Andrzej Nowicki - Papieże przeciw Polsce.pdf

(491 KB) Pobierz
Papieże przeciw Polsce
1) 2 przypisy z dołu strony wstawiłam w nawias i oznaczyłam znakiem: *.
2) w książce główną forma zaznaczania tekstu, był r o z s t r z e l o n y druk
- podczas skanowania większość tekstu rozstrzelonego została "zstrzelona"
przez program OCR.
skanowała legaba
październik 2000 r.
ANDRZEJ NOWICKI
PAPIEŻE
PRZECIW POLSCE
DOŚWIADCZENIA
DZIESIĘCIU STULECI
NASZYCH DZIEJÓW
"KSIĄŻKA I WIEDZA" WARSZAWA
Printed in Poland
Październik 1949 rok
Druk ukończono dn. 28 XI 1949 r.
Podpisano do druku 5 XI 49 r. Tłoczono 50 500 egzemplarzy
Obj. ark. 5 Papier rot. druk. sat. kl. V. 80 g. 63 cm
Wielkopolskie Zakłady Graficzne w Poznaniu, Zakład Główny - 3576/1049
I. Podział dziejów papiestwa na okresy ze względu na jego stosunek do
śmiertelnych wrogów Polski
Dzielić dzieje papiestwa można różnie. Dla historii stosunków polsko-
papieskich najistotniejszym będzie podział "pod kątem widzenia stosunku
papiestwa do naszego narodu i do jego wrogów. Rzecz jasna, że stosunek ten
stanowi zasadniczy, czynnik w ustosunkowaniu się patriotów polskich do
papiestwa. Podział ten pokrywa się częściowo z tradycyjnym podziałem dziejów
papiestwa na okresy w licznych podręcznikach. Oczywiście, interesuje nas tylko
ostatnich dziesięć stuleci.
W pierwszym okresie (stulecia X—XI) głównym wrogiem Polski i całej
Słowiańszczyzny było Cesarstwo Niemieckie, którego ekspansja ("Drang nach
Osten") zagrażała biologicznemu istnieniu naszego narodu. Prof. Sawicki
(skrypt uniwersytecki: "Historia stosunku Kościoła do państwa", Warszawa
1947, str. 15) nazywa ten okres okresem "upadku papiestwa". "Upadek ten
wyrażał się w zależności papieży od cesarzy niemieckich, głównych w owym
okresie wrogów Polski.
W drugim okresie (stulecia XI—XV) papiestwo rozpoczyna i wygrywa walkę
z cesarstwem niemieckim: z polskiego punktu widzenia jest to, oczywiście,
korzystna walka dwóch feudalnych imperializmów; niestety, walka papiestwa z
cesarstwem ma swoje odbicie w walce wyższego duchowieństwa z państwem
polskim, co rozbitej tą walką Polsce uniemożliwia wykorzystanie wielkiej
szansy historycznej wywołanej osłabieniem cesarstwa. Od trzynastego wieku
głównym wrogiem Polski staje się Zakon Krzyżacki. Papieże, którzy wówczas
stanowią wielką potęgę polityczną (od Grzegorza VII, poprzez Innocentego III,
do Bonifacego VIII), popierają Krzyżaków przeciw nam, są protektorami
naszych wrogów. Co więcej, Krzyżacy stanowią właśnie zbrojne ramię
papieskiego feudalnego imperializmu, oręż papiestwa w walce o panowanie nad
całym światem. W okresie tym ważne są szczególnie dwie daty: rok 1410, w
którym Zakon Krzyżacki otrzymuje z rąk polskich decydujący cios pod
Grunwaldem i rok 1415. W tym roku papież Jan XXIII (któremu w r. 1411
biskup Zbigniew Oleśnicki w imieniu Jagiełły składał hołd posłuszeństwa)
zostaje aresztowany i złożony z papiestwa przez sobór powszechny za
popełnienie "55 ohydnych i zbrodniczych przestępstw" (Długosz).
W trzecim okresie (stulecia XVI—XVIII) do głównych wrogów Polski należy
dynastia Habsburgów, dążących do podporządkowania Polski cesarstwu
austriackiemu. Prawie wszyscy papieże tego okresu są sojusznikami
Habsburgów, a nuncjusze papiescy w Polsce (Commendone, Laureo, Hannibal
di Capua, Martelli, Pallavicini i inni) są płatnymi agentami politycznymi i
szpiegami Habsburgów. Zresztą z Habsburgami związani są papieże również w
ciągu XIX stulecia a nawet i obecnie — jak to ujawnił proces kardynała
Mindszentyego. Watykan myśli o restauracji cesarsko-habsburskich Austro-
Węgier, obejmujących Jugosławię, Bawarię, Czechosłowację i Galicję.
W czwartym okresie (stulecie XIX i początek XX) Polska podzielona była na
trzy zabory, a papiestwo utrzymywało bliskie stosunki polityczne ze wszystkimi
trzema rządami zaborczymi widząc w nich zaporę przeciw rewolucji
mieszczańsko-demokratycznej, a od połowy XIX wieku przeciw ruchowi
robotniczemu. Jako sojusznik reakcyjnych rządów zaborczych, Watykan potępia
polskie powstania narodowe i wzywa naród do haniebnego trójlojalizmu. W
drugiej połowie XIX wieku papiestwo — już dawno jeden z największych
posiadaczy ziemskich — wyrasta do jednej z największych potęg finansowych
świata. Z obrońcy feudalnego i półfeudalnego obszarnictwa staje się papiestwo
teraz również namiętnym obrońcą kapitalizmu.
W piątym okresie, zamkniętym wojnami światowymi, papiestwo, jako
wyraziciel ideowy wielkiego kapitału i obszarnictwa będący zarazem sam
wielką instytucją finansową posiadającą kapitały ulokowane w bankach i
spółkach akcyjnych całego świata, opanowane jest strachem przed klasą
społeczną, którą historia przeznaczyła na grabarza kapitalizmu; strachem przed
Zgłoś jeśli naruszono regulamin