskarżyli mnie o kradzież.|-Kradzież? 00:19:31:Do kogo właściwie należą te złoża soli? 00:19:33:Prawdopodobnie stanowią część Barb,|ale nikt do tej pory się o nie nie upominał. 00:19:38:Dzisiaj zdecydowanie się o nie upomniano. 00:19:41:Spalili mi wozy i zastrzelili muły. 00:19:44:Wiedzieli też dokładnie,|gdzie mnie trzeba szukać. 00:19:46:To nie moja wina, że do tego doszło.|Ostrzegałam pana przed tym miejscem. 00:19:50:Ostrzegała mnie pani przed Apaczami.|Nie wspomniała pani o Barb. 00:19:55:Facet, który szukał zaczepki,|nazywa się Dave. Zna go pani? 00:19:59:To mój kuzyn. 00:20:01:Kuzyn? 00:20:05:Niezły kuzyn. 00:20:06:Nie wybiera się rodziny. 00:20:08:To najbardziej nieprzyjazny teren,|na jakim byłem. 00:20:10:Czemu każdy się obraża? 00:20:12:Ten teren należy do jednego człowieka,|a jest nim Alec Waggoman. 00:20:15:Chyba muszę go poznać. 00:20:18:Pozna go pan, jeśli pan tu zostanie. 00:20:20:Planuję zatrzymać się tu na trochę. 00:20:29:-Czy coś pana trapi?|-Tak, wiele rzeczy. 00:20:32:Mogę panu jakoś pomóc? 00:20:36:Już pani pomogła. 00:20:41:Samo stanie i patrzenie na panią|poprawia mi nastrój. 00:20:47:Jest pan kawalerem, prawda? 00:20:50:Jak pani zgadła? 00:20:52:Jedynie samotny mężczyzna uważa widok|kobiety z belą bawełny za przyje...
kowboj16