Fuhrerreichx.pdf

FUHRERREICH

POBIE

AUTOR ENDAR

POBIE ś NA KOREKTA- QUAHADRON

FUHRERREICH

Kanał sueski, 31.12.1940

Trzeba było to szwabom przyznać – w ich żołnierzy jakby demon wstąpił. Szturm na kanał trwał już dwa

tygodnie, a po Niemcach nie było widać śladu zmęczenia. Po jego żołnierzach – owszem. Wavell starał się o

ewakuację swoich wojsk już po upadku Kairu, ale wróg nie dość, że posiadał silną flotę panującą na morzu

śródziemnym, to jeszcze prowadził natarcie tak szybko, że ewakuacja była zwyczajnie nierealna.

Marszałek wychylił głowę z bunkra – kolejny oddział niemiecki przeprawiał się przez kanał. Dał znak

kanonierom. Nie zdążyli wystrzelić – celny strzał wysadził ich stanowisko. Wavell spojrzał dokładniej na

kanał i morze – zamajaczył mu się niemiecki okręt, Schleswig-Holstein.

Niemiecka flota nadciągnęła, by po raz kolejny wspomagać desantujące się oddziały. Angielscy obrońcy

byli ranni i zmęczeni. Nie dane im było się jednak poddać – bowiem, ledwo marszałek w przebłysku

rozsądku próbował wystawić białą flagę, celny strzał jednego z wrogich żołnierzy przeszył mu czoło.

Zapowiadała się ostatnia bitwa o kanał.

Błonia koło Dunkierki, 14.10.1944

W powietrzu unosił się zapach dymu. Niezliczone wprost zastępy pojazdów opancerzonych, warkocząc

silnikami i nurzając się co chwila w dziury, wyrąbane przez ostrzał artyleryjski, parły na alianckie pozycje. W

cieniu czołgów przemykała się piechota. Naprzeciwko ich dumnie stały dziesiątki bunkrów – jeszcze

niedawno opanowanych przez Niemców i mających pomóc w odparciu inwazji z morza. Pierwszego etapu

inwazji jednak się nie udało Germanom powstrzymać – na zgubę ich wrogów. Teraz, po raz drugi zamknięta

w kotle pod Dunkierką, armia sprzymierzonych nawet się nie łudziła, że ponownie uda im się ewakuować,

tym bardziej, że nawet w tej chwili na morzu było widać Niemieckie, Francuskie i Włoskie okręty.

W oddali grała niemiecka artyleria, niebo zaroiło się od sił Luftwaffe. Chmury przysłoniły słońce i cień padł

na pole rzezi.

Okolice Warschau, 28.9.1951

Rozległ się strzał, na który odpowiedziała długa seria z broni maszynowej. Z atakowanego przez siły

niemieckie mieszkania, tylnym wyjściem, wypadło kilkunastu uzbrojonych mężczyzn.

-Wysadzaj, Nil – w biegu rzucił jeden z uciekinierów. Kilkanaście metrów za nimi paręnaście żołnierzy,

którzy się puścili w pościg, nieoczekiwanie dla swoich towarzyszy, wyleciało w powietrze. Nie niepokojeni

już Polacy wpadli do kolejnego domu. Nil ręką dał znak, by wciąż stacjonująca w budynku druga grupa AK

nie zadawała pytań.

-Żywcem nas nie wezmą – Mruknął cicho. Reszta drużyny rozkładała nędzną resztkę ładunków

wybuchowych, umieszczała w oknach karabiny stacjonarne i blokowali pozostałe wejścia do środka.

Radio pozostało głuche na meldunki pozostałych posterunków. Nie mieli już gdzie uciekać. Niemal cała wieś

została już zrównana z ziemią w czasie ostatniego, desperackiego zrywu Armii Krajowej – zrywu,

porównywalnego wyłącznie z Powstaniami w Gettach. Ta mała miejscowość miała być grobem dla

ostatnich wolnych Polaków.

W milczeniu przycisnęli oczy do przyrządów celowniczych, a różańce do serc. Żaden dźwięk nie zakłócał

ciszy.

Nagle zabrzmiał zgrzyt. Polacy się nie ruszali. Poruszyli się dopiero, gdy zabrzmiały strzały. Strzały z

rakietnic, czołgów i samolotów, które Hitler w chwili szczodrości rzucił na powstańców.

Gdy Niemcy odeszli sprawdzić, czy wszyscy zginęli, coś kliknęło. Na nic poszły straty w walkach w tej wiosce

– po raz kolejny, i ostatni, do akcji weszły polskie materiały wybuchowe. A dalej, ciężko ranny Fieldorf Nil

wypuścił z ręki detonator, wypuścił z ust strużkę krwi i umarł.

Jeszcze tego samego dnia ogłoszono ,,ostateczne rozwiązanie kwestii polskiej’’. Zdobycie przestrzeni

życiowej dla wielu, wielu Nordyków stało się ostatecznie faktem.

FUHRERREICH

ROZDZIA ł PIERWSZY

O GRZE

Wojna zostanie wygrana lub przegrana na pla Ŝ ach. B ę dziemy mieli tylko jedn ą szans ę zatrzymania

przeciwnika, wła ś nie wtedy, kiedy on b ę dzie walczył w wodzie, aby wydoby ć si ę na brzeg.

[Erwin Rommel]

FUHRERREICH

Wstęp

,,Fuhrereich’’ to gra RPG powstała na trzynastą edycję Nibykonkurs, z hasłami ,,Utopia, przepowiednia, punk’’.

Opisuje alternatywną historie świata, w której III Rzesza Niemiecka wygrywa drugą wojnę światową. Jest obecnie rok

1984 – rok przełomowy. Ponownie wybucha wojna domowa w Związku Radzieckim. Rasa nordycka w końcu zasiedla

cały teren Wielkiej Rzeszy. Zostaje zakończona kolonizacja księżyca. Cóż przyniesie dzień jutrzejszy? To wie tylko

enigmatyczny przywódca Rzeszy –wiecznie żywy Adolf Hitler.

Witajcie!

W najcudowniejszym kraju świata – Wielkiej Rzeszy Niemieckiej. Jedynym kraju na świecie, gdzie panuje zgoda a

żaden człowiek nie musi się martwić o jutro. Gdzie wszelką pracę wykonują rasy niższe, by aryjczycy i nordycy mogli

spędzać czas na doskonaleniu umysłu. Gdzie czci się prawdziwych Bogów – Wotana, Thora, Baldura. Gdzie każdy

człowiek, w wyniku długiej pracy najlepszych genetyków świata , jest idealny – albo nie jest człowiekiem. Gdzie rządzi

Fuhrer Adolf Hitler, najbardziej doświadczony dowódca świata, którego jedynym celem jest jak najlepsza sytuacja dla

rasy nordyckiej. Gdzie problem wszystkich istot niższych – od cyganów po Żydów - został już rozwiązły.

Niejeden szaleniec wieszczył kres Rzeszy, niejeden idiota buntuje się przeciwko niej. Z tym, ze kogo obchodzi

margines?

A teraz, siądźmy w jednym kręgu i zakrzyknijmy jednym głosem - ,,Heil Hitler!’’.

Odyn – patron Rzeszy – walczy z gigantami.

Plik z chomika:

Inne pliki z tego folderu:

Inne foldery tego chomika: